Κινηματογράφος cinematography

Άρθρα :: Όλα articles :: all

επιλογή γλώσσας
choose language

Σελίδα 2 / 43

εμφάνιση ανά σελίδα :

28.04
2018

Thelma, του Joachim Trier

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Thelma, του Joachim Trier)
Πόσο επιβλητικά καλαίσθητος κι εκλεπτυσμένος, πόσο ξεχωριστός, πόσο σπουδαίος είναι στ’ αλήθεια ο σκανδιναβικός κινηματογράφος; Απόμακρος, σκοτεινός κι ανεξιχνίαστος μα την ίδια ακριβώς στιγμή αληθινά και βαθιά γήινος· ανθρώπινος στον πυρήνα του, με ρεαλιστικές ανησυχίες και αδυσώπητα ερωτηματικά που κατατρύχουν παραδοσιακά τον άνθρωπο σ’ όλη τη διαδρομή της ύπαρξής του. Πρόκειται ίσως για το καλύτερο δείγμα του σύγχρονου ευρωπαϊκού σινεμά, κι αυτό επιβεβαιώνεται για μια ακόμα φορά στην καινούργια ταινία του Joachim Trier, του παλαβού Νορβηγού που ανάμεσα στο πλούσιο παλμαρέ του δεσπόζει (πάντα σύμφωνα με τη γνώμη του γράφοντος) μια από τις σπουδαιότερες σκανδιναβικές ταινίες όλων των εποχών, το θεσπέσιο “Oslo, 31. August”.
23.04
2018

Isle of Dogs, του Wes Anderson

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Isle of Dogs, του Wes Anderson)
Υπάρχει ένας άγραφος -αλλά συχνά επιβεβαιωμένος- κανόνας, ο οποίος υπαγορεύει ότι πολλοί σπουδαίοι σκηνοθέτες καταλήγουν, έστω και ασυναίσθητα, να γυρίζουν την ίδια ταινία, σε ολόκληρη την καριέρα τους. Προφανώς όχι με τη μορφή ακριβούς διπλοτυπίας, αλλά μέσα από απροσμέτρητες παραλλαγές που στροβιλίζονται γύρω από ένα κοινό νοηματικό, εννοιολογικό, συμβολικό, αισθητικό άξονα. Το σύμπαν του Wes Anderson, εκ πρώτης όψεως, εμπίπτει στο βεληνεκές αυτού του κανόνα. Ένα βασίλειο της αέναης συμμετρίας, της ιδεοληπτικής λεπτομέρειας, των παστέλ κάδρων. Ένας κόσμος του φετιχισμού των μικρών αντικειμένων, των ψυχαναγκαστικών ενδυματολογικών επιλογών που ομοιάζουν με στολές. Με τρυφερά τράβελινγκ και στιβαρά jump cuts που απομονώνουν τους ήρωες της ταινίας σε ένα σύμπαν ξεκούδουνο και απομακρυσμένο από τον θορυβώδη έξω κόσμο.
23.04
2018

Djam, του Tony Gatlif

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Djam, του Tony Gatlif)
Τούτη η ταινία του Tony Gatlif δεν ήταν η καλύτερη που είδαμε στο περασμένο φεστιβάλ των Καννών. Με διαφορά, όμως, αποτέλεσε την πλέον αγαπημένη μας! Εκεί, προβλήθηκε στο επίσημο πρόγραμμα, ως μοναδική νέα ταινία του προγράμματος “Cinéma de la plage”. Ουσιαστικά, είναι ένα πρόγραμμα που δομείται από ταινίες οι οποίες προβάλλονται στην παραλία των Καννών, κάτι σαν θερινός κινηματογράφος με δωρεάν είσοδο. Και επιλέχτηκε τούτη η ταινία για προφανείς λόγους. Μπόλικη μουσική, χορός, ευθυμία παντού.
18.04
2018

In-Edit Thessaloniki Edition 2018: Πρόγραμμα

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (In-Edit Thessaloniki Edition 2018: Πρόγραμμα)
Το μεγαλύτερο φεστιβάλ μουσικού κινηματογράφου στον κόσμο επιστρέφει για πέμπτη χρονιά στη Θεσσαλονίκη: David Bowie, Grace Jones, Rolling Stones, Eric Clapton, Sepultura, John Coltrane, Johnny Rotten, Placebo και Λένα Πλάτωνος είναι μερικοί μόνο από τους πρωταγωνιστές της φετινής διοργάνωσης!
17.04
2018

The Insult, του Ziad Doueiri

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Insult, του Ziad Doueiri)
Εργασίες, σκαλωσιές, εργοτάξια, τρυπάνια, σωλήνες, κλάγγες μετάλλων, σκόνη και ιδρώτας, σε μια πολύβοη συνοικία, στη Βηρυττό του Λιβάνου. Μια υδρορροή, που έχει τοποθετηθεί παράτυπα, και στάζει νερά. Ένας φανατικός Χριστιανός, αρχιμηχανικός ενός συνεργείου αυτοκινήτου, ορκισμένος ακόλουθος του ντόπιου Χριστιανικού Κόμματος. Ένας Παλαιστίνιος πρόσφυγας, επικεφαλής των πολεοδομικών έργων μιας κατασκευάστριας εταιρίας, που έχει βρει καταφύγιο, όπως πάμπολλοι ξεριζωμένοι συμπατριώτες του, στον Λίβανο. Μια επίμονη διαφωνία, μια φιλονικία φαινομενικά υπερβολική και τραβηγμένη από τα μαλλιά. Κι ενώ η όλη αντιπαράθεση μοιάζει, σε πρώτο επίπεδο, να έχει ξεπηδήσει από αυτό το -πάντα φορτισμένο- τίποτα της καθημερινότητας, σχεδόν αμέσως κυοφορείται η υπόνοια πως αυτό που βλέπουμε είναι μονάχα η αφορμή και όχι η αιτία.
16.04
2018

Charlie Chaplin: Ο αντικομφορμιστής του σινεμά

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Charlie Chaplin: Ο αντικομφορμιστής του σινεμά)
Λεπτή ανδρική σιλουέτα, με αδρά χαρακτηριστικά και καλοσχηματισμένο μαύρο μουστάκι, έντονα λευκό μακιγιάζ, άθλια κουρελιασμένα ρούχα που φανερώνουν μια υποψία φράκου, υπερμεγέθη παπούτσια που δυσκολεύουν το περπάτημα, χωρίς να λείπει βέβαια και ένα μικρό ημίψηλο μαύρο καπέλο, ενώ το πορτρέτο ολοκληρώνεται με το μπαστούνι απο μπαμπού που κουβαλάει πάντα μαζί του ο μικρόσωμος αυτός άνδρας. Κάπως έτσι θα μπορούσε να είναι μια περιγραφή ενός απο τους πιο γνωστούς κι αγαπημένους ήρωες στην εποχή του βωβού κινηματογράφου, του πασίγνωστου Σαρλώ. Πίσω όμως απο αυτήν την κλασική φιγούρα, που έχει συνδεθεί με την απόρριψη παρά την ευγενή προσπάθειά του να ενταχθεί στην ίδια εκείνη κοινωνία στην οποία εναντιώνεται, κρύβεται ο διάσημος ηθοποιός και σκηνοθέτης Charlie Chaplin.
04.04
2018

O Andrei Tarkovsky και η ποίηση των στιγμών

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (O Andrei Tarkovsky και η ποίηση των στιγμών)
Για το ποιητικό σύμπαν του Andrei Tarkovsky έχουν γραφτεί πολλά. Είτε επιπλέει ανάμεσα σε διαστημικά συντρίμια είτε πετάει λίγα μέτρα πάνω από το κρεβάτι, η κινηματογραφική αφήγηση είναι εκείνη που ορμάει μπροστά και η πραγματικότητα τρέχει με γρήγορο βηματισμό να την προλάβει. Ένα δωμάτιο που πλημμυρίζει και καταρρέει, τοίχοι που σαπίζουν, μια φωτιά που σιγοκαίει, ένας καθρέφτης που αντανακλά το χάος. Σε κάθε περίπτωση, είτε πρόκειται για διαστημική περιπέτεια είτε για κλειστοφοβικό αυτοβιογραφικό δράμα, το σινεμά του Tarkovsky περικλείει μέσα του τη σημαντική δύναμη ν’ ανακαλύπτει νέους τρόπους να εκφράσει την πραγματικότητα.
04.04
2018

Le Havre, του Aki Kaurismäki

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Le Havre, του Aki Kaurismäki)
Πού θα κατοικούσε, τι θα επαγγελλόταν, πώς θα έμοιαζε ο Καρλ Μαρξ αν ζούσε στο σήμερα; Θα τον έλεγαν Μαρσέλ στο μικρό, θα ήταν ένας πρώην συγγραφές και νυν λούστρος, αυτοεξόριστος στο δεύτερο μεγαλύτερο λιμάνι της Γαλλίας, τη Χάβρη, απαντά ο Aki Kaurismäki. Πάνω απ’ όλα, όπως άλλωστε όλοι οι «καουρισμακικοί» ήρωες θα ήταν μποέμ, δυσβάσταχτα και απολαυστικά μποέμ, πιο μποέμ απ’ όσο μπορούμε να φανταστούμε και να αντέξουμε. Ο αδιόρθωτος Φινλανδός φτιάχνει μία ακόμη σωρεία μικρών θαυμάτων πατώντας στα πιο ταπεινά υλικά. Και αρθρώνει μία κινηματογραφική γλώσσα ικανή να αλλάξει κάθε κόσμο, οπότε (γιατί όχι;) και τον δικό μας.
03.04
2018

Marlon Brando: Ο ηθοποιός που άλλαξε την υποκριτική τέχνη στο Hollywood

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Marlon Brando: Ο ηθοποιός που άλλαξε την υποκριτική τέχνη στο Hollywood)
Είναι μια από τις δημοφιλείς φυσιογνωμίες του παγκόσμιου κινηματογράφου κι από τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες του εικοστού αιώνα. Ο Marlon Brando, που έχει χαρακτηριστεί ως ο καλύτερος ηθοποιός που πέρασε ποτέ από τη μεγάλη οθόνη, πίστευε ότι στην καθημερινή μας ζωή όλοι υποδυόμαστε διαφορετικούς ρόλους. Υπήρξε ένας άνθρωπος ανεπιτήδευτος, όμορφος, αυτοκαστροφικός, ειλικρινής, αντισυμβατικός, ρεαλιστής, αδιάφορος για τη δόξα, πολιτικά ενεργός και κοινωνικά ευαισθητοποιημένος, ανατρεπτικός.
02.04
2018

Dark River, της Clio Barnard

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Dark River, της Clio Barnard)
“Any moment now, a last kick And the dark river will fold it away”. Αυτή είναι η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία που σκηνοθετεί η Clio Barnard μετά το ντοκιμαντέρ “Arbor” (2010) και την ταινία μυθοπλασίας «Ο εγωιστής γίγαντας» (The Selfish Giant, 2013). Το σενάριο της ταινίας το υπογράφει η ίδια η Barnard, η οποία αναφέρει ως πηγή έμπνευσής της το βιβλίο της Rose Tremain “Trespass”. Ο δε τίτλος της ταινίας προέρχεται από το φημισμένο ποίημα του Ted Hughes “Dark River”.
01.04
2018

15 χρόνια στον κόσμο, 5 χρόνια στη Θεσσαλονίκη! Το IN-EDIT επιστρέφει!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (15 χρόνια στον κόσμο, 5 χρόνια στη Θεσσαλονίκη! Το IN-EDIT επιστρέφει!)
Πριν 15 χρόνια διοργανώθηκε για πρώτη φορά στη Βαρκελώνη ένα φεστιβάλ που σκοπό είχε να αναδείξει ένα κινηματογραφικό είδος που το ευρύ κοινό αγνοούσε: το μουσικό ντοκιμαντέρ. Πριν 5 χρόνια και έχοντας ταξιδέψει σε δεκάδες πόλεις του κόσμου, ήρθε για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη για να παρουσιάσει στο κοινό της πόλης μερικές από τις σπουδαιότερες μουσικές ιστορίες. Φέτος, γιορτάζει τα 15 του χρόνια και λίγο πριν προσγειωθεί για πρώτη φορά στο Άμστερνταμ, το IN-EDIT, το μεγαλύτερο φεστιβάλ μουσικού ντοκιμαντέρ στον κόσμο, επιστρέφει σε μία από τις αγαπημένες του πόλεις με ένα πρόγραμμα συναρπαστικό, τόσο μέσα όσο και έξω από τις κινηματογραφικές αίθουσες.
26.03
2018

Sicilian Ghost Story, των Fabio Grassadonia και Antonio Piazza

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Sicilian Ghost Story, των Fabio Grassadonia και Antonio Piazza)
Αυτή είναι η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία που σκηνοθετεί το ιταλικό δίδυμο των Grassadoria και Piazza, μετά το “Salvo” (2013), ενώ αμφότερες οι ταινίες έκαναν την παγκόσμια πρεμιέρα τους στις Κάννες, στο τμήμα «Εβδομάδα της Κριτικής». Μετά τις Κάννες, το “Sicilian Ghost Story” έλαβε μέρος σε πολλά κινηματογραφικά φεστιβάλ ανά τον κόσμο. Πήρε μέρος και στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ «Νύχτες Πρεμιέρας» στην Αθήνα, όπου και τιμήθηκε με το βραβείο καλύτερου σεναρίου.
23.03
2018

Tomb Rider, του Roar Uthaug

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Tomb Rider, του Roar Uthaug)
Σε μια ακόμη προσπάθεια να σπάσει τη χολιγουντιανή κατάρα που θέλει όσες ταινίες βασίζονται σε video games να κινούνται ποιοτικά ανάμεσα στο μέτριο και στο ανεκδιήγητα κακό, η MGM ποντάρει στην εκμοντερνισμένη εκδοχή μιας εκ των δημοφιλέστερων πρωταγωνιστριών της βιομηχανίας του gaming.
19.03
2018

The Death of Stalin, του Armando Iannucci

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Death of Stalin, του Armando Iannucci)
“The Death of Stalin” λοιπόν. Τίτλος περιεκτικός, σαφής και ξεκάθαρος που επιχειρεί εκ προοιμίου να θέσει τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων και να μας βουτήξει χωρίς περιστροφές στην ουσία του θέματος. Γνωρίζετε ήδη πως γράφτηκαν και ακούστηκαν πολλά τις τελευταίες μέρες γύρω από τη συγκεκριμένη ταινία του συμπαθούς Σκωτσέζου Armando Iannucci κι ως εκ τούτου ήθελα οπωσδήποτε να τη δω και να σχηματίσω γνώμη. Μια ταινία για την οποία αξίζει να γνωρίζουμε πως είχε ως αφορμή το ομότιτλο graphic novel του Γάλλου Fabien Nury που κυκλοφόρησε πρόσφατα και στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Οξύ σε εικονογράφηση του Thierry Robin και μετάφραση της Κατερίνας Φράγκου. 

Artcore magazine's footer