Αρχείο Artcore artcore archive

Άρθρα :: 4217 articles :: 4217

επιλογή γλώσσας
choose language

Σελίδα 132 / 141

εμφάνιση ανά σελίδα :

14.02
2014

Ο Έρωτας αντέχει ακόμη στη μάχη

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ο Έρωτας αντέχει ακόμη στη μάχη)
Ο Φεβρουάριος θα μπορούσε κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως ο μήνας της καχυποψίας. Όσο πλησιάζουμε στα μισά του, τόσο μεγαλώνει και η δυσπιστία με την οποία κοιτάμε τις βιτρίνες ανθοπωλείων και ζαχαροπλαστείων μέχρι να εμφανιστούν οι πρώτες κόκκινες καρδούλες και τα σοκολατάκια σε σχήμα καρδιάς. Και μετά αρχίζει η γκρίνια: είναι εμπορική γιορτή, οι ερωτευμένοι γιορτάζουν όλον τον χρόνο, ο Άγιος Βαλεντίνος είναι καθολικός και άλλες παρόμοιες αγανακτισμένες δικαιολογίες. Αν είσαι από εκείνους που γιορτάζουν αγνοώντας τα δολοφονικά βλέμματα των γύρω σου θα νιώσεις ένα αίσθημα δικαίου στο τέλος του άρθρου. Αν πάλι είσαι σαν εμένα και φλερτάρεις έντονα με την ιδέα της λοβοτομής από το να γιορτάσεις έστω και μια φορά στις 14 του μήνα, σου έχω άσχημα νέα φίλε επαναστάτη: ήρθε η ώρα να αλλάξουμε στρατόπεδο.

Σινεμά δωματίου

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Σινεμά δωματίου)
Είναι κάτι περίεργοι τύποι που γύρισαν μεγάλου μήκους ταινίες, οι οποίες διαδραματίζονται σε ελάχιστα τετραγωνικά μέτρα, όπως για παράδειγμα σε μία σαλονοτραπεζαρία, σε μια σχολική τάξη, σε μία σωσίβια λέμβο. Όχι, δεν τσιγκουνεύτηκαν οι παραγωγοί στη χρηματοδότηση της ταινίας, όχι, οι υπεύθυνοι σκηνικών δεν χρειάζεται να σκίσουν τα πτυχία τους, και, όχι, το στούντιο δεν ήταν καμιά παράγκα. Απλά, αυτοί οι περίεργοι τύποι ήταν συγχρόνως ιδιοφυείς και θαρραλέοι σκηνοθέτες που τόλμησαν να μη χρησιμοποιήσουν τις ευκολίες που προσφέρει ο κινηματογράφος, αλλά περιορισμένοι σε «θεατρικά» σχεδόν τετραγωνικά, να δημιουργήσουν ταινίες που κρατάνε αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή από την αρχή ως το τέλος. Ο περιορισμός των κινηματογραφικών ηρώων σε έναν μικρό χώρο είναι μια συνήθης τακτική κυρίως σε θρίλερ, ωστόσο έχει εφαρμοστεί και σε δικαστικά δράματα, κωμωδίες, ακόμη και σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας!
11.02
2014

Συνέντευξη με τον σκηνοθέτη Ανδρέα Πάντζη

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Συνέντευξη με τον σκηνοθέτη Ανδρέα Πάντζη)
Ο Ανδρέας Πάντζης γεννήθηκε στην Αμμόχωστο και σπούδασε κινηματογράφο, θέατρο και σκηνοθεσία όπεραςστη Μόσχα. Έχει σκηνοθετήσει ταινίες μεγάλου μήκους, ντοκιμαντέρ, θεατρικές παραστάσεις, αρχαίες τραγωδίες και όπερες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Οι τρεις τελευταίες ταινίες μυθοπλασίας που σκηνοθέτησε απέσπασαν 21 βραβεία και η ταινία του, «Σφαγή του κόκορα» ήταν η επίσημη συμμετοχή της Ελλάδας για το βραβείο Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας το 1997. Η «Σφαγή του κόκορα» ανακηρύχθηκε επίσης Καλύτερη Ευρωπαϊκή Ταινία της Χρονιάς στο Φεστιβάλ της Βαρκελώνης. Η νέα του ταινία «Η χαρά και η θλίψη του σώματος» με πρωταγωνιστές τον πρωτοεμφανιζόμενο Χάρη Αμπράζη, την Silvia Petkova και τον Γιώργο Χωραφά έκανε πρεμιέρα πριν λίγες μέρες στους κινηματογράφους.
11.02
2014

Contre-Temps της Μιμίκας Κρανάκη

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Contre-Temps της Μιμίκας Κρανάκη)
To contre-temps είναι μουσικός όρος. Σύμφωνα με την ακριβή του, ωστόσο, σημασία στα γαλλικά σημαίνει «ενάντια στον χρόνο». Το ομώνυμο μυθιστόρημα της Μιμίκας Κρανάκη “Contre-Temps”, συνδυάζει και τις δύο έννοιες της φράσης, και την τεχνική και την ψυχολογική.
09.02
2014

Η φωτεινή πλευρά του φεγγαριού

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Η φωτεινή πλευρά του φεγγαριού)
Τα σχέδια της επιστημονικής κοινότητας για τον μελλοντικό αποικιοκρατισμό του φεγγαριού απειλούνται από μια ομάδα καλλιτεχνών που έρχεται να τον διεκδικήσει πρώτη ιδρύοντας τη Δημοκρατία του Φεγγαριού – ένα ανεξάρτητο «κρατίδιο» επί γης.
07.02
2014

Κάθεσαι καλά γλυκιά μου; Μέρος Α: Δύο προνομιούχα κορίτσια με αμφιλεγόμενα καθίσματα

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Κάθεσαι καλά γλυκιά μου; Μέρος Α: Δύο προνομιούχα κορίτσια με αμφιλεγόμενα καθίσματα)
Σκάνδαλο στην Tate: Μικρός αναρχικός σπόρος θηλυκού γένους σκαρφαλώνει σε γλυπτό δέκα εκατομμυρίων δολαρίων και οι γονείς βγάζουν γλώσσα και από πάνω: «ήταν πάντα ενάντια στο κατεστημένο» διακηρύττουν για την εννιάχρονη Sissi Bell Bolongaro-Trevor οι γονείς της.

Διάβασέ το όπως ο Bowie

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Διάβασέ το όπως ο Bowie)
O μοναδικός και αγαπημένος χαμαιλέων της παγκόσμιας μουσικής σκηνής David Robert Jones -κατά κόσμον David Bowie- την όγδοη μέρα του άρτι αφιχθέντος 2014 έκλεισε τα 67 του χρόνια. Γενέθλια συμβολικά, καθώς καλλιτέχνες τέτοιου βεληνεκούς έχουν καταφέρει να κάνουν τον χρόνο φίλο και σύμμαχό τους θέτοντας την έννοια «διαχρονικός» ταυτόσημη με το όνομά τους. O Bowie -«αιώνια» νέος και πάντα επίκαιρος- με την καριέρα του να μετρά αισίως 40 χρόνια ζωής εξακολουθεί να είναι δημιουργικός και παραγωγικός με μια πολυτάραχη ζωή που κυριολεκτικά τα συμπεριλαμβάνει όλα (και όλους).Η πολυσχιδής του προσωπικότητα... το alter ego και η πρωτοποριακή αισθητική του είχαν τόσο βαθιά και σημαντική επίδραση στη σύγχρονη λαϊκή κουλτούρα ώστε ακόμη και σήμερα ο Bowie να αποτελεί σημείο αναφοράς σχεδόν σε κάθε τομέα της ζωής, καλλιτεχνικό και μη...
30.01
2014

Λύκε λύκε είσαι εδώ;

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Λύκε λύκε είσαι εδώ;)
Μου αρέσουν οι πολυσυζητημένες ταινίες. Αυτές που διχάζουν το κοινό και τους κριτικούς. Γεγονός είναι ότι μία τέτοια ταινία είτε θα τη μισήσεις είτε θα την αποθεώσεις είτε θα σου φανεί απλά μέτρια. Ένα πράγμα όμως είναι βέβαιο. Θα τη συζητήσεις. Θα την αναλύσεις. Θα την υπερασπιστείς ή θα την ρίξεις στα τάρταρα. Το “The Wolf of Wall Street” του Martin Scorsese ανήκει σεαυτού του είδους τις ταινίες.
29.01
2014

Lifelike Portrait: Η μουσική επανέρχεται στην πόλη

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Lifelike Portrait: Η μουσική επανέρχεται στην πόλη)
Είναι γνωστό ότι η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη που πάντα έβγαζε καλά ροκ- και όχι μόνο- συγκροτήματα. Πρόσφατο παράδειγμα οι Lifelike Portrait που έρχονται να μας εκπλήξουν με ένα υπέροχο ντεμπούτο.
27.01
2014

Συνέντευξη με τον Στυλιανό Παπαρδέλα

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Συνέντευξη με τον Στυλιανό Παπαρδέλα)
Όταν σκεφτόμασταν από ποιον να πάρουμε την πρώτη συνέντευξη για την ενότητας της φωτογραφίας μέσα στα πρώτα δευτερόλεπτα μου ήρθε το όνομα του Στυλιανού Παπαρδέλα. Ταξιδευτής φωτογράφος, ονειροπόλος, ρομαντικός, φιλάνθρωπος... Που όπως μας είπε φεύγει άμεσα «για κεντρική και λατινική Αμερική να γυρίσει μία ταξιδιωτική τηλεοπτική εκπομπή/ ντοκιμαντέρ με άγνωστη επιστροφή».

Saving Mr. Banks: Η μαγεία κοστίζει ακριβά

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Saving Mr. Banks: Η μαγεία κοστίζει ακριβά)
Στις 20 Δεκεμβρίου του περασμένου έτους έγινε η πρεμιέρα του “Saving Mr. Banks”, μίας εκ των πολυαναμενόμενων οικογενειακών ταινιών εορταστικού κλίματος που απλόχερα προσφέρει το Χόλιγουντ την περίοδο αυτή. Η ταινία εξιστορεί την επίμονη προσπάθεια του διευθυντή της εταιρείας Walt Disney να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη την ιστορία της Mary Poppins μαχόμενος την πεισματική άρνηση της συγγραφέως και δημιουργού του έργου, Pamela Lyndon Travers. Αγαπημένο μότο της διάσημης εταιρείας είναι το «τέλος καλό, όλα καλά», ρητό που βεβαίως τιμάται πιστά και στη συγκεκριμένη ταινία με τους πρωταγωνιστές της χαρωπούς και απαστράπτοντες να ενθουσιάζονται με το τελικό ναι της Travers, δημιουργώντας έτσι μια από τις πιο αγαπημένες ταινίες όλων των εποχών. Αν όμως το Χόλιγουντ είναι γνωστό για κάτι, αυτό είναι το λαμπερό, φανταχτερό και με κάθε κόστος ψέμα.

La vie d'Adèle - Chapitres 1 et 2 του Abdellatif Kechiche

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (La vie d'Adèle - Chapitres 1 et 2 του Abdellatif Kechiche)
Όταν η δεκαπεντάχρονη Αντέλ ανακαλύπτει ότι το «Το MπλεEίναιTο Πιο Ζεστό Χρώμα» κερδίζει τον Χρυσό Φοίνικα στο 66ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών...
22.01
2014

Πόσα δευτερόλεπτα έχουν 79,38 έτη;

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Πόσα δευτερόλεπτα έχουν 79,38 έτη;)
(Η απάντηση του κουίζ στο τέλος του κειμένου) Κινηματογραφικές ιστορίες για την τρίτη ηλικία Η Σουαζιλάνδη έχει το χαμηλότερο προσδόκιμο ζωής στον κόσμο, μόλις 32,23 έτη. Ευτυχώς ο αντίστοιχος δείκτης για την Ελλάδα είναι 79,38 έτη. Στη χώρα μας οι τριαντάρηδες θεωρούνται σχεδόν έφηβοι!
19.01
2014

Α great miaow of a hit

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Α great miaow of a hit)
Σ’ έναν σκουπιδότοπο, ένα βράδυ, μία ομάδα από γάτες συγκεντρώνεται για την ετήσια γιορτή τους. Αυτές οι γάτες δεν είναι άλλες από τις Jellicle Cats και, καθώς συγκεντρώνονται, προσέχουν το κοινό που τους παρακολουθεί. Όπως αποδεικνύεται στη συνέχεια, οι Jellicle Cats έχουν τρία ονόματα. Το πρώτο είναι αυτό με το όποιο είναι ευρέως γνωστές στο κοινό, το δεύτερο όπως αποκαλούνται μεταξύ τους και το τρίτο παραμένει μυστικό.
13.01
2014

Γράμμα σε ένα παιδί

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Γράμμα σε ένα παιδί)
Σκέφτομαι αρκετά πριν γράψω το οτιδήποτε για μια παράσταση. Τον χώρο, τον χρόνο, τους συντελεστές, τους ηθοποιούς, τον κόπο των ανθρώπων, τις προσδοκίες του κόσμου, τον στόχο του σκηνοθέτη, τις φιλοδοξίες του ιμπρεσάριου. Τολμώ να πω πως τις περισσότερες φορές πηγαίνω στο θέατρο με τις καλύτερες των διαθέσεων, πρώτον διότι είμαι αισιόδοξη φύση και δεύτερον γιατί μαγεύομαι κάθε φορά που πατάω το πόδι μου σε θεατρικό ενεργειακό πεδίο(!). Ως άνθρωπος με κριτική σκέψη βέβαια, στο τέλος σχηματίζω τη δική μου άποψη η οποία μπορεί να είναι είτε καλή είτε όχι… Τι γίνεται όμως όταν δεν είναι τίποτα από τα δύο;
12.01
2014

Η αβάσταχτη ελαφρότητα του selfie

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Η αβάσταχτη ελαφρότητα του selfie)
Σύμφωνα με το Oxford Dictionaries, η λέξη που τράβηξε το μεγαλύτερο ενδιαφέρον μέσα στο 2013 είναι η λέξη selfie. Η συχνότητα χρησιμοποίησης της συγκεκριμένης λέξης στην αγγλική γλώσσα αυξήθηκε κατά 17.000% σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο, κατοχυρώνοντας έτσι τον τίτλο «Λέξη της χρονιάς» για το 2013. Και τι είναι αυτό το selfie, ρωτάτε; Ακολουθεί ο επίσημος ορισμός.

Το παλτό, του Γκόγκολ

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Το παλτό, του Γκόγκολ)
«Εδώ και λίγο καιρό ο Ακάκι Ακάκιεβιτς μάταια διέσχιζε τρέχοντας τη μοιραία απόσταση. Ένιωθε να τον περονιάζει το ψύχος και ιδιαίτερα στην πλάτη και στους ώμους. Κατέληξε να αναρωτηθεί μήπως τυχόν έφταιγε το παλτό του. Το εξέτασε στο σπίτι του σχολαστικά και ανακάλυψε πως σε δύο ή τρία σημεία, ακριβώς στην πλάτη και στους ώμους, το ύφασμα είχε πάρει τη διαφάνεια της γάζας και πως η φόδρα είχε σχεδόν εξαφανιστεί. Πρέπει να ξέρουμε πως το παλτό του Ακάκι Ακακίεβιτς τροφοδοτούσε και αυτό τα σαρκαστικά αστεία του γραφείου του, του είχαν μάλιστα αφαιρέσει την ευγενική ονομασία του παλτού και το αποκαλούσαν περιφρονητικά πατατούκα».

To read or not to read

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (To read or not to read)
Κάθε φορά, το διάστημα μεταξύ Δεκεμβρίου-Ιανουαρίου παντός είδους λίστες καραδοκούν που συνήθως κατονομάζουν τα καλύτερα ή τα χειρότερα «τάδε» της χρονιάς που μας άφησε χρόνους. Μία από αυτές που ξεχώρισαν για το 2013 είναι η πολύκροτη λίστα που ετοίμαζαν εδώ και αρκετό καιρό ο ιστότοπος BookPress.gr μαζί με το βιβλιοπωλείο Πολιτεία. Πάνω από 100 λόγιοι συγγραφείς, ποιητές, λογοτέχνες και πεζογράφοι, νεότεροι και παλαιότεροι, κλήθηκαν να δημιουργήσουν την προαναφερθείσα λίστα με τα 100 καλύτερα βιβλία της νεοελληνικής λογοτεχνίας των τελευταίων 200 χρόνων (1813 - 2013).
07.01
2014

Όταν ο Κακάλας γράφει ιστορία: Η Γκόλφω...

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Όταν ο Κακάλας γράφει ιστορία: Η Γκόλφω...)
…παίζει σε manga animation! Ναι, ναι καλά διαβάζετε. Ο λόγος για την πολυπαιγμένη πια Γκόλφω, το γνωστό δραματικό ειδύλλιο του Σπυρίδωνος Περεσιάδη, το οποίο τα τελευταία χρόνια έχει την τιμητική του και παρουσιάζεται με διάφορες παραλλαγές.
05.01
2014

Η αποκαλυπτική ουτοπία του Giacomo Costa

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Η αποκαλυπτική ουτοπία του Giacomo Costa)
Μυστήριο, σιωπή και αίσθηση της απουσίας χαρακτηρίζουν την ατμόσφαιρα των αποκαλυπτικών εικόνων του Ιταλού φωτογράφου Giacomo Costa από την πόλη της Φλωρεντία. Εικόνες αντιφατικές, διαυγείς αν και σκοτεινές, ελκυστικές και παράξενα όμορφες στη φρίκη τους, συμπυκνώνουν την παραδοξότητας μιας «ποιητικής της καταστροφής»
03.01
2014

Younghusband

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Younghusband)
Τι γίνεται, όταν μπλέκεις τη ψυχεδέλεια των 60s με την dream pop των 90s; Την απάντηση, μας την δίνουν οι Younghusband με την κυκλοφορία του πρώτου τους LP δίσκου “Dromes”.
30.12
2013

Μου 'φαγες όλα τα δαχτυλίδια: Τι πήγε στραβά με το Χόμπιτ

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Μου 'φαγες όλα τα δαχτυλίδια: Τι πήγε στραβά με το Χόμπιτ)
Εσύ, που βλέπεις τον τίτλο του κειμένου και ξινίζεις τα μούτρα, κάνε υπομονή. Δεν έχω κανένα σκοπό, να σπιλώσω το επικό σύμπαν του Τόλκιν, που από μικρός λατρεύεις. Στοχεύω σε μια ανάλυση -κουβέντα αν προτιμάς-, ώστε να εντοπίσουμε που «χάνει» η συγκεκριμένη επική(;) τριλογία της «μετά Άρχοντα» εποχής.
30.12
2013

Once Upon a Crime… in America

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Once Upon a Crime… in America)
Αυτή η χώρα όπως και αυτή η πόλη με εκπλήσσουν συνεχώς. Από την μια βάλλομαι με τσιτάτα του τύπου «η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της» και από την άλλη με το «η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει». Σε μια καλλιτεχνική νεκρανάσταση λοιπόν, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τα θεατρικά δρώμενα της πόλης μας, ηχούν και λάμπουν πυροτεχνήματα από έξοχους του είδους, οι οποίοι βέβαια, λόγω δεοντολογίας και στάσης ζωής, δεν επιλέγουν να κάνουν “promotion” στη δουλειά και το ταλέντο τους.
27.12
2013

Κρίσιμα Ερωτήματα. Μέρος Β: Faux Fur-Pleather-Fart: To Βραβείο Turner ή Είναι η σύγχρονη τέχνη απαίσια;

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Κρίσιμα Ερωτήματα. Μέρος Β: Faux Fur-Pleather-Fart: To Βραβείο Turner ή Είναι η σύγχρονη τέχνη απαίσια;)
Η Γερτρούδη, ως πρόεδρος, ξερόβηξε και όλοι οι παρευρισκόμενοι κατάλαβαν ότι είχε έρθει η ώρα για να σοβαρευτούν:

Artcore magazine's footer