Με αφορμή την έκθεση φωτογραφίας που συνδιοργανώνουν ο Σύλλογος Φίλων Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης και η Κοβεντάρειος βιβλιοθήκη σε συνεργασία με το Ριζάρειο Ίδρυμα με θέμα «Fred Boissonnas – εικόνες στην Ελλάδα», το Artcore σας παρουσιάζει μερικές από τις -σπάνιας ομορφιάς και ιστορικής αξίας- φωτογραφίες του Γάλλου φωτογράφου.
Άλλαι Τέχναι
“I'll try to carry off a little darkness on my back, 'Till things are brighter, I'm the Man In Black” Οι στίχοι αυτοί «εσωκλείουν» την ύπαρξη του ανθρώπου και καλλιτέχνη Johnny Cash σε όλη της την ένταση. Ανάμεσα σε κακουχίες, θανάτους, ναρκωτικά, διαζύγια, πάθη και πολλούς δαίμονες, ο Cash κατάφερε μέχρι το τέλος της ζωής του να κοιτάει τον ίδιο τον διάολο στα μάτια και να τον νικήσει διθυραμβικά με τεράστιο προσωπικό και ψυχικό κόστος.
Οι σκύλοι αποτελούν αναμφίβολα έναν από τους πιο συναισθηματικούς κι εκφραστικούς εκπροσώπους του ζωικού βασιλείου. Τι άλλο να ζητήσει ένας φωτογράφος από τα μοντέλα του; Ειδικά αν η μόνη πληρωμή που ζητάνε είναι ένα χάδι ή το πολύ πολύ κανένα μπισκοτάκι.
Ο ζωγράφος Jean Michel Basquiat φέρει κάτι από χολυγουντιανό καταραμένο αστέρα. Νέος, ωραίος, ταλαντούχος και νεκρός στα 27 του. A good age not to be a rock star όπως λένε. Νεκρός όχι από τροχαίο, ούτε από πυροβολισμό, αλλά από υπερβολική δόση ηρωίνης.
O Αμερικανός φωτογράφος Rob MacInnis δημιουργεί μια σειρά πρωτότυπων πορτραίτων με πρωταγωνιστές την αγελάδα, την κατσίκα και τη γαλοπούλα.
H φωτογράφος Karen Abad ντύνει και φωτογραφίζει την Olive, το μωρό των φίλων της, σαν χαρακτήρα διαφόρων τηλεοπτικών σειρών όπως η Hannah Horvath (Girls), η Daenerys Targaryen (Game of Thrones), ο ντετέκτιβ Rust Cohle (True detective), ο Walter White (Breaking Bad), ο Francis Underwood (House of Cards) και πραγματικά συναρπάζει.
Το σινεμά όπως και κάθε μορφή τέχνης αντικατοπτρίζει διάφορες πτυχές της ανθρώπινης –και όχι μόνο- ζωής, τα κοινωνικά αδιέξοδα, την πορεία της ανθρώπινης ύπαρξης. Η ταινία του Ζαν Μαρκ Βαλέ προσθέτει και αυτή το λιθαράκι της μέσω της εξιστόρησης της ταραχώδους ζωής του Ρον Γούντραφ και της μάχης του με το AIDS.
Ένας από τους λόγους που αγάπησα το σινεμά ήταν οι σαββατιάτικες και κυριακάτικες απογευματινές προβολές του σινέ Φιλίπ στην πλατεία Αμερικής κάπου εκεί στο πέρασμα από το δημοτικό στο γυμνάσιο. Οι δικοί μου άνθρωποι προσπαθούσαν να μου δείξουν ότι υπάρχουν και άλλες ταινίες εκτός από αυτές με πρωταγωνίστρια τη Βουγιουκλάκη, της οποίας ήμουν αφοσιωμένη θαυμάστρια. Το σινέ Φιλίπ πρόβαλλε αρκετές διεθνείς ταινίες για την παιδική ηλικία. Αρκετές από αυτές ήταν πολύ στενάχωρες, καθώς τα παιδάκια υπέφεραν δυσκολίες που δεν μπορούσα καν να διανοηθώ, όταν τα κυριότερα προβλήματά μου σε εκείνην την ηλικία ήταν το σπανακόρυζο και η αριθμητική. Όμως, οι ταινίες αυτές κατόρθωναν να είναι συγχρόνως τρυφερές και μερικές φορές παραδόξως αισιόδοξες. Δυστυχώς το σινέ Φιλίπ έχει σταματήσει να λειτουργεί εδώ και κάποια χρόνια, αλλά οι αναμνήσεις από εκείνα τα απογεύματα είναι ακόμη ζωντανές…
«Ο Clarence δεν έφυγε από την E-Street Band όταν πέθανε, θα φύγει όταν πεθάνουμε εμείς».
Σαν σήμερα στις 7/3/99, ο Stanley Kubrick, ένας από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες του 20ού αιώνα έπαθε καρδιακή προσβολή και πέθανε στον ύπνο του. Γεννήθηκε το 1928 στη Νέα Υόρκη! Λάτρης της λογοτεχνίας, κινηματογραφιστής της «σκοτεινής» πλευράς του ανθρώπινου είδους, ειρωνικός, φιλόζωος –κάποια στιγμή είχε τρία σκυλιά και επτά γάτες!!-, αλαζονικός, συντροφικός και πολλά ακόμα αντιφατικά χαρακτηριστικά συνέθεταν την προσωπικότητά του και «πρωταγωνιστούν» στις ταινίες του! Ορίστε μία πολύ μικρή γεύση της ζωής και του έργου του…

