Από το blockbuster μέχρι το animation και το δράμα, ο Tim Burton ελίσσεται από το ένα κινηματογραφικό είδος στο άλλο με εξαιρετική ευκολία και μεγάλη επιτυχία. Ο Αμερικανός σκηνοθέτης που σήμερα κλείνει τα 58 του χρόνια, έχει αγαπηθεί από κοινό και κριτικούς, αλλά κυρίως από τους ανθρώπους που μένουν για πάντα παιδία.
Άλλαι Τέχναι
Ξεκίνησε γύρω στα 1910 από έναν πλανόδιο αυτοδίδακτο μουσικό στη Σμύρνη. Ηχογραφήθηκε στην Αμερική από τον Τίτο Δημητριάδη περίπου 20 χρόνια μετά. Λίγο αργότερα, πρωτοακούστηκε στην Αθήνα από την κομπανία του Δημήτρη Πατρινού, Σμυρνιού πρόσφυγα μουσικού, ο οποίος έγραψε και τους στίχους. Στη συνέχεια, κατοχυρώθηκε από τον Νίκο Ρουμπάνη (ο οποίος και άλλαξε τον τόνο και τη μελωδία). Γύρω στις αρχές του ’60 έγινε δημοφιλές, όταν κάποιος θαμώνας του club προκάλεσε τον surf-rock κιθαρίστα Dick Dale να παίξει ένα τραγούδι με μία και μόνο χορδή της κιθάρας του. Και το έκανε. To 1994 γίνεται τραγούδι κατατεθέν στην περίφημη ταινία του Quentin Tarantino “Pulp Fiction”, ενώ 12 χρόνια αργότερα γίνεται σχεδόν αγνώριστο στην εκδοχή των Black Eyed Peas “Pump it”.
Υπάρχει πάντα ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον όποτε στη δισκογραφία ενός συγκροτήματος εμφανίζεται ένα soundtrack. Μια κυκλοφορία που υποδηλώνει κάτι άλλο από τους δίσκους που προηγήθηκαν. Ισχύει όμως συνέχεια αυτό; Αυτή η κυκλοφορία είναι κάτι διαφορετικό; Κάτι ξένο ή κάτι συγγενές με τον προσωπικό χαρακτήρα των μουσικών; Η πολυτιμότερη πληροφορία για το “Atomic” ως απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα είναι ότι πρόκειται για μία από τις καλύτερες κυκλοφορίες του 2016.
Στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο, ο S. Craig Zahler αφηγείται την ιστορία μιας συντροφιάς ανδρών που προσπαθούν να επαναφέρουν την ισορροπία σ' ένα χαοτικό περιβάλλον. Ενώ η δουλειά του φαίνεται να δέχεται επιρροές από την κλασική φιλμογραφία του John Ford, ταυτόχρονα ξεφεύγει δημιουργώντας ένα υβριδικό είδος ταινίας.
Τρία χρόνια μετά την αρχή του πενταετούς ερευνητικού ταξιδιού του διαστημοπλοίου Enterprise, ο καπετάνιος James T. Kirk πλήττει. Δυσκολεύεται να βρεί νόημα στη ρουτίνα του πλοίου, και την καθημερινότητα μιας μάλλον βαρετής και χωρίς πολλές εκπλήξεις ερευνητικής αποστολής. Ωστόσο, λίγο πρίν αναλάβει καθήκοντα διοικητή σε μια βάση του αστρο-στόλου, καλείται να φέρει εις πέρας μια τελευταία αποστολή, διερευνώντας τα πραγματικά γεγονότα πίσω απο το τραγικό δυστύχημα ενός αγνώστου πλοίου που καταστράφηκε σε ένα αχαρτογράφητο αστρικό νεφέλωμα. Δεν γνωρίζει, φυσικά, ότι πρόκειται για παγίδα, η οποία θα οδηγήσει στην καταστροφή του Enterprise, και θα καθηλώσει τα μέλη του πληρώματος σε έναν μυστηριώδη πλανήτη, με ελάχιστες ελπίδες επιβίωσης…
Τελειομανής, προσεκτικός, με έμφαση στη λεπτομέρεια, ο σκηνοθέτης που μας συστήθηκε με το "American Beauty" και μας κράτησε ζωντανό το ενδιαφέρον με τις επόμενες ταινίες του, κλείνει σήμερα τα πενήντα του χρόνια.
Δευτέρα, 30 Ιουλίου του 2007. Η ώρα είναι περίπου 05.00 και ο ήλιος ανατέλλει πάνω από το νησί Fårö. Απόψε, οι σκληροί βαλτικοί άνεμοι παίρνουν μαζί τους έναν από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της έβδομης τέχνης. Ο Ingmar Bergman πεθαίνει στα 89 του χρόνια στον ύπνο του και ο καλλιτεχνικός κόσμος θρηνεί ανά την υφήλιο για μία χαμένη ιδιοφυΐα.
Υπάρχει, μήπως, κάπου στο σύμπαν, κάποιος αλγόριθμος που κάθε λίγα χρόνια μας χαρίζει κι έναν καλλιτέχνη που έχει πραγματικά τη δυνατότητα, την αφοσίωση και το όραμα να εκφράσει έναν ολόκληρο ξεχωριστό κόσμο που κρύβει μέσα του; Αν ναι, τότε πριν από ακριβώς 46 χρόνια μας έδωσε τον Christopher Nolan. Με μόλις 9 ταινίες μεγάλου μήκους στο ενεργητικό του, ο Nolan έχει ήδη αποδείξει πως είναι ένας από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες της γενιάς του (και όχι μόνο κατά τη γνώμη μου). Η ικανότητα του να ακροβατεί ανάμεσα σε indie και blockbuster τεχνοτροπίες και ιστορίες είναι εξαιρετικά σπάνια.
Η ιστορία του King Kong κρατάει χρόνια και έχει κινηματογραφηθεί υπό πλείστες κινηματογραφικές σκοπιές, όμως ο βασικός της άξονας παραμένει ένας. Ποιος είναι στ’ αλήθεια το τέρας; Ο γιγαντιαίος γορίλας που σπέρνει την καταστροφή στο πέρασμα του ή ο αδηφάγος άνθρωπος που εισέβαλε βιαίως στον κόσμο της φύσης, όπου ο ο Kong είναι δικαιωματικά βασιλιάς;
11 ταινίες με καλοκαιρινό φόντο και άκρως δροσερή διάθεση για να βάλεις στο dvd σου και να χαλαρώσεις τις νύχτες του Αυγούστου.

