It’s the Final Countdown, που έλεγε και το τραγούδι που θα συνοδεύει δια παντός τον ελληνικό μπασκετικό θρίαμβο του ’87 και το Artcore Magazine σας παρουσιάζει ένα top-5 γεμάτο σκριν, ραβέρσες, μπασίματα, μπακ ντορς κι άλλα πολλά μπασκετικά. Οι πέντε καλύτερες μπασκετικές ταινίες στην οθόνη σας αμέσως τώρα. Με αξιολογική και ιεραρχική διαβάθμιση, straight to number 1. Και επειδή βλέποντας αυτές τις ταινίες, ενδέχεται να παρεξηγήσετε το επάγγελμα του προπονητή, με τόσους ιδιόρρυθμους και λοξούς coaches που παρελαύνουν, εμείς θα φροντίσουμε να αποκαταστήσουμε κάθε υποψία προκατάληψης. Πώς; Μα, με μία συνέντευξη με τον καλύτερο προπονητή μπάσκετ της περσινής χρονιάς στην Ελλάδα, τον Σούλη Μαρκόπουλο.
Άλλαι Τέχναι
"Σχεδίαζε τα πάντα!" - Emilio Vedova
Υπάρχουν πολλές μπάντες που έχουν αντίστοιχα οικονομικά εφόδια, πολυεθνική υποστήριξη, στρατιές οπαδών που τους στηρίζουν και βλέψεις μεγαλείου με τους Foo Fighters. Πρέπει όμως να παραδεχτούμε ότι το μεράκι του Dave Grohl και της παρέας του, δεν είναι κάτι που συναντάμε συχνά.
Μετά από σκληρή εκπαίδευση ετών προκειμένου να ακολουθήσει καριέρα μπαλαρίνας, η Kylli Sparre αποφάσισε να κρεμάσει τις πουέντ και να στραφεί στη φωτογραφία. Λίγα χρόνια μετά, φαίνεται ότι πήρε τη σωστή απόφαση.
Η τελευταία ταινία του Terry Gilliam περατώνει την άτυπη δυστοπική τριλογία του, που περιλαμβάνει τα “Brasil” (1985) και “12 monkeys” (1995), σε ένα πρότζεκτ που συγκεντρώνει στο καστ μεταξύ άλλων τους Christoph Waltz, Mélanie Thierry, Lucas Hedges, David Thewlis, Tilda Swinton και Matt Damon. Το γεγονός ότι η τρίτη απόπειρα είναι μάλλον και η λιγότερο καλή, δεν αρκεί κατά τη γνώμη μας για να δικαιολογήσει την υπερβολικά χλιαρή έως άσχημη υποδοχή της από τους κριτικούς.
Από σήμερα, 25 Οκτωβρίου ως και την Τετάρτη 29 Οκτωβρίου, στην αίθουσα «Αλέξανδρος«, το Thessaloniki International Short Film Festival, μας μυεί για όγδοη σερί χρονιά στη μαγεία των ταινιών μικρού μήκους. Το cinedogs.gr συνομίλησε με τον δημιουργό και εμπνευστή του θεσμού αυτού, Γιάννη Ζαχόπουλο.
Κάθε ανθρώπινη κατασκευή έχει να διηγηθεί πολλές ιστορίες, χαρούμενες και λυπητερές. Κι αυτό, γιατί όλοι όσοι συνδέθηκαν με αυτές, κατάφεραν να τις διαποτίσουν με αναμνήσεις και συναισθήματα, που έμειναν ξεχασμένα να θυμίζουν κάτι από τη ζωή των χρηστών τους. Παλιές κατοικίες, βιοτεχνίες, νοσοκομεία, ορφανοτροφεία, χώροι ψυχαγωγίας και μεταφορικά μέσα, έδωσαν όλα όσα είχαν να δώσουν και αφού ολοκλήρωσαν τον κύκλο τους, εγκαταλείφθηκαν για να ξεκινήσουν ένα διαφορετικό ταξίδι. Αυτό της φθοράς του χρόνου, που μαρτυράει άλλες φορές την αίγλη του παρελθόντος και άλλοτε τον πόνο, την ευτυχία, την αγωνία και την προσμονή.
Τεράστιες εμπορικές επιτυχίες από καλλιτέχνες που κατάφεραν να κάνουν πραγματικότητα τη ρήση του Άντυ Γουόρχολ για τα 15 λεπτά διασημότητας… ίσως και για λίγο παραπάνω. Και αυτόν το μήνα συνεχίζουμε την αναφορά σε καλλιτέχνες που πέρασαν, ακούμπησαν για λίγο και… έφυγαν.
Μία συλλογή ποπ, ροκ και ραπ αστέρων της μουσικής που έχουν εμφανιστεί σε μορφή κινουμένων σχεδίων, είτε τους αρέσει είτε όχι. Πρωταγωνιστούν οι Radiohead, Oasis, The Beatles, Michael Jackson και ακολουθούν Britney Spears, Blur, Amy Winehouse και άλλοι..
1971, Μπέλφαστ, Βόρεια Ιρλανδία. Τα ληξιαρχικά στοιχεία της ταινίας που μας δίνουν το στίγμα και μας προϊδεάζουν για τη συνέχεια. Εμφύλιος σπαραγμός μεταξύ Καθολικών και Προτεσταντών. Παραστρατιωτικές ομάδες από αμφότερα τα στρατόπεδα. Διπλής ταυτότητας κατάσκοποι και πράκτορες. Ο στρατός της εγγυήτριας δύναμης και «προστάτιδας» Αγγλίας που εγγυάται και προστατεύει το χάος. Εξωτερικές συνθήκες συνεχούς βίας και έντασης. Εσωτερικές συνθήκες που προσαρμόζονται στις εξωτερικές. Ένας νεαρός Άγγλος στρατιώτης των ειδικών δυνάμεων, ο οποίος έχει βρεθεί σε αυτόν τον κακό χαμό για λόγους επί της ουσίας μισθοφορικούς.
Ο Billy Crystal θα ήταν μια safe επιλογή… Έχει τον τρόπο, έχει τις περγαμηνές, έχει το attitude για να παρουσιάσει τα Όσκαρ! Είναι αυτός που μας έχει δώσει τις καλύτερες τελετές των βραβείων ever. Η Ακαδημία θα μπορούσε μετά την αποτυχημένη (για μένα) περσινή επιλογή να επιλέξει συντηρητικά… Αλλά όχι! Κυρίες και κύριοι, ο επόμενος παρουσιαστής των Όσκαρ είναι ο Neil Patrick Harris! Αυτό ήταν το καλύτερο νέο που άκουσα σήμερα (γράφω το κείμενο λίγο μετά την ανακοίνωση αυτή).