Άλλαι Τέχναι

"Σχεδίαζε τα πάντα!" - Emilio Vedova
feature_img__in-bruges-tou-martin-mcdonagh

22 Δεκ: In Bruges, του Martin McDonagh

Η βίαιη διατάραξη μιας ήσυχης ονειρεμένης πόλης, ο προσωπικός Γολγοθάς δύο εγκληματιών και οι κωμικές του προεκτάσεις, συνθέτουν τον ιστό του, υποψήφιου για Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου, φιλμ του Martin McDonagh.

feature_img__oi-thrilikoi-boris-stin-athina-gia-ena-mnimeiodes-live

21 Δεκ: Οι θρυλικοί Boris στην Αθήνα για ένα μνημειώδες live

H Fuzz Productions σε συνεργασία με την Catch The Soap παρουσιάζουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα το κορυφαίο σχήμα του πειραματικού κιθαριστικού ήχου Boris, στις 21 Δεκεμβρίου στο Fuzz Live Music Club.

feature_img__citizenfour-tis-laura-poitras

20 Δεκ: Citizenfour, της Laura Poitras

Βραβεύτηκε με το Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ για το 2015 και προκάλεσε διεθνή σάλο με την κυκλοφορία του. Το ''Citizenfour'' καταγράφει το ιστορικό της υπόθεσης Snowden και εκφράζει ένα δριμύ κατηγορώ απέναντι στις αντισυνταγματικές παρακολουθήσεις Αμερικανών πολιτών από την κυβέρνησή τους.

feature_img__arrival-tou-dennis-villeneuve

19 Δεκ: Arrival, του Dennis Villeneuve

Μετά την εμφάνιση δώδεκα εξωγήινων σκαφών σε ισάριθμα και φαινομενικά τυχαία σημεία του πλανήτη, η αμερικανική κυβέρνηση προσλαμβάνει την κορυφαία γλωσσολόγο Louise Banks, για να βοηθήσει στην κατανόηση της εξωγήινης γλώσσας και την επικοινωνία με τους απρόσκλητους επισκέπτες, πριν η ανεξήγητη παρουσία τους στον πλανήτη μας πυροδοτήσει έναν καταστροφικό πόλεμο.

feature_img__2016-oi-seires-pou-agapisa

15 Δεκ: 2016: Οι σειρές που αγάπησα

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή οι λίστες βασιλεύουν. Η δημιουργία μιας λίστας με τα αγαπημένα σόου της χρονιάς έχει ενδιαφέρον και νόημα. Ο γράφων συγκεντρώνει οτιδήποτε θεωρεί πως αξίζει την προσοχή από τη χρονιά που φεύγει, κάνει μια συνολική αποτίμηση και προχωρά σε συγκρίσεις με άλλες χρονιές. Ο αναγνώστης μελετά τη λίστα, προχωρά στις δικές του εκτιμήσεις, συμφωνεί, διαφωνεί, μαθαίνει για μια σειρά που ενδεχομένως θα λατρέψει, μαθαίνει για μια άλλη που ίσως δεν θα του κάνει αίσθηση. Έτσι συμβαίνει με τις λίστες. 

feature_img__twist-through-the-fire-ton-lola-colt

08 Δεκ: Twist Through The Fire, των Lola Colt

Αν η νέα βρετανική ροκ σκηνή είναι περήφανη για κάτι, τότε αυτό είναι σίγουρα η νέο-ψυχεδέλεια. Αναφέρομαι σε ένα μεγάλο ποσοστό συγκροτημάτων που ενσωματώνουν εύστοχα και έντεχνα στις συνθέσεις τους στοιχεία από την psych–rock παρακαταθήκη της δεκαετίας του ’60 (Temples, Hookworms, The Underground Youth και πολλοί ακόμα). Από το “Revolver” των Beatles μέχρι και μικρής φήμης συνοικιακές μπάντες (δοκιμάστε το “Dandelion Seeds” από τους Λονδρέζους July), η βρετανική ψυχεδέλεια έχει εδραιώσει τη φήμη και την αξία της ήδη από τα τέλη των 60s. Έκτοτε, έχει γίνει μέρος της (μουσικής) κουλτούρας και παιδείας των απανταχού Βρετανών ρόκερ. Αν και οι επίσης Λονδρέζοι Lola Colt επιβεβαιώνουν αυτόν τον ισχυρισμό, δεν περιορίζονται μόνο σε αυτό. Δημιουργούν τον δικό τους προσωπικό ήχο, ο οποίος συνδυάζει το post–punk με μπλουζ, οριένταλ και αμερικανική ψυχεδέλεια.

feature_img__a-bout-de-souffle-me-kommeni-tin-anasa-tou-jean-luc-godard

05 Δεκ: A Bout de Souffle, του Jean-Luc Godard

Τι ακριβώς μπορεί να ειπωθεί και να γραφτεί για μία ταινία – μέλος της πιο εκλεκτής ελίτ; Εκείνης της χούφτας δηλαδή ταινιών που άλλαξε τον τρόπο που φτιάχνεται, βλέπεται και γίνεται αντιληπτό το σινεμά. Το 1959, ο ομφάλιος λώρος με το παραδοσιακό και την πεπατημένο κόβεται οριστικά και αμετάκλητα. Μία νέα γλώσσα αρθρώνει τις πρώτες τις λέξεις με στόμφο και αγριάδα. Ληξιαρχική πράξη γέννησης του ρεύματος της γαλλικής nouvelle vague (νέο κύμα) και εμβατήριο εφόδου του μοντερνισμού στην έβδομη τέχνη. Ο Jean-Luc Godard άφησε τους απανταχού σινεφίλ "A Bout de Souffle" (Με κομμένη την ανάσα).

feature_img__adieu-au-langage-apoxairetismos-sti-glossa-tou-jean-luc-godard

05 Δεκ: Adieu au Langage, του Jean-Luc Godard

Ένας άντρας και μια γυναίκα συζητούν, κάνουν έρωτα, βλέπουν τηλεόραση, ταξιδεύουν, τσακώνονται, αναρωτιούνται για όλα και για τίποτα. Οι εποχές αλλάζουν, οι άνθρωποι εναλλάσσονται γύρω τους κι ένας σκύλος, διαρκώς ανάμεσά τους, γίνεται φυσικός καθρέφτης της υπαρξιακής τους περιπέτειας. Δεν πρόκειται, ακριβώς, για χαρακτήρες («Μισώ τους χαρακτήρες. Από τη γέννηση, μας περνάνε για κάποιον άλλο, μας ωθούν, μας τραβάνε, μας αναγκάζουν να μπούμε στο χαρακτήρα…» θα πει η γυναίκα, λίγο πριν το φινάλε), όσο για ομιλούντα φαντάσματα, εφήμερες ενσαρκώσεις διατυπώσεων και στοχασμών που βοηθούν τον Godard να εξομολογηθεί, να βγάλει τα εσώψυχά του και να αναμετρηθεί με μια σειρά από ζητήματα που τον απασχολούν από την αρχή της καριέρας του.