Αρχείο Artcore artcore archive

Άρθρα :: 189 articles :: 189

επιλογή γλώσσας
choose language

Σελίδα 3 / 4

εμφάνιση ανά σελίδα :

Το επικό “Silence” του Martin Scorsese κάνει πρεμιέρα στις 23 Δεκεμβρίου!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Το επικό “Silence” του Martin Scorsese κάνει πρεμιέρα στις 23 Δεκεμβρίου!)
To πρότζεκτ μίας ταινίας βασισμένης στο μυθιστόρημα «Σιωπή» (έχει μεταφραστεί και στα ελληνικά), του Ιάπωνα συγγραφέα Shûsaku Endô δεν γεννήθηκε πρόσφατα στο μυαλό του Martin Scorsese. Στον αντίποδα, τον τριβελίζει ήδη από το μακρινό 1991, όταν είχε εκδηλώσει για πρώτη φορά ενδιαφέρον για τη μεταφορά του συγκεκριμένου βιβλίου στη μεγάλη οθόνη. 
27.09
2016

Nostalgia for the Light (Nostalgia de la Luz), του Patricio Guzmán

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Nostalgia for the Light (Nostalgia de la Luz), του Patricio Guzmán)
Έρημος Ατακάμα, στα βόρεια της Χιλής, σε υψόμετρο 3.000 μέτρων. Τόπος συνάθροισης αστρονόμων από ολόκληρο τον πλανήτη. Με τη βοήθεια ενός γιγαντιαίου τηλεσκόπιου, οι επιστήμονες ατενίζουν τα βάθη του ουρανού. Στην Ατακάμα, η ατμόσφαιρα είναι τόσο κρυστάλλινα διαυγής που κάνει τον κόσμο μας να μοιάζει σχεδόν αμόλυντος. Παρατηρώντας κανείς τα αστέρια, σε αυτή την αιθέρια εσχατιά της Γης, νιώθει πως μπορεί να εντοπίσει την αφετηρία και το φινάλε του σύμπαντος.
15.09
2016

Πρώτο τρέιλερ για το τηλεοπτικο ντεμπούτο του Woody Allen, “Crisis in Six Scenes”!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Πρώτο τρέιλερ για το τηλεοπτικο ντεμπούτο του Woody Allen, “Crisis in Six Scenes”!)
Ήταν παντελώς αναμενόμενο ότι θα γκρινιάξει, ότι θα αφήσει σπόντες ότι το μετάνιωσε, ότι θα μουρμουρίσει πως έπρεπε να το είχε σκεφτεί καλύτερα και πιο διεξοδικά προτού λάβει αυτή τη μεγάλη απόφαση. Δεν θα μπορούσε να είχε γίνει αλλιώς. Το “Crisis in Six Scenes” κάνει πρεμιέρα στις 30 Σεπτεμβρίου για λογαριασμό της Amazon Studios και σηματοδοτεί το βάπτισμα πυρός του λατρεμένου Woody Allen στη μικρή οθόνη. 
12.09
2016

Sully, του Clint Eastwood

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Sully, του Clint Eastwood)
Ο πιλότος Chesley 'Sully' Sullenberger είναι ένας τυπικός ήρωας της φιλμογραφίας του Clint Eastwood. Είναι ένας πυλώνας ηθικής ακεραιότητας και αποκατάστασης της ορθής τάξης πραγμάτων. Είναι ο άνθρωπος που θα γίνει ήρωας επειδή επέλεξε τον δύσβατο και μοναχικό δρόμο, χωρίς εγγυημένες πιθανότητες επιτυχίας. Είναι ο λιγομίλητος και εσωστρεφής χαρακτήρας, που θα βγει δικαιωμένος μετά από μία αχρείαστη επίθεση χαρτογιακάδων και γραφειοκρατών εναντίον του. Είναι ο άνθρωπος που κλήθηκε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να πάρει μία απόφαση που θα έκρινε τις ζωές 155 ανθρώπων.
07.09
2016

Το Netflix ανακοίνωσε την 3η και την 4η σεζόν του "Narcos"!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Το Netflix ανακοίνωσε την 3η και την 4η σεζόν του "Narcos"!)
Την Παρασκευή που μας πέρασε, κυκλοφόρησαν τα 10 επεισόδια του δεύτερου κύκλου του "Narcos" και προτού καλά καλά χωνέψουν οι λάτρεις της σειράς τα όσα συμβαίνουν στο φινάλε, το Netflix ανακοίνωσε χτες πως θα υπάρξει τρίτη, αλλά και τέταρτη σεζόν, για την εξαιρετικά επιτυχημένη σειρά. 
30.08
2016

Café Society, του Woody Allen

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Café Society, του Woody Allen)
Τζαζ μελωδίες στο φόντο, η γνωστή λευκή γραμματοσειρά σε μαύρο καμβά, στους εναρκτήριους τίτλους. Προτού φτάσουμε στο όνομα του σκηνοθέτη, γνωρίζουμε ήδη πως βρισκόμαστε σε μία ακόμη ταινία του Woody Allen. Τα υπόλοιπα γουντιαλενικά τερτίπια και χούγια θα δηλώσουν κι αυτά σύντομα την παρουσία τους. 
26.07
2016

Eyes Wide Shut, του Stanley Kubrick

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Eyes Wide Shut, του Stanley Kubrick)
Το κύκνειο άσμα αυτού του κολοσσού είναι φτιαγμένο από τα υλικά που συγκροτούν τους μύθους. Ο θάνατος του Stanley Kubrick πριν από τη διαδικασία του μοντάζ, ο οποίος άφησε μία ανεξίτηλη χροιά ημιτελούς στην ταινία.
25.07
2016

Μία πρώτη ματιά στην τέταρτη σεζόν του Sherlock!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Μία πρώτη ματιά στην τέταρτη σεζόν του Sherlock!)
Ένα πράγμα μπορεί να πει κανείς με σιγουριά για το “Sherlock”: παίρνει τον χρόνο του και δεν βιάζεται. Έχοντας κάνει πρεμιέρα το 2010, το “Sherlock” είναι έτοιμο να μπει στην τέταρτη σεζόν του, σπάζοντας τον άτυπο κανόνα της διετίας που μεσολαβούσε μεταξύ δύο κύκλων (το 2010 ο πρώτος, το 2012 ο δεύτερος, το 2014 ο τρίτος). Μετά από δέκα συνολικά επεισόδια, συμπεριλαμβανομένου και του εορταστικού “The Abominable Bride”, που προβλήθηκε την 1η Ιανουαρίου 2016, έχουμε πλέον μπει στην τελική ευθεία για την τέταρτη σεζόν.

Η νέα ταινία του αειθαλούς Roman Polanski, σε σενάριο Olivier Assayas!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Η νέα ταινία του αειθαλούς Roman Polanski, σε σενάριο Olivier Assayas!)
O αισίως 82χρονος Roman Polanski παραμένει αειθαλής και δραστήριος. Τρία χρόνια μετά το καταπληκτικό «Η Αφροδίτη με τη γούνα», επιστρέφει στο κινηματογραφικό πλατό, με ένα πρότζεκτ διαφορετικό από τις αρχικές του προθέσεις. Ο Πολωνοεβραίος σκηνοθέτης σκόπευε, λοιπόν, αρχικά να καταπιαστεί κινηματογραφικά με την περίφημη Υπόθεση Ντρέιφους, η οποία είχε συνταράξει τη γαλλική κοινωνία στα τέλη του 19ου αιώνα.
19.07
2016

Correspondence (La Corrispondenza), του Giuseppe Tornatore

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Correspondence (La Corrispondenza), του Giuseppe Tornatore)
Μετά από κάθε θάνατο, ακούγονται μπόλικες στερεότυπες κουβέντες, σε μία μίξη γνήσιου εξορκισμού της θλίψης και τυποποιημένης κοινωνικής υποχρέωσης. Μία από αυτές υποστηρίζει ότι ο εκλιπών «θα συνεχίσει να ζει μέσα από την μνήμη μας». 

Ο David Bowie «ξαναπέφτει στη Γη» τον Σεπτέμβριο!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ο David Bowie «ξαναπέφτει στη Γη» τον Σεπτέμβριο!)
Έξι περίπου μήνες έχουν περάσει από την 10η Ιανουαρίου, ημερομηνία κατά την οποία ο Ziggy ανελήφθη στους ουρανούς, αυξάνοντας επικίνδυνα τα επίπεδα κανονικότητας και χλιαρότητας στον πλανήτη. Και ο θάνατος ενός θρύλου του μεγέθους του Ντέιβιντ Μπόουι είναι αναμενόμενο πως θα δώσει ιδανικές αφορμές για πάμπολλες μεταθανάτιες δεήσεις. Με τη συμπλήρωση, λοιπόν, σαράντα ετών από την πρώτη προβολή του "Man Who Fell to Earth" του Νίκολας Ρεγκ (σκηνοθέτη του εκπληκτικού "Don’t Look Now"), το ντεμπούτο του Μπόουι στον κόσμο του κινηματογράφου θα επανακυκλοφορήσει στις αγγλικές κινηματογραφικές αίθουσες, τον Σεπτέμβριο.
27.06
2016

Genius, του Michael Grandage

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Genius, του Michael Grandage)
Πίσω από κάθε ντελιριακή κι ανεξέλεγκτη ιδιοφυΐα, (ίσως και να) κρύβεται ένα μετρημένο και συνετό μυαλό. Αυτή η παράφραση του γνωστού γνωμικού περί των σπουδαίων ανδρών θα μπορούσε να είναι το μότο του Genius, στο κινηματογραφικό ντεμπούτο του καταξιωμένου θεατρικού σκηνοθέτη Michael Grandage. Με πρώτη ύλη το βιβλίο Max Perkins: “Editor of Genius”, ο Michael Grandage θέτει στο επίκεντρο της ταινίας του έναν -εκ πεποιθήσεως και δια βίου- αφανή ήρωα.
09.06
2016

The Dressmaker, της Jocelyn Moorhouse

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Dressmaker, της Jocelyn Moorhouse)
Δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια μετά την τελευταία της σκηνοθετική απόπειρα («Τα χίλια εκτάρια», 1997), η Jocelyn Moorhouse επέστρεψε στη γενέτειρά της, Αυστραλία, έχοντας στο σεναριακό της πλευρό τον σύζυγό της P. J. Hogan. Αμφότεροι υπήρξαν, αν όχι επιφανείς, τουλάχιστον αξιοσημείωτοι συνεχιστές της κληρονομιάς του Αυστραλιανού Νέου Κύματος των δεκαετιών του ’70 και του ’80, στο οποίο κυριάρχησαν τα ονόματα των Peter Weir και George Miller.

Paul Thomas Anderson και Daniel Day-Lewis συνεργάζονται ξανά!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Paul Thomas Anderson και Daniel Day-Lewis συνεργάζονται ξανά!)
Τέσσερα χρόνια μετά τον ρόλο του στο Lincoln, που του απέφερε το τρίτο Όσκαρ της καριέρας του, ο Daniel Day-Lewis επιστρέφει στο κινηματογραφικό πλατό, συνεργαζόμενος για δεύτερη φορά με τον Paul Thomas Anderson. 
02.06
2016

Hiroshima mon Amour, του Alain Resnais

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Hiroshima mon Amour, του Alain Resnais)
Μία Γαλλίδα ηθοποιός καταφτάνει στη μαρτυρική Χιροσίμα για τα γυρίσματα ενός ντοκιμαντέρ με κεντρικό θέμα την ειρήνη. Κάποιες εικόνες και κάποιες λέξεις που θα προσπαθήσουν να απωθήσουν την ανείπωτη φρίκη που έχει προηγηθεί, για την οποία είναι αδύνατο να βρει κανείς λόγια. Εκεί, θα γνωρίσει ένα Ιάπωνα αρχιτέκτονα. Ένα άνθρωπο που εργάζεται για να χτίσει από την αρχή, να οικοδομήσει. Να ορθώσει ξανά όλα όσα συνέτριψε ο όλεθρος. Μία ισχυρή έλξη θα αναπτυχθεί ανάμεσά τους και θα μοιραστούν μία και μοναδική θυελλώδη ερωτική νύχτα. 
30.05
2016

The Nice Guys, του Shane Black

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Nice Guys, του Shane Black)
Στην καρέκλα του σκηνοθέτη, το παλμαρέ του είναι αραιό και όχι ιδιαίτερα άξιο αναφοράς. Ντεμπούτο με το, εξαιρετικά τίμιων προθέσεων, αλλά κάπως ελαττωματικό και αλλοπρόσαλλο στην εκτέλεση, "Kiss Kiss Bang Bang" (2005) και επανεμφάνιση με το τρίτο sequel του Iron Man, το οποίο (αναμενόμενα) έσπασε τα ταμεία. Ο Shane Black (Σέιν Μπλακ) έχει υπάρξει κατά κύριο λόγο σεναριογράφος και όχι σκηνοθέτης, φιγουράροντας μάλιστα στη λίστα των πιο ακριβοπληρωμένων σεναριογράφων του Χόλιγουντ στα late ‘80s – early ‘90s.
26.05
2016

Ιστορίες ποδοσφαίρου με τον Μιχάλη Σπανό

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ιστορίες ποδοσφαίρου με τον Μιχάλη Σπανό)
Σήμερα διανύουμε τη δεύτερη μέρα του Offside Festival (25/5-27/5)) που λαμβάνει χώρα στην Αποθήκη Α’, στο Λιμάνι Θεσσαλονίκης (αίθουσες “Stavros Tornes” και “John Cassavetes”). Ένα φεστιβάλ για την ανιδιοτελή αφοσίωση. Για τη μάχη του Δαυίδ με τον Γολιάθ. Για τις ιαχές της νίκης και τα δάκρυα της ήττας. Για τις ευρύτατες κοινωνιολογικές, ανθρωπολογικές, πολιτικές διαστάσεις ενός φαινομένου που καθηλώνει τον πλανήτη από άκρη σε άκρη. Για το όπιο του λαού και τον βασιλιά των σπορ. Για το ποδόσφαιρο. Βρεθήκαμε και συνομιλήσαμε με τον πρωτεργάτη του εγχειρήματος Μιχάλη Σπανό της Parenthesis, για αυτό το ξεχωριστό φεστιβάλ που ντεμπουτάρει στην Ελλάδα. 

Ken Loach: Hall of Fame

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ken Loach: Hall of Fame)
"The Wednesday Play" ήταν ο τίλος της θρυλικής εκπομπής του BBC1, η οποία προβαλλόταν από τον Οκτώβριο του 1964 ως τον Μάιο του 1970 και είχε ως περιεχόμενο «τηλεοπτικά θεατρικά έργα», τα οποία είχαν είτε γραφτεί εξαρχής για τη μικρή οθόνη είτε είχαν διασκευαστεί ειδικά για αυτή. Ο Ken Loach σκηνοθέτησε δέκα επεισόδια της σειράς και το διασημότερα εξ αυτών είναι το "Up the Junction", του 1965, βασισμένο στην ομότιτλη συλλογή από short stories της Nell Dunn. Δείτε το ολόκληρο ευθύς αμέσως.

Ο Terry Gilliam είναι ένας αληθινός Δον Κιχώτης!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ο Terry Gilliam είναι ένας αληθινός Δον Κιχώτης!)
Δεκαοκτώ (18) χρόνια κι επτά (7) αποτυχημένες απόπειρες, για όλους τους πιθανούς κι απίθανους λόγους. Φυσικές καταστροφές, ασθένειες, τραυματισμοί, χρεοκοπίες, υπολογισμοί πάσης φύσεως που έπεσαν δραματικά έξω, γενικότερα όλοι οι λιμοί, σεισμοί και καταποντισμοί που θα μπορούσαν να συμβούν στα γυρίσματα μιας ταινίας. 
27.04
2016

Το πλήρες καστ της επιστροφής του «Twin Peaks»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Το πλήρες καστ της επιστροφής του «Twin Peaks»)
Από την πρώτη στιγμή που βγήκε στο φως της δημοσιότητας ότι ο τρίτος κύκλος της θρυλικής σειράς "Twin Peaks" βρίσκεται στα σκαριά, το σούσουρο δεν λέει να σταματήσει. Αρχικά, δεν ήταν βέβαιο αν θα συμμετείχε ο David Lynch. Αφότου επικυρώθηκε η συμμετοχή του, κυκλοφόρησε η φήμη πως αποσύρθηκε από το πρότζεκτ. Μετά την επιβεβαίωση της οριστικής κι αμετάκλητης εμπλοκής τόσο του Lynch όσο και του Angelo Badalamenti (κυριότερου πρωτεργάτη του εκπληκτικού original soundtrack της σειράς), ξεκίνησαν οι χρονικές μεταθέσεις της πρεμιέρας, η οποία πλέον τοποθετείται στις αρχές του 2017.
19.04
2016

Η χαμένη τιμή της Καταρίνα Μπλουμ: Το βιτριόλι της ειρωνείας

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Η χαμένη τιμή της Καταρίνα Μπλουμ: Το βιτριόλι της ειρωνείας)
Ο Χάινριχ Μπελ γεννήθηκε στην Κολωνία το 1917 από πιστούς καθολικούς γονείς και σε ηλικία 21 ετών αναγκάστηκε να παρατήσει τις φιλολογικές σπουδές του, εξαναγκαζόμενος να καταταγεί στον γερμανικό στρατό. Πολέμησε σε έξι διαφορετικά μέτωπα του Β´. Παγκοσμίου Πολέμου, προτού αιχμαλωτιστεί από τους Αμερικάνους. Στη διάρκεια του πολέμου, έχασε πολλά από τα δάχτυλα των ποδιών του από κρυοπαγήματα, γεγονός που τον ανάγκασε να μπαινοβγαίνει σε νοσοκομεία ολόκληρη τη ζωή του. Το 1949, ξεκινά τη συγγραφική καριέρα του και είκοσι τρία χρόνια αργότερα, το 1972, του απονέμεται το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Την καλύτερη όμως στιγμή του την κρατούσε για λίγο πιο μετά.
14.04
2016

Vergine Giurata, της Laura Bispuri

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Vergine Giurata, της Laura Bispuri)
Μία παράδοση σκληρή και βίαιη. Μία άρνηση ολική και αδιαπραγμάτευτη. Μία παρά φύσιν μεταμόρφωση. Η Χάνα, μεγαλωμένη στο άγριο τοπίο της αλβανικής ενδοχώρας, υπόκειται σε όλα τα παραπάνω. Καλείται να υπακούσει σε νόμους άγραφους, αλλά πανίσχυρους. Δεσμεύεται να απολέσει τον ίδιο της τον εαυτό. Αναλαμβάνει να σηκώσει ένα φορτίο που μοιάζει ασήκωτο, να βιώσει μία αλήθεια που στα δικά μας μάτια φαντάζει εξωπραγματική.
07.04
2016

Μιχάλης Σπανός: «Το In-Edit σε 5 χρόνια θα είναι ένα γεγονός, σήμα κατατεθέν της πόλης»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Μιχάλης Σπανός: «Το In-Edit σε 5 χρόνια θα είναι ένα γεγονός, σήμα κατατεθέν της πόλης»)
Ο Μιχάλης Σπανός, μέλος της ομάδας parenthesis και ένας εκ των οργανωτών του In-Edit Festival, του μεγαλύτερου φεστιβάλ μουσικού ντοκιμαντέρ, μιλάει στο Artcore Magazine για το φεστιβάλ που έγινε θεσμός σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και παντρεύει δύο μεγάλες αγάπες, Μουσική και Κινηματογράφο, καθώς και για άλλα μελλοντικά σχέδια για τους λάτρεις του σινεμά… και όχι μόνο! 
04.04
2016

Suntan, του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Suntan, του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου)
Ο Κωστής πασαλείβεται νευρικά με αντιηλιακό. Μία μάταιη απόπειρα να νιώσει ασφαλής και προστατευμένος. Το μπογιατισμένο λευκό του πρόσωπο τον κάνει να μοιάζει με φάντασμα. Σαν να έχει μόλις χάσει επαφή με τον κόσμο και τη λογική.

In-Edit Thessaloniki 2016: Highlights

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (In-Edit Thessaloniki 2016: Highlights)
Το μεγαλύτερο φεστιβάλ μουσικού ντοκιμαντέρ στον κόσμο πραγματοποιεί για τρίτη φορά στάση στη Θεσσαλονίκη και για μίαολόκληρη εβδομάδα θα προσφέρει μουσική για τα μάτια μας. In-Edit Thessaloniki 2016 λοιπόν, από την Πέμπτη 7/4 ώς την Τετάρτη 13/4, με ένα εξαιρετικά πλούσιο πρόγραμμα και καθημερινές προβολές στο Ολύμπιον. Αθέατες παρασκηνιακές ιστορίες της μουσικής βιομηχανίας, πορτρέτα θρυλικών μορφών του πενταγράμμου, πλούσιο αρχειακό υλικό συνεντεύξεων και live εμφανίσεων είναι μονάχα μερικά από τα θέλγητρα των 17 ντοκιμαντέρ που θα προβληθούν στη φετινή διοργάνωση. Οι μουσικές πύλες θα ανοίξουν με τρόπο εντυπωσιακό την Πέμπτη 7/4 στις 20.30, καθώς το εναρκτήριο λάκτισμα θα δώσει η αιθέρια Nina Simone, με το ντοκιμαντέρ “The Amazing Nina Simone” του Jeff L. Lieberman. Περισσότερες λεπτομέρειες και αναλυτικό ριβιού για την ταινία έναρξης τις προσεχείς ημέρες…
25.03
2016

Σιωπηλός μάρτυρας, του Δημήτρη Κουτσιαμπασάκο

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Σιωπηλός μάρτυρας, του Δημήτρη Κουτσιαμπασάκο)
Η καγκελόπορτα ανοίγει. Ένα ερημικό προαύλιο. Σιωπηλό, αλλά τόσο εύγλωττο την ίδια στιγμή. Ένα κτίριο που στέκει θλιμμένο και θλιβερό. Ερείπια από μνήμες που θέλουν να ξεχαστούν μα δεν μπορούν. Απομεινάρια από μνήμες που θα σπρωχτούν στη λήθη με το ζόρι. Σκοροφαγωμένα κιτάπια, γυμνά από στρωσίδια κρεβάτια, σκόνες και σοβάδες να αιωρούνται και να κρέμονται. Ένα μαντήλι κρεμασμένο στα δύο άκρα μιας κουκέτας σαν αυτοσχέδια αιώρα για τα πόδια. Στους τοίχους, στίχοι από τραγούδια, αποκόμματα από εφημερίδες, σχέδια με μαρκαδόρους, φωτογραφίες γυμνών γυναικών. Παρατημένα αντικείμενα που δεν συνιστούν σε καμία περίπτωση σκουπίδια για πέταγμα.
19.02
2016

Berlinale 2016: Creepy

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Berlinale 2016: Creepy)
Ένας αστυνομικός που εξιχνιάζει εγκλήματα και αποσύρεται από το επάγγελμα. Έχει προηγηθεί μία τραυματική (στην κυριολεξία) εμπειρία, κατά την οποία φέρθηκε δεόντως αφελώς. Προσπαθώντας να γιατρέψει τις ανοιχτές πληγές, στρέφεται στην πανεπιστημιακή διδασκαλία στον τομέα της εγκληματολογίας και μετακομίζει με τη γυναίκα του σε μία ήσυχη κι απόμερη γειτονιά. Στρέφεται δηλαδή σε μία βαρετή ασφάλεια. Σε ένα υποτιθέμενο πλάνο ωριμότητας, που δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα καλλωπισμένο ψέμα.
17.02
2016

Berlinale 2016: The End

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Berlinale 2016: The End)
Ένα ξυπνητήρι που χτυπά δυνατά κι ένας σκύλος που γαβγίζει παρακλητικά και επίμονα. Ένας υπέρβαρος ημίγυμνος άνδρας που σηκώνεται με κόπο από το κρεβάτι και σέρνει δυσκίνητα το κορμί του στην κουζίνα. Είναι φανερά μοναχικός, είναι φανερά «βαρύς» και εσωτερικά, πέρα από τα εμφανή κυβικά του σώματός του. Θα οδηγήσει και θα παρκάρει στην είσοδο του δάσους, εκεί που ξεκινά το «μονοπάτι του λαγού», για να κυνηγήσει. Θα τοποθετήσει τις προειδοποιητικές πινακίδες, θα φορέσει τα απαραίτητα ρούχα, θα πάρει μαζί του λίγες προμήθειες. Μία διαδικασία που δείχνει να έχει επαναλάβει πολλές φορές. Τίποτα το απειλητικό, τίποτα το ανησυχητικό, τουλάχιστον στην πρώτη εντύπωση.
16.02
2016

Berlinale 2016: Midnight Special

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Berlinale 2016: Midnight Special)
Ένα 8χρονο αγόρι διαφορετικό, ξεχωριστό κι αλλιώτικο. Καταραμένο και προικισμένο ταυτοχρόνως. Καταραμένο να μην ζήσει όπως κανένα άλλο αγόρι της ηλικίας του. Προικισμένο, στα μάτια των άλλων, με δυνάμεις που ξεπερνούν κάθε είδους νόμο και δεσμό που έχουμε φανταστεί και επινοήσει. Τον θεϊκό, τον κοινωνικό, τον επιστημονικό, τον οικογενειακό. Ο 8χρονος ήρωας του "Midnight Special" καθρεφτίζει και αποκρυσταλλώνει ακριβώς αυτό το διαφορετικό. Το οποίο είτε πατάσσεται με συνοπτικές διαδικασίες είτε, στην πιο προσοδοφόρα περίπτωση, γίνεται αντικείμενο καπηλείας και υστεροβουλίας.
15.02
2016

Berlinale 2016: War on Everyone

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Berlinale 2016: War on Everyone)
Ο Τζον Μάικλ ΜακΝτόνα γεννήθηκε μεν στο Λονδίνο, αλλά οι ιρλανδικές του ρίζες υπήρξαν κάτι παραπάνω από καταφανείς στις δύο πρώτες ταινίες του. Στο τρίτο του πόνημα, που έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στην 66η Μπερλινάλε, πραγματοποίησε το μεγάλο άλμα. 

Berlinale 2016: "Hail, Caesar!" (Premiere + Press conference)

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Berlinale 2016: "Hail, Caesar!" (Premiere + Press conference))
Το Χόλιγουντ της δεκαετίας του ’50 ήταν μία βιομηχανία ονείρων, γελαστών προσώπων και λουστραρισμένων ελπίδων. Ήταν ένα ξόρκι για την κατήφεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και του οικονομικού Κραχ που είχε προηγηθεί. Ήταν μία επιβεβαίωση λαμπρότητας, αισιοδοξίας και νίκης. Ήταν μία πανέμορφη, καλαίσθητη, διασκεδαστική και γουστόζικη βιτρίνα, η οποία, όπως κάθε βιτρίνα, απαιτεί ένα αθέατο, επίπονο και απαιτητικό στήσιμο. Κάποιοι άνθρωποι ήταν υπεύθυνοι για αυτό το στήσιμο, αποτελώντας σε ισότιμο, αν όχι και υπέρτερο, βαθμό την καρδιά και την ψυχή του Χόλιγουντ εκείνης της εποχής, μαζί με σκηνοθέτες, παραγωγούς, σεναριογράφους και ηθοποιούς.
12.02
2016

Μία ιστορία με κοκαΐνη, του Μ. Αγκέεφ

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Μία ιστορία με κοκαΐνη, του Μ. Αγκέεφ)
Το 1934, ένα δέμα από την Κωνσταντινούπολη καταφθάνει στα γραφεία του βραχύβιου περιοδικού “Nombres” (“Tchisla” στα ρώσικα, «Νούμερα» ελληνιστί), το οποίο εκδιδόταν από Ρώσους εμιγκρέδες στο Παρίσι. Το δέμα περιείχε το χειρόγραφο ενός μυθιστορήματος, που έφερε τον τίτλο «Μυθιστόρημα με κοκαΐνη» και την υπογραφή Μ. Αγκέεφ. Το περιοδικό δημοσιεύει το πρώτο σκέλος του μυθιστορήματος, το οποίο εκδίδεται δύο χρόνια αργότερα από την Ένωση Ρώσων Συγγραφέων του Παρισιού. Προϊόντος του χρόνου και μετά τη μετάφρασή του στην αγγλική και τη γαλλική γλώσσα, το εν λόγω βιβλίο αποκτά μεγάλη δημοφιλία, καθώς και τη χροιά ενός λογοτεχνικού θρύλου, εξαιτίας ενός βασανιστικού αναπάντητου ερωτήματος: ποιος είναι ο μυστηριώδης κύριος Μ. Αγκέεφ;

"Hail, Caesar!" by the Coen bros: coming up (very) soon…

εικόνα εξωφύλλου άρθρου ("Hail, Caesar!" by the Coen bros: coming up (very) soon…)
Κατά πάσα πιθανότητα δεν έχετε ακούσει ποτέ το όνομά του, αλλά πιστέψτε μας όταν σας λέμε πως ο Έντι Μάνιξ υπήρξε για ένα (λαμπερό) φεγγάρι ένα από τα σημαντικότητα πρόσωπα της βιομηχανίας του Χόλιγουντ. 
14.12
2015

The Pearl Button, του Patricio Guzmán

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Pearl Button, του Patricio Guzmán)
 «Αυτό που απολαμβάνω περισσότερο είναι η δυνατότητα να κινηματογραφώ τις στιγμές. Όταν ο άνθρωπος που βρίσκεται μπροστά στον φακό αδυνατεί πλέον να μιλήσει, δεν έχει τίποτα άλλο να προσθέσει, αντί να κόβω το πλάνο, συνεχίζω να τον παρατηρώ.» Τάδε έφη ο Πατρίσιο Γκουσμάν, σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο περιοδικό Film Comment την άνοιξη του 2011. Πέρα όμως από την ευγλωττία της ανθρώπινης σιωπής, ο θρυλικός Χιλιανός ντοκιμαντερίστας είναι εξίσου ικανός και στο ακριβώς αντίστροφο: στην κινηματογράφηση των άηχων φωνών του σύμπαντος. Για τον Γκουσμάν, οι απέραντες εκτάσεις της ερήμου, οι ολόφωτοι αστερισμοί, οι αβαθείς ωκεανοί διαθέτουν μιλιά και μάλιστα τρανταχτή. Συνομιλούν ασταμάτητα με τον Άνθρωπο και την Ιστορία. Είναι κομμάτι της ροής των πραγμάτων και του χρόνου.
30.11
2015

Τζον Τσίβερ: Η βία της ματαίωσης

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Τζον Τσίβερ: Η βία της ματαίωσης)
 Ο Τζον Τσίβερ γεννήθηκε στο Κουίνσι της Μασαχουσέτης το 1912 και υπήρξε γόνος μίας οικογένειας που έφερε ανεξίτηλο το τραύμα της χρεοκοπίας. Το αρχικό πλήγμα ήταν η κατάρρευση του κλωστοϋφαντουργικού κλάδου της περιοχής που βύθισε τον, πωλητή υποδημάτων, πατέρα του στην πτώχευση και στην επακόλουθη κατάθλιψη. Το φαλιμέντο της εταιρίας όπου είχαν επενδυθεί οι τελευταίες οικονομίες της οικογένειας, λίγα χρόνια αργότερα, είχε ως αποτέλεσμα την κατάσχεση του επιβλητικού βικτοριανού σπιτιού των παιδικών του χρόνων. Ενδιαμέσως, η μητέρα του είχε αναγκαστεί να ανοίξει ένα μικρό κατάστημα δώρων, προκειμένου να συνδράμει στη δυσχερή κατάσταση. Ο Τσίβερ περιγράφει εκείνη την εποχή ως μία ατελείωτη καταβύθιση στον εξευτελισμό.
24.11
2015

45 Years, του Andrew Haigh

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (45 Years, του Andrew Haigh)
O Τζεφ και η Κέιτ. Ένα ζευγάρι ηλικιωμένων που ετοιμάζεται να γιορτάσει 45 χρόνια γάμου, σε ένα μεγάλο πάρτυ με όλους τους κοινούς φίλους. Θα γιόρταζαν πέντε χρόνια νωρίτερα, αλλά η εγχείριση ανοιχτής καρδιάς του Τζεφ ανέβαλε τα τότε πλάνα τους. Δυο άνθρωποι στο λυκόφως της ζωής που δείχνουν να ζουν στη μακαριότητα των ευχάριστων αναμνήσεών τους. Ηρεμία, γλυκύτητα, έλλειψη πίκρας και κατάλοιπων. Χωρίς παιδιά κι εγγόνια, χωρίς φωτογραφίες και κορνίζες, γιατί όλα βρίσκονται αποθηκευμένα στο μυαλό τους. Δύο άνθρωποι που έζησαν μία ολάκερη ζωή ο ένας πλάι στον άλλο, τυλιγμένοι στο προστατευτικό κουκούλι των κοινών τους σημείων.

56ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Διαγωνιστικό Τμήμα

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (56ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Διαγωνιστικό Τμήμα)
Το φετινό Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης περιλαμβάνει 15 πρώτες ή δεύτερες δημιουργίες σκηνοθετών, οι οποίες θα διεκδικήσουν τα εξής βραβεία: τον Χρυσό Αλέξανδρο (που φέρει παράλληλα την τιμητική επωνυμία «Θόδωρος Αγγελόπουλος»), τον Αργυρό Αλέξανδρο, τον Χάλκινο Αλέξανδρο – Ειδικό Βραβείο Επιτροπής για Πρωτοτυπία και Καινοτομία, καθώς και βραβεία σκηνοθεσίας, σεναρίου, ανδρικής και γυναικείας ερμηνείας και καλλιτεχνικού επιτεύγματος. Η κριτική επιτροπή που θα απονείμει τα παραπάνω βραβεία έχει ως επικεφαλής τη Γαλλίδα παραγωγό Μισέλ Ρέι-Γαβρά και συμπληρώνεται από τον Ρουμάνο σκηνοθέτη Κορνέλιου Πορουμπόιου, τον Αμερικάνο κριτικό κινηματογράφου του περιοδικού Variety Τζέι Ουάισμπεργκ, την Γαλλίδα παραγωγό Ελίζ Ζαλαντό και τον Έλληνα σεναριογράφο, και συνεργάτη του Γιώργου Λάνθιμου, Ευθύμη Φιλίππου. Από αυτές τις 15 ταινίες, 2+1 έχουν ελληνικό χρώμα και θα ξεκινήσουμε από αυτές.
02.11
2015

La loi du marché, του Stéphane Brizé

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (La loi du marché, του Stéphane Brizé)
Ο Τιερί δεν είναι ούτε ήρωας ούτε δειλός. Είναι ένας άνθρωπος τρομερά στριμωγμένος. Όταν απολύθηκε (αδίκως) από το εργοστάσιο όπου δούλευε, βρέθηκε σε κινούμενη άμμο. Πάλεψε, προσπάθησε να σώσει τη δουλειά του, πάσχισε να φέρει τους υπεύθυνους ενώπιον της δικαιοσύνης, αλλά σε κάποια στιγμή κουράστηκε. Η ζωή συνεχίζεται ανεξάρτητα από τη δική μας συμμετοχή κι ο Τιερί δεν ήθελε να δηλώσει «απών». Συμμορφώθηκε λοιπόν με τον «νόμο της αγοράς». 
01.10
2015

Life, του Anton Corbijn

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Life, του Anton Corbijn)
Βρισκόμαστε στο σωτήριο έτος 1955, μεταξύ των πολύβουων δρόμων της Νέας Υόρκης και μίας παραδοσιακής αγροτικής φάρμας, κάπου στην πολιτεία της Ιντιάνα. Βρισκόμαστε ενώπιον δύο ανθρώπων που συναισθάνονται πως αγγίζουν τη σπουδαιότητα, αλλά δεν μπορούν ακόμη να την αρπάξουν, να την κάνουν ολόδική τους. Βρισκόμαστε απέναντι σε μία στιγμή που διαφέρει από τις υπόλοιπες στιγμές, γιατί είναι έτοιμη να γίνει από κάμπια πεταλούδα, να μεταμορφωθεί σε Ιστορία. Βρισκόμαστε στο σημείο όπου παγώνει ο χρόνος και μετατρέπεται σε αθανασία. Βρισκόμαστε ένα κλικ πριν από το μεγαλείο. Κυριολεκτικά ένα κλικ ή τέλος πάντων, ίσως λίγα περισσότερα, αν θέλουμε να πούμε τα πράγματα ακριβώς με το όνομά τους.
30.09
2015

L’Eclisse, του Michelangelo Antonioni

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (L’Eclisse, του Michelangelo Antonioni)
Μία λάμπα φωτίζει αχνά ένα δωμάτιο. Αδυνατούμε να το διακρίνουμε ολόκληρο, προσανατολιζόμαστε αμυδρά. Παρατηρούμε σχολαστικά τα διάφορα αντικείμενα και καθώς η κάμερα μετατοπίζεται προς τα δεξιά, μας αποκαλύπτεται η παρουσία δύο ανθρώπων. Αρχικά, ενός άνδρα και έπειτα, μίας γυναίκας. Η σιωπή μεταξύ τους μοιάζει ατελείωτη. Η αναμονή να συμβεί το οτιδήποτε, βασανιστική. Η πρώτη ουσιαστική κίνηση της γυναίκας είναι να πειραματιστεί με τη θέση μίας κορνίζας. Αμέσως μετά, θα μετακινήσει κάποια από τα αντικείμενα του δωματίου.
21.09
2015

La règle du jeu, του Jean Renoir

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (La règle du jeu, του Jean Renoir)
Το 1939, στις παρυφές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το παρισινό κοινό μάλλον αντικρίζει έντρομο το καθρεφτισμένο είδωλο του στο πανί. Αυτό μιας διεφθαρμένης, αμοραλιστικής κοινωνίας που βαδίζει με μαθηματική ακρίβεια στην αυτοκαταστροφή, με αποτέλεσμα να λογοκριθεί η ταινία ως «υποσκάπτουσα την ηθική». Είκοσι έξι χρόνια αργότερα, η αυθεντική μορφή της επιτέλους ανασυντίθεται και μία από τις ταινίες – σταθμούς στην ιστορία του κινηματογράφου στρογγυλοκάθεται στον θρόνο της.

Αφιέρωμα στον Elia Kazan: Μέρος Α

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Αφιέρωμα στον Elia Kazan: Μέρος Α)
Ο Ελία Καζάν (Ηλίας Καζαντζόγλου) γεννήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου του 1909 στην ελληνική συνοικία του Φαναριού στην Κωνσταντινούπολη. Σε ηλικία τεσσάρων ετών, η οικογένειά του μεταναστεύει στην Αμερική. Αφότου φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Πανεπιστημίου του Γέιλ, ο Καζάν γίνεται το 1932 μέλος του θιάσου «Group Theater», ο οποίος ανέβαζε θεατρικά έργα κοινωνικού και πολιτικού προβληματισμού. Μετά από μία σύντομη θητεία στην ηθοποιία, ο Καζάν στρέφεται στη θεατρική σκηνοθεσία. Το πρώτο μεγάλο του σουξέ έρχεται το 1942, με το έργο του Θόρντον Γουάιλντερ «Το δέρμα των δοντιών μας».
03.09
2015

Irrational Man

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Irrational Man)
Ογδόντα, παρά κάτι μήνες. Αυτή είναι η ηλικία του Γούντι Άλεν, ο οποίος θα σβήσει 80 κεράκια στην τούρτα την πρώτη του προσεχούς Δεκέμβρη. Σαράντα έξι. Αυτός είναι ο αριθμός των ταινιών που έχει σκηνοθετήσει ο λατρεμένος φοβικός μας διοπτροφόρος. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα, ο Γούντι σκηνοθετεί με ρυθμούς μυδραλιοβόλου, φοβούμενος, όπως έχει ξεκάθαρα παραδεχτεί, μήπως τον προλάβει ο θάνατος. H σκηνοθεσία ταινιών δεν είναι ούτε το επάγγελμα ούτε το πάθος του. Είναι μια βιολογική ανάγκη. Στο Irrational Man, ο Γούντι επιστρέφει στο θέμα της σύλληψης και εκτέλεσης του τέλειου φόνου, το οποίο τον απασχόλησε δεόντως τρεις φορές στο παρελθόν: α) στο παραγνωρισμένο του διαμαντάκι, Crimes and Misdemeanors, β) στην ίσως τελευταία «μεγάλη» του ταινία, το Match Point και γ) στο μάλλον μέτριο Cassandra’s Dream. Η πράξη του φόνου λοιπόν στο μικροσκόπιο, ως αφορμή για ένα διάλογο με ευρύτερο πεδίο.

Artcore magazine's footer