Ο Αντόν Πάβλοβιτς Τσέχωφ, ο μεγάλος αυτός θεατρικός συγγραφέας και διηγηματογράφος πέθανε σαν σήμερα, στις 15 Ιουλίου του 1904, σε ηλικία μόλις 44 χρόνων. Μια ιστορία, όχι και τόσο γνωστή, που αναφέρεται στα σχολικά του χρόνια, τράβηξε το ενδιαφέρον μας.
Βιβλιοσκόπιο
Οι σελίδες των αγαπημένων μας βιβλίων θα μας κρατήσουν συντροφιά και αυτό το καλοκαίρι. Εάν δεν έχετε επιλέξει ακόμα τα βιβλία των διακοπών σας, οι συντάκτες του Artcore προτείνουν από 5 βιβλία που θα σας χαρίσουν, εγγυημένα, αξέχαστες στιγμές ανάγνωσης οπουδήποτε βρεθείτε. Διαβάστε… είναι αναζωογονητικό!
«Ο Μεσσίας δεν θα έρθει παρά όταν δεν θα είναι πια αναγκαίος, δεν θα έρθει παρά μία μέρα μετά τον ερχομό του, δεν θα έρθει την τελευταία αλλά την εντελώς τελευταία ημέρα»…
«Τι είναι η αισιοδοξία; […] Είναι αυτή η άρρωστη τάση να υποστηρίζεις σθεναρά πως όλα πάνε κατ’ ευχήν όταν όλα πάνε κατά διαόλου».
«Περπατάς στον δρόμο, βυθισμένος στις σκέψεις σου. Προς το μέρος σου έρχεται μία κοπέλα, σαν να ‘ναι μόνο αυτή στον κόσμο και βαδίζει ολόισια μπροστά της, χωρίς να κοιτάζει ούτε αριστερά, ούτε δεξιά. Πέφτετε ο ένας πάνω στον άλλον. Και ιδού η στιγμή της αλήθειας. Ποιος θα βρίσει τον άλλον και ποιος θα ζητήσει συγνώμη».
«Εγώ θα πεθάνω για τον εαυτό μου και μόνο, δεν έχω σκοπό να πεθάνω για κανένα σκοπό, θα το γλεντήσω λοιπόν, είναι δική μου, καταδική μου υπόθεση αυτή η καταδίκη και δεν πρόκειται να τη φορτώσω σε άλλους».
«Γιατί στην αρχή των πραγμάτων υπάρχει πάντα φως;»
Λίγο πριν φύγει το 2015 -το έτος Μανόλη Αναγνωστάκη- κάναμε μια βόλτα στην έκθεση «Μιλώ… Τεκμήρια και Μαρτυρίες» του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης, λέγοντας το δικό μας «αντίο» στον ποιητή της Ήττας.
Τρεις από τους συντάκτες μας, με φόντο το εορταστικό κλίμα, διάλεξαν τα καλύτερα βιβλία που πέρασαν από τα χέρια τους τη χρονιά που μας αποχαιρετά και σας τα συστήνουν ανεπιφύλακτα ως το καλύτερο δώρο εορτών για τον εαυτό σας και τους οικείους σας, ώστε να ξεκινήσει το 2016 με την καλύτερη αναγνωστική παρέα.
O Γερμανός νομπελίστας Χάινριχ Μπελ (Heinrich Theodor Böll, 1917-1985) ισχυριζόταν «πως συγγραφέας δεν είναι παρά εκείνος που όσοι επιθυμούν να τον διαβάσουν το μπορούν, ανεξάρτητα από την εκπαίδευση που έχουν δεχτεί, ανεξάρτητα από τα προνόμιά τους. Διαφορετικά, έλεγε, δεν υπάρχει συγγραφέας». Η παραπάνω φράση (μέρος ενός αφιερώματος με αφορμή την πρόσφατη επανέκδοση στα ελληνικά του magnus opus του «Ομαδικό πορτρέτο με μία κυρία») στάθηκε η αφορμή για να ξεκινήσει η γνωριμία μου με το έργο του.

