Short Story 2

Αρχείο Artcore artcore archive

Άρθρα :: 50 articles :: 50

επιλογή γλώσσας
choose language

Σελίδα 1 / 4

εμφάνιση ανά σελίδα :

Οι κορυφαίες αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές της τρέχουσας δεκαετίας

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Οι κορυφαίες αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές της τρέχουσας δεκαετίας)
Καθώς το ημερολογιακό έτος ετοιμάζεται να μας αποχαιρετήσει, το πάλαι ποτέ αγαπημένο σας δίδυμο συντακτών επιστρέφει για ένα τελευταίο «χτύπημα», παρουσιάζοντάς σας τις -κατά την κρίση του- καλύτερες αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές των τελευταίων χρόνων!

Η κριτική της μεταφυσικής στη νεότερη σκέψη, του Παναγιώτη Κονδύλη

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Η κριτική της μεταφυσικής στη νεότερη σκέψη, του Παναγιώτη Κονδύλη)
Παρουσιάζουμε την πρώτη ολοκληρωμένη στα ελληνικά, δίτομη έκδοση του έργου «Η κριτική της μεταφυσικής στη νεότερη σκέψη» του Παναγιώτη Κονδύλη [1943-1998] από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης. Πρόκειται για έργο που κινείται στη διατομή της κοινωνικής ιστορίας, της γενικής ιστορίας των ιδεών και της νεότερης και σύγχρονης φιλοσοφίας, χαρακτηριζόμενο από αναλυτική ευκρίνεια, οξυδέρκεια και τη βέλτιστη θεωρητική εποπτεία του εκτενέστατου εμπειρικού υλικού.

Φιλοσοφικές ιστορίες για το τέλος του καλοκαιριού

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Φιλοσοφικές ιστορίες για το τέλος του καλοκαιριού)
Τα τελευταία χρόνια έχουν κάνει την εμφάνισή τους –και στη χώρα μας- πολλά εκλαϊκευτικά βιβλία φιλοσοφίας και ιστορίας της φιλοσοφίας. Φαίνεται πως έχει δημιουργηθεί ένα κοινό που διψά για εύπεπτη παρουσίαση θεωριών και στοχασμών, ειδικά αν συντροφεύουν την καλοκαιρινή ραστώνη στην παραλία. Η ποιότητα και η έκταση αυτών των αναγνωσμάτων ποικίλουν, συνήθως όμως πρόκειται για εύληπτες εισαγωγές που μπορούν να μεταφερθούν με ευκολία σε μια τσάντα ή ένα σακίδιο. Πρόσφατα κυκλοφόρησαν ακόμη δύο, η «Σύντομη ιστορία της δυτικής σκέψης» του Stephen Trombley και «Η ωραιότερη ιστορία της φιλοσοφίας» του Luc Ferry, που θα μας απασχολήσουν εδώ.

Το «μυστικό» του Kafka

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Το «μυστικό» του Kafka)
«Ο Μεσσίας δεν θα έρθει παρά όταν δεν θα είναι πια αναγκαίος, δεν θα έρθει παρά μία μέρα μετά τον ερχομό του, δεν θα έρθει την τελευταία αλλά την εντελώς τελευταία ημέρα»... 

The Hateful Eight, του Quentin Tarantino

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Hateful Eight, του Quentin Tarantino)
Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε γιατί ορισμένοι φίλοι του Quentin Tarantino διαμαρτυρήθηκαν για την τελευταία ταινία του, τους «Μισητούς οκτώ». Η ταινία είναι δική του, δεν υπάρχει αμφιβολία. Εντούτοις, διαρκεί τρεις ώρες, μοιάζει με μια αφήγηση εγκιβωτισμένη σε μιαν άλλη (επίσης παρένθετη) αφήγηση – bottle in a bottle, σαν κούκλα Матрёшка, λες και πήγε να δει κανείς τους «Αδερφούς Καραμάζοφ»· η δράση είναι σπάνια αν και εκρηκτική όταν ξεσπάει, οι ρυθμοί κατά κανόνα αργοί, και το πράγμα πάει πολύ «στο κουβεντιαστό», ακόμη και για τα δεδομένα του σκηνοθέτη, που ομολογουμένως εδώ έχει αναστείλει τη χρήση του χαλιναριού. 

The Martian, του Ridley Scott

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Martian, του Ridley Scott)
Φαίνεται ότι δημιουργείται μια άτυπη διαστημική τριλογία στο Hollywood, με απανωτά ηχηρά χτυπήματα: “Gravity” του Alfonso Cuarón το 2013, “Interstellar” του Christopher Nolan το 2014, “The Martian” του Ridley Scott φέτος. Το νήμα που τις συνδέει μεταξύ τους είναι η επιστημονική εγκυρότητα και η προσοχή στη λεπτομέρεια. 

Το στραβόξυλο απ’ το οποίο ο άνθρωπος είναι καμωμένος

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Το στραβόξυλο απ’ το οποίο ο άνθρωπος είναι καμωμένος)
«Το σαθρό υλικό του ανθρώπου» αποτελεί μια συλλογή δοκιμίων του Isaiah Berlin [1909-1997], δημοσιευμένα ή γραμμένα μεταξύ των ετών 1960-1990. Ο τίτλος είναι παρμένος από μια αποστροφή του Immanuel Kant [1724-1804], διαθλασμένη από την απόδοσή της από τον Robin George Collingwood [1889-1943]: «Από το στραβόξυλο της ανθρώπινης φύσης τίποτε ίσιο δεν κατασκευάστηκε ποτέ». Την επανέκδοσή του από τις εκδόσεις «Κριτική», σε μετάφραση Γιώργου Μερτίκα και επιμέλεια Γεράσιμου Λυκιαρδόπουλου, προλογίζει ο Νικόλας Σεβαστάκης, καθηγητής στο τμήμα Πολιτικών Επιστημών στο ΑΠΘ με διακριτική παρουσία στα ελληνικά γράμματα και τη βιόσφαιρα μιας ορισμένης Αριστεράς.

True Detective Season 2 Episode 7: Ο Μάρτυρας

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (True Detective Season 2 Episode 7: Ο Μάρτυρας)
SPOILER ALERT: Οι εκφρασθείσες ελπίδες επιβεβαιώνονται, αφού η σειρά συνεχίζει την ανοδική πορεία με το προτελευταίο επεισόδιο, όπου τα πράγματα περιπλέκονται, καθώς οδηγούμαστε στη λύση του μυστηρίου, οι καταστάσεις γίνονται δυσχερείς για τους ήρωες και αποχαιρετούμε έναν αγαπημένο χαρακτήρα. 

True Detective Season 2 Episode 6: Το Όργιο

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (True Detective Season 2 Episode 6: Το Όργιο)
Spoiler Alert: Επιτέλους, η αναμονή του κοινού ανταμείφθηκε, καθώς η νέα αρχή, η «φυγή προς τα εμπρός» που επιχειρήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα, ακολουθήθηκε από το πρώτο πραγματικά σπουδαίο επεισόδιο. Η ένταση και η ατμόσφαιρα που μας έδωσε ο Miguel Sapochnik, σκηνοθέτης της καλύτερης φετινής στιγμής του “Game of Thrones” (του “Hardhome”, που βαθμολογείται με το εξωπραγματικό 9.9 [!] από τους χρήστες του imdb) αποτελούν σημαντική παρακαταθήκη ενόψει της ολοκλήρωσης της δεύτερης σεζόν.

True Detective Season 2 Episode 5: Φυγή προς τα εμπρός

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (True Detective Season 2 Episode 5: Φυγή προς τα εμπρός)
SPOILER ALERT Το πέμπτο επεισόδιο της δεύτερης σεζόν του “True Detective” μας μεταφέρει περισσότερο από δύο μήνες μετά από τη σκηνή των πυροβολισμών με την οποία είχε κλείσει το προηγούμενο. Οι πρωταγωνιστές βρίσκονται απομακρυσμένοι από το Σώμα ή σχετικά αδρανοποιημένοι εντός του, αλλά συνεχίζουν να ασχολούνται με την εξιχνίαση της υπόθεσης της αρχικής δολοφονίας και του πέπλου μυστηρίου που την καλύπτει. Η εισαγγελέας Davis, απογοητευμένη από τον τρόπο που κουκουλώθηκε το πράγμα και φορτώθηκε στους «Μεξικανούς», συστήνει μυστική ομάδα στην οποία συμμετέχουν. Η έρευνα συνεχίζεται. 

True Detective Season 2 Episode 4: Μακελειό!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (True Detective Season 2 Episode 4: Μακελειό!)
Το επεισόδιο 4 σηματοδοτεί το φινάλε του πρώτου μισού της φετινής σεζόν “True Detective”. Η παραπάνω νύξη ολοκλήρωσης ενισχύεται από το παγωμένο καρέ με το οποίο τελειώνει το επεισόδιο. Μοιάζει σαν ο σκηνοθέτης να μας λέει ότι ως εδώ ξετυλίχθηκε το κουβάρι του μυστηρίου και κορυφώθηκε με τη δεκάλεπτη σκηνή μακελειού, με την οποία έκλεισε το επεισόδιο. Αυτόματα αφήνει να εννοηθεί ότι από εδώ και πέρα θα δούμε κάτι άλλο. Δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε κάτι τέτοιο, καθώς η ιστορία έχει πάρα πολύ δρόμο... ακόμα και οι λεπτομέρειες που θα δώσουν τη λύση χρειάζονται χρόνο ώστε να εξιχνιαστούν. Το επεισόδιο λοιπόν μας άφησε μια ανάμικτη αίσθηση. 

True Detective Season 2 Episode 3: Η Λύτρωση

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (True Detective Season 2 Episode 3: Η Λύτρωση)
Το τελευταίο επεισόδιο της σειράς είναι μάλλον το λιγότερο ενδιαφέρον από τα πρώτα τρία του δεύτερου κύκλου, εντούτοις μας επιτρέπει να εξάγουμε κάποια συμπεράσματα για την έως τώρα πορεία της και να σχολιάσουμε τις εξελίξεις. Πρώτα από όλα, «επιλύεται» το cliffhanger με τον χαρακτήραπου υποδύεται ο ColinFarrell.

True Detective Season 2 Episode 2: Μπαμ και κάτω!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (True Detective Season 2 Episode 2: Μπαμ και κάτω!)
SPOILER ALERT Το δεύτερο επεισόδιο εξακολουθεί να υφαίνει τον ιστό του μυστηρίου. Ταυτόχρονα, συνεχίζει την κατάβαση στις προσωπικές σκέψεις και τα βάσανα του εκάστοτε χαρακτήρα. Η σκηνοθεσία του Justin Lin έχει τη χαρακτηριστική βιομηχανική αύρα που συνδυάζεται ταιριαστά με τα υπέροχα χρώματα. Τα συγκεκριμένα υλικά αποτελούν τη βάση του επεισοδίου και κατ’ επέκταση το μοτίβο της σεζόν. Αντιλαμβανόμαστε ότι έτσι θα πάει το πράγμα. Εκείνο που δεν κατορθώσαμε να προβλέψουμε ή να ψυχανεμιστούμε είναι η κατάληξη του επεισοδίου. Ο Velcoro στο πάτωμα, θανάσιμα (;) χτυπημένος από τη μυστηριώδη φιγούρα-πουλί. Τα σκάγια του shotgun διαπερνούν το κορμί του. Σκλήρυνε απότομα το παιχνίδι.

True Detective Season 2 Episode 1: Έχουμε τους ήρωες που μας αξίζουν

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (True Detective Season 2 Episode 1: Έχουμε τους ήρωες που μας αξίζουν)
SPOILER ALERT. Η σειρά που τάραξε τα νερά της περσινής τηλεοπτικής σεζόν επιστρέφει ανανεωμένη σε στόρι, καστ και τίτλους αρχής. Σταθερή παραμένει η προσήλωσή της στη σκοτεινή όψη των ανθρώπινων υποθέσεων. Δεν χρειάζεται να παρακολουθείς τον McConaughey να «φτύνει» φιλοσοφικά τσιτάτα στον καταραμένο Νότο για να καταλάβεις ότι και φέτος οι ήρωες είναι βουτηγμένοι στην παρακμή και την αυτοκαταστροφή. Σε αυτόν τον άξονα θα κινηθούν τα πράγματα, κατά πώς φαίνεται, αφού διαπιστώνουμε ότι ο καθένας πρωταγωνιστεί στο δικό του υπαρξιακό δράμα.

Artcore magazine's footer