Η άρση των υγειονομικών περιορισμών κι η επόμενη μέρα του εγκλεισμού μάς βρίσκουν απροσανατόλιστους κι αβέβαιους. Σίγουρα όχι στις μεγάλες συντροφιές και στις προσηνείς αγκαλιές του παρελθόντος, αλλά με άσβεστη την επιθυμία να τα ξαναβρούμε σύντομα εκείνα τα περασμένα μεγαλεία. Κι αν κάτι άλλαξε ραγδαία στην καθημερινότητα μας, είναι σίγουρα το συναισθηματικό μας βίωμα, με όλες εκείνες τις εκφάνσεις του που μέχρι πρότινος μας ήταν παντελώς άγνωστες. Κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε πρωτόγνωρες καταστάσεις και να κάνουμε δύσκολες ηθικές σταθμίσεις. Μια πολυήμερη και συλλογική εμπειρία ακρότητας, που κυμαινόταν από την αγωνία μέχρι τον ασφυκτικό πανικό. Και δυστυχώς ο απόηχος αυτών των συναισθημάτων δεν θα σιγήσει γρήγορα.
Άλλαι Τέχναι
"Σχεδίαζε τα πάντα!" - Emilio Vedova
Στο πρότζεκτ “Red Harvest”, εμπνευσμένο από το βιβλίο του Αμερικανού συγγραφέα Dashiell Hammett, η Marguerite Bornhauser παίζει με τα έντονα χρώματα, τα close-ups, τις άγριες σκιές και τις εκκεντρικές συνθέσεις –ένα παιχνίδι ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό– το οποίο και αποτύπωσε με την κάμερά της.
Φωτογράφος, σκηνοθέτης, ζωγράφος, εικονογράφος, σχεδιαστής σκηνών και κοστουμιών· αυτός ήταν ο Steven Arnold (1943-1994), Αμερικανός καλλιτέχνης και προστατευόμενος του Salvador Dali.
Η (κινηματογραφική) εξερεύνηση του διαστήματος προσφέρεται για αχαλίνωτη φαντασία, πολλή περιπέτεια, εντυπωσιακά πλάνα, έξυπνες ανατροπές και ενδιαφέροντες φιλοσοφικούς στοχασμούς. Αυτός είναι και ο λόγος που γυρίζονται τόσο συχνά ταινίες με αυτό το θέμα! Ιδού μερικές που αγαπήσαμε και ξεχωρίσαμε.
Ο Robert Herman ήταν φωτογράφος δρόμου. Ξεκίνησε να φωτογραφίζει το 1970, αποθανατίζοντας τους δρόμους της Νέας Υόρκης. Με εξοπλισμό έναν 50άρι φακό και το πάθος του για το χρώμα και το φως, φωτογράφιζε τη ζωή της πόλης όσο πιο αυθεντικά μπορούσε.
Έχοντας ήδη αποσπάσει τον Χρυσό Λέοντα και το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας με το αριστουργηματικό «Ρασομόν» το 1951 και αφότου έχει ήδη διασκευάσει Dostoevsky (Ο ηλίθιος) και Shakespeare (Ο θρόνος του αίματος), ο μεγάλος Akira Kurosawa αποτολμά κάτι το ολότελα διαφορετικό σε σχέση με την ώς τότε πορεία του. Μονάχα, ίσως, για να αποδείξει ότι το απαράμιλλο ταλέντο του δεν δύναται να στριμωχθεί σε στεγανά και όρια. Το 1963, μεταφέρει αριστουργηματικά στην οθόνη το αστυνομικό μυθιστόρημα του Ed McBain με τίτλο “King’s Ransom”, τοποθετώντας μάλιστα το επίκεντρό του όχι στην γνώριμη εποχή της φεουδαρχικής Ιαπωνίας, αλλά σε παρόντα χρόνο και πιο συγκεκριμένα, στο αστικό τοπίο της πρωτεύουσας. Ο Kurosawa ρίχνει ταυτοχρόνως τόσο μία ενδοσκοπίκη όσο και μία επόπτική ματιά στη μεταπολεμική και ραγδαία εκβιομηχανιζόμενη ιαπωνική κοινωνία.
Ο «ξένος» σε καιρό πλήρους ηθικής κατάπτωσης είναι το πρώτο θύμα του κτήνους που θεριεύει. Η σχηματοποιημένη εκδοχή του αλλότριου που φέρει οποιαδήποτε ετερότητα σε σχέση με τη μαζικοποιημένη κυρίαρχη όψη του πλήθους ως προς το χρώμα του δέρματος ή λιγότερο εμφανή χαρακτηριστικά που άπτονται του δικαιώματος αυτοκαθορισμού (θρησκευτικού, σεξουαλικού, πολιτικού) γίνεται το επίκεντρο όλων των αιτιάσεων για οποιοδήποτε δεινό, κάτι περισσότερο από αποδιοπομπαίος τράγος. Ο αναίτιος αποδέκτης ενός ολότυφλου μίσους που δεν χρειάζεται καν μία πρόχειρη αιτιολόγηση. Μίας κτηνωδίας απαλλαγμένης από τη χρεία προσχημάτων.
Ο Μπράιαν Στίβενσον είναι ένας Αφροαμερικανός δικηγόρος, άρτι αποφοιτήσας από το πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ με ιδιαιτέρως πολλές περγαμηνές. Αντί όμως να ακολουθήσει κάποια συμβατική οδό στο χώρο των νομικών επαγγελμάτων, ξεκινά μία ανορθόδοξη καριέρα: πηγαίνει στην Αλαμπάμα και αναλαμβάνει την υπεράσπιση καταδικασμένων θανατοποινιτών, κατά κύριο λόγο μαύρων, αποσκοπώντας σε μία -ανήκουστο για την περιοχή- δίκαιη δίκη για λογαριασμό τους. Αντιμέτωπος με ένα κραταιό σύστημα απόλυτου ρατσισμού, ο Στίβενσον μάχεται με τους λέοντες του αμερικανικού νότου έχοντας στο πλευρό ολιγάριθμους συμμαχητές του Δικαίου. Μία από τις αποφάσεις που θα βάλει σκοπό της ζωής του να ανατρέψει είναι και αυτή που καταδικάζει τον μεσήλικα Τζόνι Ντι σε θάνατο για έναν φόνο που ουδέποτε διέπραξε.
Ο Κρίστι είναι ένας μικρομεσαίος Ρουμάνος αστυνομικός ο οποίος μπλέκεται σε έναν κόσμο πολύ πιο περιπετειώδη από τον δικό του, όταν καταφθάνει στα Κανάρια νησιά στο πλαίσιο μίας αποστολής διάσωσης ενός μαφιόζου. Σύντομα μπαίνει ολόψυχα στα άμφια του διπλού του ρόλου και γίνεται ένας νομιζόμενος πληροφοριοδότης που παραστράτησε, ενώ για την εκπλήρωση του σκοπού του απαιτείται και μία σημαντική λεπτομέρεια: να μάθει στην εντέλεια τη ντόπια σφυριχτή διάλεκτο των νησιωτών, που αποτέλεσε έναν μυστικό κώδικα συνεννόησης απανταχού κακοποιών στοιχείων ανά τους αιώνες.
Η Χατίτζε είναι μία μελισσοκόμος τουρκικής καταγωγής που ζει στην καρδιά των ορεινών άγονων εκτάσεων της Βόρειας Μακεδονίας με την υπερήλικη και εν πολλοίς ανήμπορη να αυτοεξυπηρετηθεί μητέρα της. Διάγει βίο μοναχικό, η ερημική όψη του οποίου αλλοιώνεται μόνο από τις τακτικές καταβάσεις της στην εγγύτερη πόλη χάρη στις οποίες εξασφαλίζει την εμπορία του μέλιτος. Η απόλυτη αρμονία της με το φυσικό περιβάλλον διαταράσσεται όταν η νομαδική πολυμελής οικογένεια των Σαμ -επίσης τουρκικής καταγωγής- καταφθάνει δίπλα στο σπίτι της και η συμβίωση με τους θορυβώδεις γείτονες αποδεικνύεται για την Χατίτζε μία ιδιαίτερα απαιτητική διαδικασία.