Efi R.

feature_img__oi-aorates-hilma-af-klint

07 Μάι: Οι αόρατες: Hilma af Klint

Hilma af Klint : Μια πρωτοπόρος της τέχνης που αγνόησε την ορατή πραγματικότητα για να αναπτύξει τη δική της αφηρημένη εικονοποιΐα, μακριά από την αναπαράσταση και τις αναγνωρίσιμες μορφές του φυσικού κόσμου. Το ίδιο έκανε και ο Wassily Kandinsky, ο Piet Mondrian και ο Kazimir Malevich, μόνο που εκείνοι το έκαναν αρκετά χρόνια αργότερα. Κι ας θεωρούνται ακόμα οι πρωτοπόροι της αφηρημένης τέχνης του 20ού αιώνα. Καθώς το έργο της Klint έχει μελετηθεί μόλις τις τελευταίες δεκαετίες (η ίδια είχε ορίσει να παραμείνει αθέατο έως και είκοσι χρόνια μετά το θάνατό της) και με το ρυθμό που οι «αόρατες*» μέχρι σήμερα γυναίκες εμφανίζονται ολοένα και συχνότερα σε μελέτες και εκθέσεις μεγάλων μουσείων του κόσμου, μάλλον ήρθε η εποχή που ξαναγράφεται η ιστορία της τέχνης.

feature_img__the-fe-male-gaze-peri-ginaikeias-grafis-kai-allon-daimonion

26 Απρ: The fe-male gaze: Περί «γυναικείας» γραφής και άλλων δαιμονίων

«Συγγραφείς, οι γυναίκες; Μα, ελάτε τώρα. Είναι σαν να προσπαθούν να μιμηθούν τους άντρες μιλώντας με βαριά φωνή, σαν να επιδεικνύουν τις γροθιές τους ή κάτι τέτοιο. Έκαστος στο είδος του, στο κάτω κάτω». Τα λόγια του κυρίου που εξανίσταται υπερασπιζόμενος την (αρσενική) λογοτεχνία του 19ου ένατου αιώνα δεν ανήκουν στον πιο συντηρητικό συγγραφέα της εποχής. Αν μη τι άλλο ο συγκεκριμένος τύπος έχει ήδη ταράξει τα νερά της καλλιτεχνικής και κοινωνικής πραγματικότητας με τη βλάσφημη «Πάπισσα Ιωάννα», έργο ιδιαίτερα «προχωρημένο» για τα ελληνικά γράμματα και την ελληνική κοινωνία εν γένει. Ωστόσο αυτός ο αιρετικός, αναθεματισμένος από την εκκλησία λογοτέχνης δεν μπορεί να συγκρατήσει το μένος του όταν καταφέρεται εναντίον των γυναικών συγγραφέων και πιο συγκεκριμένα της πρωτοπόρου φεμινίστριας, δημοσιογράφου και εκδότριας της Εφημερίδος των Κυριών, κυρίας Καλλιρόης Παρέν. 

feature_img__o-politis-parelthonton-tou-jose-eduardo-agualusa

06 Απρ: Ο πωλητής παρελθόντων, του Jose-Eduardo Agualusa

Στην εποχή που το αληθινό και το ψευδές συμμετέχουν επί ίσοις όροις στο παιχνίδι της πληροφόρησης, ακόμα και αν αμφισβητούσαμε τα πάντα, το μόνο πράγμα που δε μπορούμε να αμφισβητήσουμε είναι το παρελθόν μας: Σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό μας καθορίζει εφ όρου ζωής: «Τίνος είσαι εσύ;» Μια ερώτηση που τα λέει όλα. Διαλέγουμε τους φίλους αλλά όχι την οικογένειά μας, όχι τους προγόνους μας. Το γενεαλογικό δέντρο μας είναι ήδη βαθιά φυτρωμένο στη γη κι εμείς ένας απ’ τους καρπούς που κρέμονται χωρίς να το έχουμε επιλέξει στα κλαδιά του. Μπορούμε να ερμηνεύσουμε, να δεχτούμε ή να απορρίψουμε την ιστορία μας, δεν μπορούμε όμως να ξεριζώσουμε το δέντρο μας και να φυτέψουμε καινούριο. Σ’ αυτόν εδώ τον κόσμο τουλάχιστον.