Short Story 2

Κινηματογράφος cinematography

Άρθρα :: Όλα articles :: all

επιλογή γλώσσας
choose language

Σελίδα 2 / 41

εμφάνιση ανά σελίδα :

05.03
2018

Las Hijas de Abril (April’s Daughter), του Michel Franco

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Las Hijas de Abril (April’s Daughter), του Michel Franco)
H Βαλέρια είναι μια εγκυμονούσα δεκαεπτάχρονη η οποία ζει με τη μεγαλύτερη αδερφή της και διατηρεί μια αγνή σχέση με τον πατέρα του κυοφορούμενου. Ούσα απομακρυσμένη από τη μητέρα της, την γοητευτική Αμπρίλ, επιθυμεί να κρατήσει κρυφή από αυτήν την εγκυμοσύνη της. Η αδερφή της όμως δεν καταφέρνει να κρατήσει το μυστικό και έτσι η Αμπρίλ έρχεται στο σπίτι των κοριτσιών προκειμένου να φροντίσει την κόρη της και εν συνεχεία την εγγονή της. H μητρική παρουσία αποδεικνύεται ιδιαίτερα τοξική για τα κορίτσια και ιδιαίτερα για τη Βαλέρια, που συχνά βλέπει τη μητέρα της να παρουσιάζεται ιδιαίτερα επεμβατική.
27.02
2018

The 15:17 to Paris, του Clint Eastwood

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The 15:17 to Paris, του Clint Eastwood)
Στις 21 Αυγούστου 2015, τρεις νεαροί Αμερικάνοι που επέβαιναν στο τρένο που πραγματοποιούσε το δρομολόγιο Άμστερνταμ – Παρίσι, μετατράπηκαν, μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου, από απλοί καθημερινοί άνθρωποι σε ήρωες που απέτρεψαν ένα βαρβάτο μακελειό. Ο Spencer Stone, εκπαιδευόμενος διασώστης της Αμερικάνικης Αεροπορίας, ο Alek Skarlatos, μέλος της Εθνοφρουράς του Όρεγκον και ο σπουδαστής Anthony Sadler, που ουδεμία σχέση είχε με οτιδήποτε στρατιωτικό, εξουδετέρωσαν έναν πάνοπλο Μαροκινό φονταμενταλιστή, ακριβώς προτού αυτός ανοίξει πυρ και αρχίσει να σκορπά πτώματα δεξιά κι αριστερά.
27.02
2018

Hostiles, του Scott Cooper

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Hostiles, του Scott Cooper)
O Scott Cooper κάνει ταινίες για καλούς (κατά βάθος) άντρες. Συχνά πυκνά παραιτημένους-συμβιβασμένους ή παραστρατημένους (ή και τα δύο), εξαρτημένους απ’ τη βία, ηθικά χρεοκοπημένους, σύμφωνοι. Όμως ο έντιμος (ως προς τις αρχές του), βασανισμένος και παρεκκλίνων τύπος είναι το θέμα του (o Jeff Bridges στο “Crazy Heart”, o Christian Bale στη «Σκουριασμένη Πόλη», κείνο το «Ανίερη Συμμαχία» με τον Johnny Depp δε θέλω καν να το θυμάμαι). Είναι ενδιαφέροντες οι συγκεκριμένοι τύποι; Στο περίπου, θα ‘λεγε κανείς. Κυρίως εξ όσων συμβαίνουν γύρω τους (των καταστάσεων που τους περιβάλλουν) – λιγότερο (οι ίδιοι) ως χαρακτήρες, περισσότερο βάσει αντιδράσεων και συμπεριφοράς.
22.02
2018

The Shape of Water, του Guillermo del Toro

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Shape of Water, του Guillermo del Toro)
Διανύουμε αναμφισβήτητα μία από τις πλέον γόνιμες και δημιουργικές κινηματογραφικές περιόδους των τελευταίων ετών, η οποία και μας εφοδιάζει μ’ ένα συνεχώς αυξανόμενο πλεόνασμα αξιόλογων και ελκυστικών καλλιτεχνικών έργων. Η αφθονία φυσικά αυτή επεκτείνεται με ανάλογο τρόπο και στον κινηματογραφικό Τύπο (έντυπο και διαδικτυακό) κι ως εκ τούτου είμαι απολύτως βέβαιος ότι θα έχετε διαβάσει πάρα πολλά σχετικά με την καινούργια ταινία του εκκεντρικού Μεξικανού Guillermo del Toro, το θαυμάσιο “The Shape of Water” που ξεκίνησε να προβάλλεται από την προηγούμενη εβδομάδα και στις ελληνικές αίθουσες. Λαμβάνοντας αυτά υπόψη και με τη μεγαλύτερη κατά το δυνατόν ψυχραιμία και νηφαλιότητα, θα ήθελα κι εγώ με τη σειρά μου να τολμήσω να γράψω δυο τρεις κουβέντες γι’ αυτό το πραγματικά εξαίσιο έργο, με τη φιλοδοξία να ξεκαθαρίσω κάπως τα πράγματα για όσους τελευταίους δεν έχουν προλάβει να δουν την ταινία.
09.02
2018

Mark Felt: The Man Who Brought Down the White House, του Peter Landesman

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Mark Felt: The Man Who Brought Down the White House, του Peter Landesman)
Για πάνω από 30 χρόνια κανείς δεν γνώριζε την πραγματική ταυτότητα του ανθρώπου που ουσιαστικά έδωσε όλα τα απαραίτητα στοιχεία για να γραφτούν τα περίφημα άρθρα στην Washington Post, ώστε να αποκαλυφθεί το σκάνδαλο Watergate και εντέλει να έχουμε για πρώτη φορά στην ιστορία των ΗΠΑ παραίτηση ενεργού Προέδρου από το αξίωμά του, ακριβώς λόγω της αποκάλυψης του σκανδάλου. Και μιλάμε βεβαίως για τον Nixon. Τελικά, ο Mark Felt, το 2005, αποκάλυψε πως αυτός ήταν ο ανώνυμος πληροφοριοδότης, μέσω ενός άρθρου στο Vanity Fair. Το έκανε σε ηλικία 91 ετών! Με αυτόν τον τρόπο ήθελε να γραφτεί ένα βιβλίο και μέσω αυτού να μπορέσει να δώσει μια γερή «προίκα» στα εγγόνια του. Η ιστορία αγοράστηκε από την εταιρία Playtone του Tom Hanks και εντέλει αποτέλεσε την πρώτη ύλη για να γυριστεί τούτη η ταινία, στην οποία συμμετέχει και η Scott Free Productions του Ridley Scott.
09.02
2018

Call Me By Your Name, του Luca Guadagnino

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Call Me By Your Name, του Luca Guadagnino)
«Μετά τη μάχη της Ισσού ο Αλέξανδρος μπήκε μαζί με τον Ηφαιστίωνα στη σκηνή που κρατούσαν τις γυναίκες και τις κόρες του Δαρείου. Καθώς ήταν ντυμένοι με τα ίδια ρούχα, η μητέρα του Δαρείου έπεσε να προσκυνήσει τον Ηφαιστίωνα που ήταν ο ψηλότερος από τους δύο. Όταν ένας από τους ακολούθους της την τράβηξε στην άκρη και της έδειξε ποιος ήταν πραγματικά ο Αλέξανδρος, εκείνη ντράπηκε τόσο που ζήτησε να αποσυρθεί. Αλλά ο βασιλιάς της απάντησε πως δεν έκανε κάποιο λάθος, αφού ο Ηφαιστίωνας είναι κι αυτός Αλέξανδρος». «Αλεξάνδρου Ανάβασις» - Λούκιος Φλάβιος Αρριανός (ιστορικός του 2ου αιώνα μ.Χ.) 
07.02
2018

20o Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ: Το ’68 πέρα από το ’68

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (20o Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ: Το ’68 πέρα από το ’68)
Χρονιά-κλειδί του 20ου αιώνα, το 1968 γέννησε επαναστάσεις, συγκρούσεις, όνειρα, απογοητεύσεις και ελπίδες, με βασικούς σταθμούς την εξέγερση στη Γαλλία τον Μάιο και την Άνοιξη της Πράγας. Μισό αιώνα μετά, το επετειακό 20ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης επιστρέφει στην κρίσιμη εκείνη χρονιά και αποκαλύπτει ελάχιστα γνωστές εξεγέρσεις ανά τον κόσμο μέσα από το αφιέρωμα «Το ’68 πέρα από το ‘68», που παρουσιάζει 7 συγκλονιστικά ντοκιμαντέρ παραγωγής από το 1968 ώς το 2017. Τα επτά αυτά ντοκιμαντέρ επανεξετάζουν το μήνυμα και το πνεύμα των ιδεών που επιχείρησαν να αλλάξουν τον κόσμο από την Κεντρική Ευρώπη ώς τις ΗΠΑ και από τη Λατινική Αμερική ώς την Άπω Ανατολή. 
06.02
2018

Phantom Thread, του Paul Thomas Anderson

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Phantom Thread, του Paul Thomas Anderson)
Φανταστείτε ένα εντυπωσιακό και λαμπερό βραδινό φόρεμα. Ένα κομψοτέχνημα που αρμόζει μονάχα σε ειδικές περιστάσεις. Φτιαγμένο στο χέρι, σπιθαμή προς σπιθαμή, από ακούραστες ράφτες που έχουν σκύψει πάνω από το ντελικάτο ύφασμα σαν εργάτριες μέλισσες. Σχεδιασμένο στην εντέλεια και με χειρουργική ακρίβεια, από ένα χέρι στιβαρό και αταλάντευτο. Το φόρεμα αυτό λειτουργεί σαν προστατευτικό κουκούλι που καλλωπίζει και περιθάλπει. Απαλύνει τα ψεγάδια, υπογραμμίζει τα πλεονεκτήματα, είναι το περίτεχνο κέλυφος που καλείται να φιλοξενήσει ένα κορμί ρευστό και ατελές. Ένα τέτοιο φόρεμα είναι εξ ορισμού θνησιγενές. Φοριέται σε ελάχιστες περιστάσεις, αν όχι και μονάχα σε μία και εξαιρετική. Αμέσως μετά, όταν τα φώτα χαμηλώσουν και τελειώσουν οι χειραψίες και οι υποκλίσεις, είναι καταδικασμένο να αποσυρθεί στην προθήκη μιας γκαρνταρόμπας. Η υπενθύμιση ενός φευγαλέου μεγαλείου, το έκθεμα μιας στιγμής δόξας.
04.02
2018

Ida Lupino: Η σταρ πίσω από τις κάμερες

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ida Lupino: Η σταρ πίσω από τις κάμερες)
«Δεν είχα καμία επιθυμία να σπάσω έναν ανδροκρατούμενο χώρο». H Ida Lupino πέρα από επιτυχημένη ηθοποιός της δεκαετίας του ‘40, είναι μια από τις πλέον πρωτοπόρες γυναικείες φυσιογνωμίες στον χώρο της σκηνοθεσίας και της παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών. Αρνήθηκε τη σίγουρη επιτυχία της μπροστά από τις καμέρες και τη λάμψη των κινηματογραφικών προβολέων, επιλέγοντας να ρισκάρει, να συγκρουστεί με ένα ανδροκρατούμενο χώρο και να «χαράξει» τη δική της ανεξάρτητη πορεία μακρυά από τις μεγάλες εταιρίες παραγωγής.
01.02
2018

The Disaster Artist, του James Franco

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Disaster Artist, του James Franco)
Η απίστευτη, αλλά εντελώς αληθινή, ιστορία πίσω από τη δημιουργία του “The Room”, της δημοφιλέστερης τόσο-κακής-που-είναι-καλή ταινίας της δεκαετίας (και βάλε) μετατρέπεται στα χέρια του σκηνοθέτη-παραγωγού-πρωταγωνιστή James Franco σε μια συγκινητική, άκρως ψυχαγωγική και ανά στιγμές εκκωφαντικά αστεία ιστορία για την αναζήτηση της επιτυχίας, τη δημιουργική ψευδαίσθηση μεγαλείου και την ανέλπιστη επιτυχία σε πείσμα όλων όσων στην αρνούνται.
30.01
2018

David Lynch: Φλερτάρωντας με το παράλογο

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (David Lynch: Φλερτάρωντας με το παράλογο)
Το μυρμήγκιασμα που διαπερνάει το σώμα, τρέχει απο τον σβέρκο μέχρι τα πόδια και αγκαλιάζει το κορμί σου, είναι κάτι που δεν μπορείς να προβλέψεις πότε θα έρθει αλλά σε αφοπλίζει όταν εν τέλει έρχεται. Παρόμοια επίδραση έχουν και οι ταινίες του μοναδικού και απίστευτα δημιουργικού David Lynch· με έναν τρόπο που μόνο εκείνος ξέρει, επιδιώκει, και με ελάχιστες αποκλίσεις πάντα καταφέρνει, να διαταράσσει τη μέχρι τότε ισορροπία σου. Οι ταινίες του είναι σίγουρα ηλεκτρικές, όπως και οι άγριοι ρυθμοί της μουσικής που σε προσκαλούν σε ένα παιχνίδι με αντίπαλο το ίδιο σου το μυαλό. Το αποτέλεσμα δεν αποτελεί σημείο ενδιαφέροντος, μιας που νικητής ή χαμένος νιώθεις ήδη διαφορετικός, έχοντας βιώσει αυτή τη γλυκιά ανακατωσούρα που σου έχει απλόχερα προσφέρει ο Lynch. Η κάθε του ταινία αποτελεί μια αυτοδύναμη οντότητα, αλλόκοτα όμορφη, όσο και περίεργη.
26.01
2018

20o Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ: Αφιέρωμα στην Agnés Varda

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (20o Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ: Αφιέρωμα στην Agnés Varda)
To επερχόμενο επετειακό 20ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης τιμά μια αεικίνητη πρωτοπόρο των εικόνων, η οποία άλλαξε τον τρόπο που βλέπουμε σινεμά: τη θρυλική σκηνοθέτιδα Agnés Varda. Προικισμένη με την σπάνια φλόγα του δημιουργού που δεν εφησυχάζει ποτέ, η Agnés Varda, λίγο προτού συμπληρώσει τα 90 της χρόνια, δεν παύει να προκαλεί τη ματιά και το νου μας, να εμπνέει κοινό και δημιουργούς και να ταράζει τα κινηματογραφικά νερά.
26.01
2018

Oscars 2018: Υποψηφιότητες, φαβορί, ηχηρές απουσίες

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Oscars 2018: Υποψηφιότητες, φαβορί, ηχηρές απουσίες)
Ανακοίνωση των οσκαρικών υποψηφιοτήτων, λοιπόν, χτες, και τα στοίχημα ήδη δίνουν και πέρνουν για τους νικητές της λαμπερής βραδιάς της 4ης Μαρτίου, που θα παρουσιάσει για δεύτερη σερί χρονιά ο Jimmy Kimmel. Μιλώντας με νούμερα, το “The Shape of Water” του Guillermo del Toro (έξοδος στις ελληνικές αίθουσες στις 15 Φεβρουαρίου), βρίσκεται στην κορυφή της λίστας με 13 υποψηφιότητες, ενώ το “Three Billboards Outside Ebbing, Missouri” του Martin McDonagh ακολουθεί με 9 και το “Dunkirk” του Christopher Nolan έπεται με 8.
25.01
2018

Zama, της Lucrecia Martel

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Zama, της Lucrecia Martel)
H αργεντίνικης καταγωγής, αλλά μάλλον ευρωπαϊκής κινηματογραφικής παιδείας, Lucrecia Martel, μετά το πολύ επιτυχημένο “La nina santa” (2004) και το λιγότερο γνωστό “La mujer sin cabeza” (2008), επιστρέφει με το “Zama”, την κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος του Antonio Di Benedetto. Το βιβλίο του Benedetto, αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα σύγχρονης ισπανόφωνης πεζογραφίας, αρκετά διαδεδομένο στη λατινοαμερικάνικη μαζική κουλτούρα. Η Martel παραδίδει μια ταινία χαμηλών τόνων και αργόσυρτου νωχελικού ρυθμού που προσομοιάζει περισσότερο σε άσκηση ύφους παρά σε αναπαράσταση της αποικιακής ζωής του 18ου αιώνα, όπως την περιγράφει ο Benedetto.

Artcore magazine's footer