Αρχείο Artcore artcore archive

Άρθρα :: 7 articles :: 7

επιλογή γλώσσας
choose language

Σελίδα 1 / 1

εμφάνιση ανά σελίδα :

  • 15
  • 30
  • 50
  • 100
04.10
2017

Οι αυτοπροσωπογραφίες του Rembrandt

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Οι αυτοπροσωπογραφίες του Rembrandt)
Ο Rembradt είναι μία από τις εμβληματικότερες μορφές στην ιστορία της τέχνης. Τα έργα του συνεχίζουν να εκπλήσσουν τους θεατές και να προβληματίζουν τους ειδικούς. Ειδικότερα, οι πολυάριθμες αυτοπροσωπογραφίες του συνιστούν το μεγαλύτερο μυστήριο της δουλειάς του σε βαθμό και επιρροή ανάλογη με της «Τζιοκόντας» του Leonardo Da Vinci.
19.09
2017

The Nightmare, του Henry Fuseli: Γυναίκα θύμα ή θύτης

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Nightmare, του Henry Fuseli: Γυναίκα θύμα ή θύτης)
Το ″The Nightmare″ είναι το γνωστότερο έργο του Henry Fuseli (το κανονικό του όνομα ήταν Johann Heinrich Füssli). Κυκλοφόρησε ευρέως ως χαρακτικό αντίγραφο. Εικονίζει μια γυναίκα που κοιμάται, ενώ ταυτόχρονα συμβολίζει την έννοια του εφιαλτικού ύπνου. Στο στήθος της κάθεται ένας δαίμονας, ενώ το κεφάλι ενός αλόγου προβάλλει μέσα από τις κουρτίνες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα του ρομαντικού κινήματος, ο πίνακας επηρέασε πολλούς λογοτέχνες όπως την Mary Shelley και τον Edgar Allan Poe.
05.07
2017

Ηans Bellmer: Κούκλα και Φετιχισμός

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ηans Bellmer: Κούκλα και Φετιχισμός)
Ο Hans Bellmer δημιούργησε ένα συναισθηματικό, διανοητικό και ερωτικό έργο, το οποίο συνεχίζει να εμπνέει τον κόσμο της τέχνης μέχρι και σήμερα. Ανήκει σε εκείνους τους καλλιτέχνες που χρησιμοποίησαν τα πάθη της ψυχής και του σώματος για να καταγγείλουν τα σύγχρονά τους πολιτικά καθεστώτα.
25.04
2017

Tα ασυνήθιστα πορτραίτα του Mark Quinn

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Tα ασυνήθιστα πορτραίτα του Mark Quinn)
Tο έργο του Mark Quinn πραγματεύεται την απόσταση που υπάρχει ανάμεσα στο άτομο και το σώμα του, σε μία εποχή όπου οι επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις είναι ραγδαίες. Τα σώματα που δημιουργεί είναι συνήθως κατακερματισμένα ή/και εξαρτημένα από τα επιτεύγματα του πολιτισμού. Χρησιμοποιώντας σωματικά υγρά, φαρμακευτικά σκευάσματα, χημικά προϊόντα κ.ά., ο καλλιτέχνης κατασκευάζει πορτραίτα που αγγίζουν τα όρια του πραγματικού, αποφεύγοντας την ωραιοποίηση και κάθε είδους εξιδανίκευση.
20.04
2017

Thirsday trivia #55

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Thirsday trivia #55)
To «Μάθημα Μουσικής» του Ολλανδού ζωγράφου Johan Vermeer (1662-1665) απεικονίζει μία καθημερινή σκηνή και συγκεκριμένα το μάθημα μουσικής μιας νεαρής κοπέλας. Ωστόσο, η φαινομενικά πεζή αναπαράσταση του καθημερινού κρύβει έναν έντονο ερωτισμό μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών και υποδηλώνει μία ερωτική διάθεση εκ μέρους του θεατή.
03.03
2017

Her/She Senses: Imag(in)ed Malady Project

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Her/She Senses: Imag(in)ed Malady Project)
To Her/She Senses: Imag(in)ed Malady Project δεν μπορεί να θεωρηθεί ένα συνηθισμένο καλλιτεχνικό project. Πρώτον, πραγματοποιήθηκε από δύο πολύ καλές φίλες–καλλιτέχνιδες και, δεύτερον, διατάραξε τα όρια μεταξύ της ενσυναίσθησης και της ταύτισης, της τέχνης και της ζωής, του Εγώ και του άλλου. Θέτοντας στο επίκεντρο την ασθένεια, το project αποκάλυψε τη συχνά επικίνδυνη συναισθηματική επικοινωνία των καλλιτεχνών κατά τη διεξαγωγή του έργου και την ψυχική ανταλλαγή εμπειριών μεταξύ δύο ατόμων που βιώνουν την ίδια κατάσταση, ωστόσο με πολύ διαφορετικό τρόπο.
18.10
2016

Στάθης Λογοθέτης: Καταστροφή και Δημιουργία

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Στάθης Λογοθέτης: Καταστροφή και Δημιουργία)
Ο Στάθης Λογοθέτης (1925-1997) ανήκει στην καλλιτεχνική πρωτοπορία της γενιάς του ’70 στην Ελλάδα. Η δημιουργικότητά του επηρεάστηκε από το έντονο κλίμα των πολιτικών και κοινωνικών αντιδράσεων, με αποτέλεσμα τα έργα του να σπάνε τις παραδοσιακές συμβάσεις, χωρίς να απομακρύνονται από την ιστορία της ζωγραφικής τέχνης. Η καλλιτεχνική του παραγωγή ακολουθεί την τεχνική της καταστροφής και της (ανα) -δημιουργίας. Η συγκεκριμένη πρακτική είναι καρπός του φόβου που προκάλεσαν οι πολιτικές εξελίξεις στο μεταπολεμικό κόσμο θέτοντας νέα φιλοσοφικά και καλλιτεχνικά ερωτήματα σχετικά με την ουσία της ύπαρξης και τον ρόλο της τέχνης γύρω από τον άξονα του memento mori. Παρόλ΄αυτά, ο Λογοθέτης δεν υπηρετεί μία τέχνη της απελπισίας αλλά της αυτογνωσίας. Η αναπαράσταση του τραύματος ανοίγει στο θεατή τον δρόμο της συνάντησης με τον εαυτό του, γεγονός που οδηγεί στην κάθαρση – θεραπεία της ανθρωπότητας και κατά συνέπεια της κοινωνίας.

Artcore magazine's footer