Art Outside the Core

George Lois: Ένας ζωντανός θρύλος

feature_img__george-lois-enas-zontanos-thrilos
Πριν από μερικές μέρες είχα την τύχη να παρεβρεθώ στην φοβερή διοργάνωση του TEDx Θεσσαλονίκη με θέμα: «Κάθε τέλος είναι και μια νέα αρχή», εμπνευσμένο από το απόφθευγμα του ποιητή T.S.Eliot: “What we call the beginning is often the end. And to make an end is to make a beginning. The end is where we start from.” Καταξιωμένοι και πολυπράγμονες ομιλητές έδωσαν την δική τους οπτική ως προς το προαναφερθέν θέμα, μοιράζοντας τις εμπειρίες τους, τις φιλοδοξίες και τα όνειρά τους, αναφερόμενοι κυρίως στον τρόπο με τον οποίο ανακάλυψε ο καθένας τους την μεγάλη ευκαιρία που βρίσκεται καλά κρυμμένη πίσω από ένα πρόσκαιρο «τέλος». Η ίδια η διοργάνωση τελείωσε ομοίως υπέροχα και «αλληγορικά», καθώς τελευταίος ομιλητής της ήταν ο ζωντανός θρύλος, ελληνικής καταγωγής, George Lois, ένας έφηβος ογδόντα τριών ετών και ο πλέον κατάλληλος να σου διαλύσει τις αμφιβολίες και τους φόβους, ώστε να μπορέσει να ανάψει μέσα σου η σπίθα της δημιουργίας.

Γεννημένος από ‘Ελληνες γονείς στη Νέα Υόρκη τον Ιούνιο του 1926, έφτασε να θεωρείται ο καλύτερος επικοινωνιακός διαφημιστής της γενιάς του με βλέμμα που έφτανε πολλά χρόνια μπροστά. Ταυτόσημα με το όνομά του έγιναν πολλά βασικά χαρακτηριστικά της σύγχρονης λαϊκής κουλτούρας όπως π.χ. η γενιά Xerox και το βασικό λογότυπο της Herald Tribune ενώ υπήρξε πρωτεργάτης του σήματος του μουσικού (τότε) καναλιού MTV και μετέπειτα του VH1.

 

Είναι ο άνθρωπος που εκτόξευσε στη δόξα τον μέχρι τότε άγνωστο Tommy Hilfiger με μόλις μια διαφημιστική καμπάνια ενώ είναι το επικοινωνιακό μυαλό πίσω από τις επιτυχημένες πολιτικές εκστρατείες αμερικανών γερουσιαστών όπως οι Hugh Scott και Robert Kennedy.

Το 1983 δημιούργησε μαζί με τον Bob Dylan το video για το τραγούδι του “Jokerman” ενώ ταρακούνησε πολλάκις τα νερά με προκλητικά εξώφυλλα στο περιοδικό “Esquire” όπως τα παραδείγματα που απεικονίζουν έναν συμβολικά τραυματισμένο Muhammad Ali, αρνούμενο να υπηρετήσει τον αμερικανικό στρατό ή τον Andy Warhol να πνίγεται στην σούπα του τερματίζοντας με σημειολογικό τρόπο την πάλαι ποτέ κυριαρχία της avant-garde εποχής.

Από τις δημιουργίες του δεν λείπει και η πολιτική καυστική ματιά, άλλοτε να εκφράζεται ως θρήνος για την άδικη δολφονία του J.F.K. και άλλοτε πάλι ως ένα γερό «χαστούκι» στον συντηρητισμό του Nixon:

Πώς να χωρέσουν τόσα χρόνια δημιουργικά και καινοτόμα σε μερικές γραμμές; Αδύνατον. Και όμως ο George Lois στην ομιλία του στο Tedx, κατάφερε να είναι λιτός και περιεκτικότατος, με ζεστό λόγο και σπινθηροβόλο βλέμμα που ώθησε για πολλή ώρα ένα κατάμεστο Βασιλικό Θέατρο να τον χειροκροτεί όρθιο. Οι τελευταίες κουβέντες του ήταν και το νόημα της βραδιάς. Δεν θα σας τις μαρτυρήσω. Αξίζει να τον παρακολουθήσετε από την αρχή μέχρι το τέλος… Πώς αλλιώς θα βρούμε την πολυπόθητη καινούρια αρχή; Είθε λοιπόν κάποια στιγμή να καταφέρουμε να αγγίξουμε την αθανασία… 

Photo Sources

  • http://www.georgelois.com/ 
  • http://www.tedxthessaloniki.com/
1
Μοιράσου το