Short Story 2

Αρχείο Artcore artcore archive

Άρθρα :: Δεκέμβριος 2013 articles :: december 2013

επιλογή γλώσσας
choose language

Σελίδα 1 / 2

εμφάνιση ανά σελίδα :

30.12
2013

Μου 'φαγες όλα τα δαχτυλίδια: Τι πήγε στραβά με το Χόμπιτ

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Μου 'φαγες όλα τα δαχτυλίδια: Τι πήγε στραβά με το Χόμπιτ)
Εσύ, που βλέπεις τον τίτλο του κειμένου και ξινίζεις τα μούτρα, κάνε υπομονή. Δεν έχω κανένα σκοπό, να σπιλώσω το επικό σύμπαν του Τόλκιν, που από μικρός λατρεύεις. Στοχεύω σε μια ανάλυση -κουβέντα αν προτιμάς-, ώστε να εντοπίσουμε που «χάνει» η συγκεκριμένη επική(;) τριλογία της «μετά Άρχοντα» εποχής.
30.12
2013

Once Upon a Crime… in America

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Once Upon a Crime… in America)
Αυτή η χώρα όπως και αυτή η πόλη με εκπλήσσουν συνεχώς. Από την μια βάλλομαι με τσιτάτα του τύπου «η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της» και από την άλλη με το «η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει». Σε μια καλλιτεχνική νεκρανάσταση λοιπόν, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τα θεατρικά δρώμενα της πόλης μας, ηχούν και λάμπουν πυροτεχνήματα από έξοχους του είδους, οι οποίοι βέβαια, λόγω δεοντολογίας και στάσης ζωής, δεν επιλέγουν να κάνουν “promotion” στη δουλειά και το ταλέντο τους.
27.12
2013

Κρίσιμα Ερωτήματα. Μέρος Β: Faux Fur-Pleather-Fart: To Βραβείο Turner ή Είναι η σύγχρονη τέχνη απαίσια;

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Κρίσιμα Ερωτήματα. Μέρος Β: Faux Fur-Pleather-Fart: To Βραβείο Turner ή Είναι η σύγχρονη τέχνη απαίσια;)
Η Γερτρούδη, ως πρόεδρος, ξερόβηξε και όλοι οι παρευρισκόμενοι κατάλαβαν ότι είχε έρθει η ώρα για να σοβαρευτούν:
23.12
2013

Η Sylvie Guillem στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Η Sylvie Guillem στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών)
Τα δημοσιεύματα τη χαρακτηρίζουν ως την «μεγαλύτερη και καλύτερη εν ζωή χορεύτρια», ως «προστατευόμενη του Νουρέγιεφ», μιας και υπήρξε μαθήτρια του, ως την «μεγάλη σύγχρονη ντίβα της διεθνούς χορευτικής σκηνής». Ο λόγος για τη Sylvie Guillem φυσικά, τη Γαλλίδα χορεύτρια της Όπερας του Παρισιού και του Βασιλικού Μπαλέτου της Covent Garden, η οποία έρχεται στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, από τις 19 έως τις 30 Δεκεμβρίου, χορεύοντας μετά από πολλά χρόνια πάνω στις πουέντ της.
21.12
2013

Συνέντευξη με τον Πέτρο Αυλίδη

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Συνέντευξη με τον Πέτρο Αυλίδη)
Θεσσαλονίκη. Κέντρο. Καλός καιρός, τραπεζάκια έξω και μπύρες. Περιμένουμε τον Πέτρο Αυλίδη, να μιλήσουμε για το τελευταίο του βιβλίο με τίτλο «Σοφέρ». Ένα βιβλίο, στη βάση του αυτοβιογραφικό, καθώς εξιστορεί τα χρόνια που έζησε ως φοιτητής αρχικά και αργότερα ως ψυχίατρος στο Βερολίνο. Το Βερολίνο των 80s με τη μαγεία των άπειρων καλλιτεχνών και της προσδοκίας. Ήρθε. Συστάσεις. Η κουβέντα πηγαίνει γρήγορα στον ενικό και παραγγέλνουμε μια τριάδα μπύρες ακόμη. Ο Πέτρος είναι από εκείνους τους ανθρώπους, που σε κερδίζουν τόσο με τις απόψεις τους, όσο και με τον ιδιαίτερο τρόπο που τα λένε. Ουσία και στυλ.«Και δε μιλάμε για χασίσια. Ούτε για σκόνες και χαπάκια, πολύ μπανάλ ουσίες. Μιλάμε για ιδέες, μαν. Και για Στιλ. Σκληρά ναρκωτικά.»Ανοίγει το κασετόφωνο. Ξεκινάμε:
21.12
2013

Ο αφρός των ημερών, του Μπορίς Βιάν

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ο αφρός των ημερών, του Μπορίς Βιάν)
Ο Μπορίς Βιάν είχε πολλές ιδιότητες. Μηχανικός, μουσικός, μεταφραστής, χρονικογράφος, μυθιστοριογράφος, και άλλες ακόμα. Γνωστός κυρίως, ως ο συνθέτης του πασίγνωστου αντιμιλιταριστικού άσματος «Λιποτάκτης», φέρει θα έλεγε κανείς, ακριβώς αυτήν την ιδιότητα. Το έργο του και η γραφή του αποτελούν μια λιποταξία. Λιποταξία ιδίως από το βεβαρυμμένο κλίμα των καιρών του, τους κύκλους βαρέων διανοούμενων όπου σύχναζε, και από την εύθραυστη υγεία του, λόγω του χρόνιου καρδιακού νοσήματος, που κουβαλούσε από παιδί.

A Christmas Carol (1984)

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (A Christmas Carol (1984))
Η νουβέλα «Μία Χριστουγεννιάτικη ιστορία» του Charles Dickens δημοσιεύθηκε λίγο πριν τις γιορτές του 1843, και έκτοτε αποτέλεσε αντικείμενο αμέτρητων μεταφορών στο θέατρο, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση, την όπερα και όπου αλλού μπορεί να φανταστεί κανείς.
17.12
2013

Μπορώ να έχω λίγη από τη μεθαδόνη σας κύριε Burroughs;

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Μπορώ να έχω λίγη από τη μεθαδόνη σας κύριε Burroughs;)
Ταλέντο, ιδιορρυθμίες, ενίοτε τρέλα αλλά και μια μεγάλη δόση δράματος είναι τα βασικά συστατικά, για να χτιστεί ένας μύθος γύρω απο τον εκάστοτε καλλιτέχνη. Πολλές φορές θεωρούνται και απαραίτητα, για να μετατραπούν σε ισχυρό παραισθησιογόνο για τους απανταχού στερημένους junkie – κοινούς θνητούς, οι οποίοι θα έκαναν τα πάντα για να πάρουν μια δόση απο τους καλλιτέχνες «θεούς» τους.

Hotel Savoy, του Joseph Roth

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Hotel Savoy, του Joseph Roth)
«Είμαι ευγνώμων που αφήνω γι’άλλη μια φορά τα πάντα κι ετοιμάζομαι να ξεκινήσω μια καινούργια ζωή- όπως έχω κάνει ξανά και ξανά τα τελευταία χρόνια. Αν κοιτάξω πίσω μου, βλέπω έναν στρατιώτη, έναν δολοφόνο, έναν παρά τρίχα δολοφονημένο, έναν αναστημένο, έναν φυλακισμένο, έναν περιπλανώμενο».

Artcore magazine's footer