επιλογή γλώσσας
choose language

Το γεγονός που καθόρισε την ενήλικη ζωή μου είναι μάλλον η απόφαση που πήρα ένα βράδυ στο λεωφορείο, ελαφρώς μεθυσμένη και αρκετά αγανακτισμένη, για τη σειρά με την οποία θα έβαζα τις τρεις-τέσσερις σχολές στο μηχανογραφικό μου, στις οποίες ναι μεν είχα πιθανότητα να περάσω αλλά δεν με ενδιέφερε το αντικείμενό τους. Και εφόσον δεν έλεγα ποτέ, ότι «θα γίνω η τάδε όταν μεγαλώσω», όλως τυχαίως βρέθηκα στο Ιστορικό-Αρχαιολογικό. Μετά από συζητήσεις επί συζητήσεων αποφάσισα ότι μου αρέσει η Ιστορία της Τέχνης… και βρέθηκα στο Λονδίνο να κάνω σπουδές στα media και στον κινηματογράφο. Παρόλα αυτά, προτιμώ να διαβάσω δέκα βιβλία από το να παρακολουθήσω δέκα ταινίες... Kαι επειδή έφτασε η στιγμή να περάσω από την θεωρία στην πράξη, η υποφαινόμενη συγκροτημένη προσωπικότητα εμπνεύστηκε την ιδέα του Artcore...

Όταν έχεις αποφοιτήσει από την Aρχαιολογική Σχολή, πιστεύεις ότι θα ανακαλύψεις το τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όπως μου είχε πει κάποτε ένας καθηγητής μου στη μουσική. Δεν φαντάζεσαι, ότι από την αρχαιολογία μπορείς να βρεθείς να ασχολείσαι με τεχνολογίες όπως η τρισδιάστατη αναπαράσταση αρχαιολογικών δεδομένων. Και όλα αυτά στην Ελλάδα. Πώς όμως αποφάσισα να ασχοληθώ με την Ιαπωνία, τα anime και τα manga, είναι ένα ερώτημα καθόλου δύσκολο να απαντηθεί. Όταν από 8 χρονών ανυπομονώ να έρθει το σαββατοκύριακο για να περάσω τα πρωινά βλέποντας τα κινούμενα σχέδια στην τηλεόραση είναι φυσικό επακόλουθο η απόφαση μου να μάθω περισσότερα πράγματα γι’ αυτά. Κυρίως όταν ανακάλυψα τον μαγικό κόσμο του ίντερνετ, αλλά και όταν προσπάθησα να μάθω την γοητευτική για μένα ιαπωνική γλώσσα.

Οργάνωσε τριανταδύο ένοπλες εξεγέρσεις και τις έχασε όλες. Απόκτησε δεκαεφτά αρσενικά παιδιά από δεκαεφτά διαφορετικές γυναίκες που εξοντώθηκαν όλα το ένα μετά το άλλο μέσα σε μια και μόνη νύχτα πριν το μεγαλύτερο φτάσει στην ηλικία των τριανταπέντε χρόνων. Ο ίδιος επέζησε μετά από δεκατέσσερις απόπειρες δολοφονίας, εβδομήντα τρεις ενέδρες κι ένα εκτελεστικό απόσπασμα. Έζησε, παρ' όλο που ήπιε με τον καφέ του μια δόση στρυχνίνης, που θα ήταν αρκετή για να σκοτώσει ένα άλογο.

Γεννήθηκα στο Ηράκλειο Κρήτης και μεγάλωσα στην Αλεξανδρούπολη. Σπούδασα Δημοσιογραφία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και τώρα κάνω το μεταπτυχιακό μου με θέμα τον Κινηματογράφο και τις Πολιτισμικές Σπουδές στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μου αρέσει να γράφω και να περιπλανιέμαι. Αν μπορούσα να περιγράψω τη σχέση μου με την τέχνη, θα έλεγα ότι αγαπώ εκείνο το μαγικό σημείο όπου η γενιά των Beat συναντά τη Sarah Kane, τον David Lynch και τον Luis Buñuel.

Αποφοίτησε προσφάτως από την σχολή καλών τεχνών της Θεσσαλονίκης και προσπαθεί να ζωγραφίσει, να γράψει και να διαβάσει. Ο χρόνος θα δείξει αν θα καταφέρει κάποιο από τα τρία.

Ο Γιάννης Καψάσκης είναι ένας τύπος που ψάχνει συνεχώς να βρει το δρόμο του.Το ότι είναι ο μοναδικός Αθηναίος που έχει μετακομίσει μόνιμα 3 φορές στη Θεσσαλονίκη, εκτός από σχετικό ρεκόρ, αποτελεί και ακλόνητη απόδειξη ότι δεν τον έχει βρει ακόμα. Η μεγαλύτερη απογοήτευσή του από τη ζωή είναι όταν έμαθε με το δυσκολο τρόπο ότι το coming of age δε συνάδει με τη βελτίωση του ανθρώπου και ως εκτούτου, το παλεύει καθημερινά. Σύμμαχος; Οι νότες, τα grooves, το ασήκωτο distortion, η οικογενειακή του καμπίνα αποσυμπίεσης και τα πληκτρολόγια. Εύχεται η μέρα να είχε τουλάχιστον 45 ώρες και επίσης μοιράζεται τις σκέψεις του στο mudtimes.gr και στο προσωπικό του online spa που έχει μεταμφιεστεί σε blog, το G.R.A.F.I.A.S.

Ο Κωνσταντίνος Α. συνελήφθη τον Σεπτέμβριο του 1972 στη Θεσσαλονίκη. Από τότε τελειοποιεί την αρχική αυτή σύλληψη με τις απλές απολαύσεις της γνώσης (Ιστορία της Τέχνης, Μουσική, Oτιδήποτε) και της δημιουργίας (εικόνων, λέξεων, ήχων) μεταξύ διαστημάτων πλήξης, ελαφρότητας και ελαφράς αυτοκαταστροφής. Αν και Δρ, αδυνατεί να θεραπεύσει, εκτός κι αν η πρότασή του σχετικά με τις θεραπευτικές ιδιότητες της παραστατικότητας για την ανθρώπινη υποκειμενικότητα στην μεταμοντέρνα κατάσταση ισχύει. Ζεί στο Λονδίνο εξυφαίνοντας αφηγήσεις και συνωμοτεί για την αποξήλωση του συστήματος.

Είμαι ο Νίκος, σπουδάζω Ελληνική Φιλολογία στα Ιωάννινα και θα σας μιλήσω για μένα μέσα απ' αυτή τη φράση: «Το πρώτο βήμα, ειδικά για νέους ανθρώπους με ενέργεια και κίνητρο και ταλέντο, αλλά χωρίς χρήματα, το πρώτο βήμα για να ελέγξεις τον κόσμο σου είναι να ελέγξεις τον πολιτισμό σου. Να δημιουργήσεις και να επιδείξεις το πρότυπο του κόσμου μέσα στον οποίο θες να ζεις. Να γράφεις τα βιβλία. Να συνθέτεις τη μουσική. Να γυρνάς τις ταινίες. Να βάζεις χρώμα στην τέχνη»(Chuck Palahniuk).

O Θεοφάνης Παπαχρηστόπουλος έχει βάλει ως σκοπό της ζωής του, να δει όλες τις τηλεοπτικές σειρές που υπάρχουν και να καταφέρει να ισχυριστεί, ότι θα έκανε κάτι καλύτερα, για σχεδόν κάθε μία από αυτές. Και αυτό, γιατί μία γριά μέντιουμ, κάποτε του είπε ότι όσο πιο εκνευριστικός δείχνει, τόσο μεγαλύτερες πιθανότητες έχει να πάει στον αληθινό παράδεισο, με τις ολογραφικές τηλεοράσεις, όπου αλλάζεις κανάλια με τα βλέφαρά σου και το Firefly έχει άλλες 8 σεζόν. Βασικά, ο Θεοφάνης μόλις αρχίζει να συνειδητοποιεί, ότι πρέπει να ψάξει για αυτή τη γριά μάγισσα και να ζητήσει τα 40 ευρώ του πίσω.

Λίγα λόγια για τον Κόυνερμαν: Είμαι ο Κ. και σπουδάζω φιλοσοφία στα Γιάννενα. Μου αρέσει να γράφω, να διαβάζω, να ακούω μουσική (νταρκ μινιμαλάδες όλων των χωρών, ενωθείτε!), να βλέπω ταινίες, και να παρακολουθώ άλλους να μιλούν για τα ταξίδια τους, αλλά όχι να ταξιδεύω ο ίδιος.

Είμαι ο Νίκος και σπούδασα νοσηλευτική στα Γιάννενα. Ζω στις Σέρρες και μου αρέσει να βλέπω σειρές, ταινίες, να ταξιδεύω και να ανακαλύπτω τις κουζίνες άλλων λαών. Η μουσική είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μου. Μότο μου η φράση "κάθε εμπόδιο για καλό”.

Γεννήθηκε ένα κυριακάτικο μεσημέρι του Μαΐου στην Αλεξάνδρεια, πέρασε τα παιδικά της χρόνια ανάμεσα στην Αίγυπτο και την Ελλάδα και τώρα ζει μόνιμα σε όλον τον κόσμο μέσα από τα ταξίδια που της προσφέρει ο μαγικός κόσμος του διαδικτύου, γιατί κανείς δεν μπορεί να ζήσει τόσο ώστε να επισκεφτεί όλες τις γωνιές της γης. Αγαπάει τη φωτογραφία, τη δημιουργία επεξεργασμένων εικόνων, το θερινό σινεμά και τις καλοκαιρινές ξαπλώστρες τα δροσερά βράδια του Σεπτέμβρη.

Κλείνω τα μάτια μου και φαντάζομαι πως δίνω ένα σάλτο, σηκώνω τα χέρια μου ψηλά και νιώθω ένα ζευγάρι φτερά να βαραίνει το κάτω μέρος των μπράτσων μου, ο κορμός μου στητός, τα πόδια μου μετέωρα. Κι όταν τα μάτια ξεθολώσουν, απολαμβάνω εξαίσια πανοράματα… Επιστρέφω, λογοκρίνω τα τρισύλλαβα επίθετα των εντυπώσεων, ρίχνω τα πολλά και στη βασούρα, κονταίνω τρεις πόντους τα ρεβέρ των περιγραφών, κοτσάρω έναν καημό στον πρόλογο και μια ευχή για κατακλείδα, πίνω μια γουλιά και κάπως έτσι… τα λέμε.

Γεννήθηκε τον Μάρτη του '89 στην Θεσσαλονίκη και μεγάλωσε στο Σιδηρόκαστρο Σερρών από το οποίο κατάγεται. Έχει δυσανεξία στους δήθεν και τους αριβίστες και ανήκει στους ''μουτζαχεντίν'' των Καλών Τεχνών. Μεγάλες του αγάπες η Ιστορία, η φωτογραφία και η... ορειβασία. Ίσως τον πετύχεις σε κάποιο βουνό την ώρα που αιχμαλωτίζει το φώς της άγριας φύσης στον φακό του.

Γεια σας! Με λένε Διονύση και είμαι... καλα(;)! Μιας και η φύση με προίκισε με υπερμεγέθη ώτα, άδραξα την ευκαιρία κι έτσι από μικρός άρχισα να ακούω μανιωδώς και ασταμάτητα μουσική, κυρίως ροκ, αλλά και οτιδήποτε άλλο είχε φασαριόζικα κλαπατσίμπαλα και μου φαινόταν αυθεντικό. Αργότερα άρχισα να γρατζουνάω ολημερίς κιθάρα, πέρνοντας τα αφτιά πρώτα των γονιών κι αργότερα των φίλων μου, καθώς και να μουντζουρώνω με κάρβουνο και μολύβι όποιο χαρτί έβλεπα μπροστά μου. Προσπάθησα (κι ακόμη προσπαθώ) να γράψω τη δική μου μουσική και παίζω κιθάρα σε τοπικό συγκρότημα. Γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζω στην Θεσσαλονίκη κι έχω σπουδάσει Μουσική με Τεχνολογία. Αυτά τα ολίγα. 

Απόφοιτος της σχολής Καλών Τεχνών της Φλώρινας, γράφει μουσική με το προσωπικό του project "Conjecture" με το οποίο έχει γυρίσει αρκετές πόλεις της Ευρώπης, μέλλος των We Came From Waters με τους οποίους έκανε και ένα ταξίδι στην Ιαπωνία, και εικαστικός, έχοντας λάβει μέρος σε μπόλικες εκθέσεις.

Γεννήθηκε πριν απο κάμποσα χρόνια στη Θεσσαλονίκη. Την τελευταία πενταετία παριστάνει τον κριτικό κινηματογράφου και τρέφεται αποκλειστικά με καφέ και τυρόπιτες. Όταν δεν περνάει ατέλειωτες ώρες μπροστά στο laptop βλέπτωντας non-stop τη μια σειρά μετά την άλλη, κυνηγιέται με τη γάτα του μέσα στο σπίτι και προσπαθεί απεγνωσμένα να τελειώσει το βιβλίο που διαβάζει.

Ο Solus Ipsen Gherkin κατάγεται από έναν μακρινό πλανήτη και βρέθηκε στη Γη το 1968 εξ αιτίας ενός ατυχήματος κατά τη διάρκεια ενός διαγαλαξιακού ταξιδιού. Έκτοτε, πάσχιζε να αποκτήσει γήινη υπόσταση αλλά κατάφερε να γίνει άνθρωπος μόλις το 2015. Όλα τα προηγούμενα χρόνια, η εξωγήινη φύση του έβρισκε καταφύγιο σε συχνότητες, ακτίνες laser και οπτικές ίνες στις οποίες το μόνο που μπορούσε να αισθάνεται και να καταλαβαίνει ήταν η μουσική. Σήμερα, είναι μεν επιτέλους άνθρωπος αλλά δεν ξέρει να κάνει τίποτα άλλο από το να ζει, να μιλά και να γράφει για μουσική (και γι αυτόν τον λόγο το υπόλοιπο ανθρώπινο είδος του φέρεται με επιείκεια).

Η Άννα μ. Μ. αγαπάει τον κινηματογράφο, τα χοντρά παπλώματα, την ποίηση, την κανέλα, τις συζητήσεις δίχως αρχή και τέλος, τη Μαδρίτη, τους συγγραφείς που την παίρνουν από το χέρι. Η Άννα μισεί τα αεροπλάνα, το 78Ν τα σαββατόβραδα, τα χάδια στα μαλλιά, το άρωμα του πικραμύγδαλου, το πορτοκαλί χρώμα, τις μεγάλες εισαγωγές σε τραγούδια, να γράφει για τον εαυτό της σε τρίτο πρόσωπο.

Με λένε Γεωργία, έχω σπουδάσει πολύ όμορφα πράγματα σ’ ένα πολύ όμορφο νησί αλλά η πιο καλλιτεχνική πλευρά μου έχει μείνει παραπονεμένη... Έτσι, περνάω άπειρες ώρες χαζεύοντας φωτογραφίες, μαθαίνοντας τις ιστορίες πίσω απ’ αυτές και τους δημιουργούς τους και προσπαθώντας να φτιάξω τις δικές μου εικόνες. Αγαπώ πολύ τη μουσική, τον κινηματογράφο και τις ιστορίες που έχουν τη δύναμη να εμπνέουν για κάτι καλύτερο.

Γεννήθηκα μια κρύα νύχτα του Οκτώβρη του '94 στο μακρινό Ludwigsburg της Γερμανίας και οι γονείς μου, πριν καν κλείσω τα τρία μου χρόνια, με έφεραν πίσω στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στα Κουφάλια Θεσσαλονίκης. Από τότε έψαχνα διαρκώς τρόπο να φύγω και τελικά η ζωή με έφερε φοιτητή στο πολυτεχνείο Θεσσαλίας. Επειδή όμως είμαι κακομαθημένος και έχω τάσεις φυγής χάνομαι με τις ώρες στα χρώματα, τη νοσταλγία, τους χαρακτήρες και τη δραματουργία του κινηματογράφου, που καμιά φορά ξεχνάω να κοιμηθώ. Καταριέμαι συχνά τη ζωή μου αν και τον περισσότερο καιρό είμαι αισιόδοξος και καμιά φορά επηρμένος χωρίς απολύτως κανένα λόγο. Κολλημένος με το κλασσικό ροκ, ζω ελπίζοντας πως ο R. Plant θα αλλάξει γνώμη και θα πάρει τους υπόλοιπους για μια τελευταία περιοδεία η οποία θα περνάει από την Ελλάδα.

 «…Αν ήσουν πίνακας;» Ίσως "Τα νούφαρα" κι η "Γιαπωνέζικη γέφυρα", του Monet. «Αν ήσουν μουσική;» Μάλλον τζαζ, πιθανόν το "La vie en Rose", του L. Armstrong«. Αν ήσουν μουσικό όργανο;» Πιάνο φυσικά! «Ταινία;» Χμμ, ίσως η "Καζαμπλάνκα" «Κι αν ήσουν καρτούν;» Κάπως έτσι…»

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Χαλκίδα. Ονειρευόμουν πάντα δύο πράγματα: Να γράφω και να ταξιδεύω. Όταν χρειάστηκε να συμπληρώσω το μηχανογραφικό μου, η σχολή που μου φάνηκε πιο κοντινή σε αυτά ήταν των ΜΜΕ και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τουλάχιστον πέτυχα το πρώτο. Πριν δύο χρόνια κυκλοφόρησε η ποιητική μου συλλογή «Σχέδιο Απόδρασης», ενώ τον Ιούνιο θα είναι έτοιμη η συλλογή διηγημάτων μου «Όλα είναι κύκλος».

Με λένε Βικτώρια, ζω στη Θεσσαλονίκη και είμαι... άσε! ηλικίες δε χρειάζεται πλέον να αναφέρουμε! Τελείωσα το τμήμα Φιλολογίας Α.Π.Θ. και αυτό συνέβαλε σίγουρα στην αγάπη μου για τη λογοτεχνία, ελληνική και ξένη. Μ' αρέσουν οι ξένες γλώσσες, οι διαφορετικές κουζίνες και τα ταξίδια, με αγαπημένο προορισμό το Λονδίνο, όπου πέρασα ένα εξάμηνο.

Απόφοιτος Ιστορίας της Τέχνης από το Πανεπιστήμιο του Leeds, ο Κωνσταντίνος ειδικεύεται στη σύγχρονη τέχνη και στην αλληλεπίδρασή της με τη φιλοσοφία και την ψυχανάλυση, τις άλλες δύο επιστήμες που τον ενδιαφέρουν. Εμπνέεται από κλασσικές ταινίες τρόμου και εδώ και κάποια χρόνια δουλεύει σκληρά προκειμένου να φτιάξει τη δική του χρονομηχανή.

Το όνομά μου είναι Ερωδίτη. Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη το 1988. Αν και είμαι απόφοιτος οικονομικών-μάρκετινγκ του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, με κέρδισε η αγάπη μου για τη συγγραφή και τη φωτογραφία. Από μικρή έγραφα ιστορίες και στίχους μουσικής, ψάχνοντας έτσι τρόπους για να δραπετεύω από την πραγματικότητα. Όσο περνούσαν τα χρόνια και μεγάλωνα, μεγάλωναν μαζί μου και οι ιστορίες μου, μέχρι που το 2015 κυκλοφόρησε το πρώτο μου μυθιστόρημα με τίτλο «Ομίχλη & Τριαντάφυλλα» 

Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη τότε που οι βάτες ήταν ακόμη της μόδας. Είμαι σινεφίλ και λάτρης των καλών βιβλίων που μου επιτρέπουν να ζω χίλιες ζωές παράλληλα με τη δική μου. Όνειρο μου είναι να ταξιδέψω σε όλον τον κόσμο και να βρω το νόημα της ζωής (μου).

Γεννήθηκα στο μεταίχμιο 80s με 90s στη Θεσσαλονίκη, και θα ήθελα να πω πως απο τότε δεν βάζω κώλο κάτω αλλά όταν βλεπω ταινίες όλη μέρα, ποιος θα με πιστέψει; Που και που διαβάζω φυσική, άλλοτε κάνω κανένα comic και τώρα τελευταία γράφω και γι' αυτά που βλέπω γύρω μου.

Με το που έπιασα μολύβι στα χέρια μου, είπα θα γίνω συγγραφέας. Και έκτοτε δεν έχω σταματήσει να γράφω. Λόγω έρωτα με τη γλώσσα, σπούδασα Ελληνική Φιλολογία και λόγω έρωτα με τον γραπτό λόγο κατέληξα αρχισυντάκτρια περιοδικού. Το 2013 κυκλοφόρησε η πρώτη μου ποιητική συλλογή «Αχ-έρων» και το 2017 η συλλογή "Τεθλασμένοι χρόνοι" από τις εκδόσεις Vakxikon.gr. Έχω περάσει όλον τον ελεύθερο χρόνο της ζωής μου βλέποντας ταινίες και δίνω την απάντηση «ο κινηματογράφος» όταν με ρωτούν τι με κάνει ευτυχισμένη.(www.chrisanthiiakovou.gr) 

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη, έφερα όμως τη μοίρα μου στο Λονδίνο, όπου ζω τα τελευταία πέντε και βάλε χρόνια. Από τότε που με θυμάμαι έχω τρελό ψώνιο με τα αγγλικά και από μικρή ονειρευόμουν να γίνω μεταφράστρια λογοτεχνίας. Έχω εμμονική αγάπη στους βρικόλακες, στη Νέα Ορλεάνη και στον Lord Byron. Στην τέχνη γενικότερα όσο πιο dark είναι κάτι τόσο πιο πολύ με πορώνει. Στον ελεύθερο χρόνο μου ονειρεύομαι συνεχώς ταξίδια σε πόλεις του κόσμου, ενώ όταν δεν ονειροπολώ θα με βρεις χαμένη σε κινηματογραφικές αίθουσες, στις σελίδες ενός βιβλίου ή σε παράξενα αστικά μονοπάτια. Motto ζωής: “Where there's a will, there's a way”.

Κτηνίατρος, Βιβλιοφάγος, Βινυλιολάτρης, Ακραία Κινηματογραφόφιλος, Τέως Σαββατοκύριακος Δισκοαναβάτης, Αρχαίος Ραδιοφωνατζής και Παλαίμαχος της Καλαθόσφαιρας. Γεννημένος και μεγαλωμένος στην πρωτεύουσα, περνάει παρατεταμένη εφηβεία στη συμπρωτεύουσα.

Είμαι απόφοιτη του τμήματος Ιστορίας και Θεωρίας της Τέχνης της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών και αυτή την περίοδο κάνω μεταπτυχιακό στις Πολιτισμικές Σπουδές στο Ε.Κ.Π.Α. Πιστεύω στη δύναμη της τέχνης που μεταμορφώνει την πραγματικότητα και εγείρει συναισθήματα, σκέψεις, συνειδήσεις.

Ο Πάνος Τσερόλας είναι συγγραφέας παραμυθιών για μικρούς και μεγάλους. Οσονούπω, διδάκτορας στη Γεωλογία Πετρελαίων στο Πανεπιστήμιο Πατρών, απ' όπου ελπίζει μια μέρα να αποφοιτήσει και από το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών. Γεννήθηκε ένα καλοκαίρι στα μέσα της δεκαετίας του '80, με καταγωγή από την Εύβοια.

Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη, 3 χρόνια πριν την πτώση του τείχους του Βερολίνου. Εκεί έκανα και τα πρώτα μου βήματα μέχρι να μετακομίσω στο Ναύπλιο, όπου ξεκίνησε και η έντονη ενασχόλησή μου με τη μουσική. Έπειτα Λάρισα, μετά Ξάνθη για σπουδές στην Αρχιτεκτονική και τώρα στο Brighton του Ηνωμένου Βασιλείου. Φιλοδοξία μου είναι να ασχοληθώ με την έρευνα στην αστική κοινωνιολογία και την υπαρξιακή αντίληψη του σύγχρονου αστικού περιβάλλοντος. Το ψώνιο μου με τη μουσική ξεκίνησε σε πολύ μικρή ηλικία, κάπου στα τέλη των 90s, τότε που βασική πηγή ενημέρωσης ήταν οι ραδιοφωνικές εκπομπές (τις οποίες και ηχογραφούσαμε σε κασέτες) αλλά και ο εγχώριος, έντυπος και μη, τύπος. Έκτοτε, η μουσική είναι κάτι σαν οξυγόνο για μένα. Πέραν της μουσικής, μου αρέσει ο κινηματογράφος, το διάβασμα, τα ταξίδια, συγκεκριμένου είδους κόμικς αλλά πάνω απ’ όλα η εμπειρική καταγραφή της αστικής ζωής και όλων όσων τη διαμορφώνουν. "To understand is to transform [yourself]" - Jiddu Krishnamurti

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1981. Σπούδασε και εργάστηκε ως συντηρήτρια έργων τέχνης, προτού μεταπηδήσει στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό και αργότερα στην Πολιτική Φιλοσοφία. Ποιήματα και διηγήματά της έχουν δημοσιευτεί σε διαδικτυακά και έντυπα περιοδικά, ενώ η προσήλωσή της στη γλωσσική ακρίβεια και λεπτομέρεια βρήκε διέξοδο στον θαυμαστό κόσμο της επιμέλειας και διόρθωσης κειμένων.

Το όνομά μου είναι Αναστασία. Γεννήθηκα και μεγάλωσα σ΄ένα μικρό χωριό έξω από τον Πύργο του Ν. Ηλείας. Μετακόμισα στην Αθήνα, όταν ξεκίνησα τις σπουδές μου στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο στο τμήμα Φιλοσοφίας - Παιδαγωγικής – Ψυχολογίας με υποτροφία απο το Λάτσειο ίδρυμα. Μετά το πέρας των σπουδών μου, παντρεύτηκα και πλέον είμαι μητέρα δύο υπέροχων παιδιών, της δεκαεπτάχρονης Κέλλυς και του εντεκάχρονου Σταύρου. Δούλεψα αρκετά χρόνια στον ιδιωτικό τομέα, ανέκαθεν όμως έτρεφα λατρεία για τη λογοτεχνία, αφού ένα βιβλίο μου κρατούσε συντροφιά όλη την ημέρα, σε μετρό, λεωφορεία κ.ά. Πλέον, που έχω περισσότερο ελεύθερο χρόνο και τα παιδιά μου έχουν μεγαλώσει αρκετά, έχω αφοσιωθεί στην ανάγνωση και τη μελέτη βιβλίων της σύγχρονης λογοτεχνίας κυρίως.

1) Ο Κωστας σπουδάζει θεολογία και ασχολείται εντατικά με το σινεμά. 2) Είναι μισός Ιρλανδός αλλά σιχαίνεται την Φολκ. 3) Ευελπιστεί κάποτε να κάνει ταινία για το νεκροταφείο του Κιλμακάου. 4) Πρέπει να βγάλει βόλτα τον σκύλο του.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα. Όταν ήμουν μικρή πήγαινα σινεμά στο Παλάς και στην Αιολία και μερικές φορές στο Τριανόν. Η αγαπημένη μου ταινία ήταν ο Ε.Τ. Από τότε, έχω σταματήσει να βλέπω Σπίλμπεργκ αλλά μου κόλλησε η συνήθεια να δίνω πάντα ραντεβού έξω από σινεμάδες – και δε μου έφυγε ποτέ.

Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη και σπουδάζω Ιατρική. Μεγαλώνοντας κι έχοντας πάντα μια ηλικία κάπως διαφορετική απ' τη δική μου, κατά τρόπο εντελώς παράδοξο, συνήθισα περισσότερο να γράφω παρά να μιλάω. Η αγάπη μου για τον κινηματογράφο βρίσκεται κυρίως στην coca-cola και τα popcorn των Village Cinemas κι όπως για κάθε παιδί τ' όνειρό μου έμεινε για πάντα καρφωμένο στον Gandalf και τον James Bond. Έμαθα ν' αγαπώ τον σκανδιναβικό κινηματογράφο και παρασύρθηκα στο film noir των Αμερικανών. Μοναδικό μου δόγμα είναι μάλλον εκείνο του Λειβαδίτη, να πιστεύω στο απίστευτο που είναι και η πιο αληθινή μας ιστορία. Γιατί καλώς ή κακώς, ο κόσμος μας είναι αυτός του κινηματογράφου, και πίσω απ' τον Woody Allen ας παραδεχτούμε ότι τίποτα δεν είναι ψεύτικο αν «χρειάζεσαι τ' αυγά».

Ζει στη Θεσσαλονίκη όπου και σπούδασε Φιλολογία και Γενική και Συγκριτική Γραμματολογία στο Α.Π.Θ. με ένα πέρασμα από το Παρίσι. Τον ενδιαφέρει το φάσμα του Καβάφη και της γαλλικής décadence, η (μετα)μοντέρνα τέχνη και οι πολιτισμικές σπουδές καθώς και ζητήματα φύλου, queer, αποδόμησης, ποιητικής και αισθητικής του χώρου/ πόλης.

Σπουδάζω Επικοινωνία, Μέσα και Πολιτισμό στο Πάντειο. Μερικά πράγματα που αγαπώ: το παγωτό (ειδικά τα μερεντάκια), η κατασκήνωση, οι X-Men κι ο Batman, το περπάτημα, τα παρεΐστικα παιχνίδια, οι κοκκινομάλλες, τα πορτοκαλί ξηροκάρπια που τσιγκουνεύονται στα μπουζούκια (τα λεω τιγράκια), οι μπλε ιστορίες, οι χίπιδες, η φιλοσοφία, το κολύμπι, η σάτιρα, οι λύκοι, η Πάολα, τα minions, το καρναβάλι (όπως κάθε Πατρινιός που σέβεται τον εαυτό του), ο Peter Sellers και τα αδέλφια μου... βασικά άλα τα παιδιά. Αγαπημένα είδη ταινιών: horror και κινούμενα σχέδια! Αγαπημένοι σκηνοθέτες: Burton, Kubrick, Gilliam, Polanski, Anderson και πολλοί άλλοι. Αγαπημένες σειρές: Doctor Who, Got, Oitnb, ΟΥΚ και Παρά Πέντε. Αγαπημένες υπερδυνάμεις: να μπορώ να γίνομαι καρτούν και να δημιουργώ παραισθήσεις στους άλλους. Αγαπημένες φράσεις: Hakuna Matata, Peace and Love

Εγώ λοιπόν, είμαι η Δήμητρα και ζω στην Κρήτη. Προσπαθώ να διαβάζω πολύ και μετά γράφω, γιατί έτσι μαθαίνω καλύτερα. Πριν από κάποια χρόνια σπούδασα νευροεπιστήμες και πριν από αυτό μαθηματικά. Τα άλλα, εν καιρώ!