Αρχείο Artcore artcore archive

Άρθρα :: 186 articles :: 186

επιλογή γλώσσας
choose language

Σελίδα 2 / 7

εμφάνιση ανά σελίδα :

23.10
2017

Loveless, του Andrey Zvyagintsev

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Loveless, του Andrey Zvyagintsev)
Όπως διατρανώνει εμφατικά ο τίτλος του, το «Χωρίς αγάπη», του σπουδαίου Ρώσου Andrey Zvyagintsev, φύεται κακήν κακώς σε ένα κόσμο στραγγιγμένο από οποιαδήποτε τρυφερότητα και ενσυναίσθηση. Σε ένα κόσμο άνυδρο και στείρο. Το αληθινά σπαρακτικό, όμως, στο σύμπαν του “Loveless” είναι ότι ανιχνεύονται, ακόμη και στα πιο σκοτεινά του σημεία, κάποιες στάλες ανάγκης. Ανάγκης για εκδήλωση συμπόνοιας, για κυοφόρηση αισθήματων, για την ανθρωπιά του να νοιάζεσαι και να μοχθείς για ένα σκοπό που σε υπερβαίνει εξ ορισμού και καθ’ ολοκληρίαν.
30.08
2017

6ο Πικ Νικ Urban Festival (30/8 – 1/9)

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (6ο Πικ Νικ Urban Festival (30/8 – 1/9))
Από τις 30 Αυγούστου ώς την 1η Σεπτεμβρίου 2017, ο χώρος της Ρωμαϊκής Αγοράς, στη Θεσσαλονίκη, θα γεμίσει καλαθάκια και καρό τραπεζομάντηλα για έκτη σερί χρονιά, και θα πλημμυρίσει με σινεμά και μουσική.
12.07
2017

Parthenώn Film Festival (14-16 Ιουλίου): Σινεμά στο χωριό!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Parthenώn Film Festival (14-16 Ιουλίου): Σινεμά στο χωριό!)
Το Parthenώn Film Festival – Σινεμά στο χωριό, αυτός o πανέμορφος σινεφίλ θεσμός που έκανε την πρεμιέρα του το 2015, μπαίνει αισίως στην τρίτη του χρονιά, και αυτή την Παρασκευή, 14 Ιουλίου, ανοίγει τις πύλες του στον ορεινό παραδοσιακό οικισμό του Παρθενώνα, στη Σιθωνία της Χαλκιδικής. Για τρεις μέρες, λοιπόν, από την Παρασκευή 14/7 μέχρι την Κυριακή 16/7, η πλατεία του Παρθενώνα θα πλημμυρίσει από εικόνες, ήχους και στιγμές κινηματογραφικής μαγείας, μέσα από καθημερινές προβολές αριστουργημάτων της 7ης τέχνης.
07.07
2017

Hannah and Her Sisters, του Woody Allen

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Hannah and Her Sisters, του Woody Allen)
To 1986, οκτώ χρόνια μετά το ξεκάθαρα μπεργκμανικό “Interiors”, ο Woody Allen βρίσκεται και πάλι σε ινγκμαρική διάθεση (όπως θα διαφανεί και την επόμενη χρονιά, με το “September”). Χρησιμοποιώντας μία αφηγηματική πλατφόρμα που κλείνει το μάτι στη δομή του «Φαννύ και Αλέξανδρος» (1984) και επιλέγοντας ένα τίτλο που παραπέμπει στο θρυλικό «Ο Ρόκο και τα αδέρφια του» (1960), από τον Luchino Visconti, ο Woody θα παραδώσει την πιο πολυσχιδή του ταινία. Αντί για χριστουγεννιάτικα δείπνα, όπως στην ταινία του Bergman, ο Woody θα συγκεντρώσει την κομπανία του γύρω από τραπέζι της Γιορτής των Ευχαριστιών. Και θα υμνήσουν όλοι μαζί την αιωνίως ατελή, τρωτή και λειψή ανθρώπινη φύση τους. Μπλεγμένοι σε ένα, εργοστασιακών προδιαγραφών, γαϊτανάκι αστοχιών, παραπλανήσεων και εναγκαλισμών της απολαυστικής ματαιότητας.
04.07
2017

Σινεμά με θέα: πρόγραμμα Ιουλίου

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Σινεμά με θέα: πρόγραμμα Ιουλίου)
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης διοργανώνουν για τρίτη συνεχή χρονιά το «Σινεμά με Θέα», στην οροφή του κτιρίου Μ2 του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης, και προτείνουν μαγικές κινηματογραφικές βραδιές.
27.06
2017

A Short Film About Love, του Krzysztof Kieślowski

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (A Short Film About Love, του Krzysztof Kieślowski)
Το 1988, ο Krzysztof Kieślowski αναλαμβάνει να γυρίσει δέκα ωριαίες τηλεταινίες για λογαριασμό της πολωνικής τηλεόρασης. Στο πλευρό του έχει τους συνεργάτες που θα τον συντροφεύσουν σε όλη του την καριέρα, τον Krzysztof Piesiewicz στο σενάριο και τον Zbigniew Preisner στο μουσικό score. 
21.06
2017

Sage Femme (The Midwife), του Martin Provost

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Sage Femme (The Midwife), του Martin Provost)
O αυθεντικός γαλλικός τίτλος της έκτης μεγάλου μήκους ταινίας του Martin Provost εγκολπώνει πολύ πιο περιεκτικά το νόημά της, σε σύγκριση τουλάχιστον με την ελληνική απόδοση του «Μικρά βήματα». 
13.06
2017

Angel Heart, του Alan Parker

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Angel Heart, του Alan Parker)
Αμερική, δεκαετία του ’50. Σε απόσταση αναπνοής από την ευφορία της νίκης στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, την ευρωστία μίας ρωμαλέας οικονομίας, τη γενικευμένη χαρωπή διάθεση ελέω baby boom και το ζαχαρένιο κέφι μίας εποχής που χουζουρεύει στο συντηρητικό της κουκούλι, βρυχώνται διάφοροι παράλληλοι κόσμοι. 
12.06
2017

Σινεμά με Θέα: πρόγραμμα Ιουνίου

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Σινεμά με Θέα: πρόγραμμα Ιουνίου)
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης διοργανώνουν για τρίτη συνεχή χρονιά το «Σινεμά με Θέα», στην οροφή του κτιρίου Μ2 του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης, και προτείνουν μαγικές κινηματογραφικές βραδιές.
09.06
2017

7ο Athens Open Air Festival: το πρόγραμμα του Ιουνίου!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (7ο Athens Open Air Festival: το πρόγραμμα του Ιουνίου!)
Το Athens Open Air Film Festival – Φεστιβάλ Θερινού Κινηματογράφου της Αθήνας, σε συνδιοργάνωση με τον Οργανισμό Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ), επιστρέφει για 7η χρονιά, με περισσότερες από 20 προβολές, οι οποίες θα ομορφύνουν επικίνδυνα το αθηναϊκό καλοκαίρι, με αφετηρία τον Ιούνιο και τερματικό σταθμό τον Σεπτέμβριο.
09.06
2017

The Favourite: η νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Favourite: η νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου!)
Ο Γιώργος Λάνθιμος, προτού καλά καλά κοπάσει ο κουρνιαχτός από το βραβείο σεναρίου με το οποίο τιμήθηκε το “The Killing of a Sacred Deer”, στο πρόσφατο 70ο Φεστιβάλ των Καννών, θα μας απασχολήσει πολύ σύντομα χάρη στη νέα του ταινία. 
06.06
2017

Miss Sloane, του John Madden

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Miss Sloane, του John Madden)
Η Elizabeth Sloane μας συστήνεται ευθύς εξαρχής, χωρίς πολλές περιστροφές και με απειροελάχιστο χώρο για παρερμηνείες ή παρεξηγήσεις. Σκοπός της ζωής της είναι να κερδίζει, όντας εθισμένη στη φλόγα της μάχης. Το μυαλό της δεν είναι απλώς τετράγωνου σχήματος. 

7o Athens Open Air Festival: αφιέρωμα στο British Gothic!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (7o Athens Open Air Festival: αφιέρωμα στο British Gothic!)
Το 7ο Φεστιβάλ Θερινού Κινηματογράφου της Αθήνας, σε συνεργασία με το British Council, παρουσιάζει για πρώτη φορά στη χώρα μας ένα αφιέρωμα στο genre του γοτθικού τρόμου made in Britain, προβάλλοντας σε ψηφιακά αποκατεστημένες κόπιες μερικά από τα αριστουργήματα του είδους. 
30.05
2017

The Dinner, του Oren Moverman

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Dinner, του Oren Moverman)
Το μυθιστόρημα «Το δείπνο», του Ολλανδού συγγραφέα Herman Koch, γράφτηκε το 2009 και μέσα σε μόλις 8 χρόνια έχει προλάβει (πέρα από το να πουλήσει εκατομμύρια αντίτυπα και να μεταφραστεί σε δεκάδες γλώσσες) να μεταφερθεί στο κινηματογράφο 3 φορές! Τον χορό άνοιξε ο -συμπατριώτης του Koch - Μένο Μέγιες, το 2013, ο οποίος διατήρησε τον αρχικό τίτλο, για να πάρει τη σκυτάλη ο Ιταλός Ιβάνο ντι Ματέο, την επόμενη χρονιά, με το “I Nostri Ragazzi” («Τα δικά μας παιδιά», ελληνιστί).
17.05
2017

Les Innocentes, της Anne Fontaine

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Les Innocentes, της Anne Fontaine)
Πολωνία, 1945, στα απόνερα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ένας κόσμος θαρρείς λουσμένος επί μονίμου βάσεως σε ένα παρατεταμένο σκοτάδι, σε μία νυχτιά που δεν λέει να ξημερώσει. Η φρίκη είναι ακόμη νωπή, το μούδιασμα κυριαρχεί. Όπως και η αμφιβολία για το αν μπορεί να φυτρώσει ξανά η (οποιαδήποτε) ελπίδα. Μία Γαλλίδα νοσοκόμα, ιδεολογικά προσηλωμένη στο κόκκινο, αλλά χωρίς την παραμικρή αρτηριοσκλήρυνση, παρεκκλίνει από το πρωτόκολλο της αποστολής της, όταν συγκινείται από ένα απρόσμενο κέλευσμα για βοήθεια.
15.05
2017

Ο Thom Yorke γράφει τη μουσική για το remake του “Suspiria”!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ο Thom Yorke γράφει τη μουσική για το remake του “Suspiria”!)
Όπως σας είχαμε ενημερώσει εδώ και καιρό, το remake του θρυλικού “Suspiria” (1977), του Dario Argento βρίσκονταν εδώ και καιρό στα σκαριά, με τον Ιταλό Luca Guadagnino στην καρέκλα του σκηνοθέτη. Τα γυρίσματα έχουν πλέον τελειώσει, η ταινία βρίσκεται στο στάδιο του post production και μία νέα πληροφορία που ήρθε στο φως της δημοσιότητας πριν από 2-3 μέρες, προκάλεσε ενθουσιασμό και ανυπομονησία στους αμέτρητους fans της ταινίας.
15.05
2017

Personal Shopper, του Olivier Assayas

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Personal Shopper, του Olivier Assayas)
Ο Olivier Assayas συνεργάζεται για δεύτερη φορά με την Kristen Stewart, μετά το “Clouds of Sils Maria” (2014), σε μία ταινία που κέρδισε (εξ ημισείας με την υπέροχη “Graduation” του Cristian Mungiu) το Βραβείο Σκηνοθεσίας στο περασμένο Φεστιβάλ των Καννών, αλλά έμεινε στην ιστορία ως η ταινία που εισέπραξε τα πιο έντονα γιουχαρίσματα εδώ και χρόνια στην Croisette. Το “Personal Shopper” συνιστά μία εξ ορισμού ακατάτακτη ταινία, όχι όμως επειδή καμία ταμπέλα δεν μπορεί να την χωρέσει, αλλά επειδή η ίδια αδυνατεί να βρει συνταγμένες, ταυτότητα και προσανατολισμό. 
09.05
2017

Vertigo, του Alfred Hitchcock

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Vertigo, του Alfred Hitchcock)
Με αφετηρία το 1952, κάθε δέκα χρόνια διοργανώνεται μία ψηφοφορία από το βρετανικό κινηματογραφικό περιοδικό Sight and Sound, με σκοπό τον σχηματισμό μιας λίστας με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Μαντέψτε ποια ταινία θα φιγουράρει στο νούμερο ένα του σχετικού καταλόγου μέχρι το 2022…

Τα πολλά θέλγητρα του “You Were Never Really Here”…

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Τα πολλά θέλγητρα του “You Were Never Really Here”…)
Ο Jonny Greenwood των Radiohead έχει πλέον να επιδείξει πολλά γαλόνια στον τομέα των κινηματογραφικών scores και, όπως κυκλοφόρησε πολύ πρόσφατα, ετοιμάζεται να προσθέσει ένα ακόμη στο παλμαρέ του. Ο Greenwood έχει ήδη «ντύσει» μουσικά τις ταινίες του Paul Thomas Anderson “There Will Be Blood” (2007), “The Master” (2012), “Inherent Vice” (2014), καθώς και το επερχόμενο “Phantom Thread”, που σηματοδοτεί την επανένωση του Paul Thomas Anderson με τον Daniel Day-Lewis, μία δεκαετία μετά το «Θα χυθεί αίμα». Ο Greenwood, πέρα από τη σταθερή του συνεργασία με με τον Anderson, καθ’ όπως φαίνεται, αποκτά και μία δεύτερα σταθερά στον χώρο των κινηματογραφικών scores.
25.04
2017

Life, του Daniel Espinosa

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Life, του Daniel Espinosa)
Το ερώτημα του κατά πόσο είμαστε μόνοι σε αυτό το σύμπαν είναι μεν πρόσφατο ως προς το σκέλος της επιστημονικής του διερεύνησης, αλλά στην ουσία του έχει απασχολήσει τον άνθρωπο από την πρώτη σχεδόν μέρα της ύπαρξής του. Προσπαθώντας να ισορροπήσουμε σε μία τραμπάλα διττού φόβου, αναρωτιόμαστε ασταμάτητα για την ύπαρξη εξωγήινης ζωής, νιώθοντας συγχρόνως έξαψη και τρόμο μπροστά σε μία τέτοια ιδέα. Από τη μία, η ανακούφιση μίας δυσβάσταχτης μοναξιάς και ενός αφόρητου φορτίου. Αν είναι μονάχα ο δικός μας πλανήτης ευλογημένος με το δώρο της ζωής, ξαφνικά μετατρέπεται σε ασήκωτο ηθικό χρέος η προάσπιση και εκμετάλλευση αυτού του δώρου, με την ανθρωπότητα να βαδίζει από το κακό στο χειρότερο όσον αφορά αυτό το καθήκον.

Marion Cotillard, Mathieu Amalric και Charlotte Gainsbourg στην πρεμιέρα των Καννών!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Marion Cotillard, Mathieu Amalric και Charlotte Gainsbourg στην πρεμιέρα των Καννών!)
Ο Γάλλος σκηνοθέτης Arnaud Desplechin -στον οποίο είχε πραγματοποιήσει αφιέρωμα το προπέρσινο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης- είναι σταθερός θαμώνας του φεστιβάλ των Καννών (με αρκετές συμμετοχές στο Διαγωνιστικό Τμήμα, ενώ η προηγούμενη ταινία του, «Τα χρυσά μας χρόνια» (“Trois souvenirs de ma jeunesse”), συμμετείχε στο τμήμα «Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών») και στην επερχόμενη επετειακή 70η διοργάνωση θα έχει την τιμή να «ανοίξει» το Φεστιβάλ, με τη νέα του ταινία.
11.04
2017

Goodbye Berlin (Tschick), του Fatih Akin

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Goodbye Berlin (Tschick), του Fatih Akin)
O Fatih Akin, μετά την ταινία «Η Μαχαιριά» (“The Cut”, 2014), για το Ολοκαύτωμα των Αρμενίων, η οποία ήθελε να φτάσει ώς το κόκαλο, αλλά ακουμπούσε μονάχα ξώφαλτσα και επιδερμικά, επιστρέφει σε μία γνώριμη χαλαρή διάθεση. Αυτή που είχε γεννήσει τις μεγάλες του επιτυχίες “Soul Kitchen” (2009) και “Head-On” (2004) και στην οποία δείχνει να κινείται με χάρη και επιδεξιότητα. Βασικοί του ήρωες δύο ανήλικοι κοινωνικοί παρίες, οι μόνοι απόντες από το καλοκαιρινό πάρτι της βασίλισσας του σχολείου. Από τη μια, ο Μάικ, ένα ευαίσθητο, αόρατο και -όπως έχει πείσει τον εαυτό του- βαρετό αγόρι, με μία αλκοολική μητέρα με την οποία αλλήλο-αγαπιούνται και έναν παντελώς ψυχρό και αδιάφορο πατέρα. Από την άλλη, ο Τσικ, ένας μετανάστης αδιευκρίνιστης καταγωγής, με ρίζες που διακλαδώνονται στο πουθενά, και εμφάνιση -ιδίως ενδυματολογική- που προκαλεί αυτόματα τη χλεύη.
11.04
2017

Σφαγείο νούμερο πέντε: Η λευκή σελίδα της φρίκης

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Σφαγείο νούμερο πέντε: Η λευκή σελίδα της φρίκης)
Ο Kurt Vonnegut γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1922 στην Ιντιανάπολις των ΗΠΑ και άφησε την τελευταία του πνοή μία μέρα σαν κι αυτή, ακριβώς πριν από μία δεκαετία. Το 1943, οι φτωχές ακαδημαϊκές επιδόσεις, καθώς και ένα σατιρικό άρθρο στην εφημερίδα του πανεπιστημίου του Κορνέλ, το οποίο θεωρήθηκε ανάρμοστο, κόστισαν στον Vonnegut τη φοιτητική του ιδιότητα. Το Περλ Χάρμπορ είχε στο μεταξύ επισπεύσει την πλήρη εμπλοκή των ΗΠΑ στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ο Vonnegut βρέθηκε σχεδόν από τη μία στιγμή στην άλλη στο μέτωπο της Γαλλίας, όπου αιχμαλωτίστηκε στη Μάχη των Αρδενών από τα ναζιστικά στρατεύματα, το 1944. Ως αιχμάλωτος πολέμου, ο Vonnegut μεταφέρθηκε στην πόλη της Δρέσδης και έζησε από πρώτο χέρι τον ανηλεή και βάρβαρο βομβαρδισμό της από τις Συμμαχικές Δυνάμεις, στις 13-15 Φεβρουαρίου 1945.
04.04
2017

In-Edit Thessaloniki 2017: One More Time With Feeling, του Andrew Dominik

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (In-Edit Thessaloniki 2017: One More Time With Feeling, του Andrew Dominik)
Στις 14 Ιουλίου 2015, o Arthur Cave , ο ένας από τους δυο γιους που είχε αποκτήσει ο Nick Cave με το πρώην μοντέλο Susie Bick, βρήκε τραγικό θάνατο, πέφτοντας από ένα γκρεμό στο Μπράιτον της Αγγλίας, ευρισκόμενος –όπως έχει εμμέσως επιβεβαιωθεί- υπό την επήρεια ουσιών. Εκείνη την εποχή, ο σκοτεινός πρίγκιπας ηχογραφούσε το δέκατο έκτο άλμπουμ του συγκροτήματος Nick Cave and The Bad Seeds, με τίτλο “Skeleton Tree”. Παρόλο που το μεγαλύτερο τμήμα του άλμπουμ είχε ήδη ηχογραφηθεί, ο Cave, με τη βοήθεια των συνεργατών του, ενέταξε το συναίσθημα της σοκαριστικής οδύνης στους στίχους και τη γενικότερη αύρα του “Skeleton Tree”, το οποίο συνδέθηκε άρρηκτα στο μυαλό του κοινού με αυτή την ανείπωτη τραγωδία.

Ο Louis Garrel είναι ο Jean-Luc Godard!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ο Louis Garrel είναι ο Jean-Luc Godard!)
Την ίδια στιγμή που ο ακούραστος Jean-Luc Godard ετοιμάζει την επόμενη ταινία του, η οποία θα φέρει τον τίτλο “Image et Parole” («Εικόνα και Λόγος», ελληνιστί) και θα εκτυλίσσεται στη Μέση Ανατολή, μία ταινία με κεντρική φιγούρα τον Πάπα της nouvelle vague ετοιμάζεται να βγει στις αίθουσες.

Πρώτο (και ανατριχιαστικό) trailer για το “It” του Stephen King!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Πρώτο (και ανατριχιαστικό) trailer για το “It” του Stephen King!)
Το 1986, όταν ο Stephen King εξέδωσε το μυθιστόρημα «Το Αυτό» (“It”), αυτές οι 1.138 σελίδες υποβόσκοντος τρόμου και υπανικτικής απειλής δεν μπόρεσαν να τρυπώσουν στις καρδιές του mainstream αναγνωστικού κοινού του διάσημου συγγραφέα. To “It” αγαπήθηκε παθολογικά από τους ούτως άλλως λάτρεις της γραφής του King, αλλά δεν κατέστη –παρά την περί του αντιθέτου κοινή πεποίθηση- άμεσα pop icon της εποχής του. Για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο, πάντως, δεν χρειάστηκε να περάσει πολύς χρόνος, καθώς μόλις τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1990, η τηλεοπτική μεταφορά του (σε 2 επεισόδια – τηλεταινίες, συνολικής διάρκειας 192 λεπτών) στο δίκτυο ABC γνώρισε τεράστια απήχηση και συνέδραμε στη μαζική του αποδοχή.

Tom Hardy – Andrew Dominik – Ridley Scott, στο πολεμικό δράμα “War Party”!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Tom Hardy – Andrew Dominik – Ridley Scott, στο πολεμικό δράμα “War Party”!)
O γεννημένος στη Νέα Ζηλανδία, αλλά με αμερικανικές ρίζες, σκηνοθέτης Andrew Dominik δεν συγκαταλέγεται στα ονόματα πρώτης γραμμής (και αναγνωρισιμότητας) του Χόλιγουντ. Εντούτοις, ό,τι έχει σκηνοθετήσει μέχρι τώρα, δεν φείδεται ποιότητας, στιλ και προσωπικής ματιάς. Από το καλτ προδιαγραφών ντεμπούτο του “Chopper” (2006) και το λυρικό γουέστερν “The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford” (2007) μέχρι το αεράτο και σαρκαστικό νεό-νουάρ “Killing Them Softly” (2012) και το πρόφατο ντοκιμαντέρ για τον “Νικ Κέιβ One More Time With Feeling” (2016).

Το In-Edit (30/3-5/4) για τέταρτη σερί χρονιά στη Θεσσαλονίκη!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Το In-Edit (30/3-5/4) για τέταρτη σερί χρονιά στη Θεσσαλονίκη!)
Το 2003, στη Βαρκελώνη, έγινε η όμορφη αρχή. Δόθηκε το εναρκτήριο λάκτισμα του In-Edit Festival και το παροπλισμένο genre του μουσικού ντοκιμαντέρ βγήκε από την αφάνεια και ήρθε στο προσκήνιο. Έκτοτε, το In-Edit έχει διοργανωθεί σε περισσότερες από δεκαπέντε πόλεις σε ολόκληρο τον κόσμο, μετατρέποντας τη μουσική σε είδος πρώτης κινηματογραφικής ανάγκης.

Μία θρυλική ανολοκλήρωτη ταινία του Orson Welles βρίσκει τον δρόμο της μετά από 40 χρόνια!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Μία θρυλική ανολοκλήρωτη ταινία του Orson Welles βρίσκει τον δρόμο της μετά από 40 χρόνια!)
Στις 10 Οκτωβρίου του 1985, ο θάνατος επισκέφτηκε το κατώφλι του Orson Welles, στερώντας του μια για πάντα τη δυνατότητα να ολοκληρώσει οποιοδήποτε από τα πολλά ημιτελή πρότζεκτ, που είχε αναγκαστεί να εγκαταλείψει τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής του, συνήθως για λόγους ελλιπούς χρηματοδότησης ή αγεφύρωτων διαφωνιών με τους παραγωγούς. Μία ταινία στην οποία ο Welles είχε δοθεί ολόψυχα, και η οποία δεν κατόρθωσε να βρει ποτέ τον δρόμο προς τις σκοτεινές αίθουσες υπήρξε και το “The Other Side of the Wind”, το οποίο ο Welles γύριζε επί έξι ολόκληρα συναπτά έτη, μεταξύ 1970 και 1976!

Artcore magazine's footer