Αρχείο Artcore artcore archive

Άρθρα :: Απρίλιος 2017 articles :: april 2017

επιλογή γλώσσας
choose language

Σελίδα 1 / 1

εμφάνιση ανά σελίδα :

Τρεις ταινίες του Jacques Audiard

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Τρεις ταινίες του Jacques Audiard)
Σαν σήμερα, το 1952, γεννήθηκε ο Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος Jacques Audiard, γιος του εξίσου διακεκριμένου σεναριογράφου και σκηνοθέτη Michel Audiard. Βραβευμένος ουκ ολίγες φορές στα γαλλικά César και στα αγγλικά BAFTA, και έχοντας κερδίσει στις Κάννες τον Χρυσό Φοίνικα το 2015 για την ταινία του “Deephan” συγκαταλέγεται ως ένας από τους σημαντικότερους εν ζωή σκηνοθέτες της πατρίδας του.
30.04
2017

Live: Telion's Garden, στο Fuzz Live Music Club

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Live: Telion's Garden, στο Fuzz Live Music Club)
Οι Dirty Granny Tales παρουσιάζουν για δεύτερη χρονιά στην Ελλάδα το “Telion’s Garden” μετά τις επιτυχημένες και sold out παραστάσεις τους στο Θέατρο Χώρα, αυτή τη φορά για τέσσερεις διαδοχικές εμφανίσεις στο Fuzz Live Music Club.

Notorious: O Alfred Hitchcock παρουσιάζει…

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Notorious: O Alfred Hitchcock παρουσιάζει…)
Στις 29 Απρίλη του 1980, ο μεγάλος «Μετρ της αγωνίας» θα υποκύψει ύστερα από χρόνια προβλήματα στο συκώτι. Λίγες ημέρες μετά, οι στάχτες του θα σκορπιστούν στον Ειρηνικό Ωκεανό. Το τελευταίο του κινηματογραφικό πρότζεκτ, με τίτλο εργασίας “The Short Night”, δεν θα ολοκληρωθεί ποτέ. Με κάτι λιγότερο από 60 ταινίες ωστόσο στο βιογραφικό του, ο Λονδρέζος Alfred Hitchcock πρόλαβε να αφήσει πίσω του μια τεράστια κινηματογραφική κληρονομιά. 
29.04
2017

Εικαστική Έκθεση: Ex-Pats

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Εικαστική Έκθεση: Ex-Pats)
Μια εικαστική συνομιλία επάνω στην εμπειρία του εκπατρισμού και της νοσταλγίας μεταξύ της Δέσποινας Μεϊμάρογλου και της Ελένης Μυλωνά. To Μουσείο Άλεξ Μυλωνά-Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης παρουσιάζει την έκθεση ex-pats, σε επιμέλεια Αποστόλη Αρτινού. Τα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνουν την Παρασκευή 5 Μαΐου, στις 20:00 και θα διαρκέσει μέχρι τις 30 Ιουλίου 2017.

154 χρόνια και ποιήματα: με ευγνωμοσύνη στον Κ.Π. Καβάφη

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (154 χρόνια και ποιήματα: με ευγνωμοσύνη στον Κ.Π. Καβάφη)
«Ο Καβάφης, κατά την γνώμη μου, είναι ποιητής υπερμοντέρνος, ποιητής των μελλουσών γενεών. […] Οι σπάνιοι ποιηταί σαν τον Καβάφη θα καταλάβουν τότε πρωτεύουσα θέσι σ' έναν κόσμο που θα σκέπτεται πολύ περισσότερο παρά σήμερα. Με αυτά τα δεδομένα υποστηρίζω ότι το έργο του δεν θα μείνει απλώς κλεισμένο μέσα στις βιβλιοθήκες σαν ένα ιστορικό τεκμήριο της ελληνικής λογοτεχνικής εξελίξεως»

Περιστέρια στη χλόη, του Wolfgang Koeppen

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Περιστέρια στη χλόη, του Wolfgang Koeppen)
Ξεκινώντας την ανάγνωση του βιβλίου του Wolfgang Koeppen «Περιστέρια στη χλόη» είχα στο μυαλό μου τη φράση του Αμερικανού συγγραφέα και κριτικού Edmond Wilson: «Ποτέ δυο διαφορετικοί άνθρωποι δεν διαβάζουν το ίδιο βιβλίο». Είναι γνωστό πως οι προσωπικές αντιλήψεις, τα βιώματα ή οι προκαταλήψεις του κάθε αναγνώστη επηρεάζουν το πώς «βλέπει» το κάθε βιβλίο κι εγώ γνώριζα πως ξεκινούσα την ανάγνωση αρνητικά προκατειλημμένη. 
28.04
2017

Skinny Milk: «Πρόκειται για έναν κύκλο. Πάντα επιστρέφουμε στην αρχή»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Skinny Milk: «Πρόκειται για έναν κύκλο. Πάντα επιστρέφουμε στην αρχή»)
Το Brighton κατά καιρούς μας έχει χαρίσει εξαιρετικά παραδείγματα της έντονης δραστηριότητας που παρουσιάζει στον τομέα της underground, indie, psych, garage μουσικής. Ένα ακόμα τέκνο αυτής της δραστηριότητας είναι και το powerduo των Skinny Milk. Οι Johnny Hart (μπάσο, κιθαριστικά εφέ, φωνή) και Tim Cox (τύμπανα) είναι δύο άτομα που γουστάρουν περισσότερο από οτιδήποτε να παίζουν τη μουσική που αγαπούν και αυτό το δείχνουν στα (συχνά) lives τους, φανερώνοντας μια ενέργεια και έναν όγκο στον ήχο τους που απλά σε κάνει να αναρωτιέσαι αν υπάρχουν κάπου κρυμμένα και άλλα μέλη.
27.04
2017

Εικαστική Έκθεση: Η λατρεία της ανθρώπινης μορφής, του Κώστα Κοντογιάννη

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Εικαστική Έκθεση: Η λατρεία της ανθρώπινης μορφής, του Κώστα Κοντογιάννη)
Έναν σημαντικό Έλληνα καλλιτέχνη, που αναζήτησε στην ανθρώπινη μορφή την αλήθεια της ζωγραφικής, συστήνει στο κοινό το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών Α.Π.Θ., με την έκθεση «Κώστας Κοντογιάννης: 1926 – 2000», η οποία εγκαινιάζεται την Πέμπτη 4 Μαΐου 2017, στις 19.30.
27.04
2017

Εικαστική Έκθεση: Allowing Unpleasant States, του Δημήτρη Αμελαδιώτη

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Εικαστική Έκθεση: Allowing Unpleasant States, του Δημήτρη Αμελαδιώτη)
«Ο Δημήτρης Αμελαδιώτης ασκεί μια ιδιοσυγκρασιακή καλλιτεχνική πρακτική, δομώντας τη σχολαστική του διαδικασία μεταξύ λογικής και ευαισθησίας, κάνοντας αισθητή τη χειρωνακτική διεργασία, αλλά και την προσωπική ψυχική δαπάνη, όπως συμβαίνει στην πρωία της σκέψης και την αφύπνιση των αισθημάτων». Απόσπασμα από σχόλιο της Θάλειας Στεφανίδου
27.04
2017

Νέες Κυκλοφορίες: Με θέα στο Λεβάντε, της Νίκη Τρουλλινού

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Νέες Κυκλοφορίες: Με θέα στο Λεβάντε, της Νίκη Τρουλλινού)
Να συρράψω μνήμες και ιστορίες, πρόσωπα να σας γνωρίσω και σκέψεις και διαβάσματα ανατολικά της Μεσογείου· να ξορκίσω φόβους αποχαιρετώντας τον κόσμο του Λεβάντε.
27.04
2017

Νέες Κυκλοφορίες: Ιστορίες από το Μετς, του Γιάννη Ν. Μπασκόζου

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Νέες Κυκλοφορίες: Ιστορίες από το Μετς, του Γιάννη Ν. Μπασκόζου)
Δεκατέσσερα διηγήματα, το ένα δίπλα στο άλλο, συνθέτουν μια ιστορία ενηλικίωσης στο Μετς, την ιστορική γειτονιά του Παγκρατίου. Οι παρέες, τα ξενύχτια, τα συγκροτήματα της εποχής, οι πρώτες σινεφίλ ταινίες, τα φλερτ. Αλλά και η γλυκύτητα μιας βραδιάς, το άυπνο ξημέρωμα στις πλατείες, το άγχος μιας νεότητας που αγνοούσε το μέλλον. 
27.04
2017

Η Chelsea Wolfe και η Άβυσσος

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Η Chelsea Wolfe και η Άβυσσος)
Όλα ξεκίνησαν το 2010, όταν κυκλοφόρησε ένας εκπληκτικός δίσκος με τον τίτλο “The Grime and the Glow”. Αυτό βέβαια είναι αναληθές, καθώς ξεκίνησαν όλα πολύ πιο πριν, το 2006, όταν μία νεαρή ακόμα Chelsea Wolfe έγραψε τον δίσκο “Mistake in Partying” σε μία περίοδο της ζωής της κατά την οποία ξεπερνούσε έναν χωρισμό. Τυχαίνει όμως η ίδια η Wolfe να αντιπαθεί φοβερά, όπως έχει αναφέρει σε συνεντεύξεις της, αυτόν τον δίσκο και να μην αναγνωρίζει καθόλου τον εαυτό της μέσα σ’ αυτόν και μάλλον αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν κυκλοφόρησε επίσημα ποτέ. Από σεβασμό στην αποστροφή της για τον δίσκο αυτό, επιλέγω κι εγώ να τον προσπεράσω. 

Το μετέωρο βήμα του Θόδωρου Αγγελόπουλου

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Το μετέωρο βήμα του Θόδωρου Αγγελόπουλου)
Σε ολόκληρη τη φιλμογραφία του, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος (27 Απριλίου 1935 - 24 Ιανουαρίου 2012) κινείται ανάμεσα στον Πλάτωνα και τον Όμηρο, με την ίδια άνεση που ελίσσεται ανάμεσα στους σύγχρονούς του Ραφαηλίδη και Μάρκαρη. Αντλώντας υλικό από την ελληνική μυθολογία και παράδοση και εμπλουτίζοντάς το με γεγονότα από τη μεταπολεμική Ελλάδα, καταθέτει ένα έργο σύγχρονο αλλά όχι επίκαιρο, γι’ αυτό και διαχρονικό. Ο μετεωρισμός αυτός ανάμεσα στο κλασσικό και το μεταπολεμικό διαμόρφωσε μια ολόκληρη εποχή, με τις ταινίες του Αγγελόπουλου να γράφουν απ’ την αρχή την ιστορία του νέου ελληνικού κράτους, συνυφασμένη μέσα σε ιστορίες των αστικών σαλονιών και μύθους της υπαίθρου.
26.04
2017

Η ιέρεια της σύγχρονης Avant-Garde Diamanda Galas σε ένα live για πιάνο και φωνή, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Η ιέρεια της σύγχρονης Avant-Garde Diamanda Galas σε ένα live για πιάνο και φωνή, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών)
Ύστερα από 9 χρόνια απόστασης από τη δισκογραφική της πορεία, η Diamanda Galas επέστρεψε με δύο άλμπουμ για τη φετινή χρονιά, που θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε το Σάββατο 20 Μαΐου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Ο δίσκος με τίτλο ″All The Way″ περιέχει διασκευές και επανεκτελέσεις jazz και παραδοσιακών κομματιών, ενώ ο δεύτερος δίσκος με τίτλο ″At Saint Thomas The Apostle Harlem″ περιέχει κομμάτια σε διάφορες γλώσσες, ηχογραφημένα από τη συναυλία της στο Red Bull Music Academy Festival του 2016.

Τhe Incredible Shrinking Man, του Jack Arnold

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Τhe Incredible Shrinking Man, του Jack Arnold)
“The unbelievably small and the unbelievably vast eventually meet - like the closing of a gigantic circle. I looked up, as if somehow I would grasp the heavens. The universe, worlds beyond number, God's silver tapestry spread across the night. And in that moment, I knew the answer to the riddle of the infinite. I had thought in terms of Man's own limited dimension. I had presumed upon nature that existence begins and ends is man's conception, not nature's. And I felt my body dwindling, melting, becoming nothing. My fears melted away and in their place came acceptance. All this vast majesty of creation, it had to mean something. And then I meant something, too. Yes, smaller than the smallest, I meant something, too. To God, there is no zero. I STILL EXIST!¨”

Η κριτική της μεταφυσικής στη νεότερη σκέψη, του Παναγιώτη Κονδύλη

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Η κριτική της μεταφυσικής στη νεότερη σκέψη, του Παναγιώτη Κονδύλη)
Παρουσιάζουμε την πρώτη ολοκληρωμένη στα ελληνικά, δίτομη έκδοση του έργου «Η κριτική της μεταφυσικής στη νεότερη σκέψη» του Παναγιώτη Κονδύλη [1943-1998] από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης. Πρόκειται για έργο που κινείται στη διατομή της κοινωνικής ιστορίας, της γενικής ιστορίας των ιδεών και της νεότερης και σύγχρονης φιλοσοφίας, χαρακτηριζόμενο από αναλυτική ευκρίνεια, οξυδέρκεια και τη βέλτιστη θεωρητική εποπτεία του εκτενέστατου εμπειρικού υλικού.
26.04
2017

Et in Arcadia Ego

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Et in Arcadia Ego)
Η Γυναίκα κοίταξε τον γυμνό Άντρα που κοιμόταν γαλήνιος, και αισθανόταν όμορφα που ήταν δικός της. Ένα απροσδιόριστο σε εκείνη ένστικτο την ώθησε να τον αγκαλιάσει. Χωρίς λαγνεία. Μονάχα να νιώσει την ζεστασιά της επαφής των σωμάτων τους. Τον φίλησε τρυφερά στο μάγουλο. Ύστερα στα χείλη. Τι ανόητες, άσκοπες πράξεις; Ο Άντρας ξύπνησε. Το ίδιο ένστικτο τον καθοδηγούσε. Οι γλώσσες τους χόρεψαν για αρκετή ώρα. Δεν το είχαν κάνει ποτέ ξανά. Τους ήταν ευχάριστο. Ανεξήγητα οικείο. Για μια στιγμή μονάχα, μια θολή ανάμνηση αναδύθηκε ταυτόχρονα και στους δυο, ένα παράξενο μεταίσθημα, ένας ακατανόητος γλωσσικός κώδικας που τους έκανε να ψελλίσουν σχεδόν ταυτόχρονα, «Αρκαδία». Και ύστερα έσβησε. Και απομακρύνθηκαν, μπερδεμένοι. Και η επόμενη επαφή τους ήταν ώρες μετά, μονάχα από λαγνεία. 
25.04
2017

Life, του Daniel Espinosa

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Life, του Daniel Espinosa)
Το ερώτημα του κατά πόσο είμαστε μόνοι σε αυτό το σύμπαν είναι μεν πρόσφατο ως προς το σκέλος της επιστημονικής του διερεύνησης, αλλά στην ουσία του έχει απασχολήσει τον άνθρωπο από την πρώτη σχεδόν μέρα της ύπαρξής του. Προσπαθώντας να ισορροπήσουμε σε μία τραμπάλα διττού φόβου, αναρωτιόμαστε ασταμάτητα για την ύπαρξη εξωγήινης ζωής, νιώθοντας συγχρόνως έξαψη και τρόμο μπροστά σε μία τέτοια ιδέα. Από τη μία, η ανακούφιση μίας δυσβάσταχτης μοναξιάς και ενός αφόρητου φορτίου. Αν είναι μονάχα ο δικός μας πλανήτης ευλογημένος με το δώρο της ζωής, ξαφνικά μετατρέπεται σε ασήκωτο ηθικό χρέος η προάσπιση και εκμετάλλευση αυτού του δώρου, με την ανθρωπότητα να βαδίζει από το κακό στο χειρότερο όσον αφορά αυτό το καθήκον.
25.04
2017

Tα ασυνήθιστα πορτραίτα του Mark Quinn

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Tα ασυνήθιστα πορτραίτα του Mark Quinn)
Tο έργο του Mark Quinn πραγματεύεται την απόσταση που υπάρχει ανάμεσα στο άτομο και το σώμα του, σε μία εποχή όπου οι επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις είναι ραγδαίες. Τα σώματα που δημιουργεί είναι συνήθως κατακερματισμένα ή/και εξαρτημένα από τα επιτεύγματα του πολιτισμού. Χρησιμοποιώντας σωματικά υγρά, φαρμακευτικά σκευάσματα, χημικά προϊόντα κ.ά., ο καλλιτέχνης κατασκευάζει πορτραίτα που αγγίζουν τα όρια του πραγματικού, αποφεύγοντας την ωραιοποίηση και κάθε είδους εξιδανίκευση.
24.04
2017

United States of Love, του Tomasz Wasilewski

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (United States of Love, του Tomasz Wasilewski)
Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής χρειάστηκαν μεγάλο, διαρκή αγώνα και πίστη σε ένα κοινό Όραμα για να οικοδομήσουν το Αύριο μιας χώρας που συνασπίστηκε πάνω από τα συντρίμμια ενός Πολέμου της Ανεξαρτησίας κι ενός Εμφυλίου, αλλά και τη διακύβευση μιας ετερόκλητης πραγματικότητας, ενός τρομακτικού ψηφιδωτού που έμοιαζε με αβυσσαλέο χωνευτήρι πολιτισμών και παραδόσεων, δυσκολοκατάβλητου, απειθάρχητου και αποξενωτικού. 

Marion Cotillard, Mathieu Amalric και Charlotte Gainsbourg στην πρεμιέρα των Καννών!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Marion Cotillard, Mathieu Amalric και Charlotte Gainsbourg στην πρεμιέρα των Καννών!)
Ο Γάλλος σκηνοθέτης Arnaud Desplechin -στον οποίο είχε πραγματοποιήσει αφιέρωμα το προπέρσινο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης- είναι σταθερός θαμώνας του φεστιβάλ των Καννών (με αρκετές συμμετοχές στο Διαγωνιστικό Τμήμα, ενώ η προηγούμενη ταινία του, «Τα χρυσά μας χρόνια» (“Trois souvenirs de ma jeunesse”), συμμετείχε στο τμήμα «Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών») και στην επερχόμενη επετειακή 70η διοργάνωση θα έχει την τιμή να «ανοίξει» το Φεστιβάλ, με τη νέα του ταινία.
24.04
2017

Six Feet Under: Life after Death

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Six Feet Under: Life after Death)
Το “Six Feet Under” είναι αμερικανική τηλεοπτική σειρά του δικτύου HBO. Έκανε πρεμιέρα στις 3 Ιουνίου 2001 και έριξε την αυλαία στις 21 Αυγούστου 2005 μετά από 5 σεζόν και 63 επεισόδια. Δημιουργός και παραγωγός ο Alan Ball (ο άνθρωπος πίσω από το “American Beauty” και το “True Blood”). Το σόου κατέκτησε αρκετά βραβεία, βρίσκεται σε κάθε λογής λίστα με τις καλύτερες σειρές όλων των εποχών και δικαίως θεωρείται ως η σειρά με το καλύτερο φινάλε στην ιστορία της τηλεόρασης.
24.04
2017

Willem De Kooning: Ο ζωγράφος που ύμνησε τη γυναικεία μορφή

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Willem De Kooning: Ο ζωγράφος που ύμνησε τη γυναικεία μορφή)
Ο Willem De Kooning έχει καθορίσει όσο λίγοι άλλοι ζωγράφοι τον ρου της μοντέρνας αμερικανικής τέχνης. Υπήρξε η κεντρική φιγούρα του Αφηρημένου Εξπρεσιονισμού, ενώ παράλληλα είχε πολλά στοιχεία στο εικαστικό του λεξιλόγιο που τον διαφοροποιούσαν από τους περισσότερους σύγχρονους ομοϊδεάτες του κινήματος.

Η αποικία της λήθης, της Κλαίρης Θεοδώρου

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Η αποικία της λήθης, της Κλαίρης Θεοδώρου)
«Είναι πολύ άσχημο να μην έχει κανείς μέλλον, είναι όμως κυριολεκτικά αφόρητο το να μην έχει παρελθόν». Ένα θέμα πρωτότυπο από τη μια, επώδυνο και σκληρό από την άλλη.
21.04
2017

Arshile Gorky: Ο πατέρας του Αφηρημένου Εξπρεσιονισμού

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Arshile Gorky: Ο πατέρας του Αφηρημένου Εξπρεσιονισμού)
Ο Αρμένιος ζωγράφος Arshile Gorky είναι μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες της Μοντέρνας Τέχνης του πρώτου μισού του 20ού αιώνα. Τα έργα του ξεχωρίζουν μέχρι τις μέρες μας αφού πρόκειται για το πρόσωπο που έριξε τον σπόρο της καλλιτεχνικής παραγωγής των Η.Π.Α. από τη δεκαετία του ‘50 και ύστερα.
21.04
2017
  • Στήλη: Επί Σκηνής \ On Stage-Gazette
  • Αρθρογράφος: Artcore

Θεατρική Παράσταση: Εθνικότητα μου το χρώμα του ανέμου, του Matei Vișniec στο Θέατρο ΠΚ

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Θεατρική Παράσταση: Εθνικότητα μου το χρώμα του ανέμου, του Matei Vișniec στο Θέατρο ΠΚ)
Η Θεατρική Ομάδα Δράσης ΣΑΡΔΑΜ παρουσιάζει το έργο του Matei Vișniec «Εθνικότητα μου το χρώμα του ανέμου» σε μετάφραση της Έρσης Βασιλικιώτη. Το έργο εστιάζει στην ανθρώπινη ζωή η οποία σε συνθήκες απολυταρχισμού, επαναπροσδιορίζεται με αρνητικούς όρους. Ο Βιζνιέκ δημιουργεί χαρακτήρες σε διάφορα στάδια υπαρξιακής αποσύνθεσης και κάποιους που αντιστέκονται ακόμη – ή έτσι νομίζουν.
21.04
2017
  • Στήλη: Επί Σκηνής \ On Stage-Gazette
  • Αρθρογράφος: Artcore

Θεατρική Παράσταση: Γράμματα σ΄ένα φίλο Γερμανό, του Αλμπέρ Καμύ στη σκηνή Black Βox

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Θεατρική Παράσταση: Γράμματα σ΄ένα φίλο Γερμανό, του Αλμπέρ Καμύ στη σκηνή Black Βox)
Η Θεατρική Συντροφιά Ηρακλείου (ΘΕ.Σ.Η.), σε συνεργασία με τους Stravaganti Nuovi, μετά από ένα κύκλο παραστάσεων, στην Κρήτη, παρουσιάζει την παράσταση: «Γράμματα σε ένα φίλο Γερμανό», του Αλμπέρ Καμύ για τρεις μόνο παραστάσεις στην Αθήνα. Η παράσταση θα ανέβει στη σκηνή Black Box του Επί Κολωνώ την Παρασκευή 21 και το Σάββατο 22 Απριλίου στις 21:30 και την Κυριακή 23 Απριλίου, στις 19:00.
20.04
2017

Διαγωνισμός: Το παιχνίδι του αντεροβγάλτη

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Διαγωνισμός: Το παιχνίδι του αντεροβγάλτη)
To Artcore Magazine σε συνεργασία με τις εκδόσεις Ψυχογιός βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να σας προσφέρει δύο αντίτυπα του βιβλίου της Ιζαμπέλ Αλιέντε, «Το παιχνίδι του αντεροβγάλτη».
20.04
2017

Thirsday trivia #55

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Thirsday trivia #55)
To «Μάθημα Μουσικής» του Ολλανδού ζωγράφου Johan Vermeer (1662-1665) απεικονίζει μία καθημερινή σκηνή και συγκεκριμένα το μάθημα μουσικής μιας νεαρής κοπέλας. Ωστόσο, η φαινομενικά πεζή αναπαράσταση του καθημερινού κρύβει έναν έντονο ερωτισμό μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών και υποδηλώνει μία ερωτική διάθεση εκ μέρους του θεατή.
20.04
2017

Ο κ. Μάκης

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ο κ. Μάκης)
Ο κύριος Μάκης ήταν ψηλός, πάνω από εξήντα, καλοντυμένος. Πήγαινε πάντα στο ίδιο ξενοδοχείο, μια φορά το μήνα. Είχε μάλλον στενάχωρο βλέμμα, δεν χαμογελούσε πολύ. Ντρεπόταν να σε κοιτάξει στα μάτια. Έκλεινε το δωμάτιο από πριν. Έλεγε το επίθετό του, έπαιρνε τα κλειδιά και ψέλλιζε ένα «ευχαριστώ» στον υπάλληλο στη ρεσεψιόν. Πήγαινε πάντα την ίδια ώρα, δέκα το βράδυ, με μια μικρή βαλίτσα στο χέρι. Πάντα παρέα με μια κοπέλα. 
19.04
2017

Εικαστική Έκθεση: Α π ο χ ρ ω μ α τ ι σ μ ο ί, του Λευτέρη Οικονόμου

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Εικαστική Έκθεση: Α π ο χ ρ ω μ α τ ι σ μ ο ί, του Λευτέρη Οικονόμου)
Η έκθεση «α π ο χ ρ ω μ α τ ι σ μ ο ί» παρουσιάζει μια επιλογή έργων του Λευτέρη Οικονόμου αλλά και σχετικού υλικού από τη συλλογή και το αρχείο που διαθέτει και διαχειρίζεται η οικογένειά του.
19.04
2017

Εικαστική Έκθεση: Moving Figures, των Gina Malek και Sofie Bird Møller

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Εικαστική Έκθεση: Moving Figures, των Gina Malek και Sofie Bird Møller)
Η γκαλερί Donopoulos IFA παρουσιάζει την έκθεση “Moving Figures: Gina Malek - Sofie Bird Møller”. Η έκθεση αυτή συγκεντρώνει το έργο δύο καλλιτεχνών που επικεντρώνονται στην ανθρώπινη μορφή. Καθεμία τους έχει τις δικιές της μοναδικές ευαισθησίες και έκφρασή, αλλά μοιράζονται ένα ενδιαφέρον στην αφαίρεση της μορφής. Στα έργα τους υπάρχει μια δυναμική ένταση μεταξύ ανθρώπινης παρουσίας και απουσίας.
19.04
2017

Η Gucci φέρνει την άνοιξη στους κήπους της Φλωρεντίας

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Η Gucci φέρνει την άνοιξη στους κήπους της Φλωρεντίας)
Στο παρελθόν οι κυρίαρχες τάξεις αξιοποιούσαν την τέχνη ως μέσο αυτοαναπαράστασής τους. Η ριζική αλλαγή της χρήσης της πολιτιστικής κληρονομιάς ως κοινού αγαθού, συνδέθηκε με τις συνταγματικές αξίες. Σήμερα, εκμεταλλευόμενο την απόσυρση του κράτους από το πεδίο του πολιτισμού, το πολιτικo-επιχειρηματικό πλέγμα δείχνει να αμφισβητεί την παιδαγωγική λειτουργία των μνημείων. Πολιτιστικά αγαθά συντηρούνται πλέον με ιδιωτικές χορηγίες, με αντάλλαγμα τη χρήση τους ως φαντασμαγορικά σκηνικά πολυτελών γευμάτων ή επιδείξεων μόδας. Προϊόντα της υψηλής ραπτικής «συνδιαλέγονται» παιγνιωδώς με έργα τέχνης, στον απόηχο ενός ανιαρού δημόσιου λόγου περί πολιτιστικών αξιών, εμποτισμένου με τον αγοραίο κυνισμό του μάρκετινγκ. 
19.04
2017

Brooke Shaden: «Το στυλ μου στη φωτογραφία βρισκόταν πάντα μέσα μου και πραγματικά δεν έχει αλλάξει και πολύ από τότε που ήμουν παιδί»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Brooke Shaden: «Το στυλ μου στη φωτογραφία βρισκόταν πάντα μέσα μου και πραγματικά δεν έχει αλλάξει και πολύ από τότε που ήμουν παιδί»)
Αν είσαι μέλος σε κάποια online φωτογραφική κοινότητα αποκλείεται να μην την ξέρεις. Η Brooke Shaden, πέρα από το να φέρει την conceptual φωτογραφία σε πολύ μεγαλύτερο κοινό, έχει αποφασίσει πλέον πως θέλει να περάσει τη ζωή της εμπνέοντας τους άλλους να κάνουν τα δημιουργικά τους πάθη τρόπο ζωής. Η συζήτηση που είχα μαζί της αποδεικνύει πόσο καλή είναι και σε αυτό.
18.04
2017

The Repairer of Reputations, των Zemial

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Repairer of Reputations, των Zemial)
Οι Zemial είναι ένα άλμπατρος που πετάει σε σκοτεινές κατακόμβες, πάνω από κύματα προοδευτισμού, και είναι άγνωστο πού θα καταλήξει. Γεύεται την αύρα κύκνων της Αγγλίας, την ένωση του ήλιου με το φεγγάρι και μοιράζει φτερά γοητευτικών ήχων για τους λάτρεις του πειραματισμού.
11.04
2017

Νέες κυκλοφορίες: Morbid Funeral, του Emil Amos

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Νέες κυκλοφορίες: Morbid Funeral, του Emil Amos)
Ο Emil Amos δεν είναι απλά ο drummer των Om, των Grails και των Lilacs and Champagne ή ο τραγουδιτής και κιθαρίστας των Holy Sons, αλλά πολύ περισσότερο είναι ένας πραγματικός πολυοργανίστας. Το “Filmmusik” είναι ο πρώτος δίσκος που κυκλοφορεί υπό το όνομά του. Η ημερομηνία κυκλοφορίας είναι στις 2/6/2017.
11.04
2017

Goodbye Berlin (Tschick), του Fatih Akin

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Goodbye Berlin (Tschick), του Fatih Akin)
O Fatih Akin, μετά την ταινία «Η Μαχαιριά» (“The Cut”, 2014), για το Ολοκαύτωμα των Αρμενίων, η οποία ήθελε να φτάσει ώς το κόκαλο, αλλά ακουμπούσε μονάχα ξώφαλτσα και επιδερμικά, επιστρέφει σε μία γνώριμη χαλαρή διάθεση. Αυτή που είχε γεννήσει τις μεγάλες του επιτυχίες “Soul Kitchen” (2009) και “Head-On” (2004) και στην οποία δείχνει να κινείται με χάρη και επιδεξιότητα. Βασικοί του ήρωες δύο ανήλικοι κοινωνικοί παρίες, οι μόνοι απόντες από το καλοκαιρινό πάρτι της βασίλισσας του σχολείου. Από τη μια, ο Μάικ, ένα ευαίσθητο, αόρατο και -όπως έχει πείσει τον εαυτό του- βαρετό αγόρι, με μία αλκοολική μητέρα με την οποία αλλήλο-αγαπιούνται και έναν παντελώς ψυχρό και αδιάφορο πατέρα. Από την άλλη, ο Τσικ, ένας μετανάστης αδιευκρίνιστης καταγωγής, με ρίζες που διακλαδώνονται στο πουθενά, και εμφάνιση -ιδίως ενδυματολογική- που προκαλεί αυτόματα τη χλεύη.

Το κορίτσι με το χιόνι στα μαλλιά, της Ninni Schulman

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Το κορίτσι με το χιόνι στα μαλλιά, της Ninni Schulman)
Σε μια παγωμένη Σουηδία, όταν το χιόνι πέφτει πυκνό και το τοπίο γίνεται ένας κρυστάλλινος κόσμος, αρκεί ένα δυνατό χτύπημα για να τον γκρεμίσει και να τον διαλύσει σε εκατομμύρια κομμάτια. Αρκεί ένας φόνος, και στη συνέχεια ένας δεύτερος, για να ταράξει την κοινωνία και την ηρεμία των πρωταγωνιστών.
11.04
2017

Σφαγείο νούμερο πέντε: Η λευκή σελίδα της φρίκης

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Σφαγείο νούμερο πέντε: Η λευκή σελίδα της φρίκης)
Ο Kurt Vonnegut γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1922 στην Ιντιανάπολις των ΗΠΑ και άφησε την τελευταία του πνοή μία μέρα σαν κι αυτή, ακριβώς πριν από μία δεκαετία. Το 1943, οι φτωχές ακαδημαϊκές επιδόσεις, καθώς και ένα σατιρικό άρθρο στην εφημερίδα του πανεπιστημίου του Κορνέλ, το οποίο θεωρήθηκε ανάρμοστο, κόστισαν στον Vonnegut τη φοιτητική του ιδιότητα. Το Περλ Χάρμπορ είχε στο μεταξύ επισπεύσει την πλήρη εμπλοκή των ΗΠΑ στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ο Vonnegut βρέθηκε σχεδόν από τη μία στιγμή στην άλλη στο μέτωπο της Γαλλίας, όπου αιχμαλωτίστηκε στη Μάχη των Αρδενών από τα ναζιστικά στρατεύματα, το 1944. Ως αιχμάλωτος πολέμου, ο Vonnegut μεταφέρθηκε στην πόλη της Δρέσδης και έζησε από πρώτο χέρι τον ανηλεή και βάρβαρο βομβαρδισμό της από τις Συμμαχικές Δυνάμεις, στις 13-15 Φεβρουαρίου 1945.
10.04
2017

14η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης (11-14 Μαΐου 2017)

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (14η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης (11-14 Μαΐου 2017))
Η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης (ΔΕΒΘ), ένας θεσμός που άλλαξε τα δεδομένα στο χώρο του βιβλίου και αποτελεί σήμερα τόπο συνάντησης για όλους τους επαγγελματίες και τους φίλους του βιβλίου στη χώρα μας, θα πραγματοποιηθεί φέτος από την Πέμπτη 11 μέχρι την Κυριακή 14 Μαΐου 2017 στο χώρο του Διεθνούς Εκθεσιακού & Συνεδριακού Κέντρου Θεσσαλονίκης της ΔΕΘ-HELEXPO.

5+1 σύγχρονοι ήρωες που δίνουν στη jazz το φιλί της ζωής

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (5+1 σύγχρονοι ήρωες που δίνουν στη jazz το φιλί της ζωής)
Πάντα πίστευα ότι, στις κρίσιμες στιγμές, οι απαντήσεις βρίσκονται στην τέχνη. Είτε αυτή μιμείται τη ζωή είτε συμβαίνει το ανάποδο, σπάνια βρίσκει κανείς πιο ειλικρινή και ρεαλιστική αντανάκλαση του ενός στο άλλο. Τον τελευταίο χρόνο, οι Ηνωμένες Πολιτείες περνούν δύσκολα. Οι μακροχρόνιες πολιτικές διαχωρισμού και μισαλλοδοξίας έχουν κλιμακωθεί σε ένα status quo διχασμού, που μοιάζει με ωρολογιακή βόμβα. Οι λογικές φωνές δεν ακούγονται, οι ακρότητες σε λόγια και σε έργα είναι καθημερινό φαινόμενο, και το μόνο πεδίο που φαίνεται να προωθεί την αλληλεγγύη και την ενότητα είναι η μουσική. Τα δύσκολα αυτά χρόνια, οι 2 παραδοσιακές φόρμες αμερικάνικης μουσικής, η jazz και το hip hop έχουν έρθει τόσο κοντά που είναι πολλές φορές δύσκολο να βρεις πού τελειώνει το ένα και πού αρχίζει το άλλο.
10.04
2017

Η δίψα: Jo Nesbø and Harry Hole are back

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Η δίψα: Jo Nesbø and Harry Hole are back)
Πρόκειται για την ενδέκατη, νέα περιπέτεια του δαιμόνιου επιθεωρήτη Χάρι Χόλε (ή Χούλε), και είναι φυσικά πολλοί οι Nesbomaniacs που την ανέμεναν με προσμονή, καθώς η μυθιστορηματική του φιγούρα είναι από τους πιο αγαπητούς ήρωες της σύγχρονης λογοτεχνίας. 
10.04
2017

Your Week in Artcore Music vol.22

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Your Week in Artcore Music vol.22)
Όποιον και να ρωτήσεις, από τη μητέρα σου μέχρι τυχαίους περαστικούς στο δρόμο, η εικόνα που έχουν για τη jazz είναι πάνω κάτω η ίδια. Ένα σκοτεινό μπαρ με καπνό και αλκοόλ, μια μικρή ορχήστρα κουστουμαρισμένων μουσικών, φυσικός ήχος και χάλκινα πνευστά. Πριν από οτιδήποτε άλλο, να πούμε ότι δεν υπάρχει τίποτα κακό με αυτή την αντίληψη, όλα αυτά είναι εξεχόντως ευχάριστα πράγματα, ένα προς ένα. Αλλά δεν είναι μόνο αυτά. Η jazz σήμερα ζει, είναι το Intellectual όχημα της κοινωνικής χειραφέτησης, έχει ανοίξει τα πλαίσιά της για τους οξυδερκέστερους των rappers και αυτή η συνολική και συντονισμένη θεώρηση την έχει ανάγει σε πολιτιστικό όπλο. Ομολογουμένως η Αμερική πάντα θα προηγείται σε αυτά (εξάλλου η jazz είναι η μοναδική αμιγώς αμερικανική μουσική φόρμα), αυτό όμως δε σημαίνει ότι το μηνυμα δεν περνάει εξίσου ξεκάθαρα σε όλους εμάς. Και ο ήχος του, είναι κάπως έτσι...
06.04
2017

Raphael: O ζωγράφος που κατέκτησε τη Ρώμη

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Raphael: O ζωγράφος που κατέκτησε τη Ρώμη)
Ο Raffaello Sanzio Da Urbino (28 Μαρτίου (ή 6 Απριλίου) 1483 – 6 Απριλίου 1520), γνωστός ευρύτερα ως Raphael (Ραφαήλ), είναι ένας από τους ζωγράφους που σημάδεψαν την Ιταλική Αναγέννηση και παρά τη σχετικά σύντομη σταδιοδρομία του, άφησε πίσω του πολλά έργα που ξεδιπλώνουν το μοναδικό εικαστικό του ταλέντο. Όσο σημαντικός είναι ο Michelangelo και ο Leonardo Da Vinci στον κόσμο της Τέχνης, εξίσου σπουδαίος είναι και ο Raphael, ο οποίος αφιερώθηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου στη ζωγραφική και δημιούργησε έργα που προκαλούν τον θαυμασμό μας μέχρι σήμερα.
06.04
2017
  • Στήλη: Επί Σκηνής \ Συνεντεύξεις
  • Αρθρογράφος: Artcore

Γρηγόρης Χατζάκης: «Αναζητώ τη λειτουργία του θεάτρου ως πράξη»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Γρηγόρης Χατζάκης: «Αναζητώ τη λειτουργία του θεάτρου ως πράξη»)
Τέσσερις ήρωες, βυθισμένοι στον κόσμο του διαδικτύου, χτίζουν προσωπικότητες και σχέσεις παίζοντας με το εδώ και το τώρα. Η Ρίτα και ο Ντύλαν και ο Φαίδρος και η Φάμκε είναι οι χαρακτήρες της ομώνυμης ακυκλοφόρητης μεταμοντέρνας κωμωδίας του Αύγουστου Κορτώ. Σύντομα, θα τους δούμε να «ζωντανεύουν» στη σκηνή του Σύγχρονου Θεάτρου, μέσα από τη διασκευή και τη σκηνοθετική ματιά του Γρηγόρη Χατζάκη. Συναντήσαμε τον σκηνοθέτη και κουβεντιάσαμε μαζί του για το έργο, τα social media και το θέατρο. 
05.04
2017

Dalida, της Lisa Azuelos

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Dalida, της Lisa Azuelos)
Είναι πολύ δύσκολο όταν μπαίνεις στην σκοτεινή αίθουσα για να παρακολουθήσεις ένα φιλόδοξο biopic που ξεδιπλώνει τη ζωή και την καριέρα ενός από τα λαμπερότερα μουσικά ινδάλματα που σφράγισαν με το χνάρι τους τον προηγούμενο αιώνα (και μίας από τις πιο αγαπημένες σου τραγουδίστριες όλων των εποχών), να πειθαρχήσεις και να παραμείνεις στο αμιγώς ζητούμενο που είναι το κινηματογραφικό (για το μουσικό δεν κουβαλάς τον παραμικρό ενδοιασμό – και δικαιώνεσαι) αποτέλεσμα του εγχειρήματος.
05.04
2017

Ρεσιτάλ Πιάνου: Η μύηση στην απόλυτη τέχνη του J.S.Bach, από την Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ρεσιτάλ Πιάνου: Η μύηση στην απόλυτη τέχνη του J.S.Bach, από την Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου)
Η Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου εγκαινιάζει, με το πρώτο της ρεσιτάλ στη Γερμανική Εκκλησία Αθηνών, την παρουσίαση των τεσσάρων κύκλων Klavierübung 1-4 (Άσκηση για πληκτροφόρα) του J.S.Bach, υπό την αιγίδα του Ομίλου για την UNESCO Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος.
05.04
2017

El Ciudadano Illustre (The Distinguished Citizen), των Mariano Cohn και Gastón Duprat

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (El Ciudadano Illustre (The Distinguished Citizen), των Mariano Cohn και Gastón Duprat)
Μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση είναι τούτη η ταινία των Gastón Duprat και Mariano Cohn. Μια ταινία, που φέρνει στο νου κάτι από το «Κυνήγι» του Thomas Vinterberg αλλά και από τον «Βασιλιά» του Νίκου Γραμματικού, σε πιο χαλαρούς τόνους πάντως, όπως και να έχει. Μια σπουδή πάνω στην καλλιτεχνική δημιουργία, τα δάνεια από την πραγματικότητα, την ίδια την τέχνη της αφήγησης, εντέλει, το ίδιο το σινεμά!
04.04
2017

In-Edit Thessaloniki 2017: One More Time With Feeling, του Andrew Dominik

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (In-Edit Thessaloniki 2017: One More Time With Feeling, του Andrew Dominik)
Στις 14 Ιουλίου 2015, o Arthur Cave , ο ένας από τους δυο γιους που είχε αποκτήσει ο Nick Cave με το πρώην μοντέλο Susie Bick, βρήκε τραγικό θάνατο, πέφτοντας από ένα γκρεμό στο Μπράιτον της Αγγλίας, ευρισκόμενος –όπως έχει εμμέσως επιβεβαιωθεί- υπό την επήρεια ουσιών. Εκείνη την εποχή, ο σκοτεινός πρίγκιπας ηχογραφούσε το δέκατο έκτο άλμπουμ του συγκροτήματος Nick Cave and The Bad Seeds, με τίτλο “Skeleton Tree”. Παρόλο που το μεγαλύτερο τμήμα του άλμπουμ είχε ήδη ηχογραφηθεί, ο Cave, με τη βοήθεια των συνεργατών του, ενέταξε το συναίσθημα της σοκαριστικής οδύνης στους στίχους και τη γενικότερη αύρα του “Skeleton Tree”, το οποίο συνδέθηκε άρρηκτα στο μυαλό του κοινού με αυτή την ανείπωτη τραγωδία.
04.04
2017

Raw, της Julia Ducournau

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Raw, της Julia Ducournau)
Η Justine είναι μία νεαρή βίγκαν που ξεκινάει τις σπουδές της στην Κτηνιατρική, στο κολέγιο όπου σπουδάζει η αδερφή της και σπούδαζαν παλαιότερα οι γονείς της. Όταν στην πορεία αναγκάζεται να φάει ένα ωμό νεφρό λαγού, στο πλαίσιο μίας τελετής μύησης που οργανώνουν οι συμφοιτητές της, αισθάνεται την όρεξή της για το κρέας να εκτοξεύεται σε δυσθεώρητα ύψη, ικανά να την ωθήσουν μέχρι και στη βρώση ανθρώπινων μελών. 
03.04
2017

Εικαστική Έκθεση: Future Revisited, του Anatoly Shuravlev

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Εικαστική Έκθεση: Future Revisited, του Anatoly Shuravlev)
Η φόρμα, ως αρχετυπικό συστατικό της τέχνης, είναι το βασικό στοιχείο της έκθεσης του Ανατόλι Ζουραβλιόφ (Anatoly Shuravlev) με τίτλο “Future Revisited” που θα φιλοξενηθεί στο Μουσείο Άλεξ Μυλωνά - Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στην Αθήνα, 5-23 Απριλίου 2017.
03.04
2017
  • Στήλη: Επί Σκηνής \ On Stage-Gazette
  • Αρθρογράφος: Artcore

Θεατρική Παράσταση: Ο Μορφωμένος, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Μωραΐτη στο Θέατρο 104

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Θεατρική Παράσταση: Ο Μορφωμένος, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Μωραΐτη στο Θέατρο 104)
Με αφορμή την ιστορία του τανκ που εισέβαλε στο Πολυτεχνείο την 17η Νοέμβρη 1973, η παράσταση επιχειρεί ν’ αφηγηθεί το συμβάν από την πλευρά του στρατιώτη που οδηγούσε το συγκεκριμένο άρμα μάχης. Με άξονα τη διπλή αφήγηση, πρόθεση είναι το ιστορικό γεγονός ν’ ανοίξει στο χώρο και το χρόνο και να γίνει η ιστορία κάθε εισβολής, που ανεξάρτητα από τις καταβολές της, συνδιαλέγεται πάντοτε με έννοιες όπως: εξέγερση, καθήκον, επίγνωση, επιλογή. Ποια είναι τα όρια της βίας όταν κοιτάζεις μέσα από τις διόπτρες ενός τανκ; Και το κυριότερο, ποιοι παράγοντες καθορίζουν την ανθρώπινη δράση σε μια κρίσιμη στιγμή; 

Ο Louis Garrel είναι ο Jean-Luc Godard!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ο Louis Garrel είναι ο Jean-Luc Godard!)
Την ίδια στιγμή που ο ακούραστος Jean-Luc Godard ετοιμάζει την επόμενη ταινία του, η οποία θα φέρει τον τίτλο “Image et Parole” («Εικόνα και Λόγος», ελληνιστί) και θα εκτυλίσσεται στη Μέση Ανατολή, μία ταινία με κεντρική φιγούρα τον Πάπα της nouvelle vague ετοιμάζεται να βγει στις αίθουσες.

Πρώτο (και ανατριχιαστικό) trailer για το “It” του Stephen King!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Πρώτο (και ανατριχιαστικό) trailer για το “It” του Stephen King!)
Το 1986, όταν ο Stephen King εξέδωσε το μυθιστόρημα «Το Αυτό» (“It”), αυτές οι 1.138 σελίδες υποβόσκοντος τρόμου και υπανικτικής απειλής δεν μπόρεσαν να τρυπώσουν στις καρδιές του mainstream αναγνωστικού κοινού του διάσημου συγγραφέα. To “It” αγαπήθηκε παθολογικά από τους ούτως άλλως λάτρεις της γραφής του King, αλλά δεν κατέστη –παρά την περί του αντιθέτου κοινή πεποίθηση- άμεσα pop icon της εποχής του. Για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο, πάντως, δεν χρειάστηκε να περάσει πολύς χρόνος, καθώς μόλις τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1990, η τηλεοπτική μεταφορά του (σε 2 επεισόδια – τηλεταινίες, συνολικής διάρκειας 192 λεπτών) στο δίκτυο ABC γνώρισε τεράστια απήχηση και συνέδραμε στη μαζική του αποδοχή.

Your Week in Artcore Music vol.21

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Your Week in Artcore Music vol.21)
“Two’s a crowd” που έλεγε και ο αείμνηστος Andy Warhol και δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με αυτό. Μπορούν μόνο δύο άτομα να παράξουν μουσική ισάξιας δυναμικής με αυτή μίας πλήρους μπάντας; Ασφαλώς και μπορούν και ιδού μερικές από τις πιο τρανές αποδείξεις:
02.04
2017

Max Ernst: Ταξιδιώτης στο υποσυνείδητο

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Max Ernst: Ταξιδιώτης στο υποσυνείδητο)
Ο Γερμανός εικαστικός Max Ernst είναι ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους του 20ού αιώνα, ένας καλλιτέχνης που άφησε ανεξίτηλο στίγμα στην πορεία της σύγχρονης τέχνης. Η πορεία του ήταν σημαντική τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Αμερική, όπου μετανάστευσε το 1941, κυνηγημένος από την Γκεστάπο.

Artcore magazine's footer