Short Story 2

Αρχείο Artcore artcore archive

Άρθρα :: Ιούνιος 2015 articles :: june 2015

επιλογή γλώσσας
choose language

Σελίδα 1 / 5

εμφάνιση ανά σελίδα :

30.06
2015

Καμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους, του Κόρμακ ΜακΚάρθυ

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Καμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους, του Κόρμακ ΜακΚάρθυ)
O γέρο Μπουκόφσκυ έγραφε κάπου: ο τελικός και ο πιο αυστηρός κριτής του έργου ενός συγγραφέα είναι ο ίδιος του ο εαυτός. Αν παραμελήσει την αποστολή του, η οποία είναι να γράψει την επόμενη γραμμή και αρχίσει να παίρνει πολύ σοβαρά τα καλά λόγια των κριτικών και των θαυμαστών του, τον παίρνει το ποτάμι με τις υπόλοιπες κουράδες, ο Θεός αναπαύει τη συγγραφική του ψυχή και πάμε παρακάτω. Δεν έχω ιδέα, αν ο ΜακΚάρθυ έχει ακούσει ποτέ την άποψη του συναδέλφου του. Ξέρω όμως ότι ανήκει σε εκείνη τη σπάνια ράτσα συγγραφέων που το γράψιμο σημαίνει απόλυτη αφοσίωση. Η επόμενη γραμμή και μόνο η επόμενη γραμμή είναι αυτό που τον αφορά. Ρισκάρω να πιθανολογήσω ότι με αυτήν την επιμονή στο τέλος κερδίζει το ακριβότερο των δώρων. Τον αυτοσεβασμό. 
29.06
2015

In2White ή πώς να κατακτήσεις το ρεκόρ της μεγαλύτερης φωτογραφίας στον κόσμο

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (In2White ή πώς να κατακτήσεις το ρεκόρ της μεγαλύτερης φωτογραφίας στον κόσμο)
Η στέγη της Ευρώπης θεωρείται το Λευκό Βουνό ή, όπως είναι πιο γνωστό, το Mont Blanc. Αυτή τη μεγαλοπρέπεια επιχείρησε να αποτυπώσει με ειδικό εξοπλισμό μια ομάδα παθιασμένων κι ονειροπόλων φωτογράφων. Μετά από μια αποστολή δύο εβδομάδων σε υψόμετρο 3500 μέτρων, στους -10°C και πεζοπορία μίας ώρας στον παγετώνα, η ομάδα συγκέντρωσε 70.000 φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης συνολικού όγκου 46 terabytes. 
29.06
2015

Art Athina 2015: Ένας θεσμός με διεθνές κύρος

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Art Athina 2015: Ένας θεσμός με διεθνές κύρος)
Φέτος η Art Athina έκλεισε 20 χρόνια συνεχούς παρουσίας στον παγκόσμιο χάρτη των εικαστικών εκθέσεων. Χρόνο με το χρόνο η δυναμική της γιγαντώνονταν και σήμερα αποτελεί πλέον έναν θεσμό με διεθνές κύρος. 
26.06
2015

John Garcia: Το κογιότ του desert rock

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (John Garcia: Το κογιότ του desert rock)
Ο John Garcia είναι αναμφισβήτητα μια από τις μεγαλύτερες, αντιπροσωπευτικότερες και αξιοσέβαστες φωνές του desert/stoner rock˙ στην πραγματικότητα πρόκειται για έναν αληθινό «γερόλυκο» ή, για να είμαι περισσότερο εντός κλίματος, για ένα μοναχικό κογιότ του είδους, αφού ήδη από τις αρχές των 90s μαζί με τους Kyuss, στην ουσία δημιούργησαν το συγκεκριμένο μουσικό ιδίωμα, επηρεάζοντας από τότε τον ήχο αμέτρητων συγκροτημάτων κι αλλάζοντας ριζικά τον χάρτη του rock.
26.06
2015

Επιστροφή στη Ρουμανία με τη ματιά του David Leventi

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Επιστροφή στη Ρουμανία με τη ματιά του David Leventi)
Ο David Leventi, μόνιμα εγκατεστημένος στις Η.Π.Α., αποφάσισε να ταξιδέψει στη χώρα του προπάππου του, παρακινούμενος από μαρτυρίες του πατέρα του και της γιαγιάς του για τη ζωή στη Ρουμανία του Τσαουσέσκου. Το χωριό του έμοιαζε σα να έχει παγώσει στο χρόνο. Το μόνο που του θύμιζε, σε ποιον αιώνα ζούσε, ήταν ένα αλουμινένιο ποτήρι με τα αρχικά γνωστού αμερικανικού αναψυκτικού. Επισκέφτηκε φυσικά και τις φυλακές Sighet, εκεί όπου άφησε την τελευταία του πνοή ο προπάππους του. Εκεί έμαθε πως υπήρξε γερουσιαστής κι εκδότης εφημερίδας. Μπόρεσε να δει το κελί του, με τη φωτογραφία του ακόμα κρεμασμένη στον τοίχο - η ίδια φωτογραφία βρίσκεται πάνω από το κρεβάτι της γιαγιάς του.
25.06
2015

Thursday Trivia #13

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Thursday Trivia #13)
Όπως κάθε μεγάλος καλλιτέχνης, έτσι και ο αρχιτέκτονας Antoni Gaudi δεν θεωρούνταν άξιος αναφοράς όσο ζούσε. Ακόμη και ο Pablo Picasso ή και ο George Orwell χαρακτήριζαν τη Sagrada Familia ως ένα από τα πιο απεχθή κτίρια παγκοσμίως. Σήμερα, επέτειος των 163ων γενεθλίων του, η Sagrada Familia αποτελεί – εκτός από το «κύκνειο άσμα» του Gaudi - πόλο έλξης χιλιάδων τουριστών κάθε χρόνο για την Βαρκελώνη.
25.06
2015

La Isla Minima, του Alberto Rodríguez

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (La Isla Minima, του Alberto Rodríguez)
Ισπανία, στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Μία κοινωνία που προσπαθεί να βρει τα πατήματά και τις ανάσες της. Να κοιτάξει δειλά την επόμενη μέρα, μετά από μία σκοτεινή και ασφυκτική 40ετία δικτατορίας. Να βάλει στην άκρη μίση και δάκρυα και να βρει καινούργιους συνεκτικούς δεσμούς, μετά από τόσο διχαστικό και αδελφοκτόνο πόνο. Δύσκολη αποστολή, ως και αδύνατη. Οι φρικτές θύμησες είναι κάτι παραπάνω από νωπές. Είναι ακόμη παρούσες, στέκουν απειλητικές στο βάθος, όπως τα κρεμασμένα κάδρα του Φράνκο και του Χίτλερ σε ένα έρημο τοίχο.
25.06
2015

Καλοκαίρι επί χάρτου: Μέρος Α

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Καλοκαίρι επί χάρτου: Μέρος Α)
Οι συντάκτες του Artcore Magazine μαζεύτηκαν από όλη την χώρα (τρόπος του λέγειν) και σας παρουσιάζουν τη λίστα με τα βιβλία που δεν θα χορταίνετε να διαβάζετε αυτό το καλοκαίρι! Και όχι μόνο... 

Ιστορία των Κόμικς: Μέρος Ε

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ιστορία των Κόμικς: Μέρος Ε)
Το κενό που άφησαν εταιρείες σαν την EC ήρθε να καλύψει το είδος των υπερηρώων. Οι υπερήρωες είχαν ήδη αρχίσει να αποστασιοποιούνται από οποιοδήποτε είδος κοινωνικής και πολιτικής κριτικής από την περασμένη δεκαετία. Οι λόγοι για αυτή τη κίνηση ήταν η επιθυμία του αμερικανικού κοινού για ιστορίες που θα τους επέτρεπαν να ξεφύγουν από την πραγματικότητα και να ταυτιστούν με χαρακτήρες που ζουν περιπέτειες δίχως έγνοιες, πάθη ή μόνιμες συναισθηματικές ή υλικές πληγές. 
24.06
2015

Η αριστερόχειρη γυναίκα, του Πέτερ Χάντκε

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Η αριστερόχειρη γυναίκα, του Πέτερ Χάντκε)
«Άσε με μόνη»: αυτή είναι η ανεξήγητη απόφαση της «γυναίκας» στην αρχή της νουβέλας του Χάντκε. Μια απόφαση καθαρά παραισθησιογόνα, αν συνυπολογίσουμε την κατάσταση εντός της οποίας λαμβάνει χώρα. Η αριστερόχειρη γυναίκα είναι σύζυγος ενός επιτυχημένου, self-made μεσοαστού αντιπροσώπου πωλήσεων, μητέρα ενός γιου και μπορεί να απολαμβάνει όλες τις ανέσεις που προσέφερε απλόχερα η Χρυσή Τριακονταετία της μεταπολεμικής Ευρώπης: ένα σπίτι στα προάστια, αυτοκίνητο, τηλεόραση, ηλεκτρικές συσκευές, βόλτες στο σούπερ μάρκετ, λεφτά, λεφτά, λεφτά. Σαν baby boomers της δεκαετίας του ‘70 που ήταν, δεν φαίνονται να νοιάζονταν για το χρήμα, η καθημερινή επιβίωση δεν ήταν εμπόδιο για το κυνήγι της ευτυχίας τουλάχιστον όπως το διδάσκουν τα εγχειρίδια της ωφελιμιστικής φιλαργυρίας. Ο άντρας της, τής εκμυστηρεύεται πόσο πολύ την αγαπάει και πόσο πολύ δεμένος νιώθει μαζί της. 

Artcore magazine's footer