Αρχείο Artcore artcore archive

Άρθρα :: 93 articles :: 93

επιλογή γλώσσας
choose language

Σελίδα 1 / 2

εμφάνιση ανά σελίδα :

29.05
2020

Δημήτρης Σ. Παπαδόπουλος (Σταυριώτης): «Έχει μια ασύγκριτη ομορφιά η αναζήτηση της αλήθειας. Κι έχει μια γεύση γλυκόπικρη»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Δημήτρης Σ. Παπαδόπουλος (Σταυριώτης): «Έχει μια ασύγκριτη ομορφιά η αναζήτηση της αλήθειας. Κι έχει μια γεύση γλυκόπικρη»)
«Ο Χαρακιάς» είναι το πέμπτο βιβλίο του Δημήτρη Σ. Παπαδόπουλου (Σταυριώτη) ενός συγγραφέα που γοητεύεται έντονα από το πάντρεμα ιστορίας-λογοτεχνίας στα έργα του, αφού με κάθε μυθιστόρημά του μας ταξιδεύει και σε διαφορετική περίοδο της Ιστορίας: Ελληνιστικός κόσμος («Εύδοξος ο Κυζηκινός»), Βυζάντιο («Ραφαήλ Σταυριώτης» ), Κλασική Εποχή («Το “Συμπόσιον” του Πλάτωνος και το θλιβερό τέλος του Κοσμά του Τραπεζούντιου»)...Με τον «Χαρακιά» επιστρέφει στο πιο πρόσφατο παρελθόν, στην άγνωστη σε πολλούς ιστορία των Βλάχων, στην «προσφορά τους στην εθνική μας υπόθεση» αλλά και σε ορισμένα «παραστρατήματα» στην ιστορική τους πορεία με πρωταγωνιστή έναν ήρωα αντισυμβατικό, έναν αντι-ήρωα στην ουσία, έναν «ανήθικο, αποκρουστικό, αιμοδιψή» άνθρωπο που στην καρδιά του «εμφωλεύουν ψήγματα, αγαθότητος και αλτρουισμού».
21.04
2020

Ερωτευμένος με τη Μασσαλία

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ερωτευμένος με τη Μασσαλία)
«Αυτή είναι η ιστορία της Μασσαλίας. Η παντοτινή. Μια ουτοπία. Η μοναδική ουτοπία στη γη. Ένας τόπος όπου ο καθένας, όποιο κι αν ήταν το χρώμα του, μπορούσε να έρθει μ' ένα καράβι ή μ΄ ένα τρένο, με μια βαλίτσα στο χέρι, χωρίς δεκάρα στην τσέπη, και να γίνει ένα μ' όλους τους άλλους. Μια πόλη όπου μόλις πάταγε το πόδι του στο έδαφος, ο κάθε άνθρωπος μπορούσε να πει: Εδώ είναι. Στον τόπο μου βρίσκομαι. Η Μασσαλία ανήκει στους κατοίκους της· αυτούς που ζουν εκει.»
13.01
2020

Harald Gilbers: «Μπορεί οι ιστορίες μου να είναι φανταστικές, αλλά ο κόσμος μέσα στον οποίο διαδραματίζονται είναι αληθινός»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Harald Gilbers: «Μπορεί οι ιστορίες μου να είναι φανταστικές, αλλά ο κόσμος μέσα στον οποίο διαδραματίζονται είναι αληθινός»)
Η σειρά βιβλίων “Germania” του Γερμανού Harald Gilbers διαδραματίζεται στο Βερολίνο του 1944-1945, στα ερείπια και στα αποκαΐδια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, με πρωταγωνιστή τον Εβραίο επιθεωρητή Οπενχάιμερ. Διαβάσαμε τις «Τελευταίες μέρες» και στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο συγγραφέας μας μιλάει επί παντός επιστητού, λίγο πριν κυκλοφορήσει το τέταρτο βιβλίο της σειράς από τις εκδόσεις Μεταίχμιο στις 7 Μαίου, με τίτλο «Μαύρη λίστα», όπου ο συμπαθής επιθεωρητής θα έρθει αντιμέτωπος με έναν κατά συρροή δολοφόνο.
08.11
2019

Δέσποινα Κανελλοπούλου: «”Η σιωπή των κοριτσιών” είναι η ιστορία των καθημερινών, βουβών ηρωίδων που δεν κατάφεραν να περάσουν στη σφαίρα του μύθου»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Δέσποινα Κανελλοπούλου: «”Η σιωπή των κοριτσιών” είναι η ιστορία των καθημερινών, βουβών ηρωίδων που δεν κατάφεραν να περάσουν στη σφαίρα του μύθου»)
Όταν ένα μυθιστόρημα σου γεννάει την ανάγκη να ξαναπιάσεις στα χέρια σου, ύστερα από πολλά χρόνια, την Ιλιάδα, για να ξανασυναντηθείς με έναν ήρωα που είχες από χρόνια ξεχασμένο, να τον αντικρύσεις με άλλη, πιο ώριμη ματιά, και να τον αγαπήσεις, ίσως για πρώτη φορά, τότε, ο συγγραφέας του -στη συγκεκριμένη περίπτωση η Pat Barker- έχει επάξια κερδίσει το στοίχημα που, ίσως, έβαλε με τον εαυτό της και το αναγνωστικό κοινό, αποφασίζοντας να καταπιαστεί με ένα από τα πιο διαχρονικά έργα της ανθρώπινης ιστορίας. 
08.05
2019

Σπύρος Κιοσσές: «Ο θάνατος που πρέπει να αποφύγουμε πάση θυσία είναι ο “θάνατος του αναγνώστη”»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Σπύρος Κιοσσές: «Ο θάνατος που πρέπει να αποφύγουμε πάση θυσία είναι ο “θάνατος του αναγνώστη”»)
Πέραν της αγάπης μου για τη λογοτεχνία και της απόλαυσης που μου χαρίζει η ανάγνωση ενός λογοτεχνικού έργου, εδώ και λίγα χρόνια, και με αφορμή τη δημιουργία του Artcore, επιθυμώ να συμμετέχω πιο ενεργά στα λογοτεχνικά δρώμενα, γράφοντας παρουσιάσεις για τα βιβλία που ξεχωρίζω και συνομιλώντας με τους συγγραφείς τους σε μία μορφή συνέντευξης. Γράφω τη λέξη «παρουσιάσεις», γιατί γνωρίζω ότι δεν έχω κατορθώσει μέχρι σήμερα να κάνω κτήμα μου τις απαραίτητες εκείνες γνώσεις και τα κατάλληλα εργαλεία που θα με βοηθήσουν να προσεγγίσω τόσο ουσιαστικά το εκάστοτε βιβλίο, ώστε να γράψω μια ολοκληρωμένη κριτική γι’ αυτό. Ο τίτλος του βιβλίου του Σπύρου Κιοσσέ μου τράβηκε το ενδιαφέρον με την πρώτη ματιά λόγω της αναφοράς του στη «δημιουργική ανάγνωση», σε ό,τι δηλαδή θέλω να πετύχω ως αναγνώστρια και ως ερασιτέχνης λογοτεχνικός συντάκτης.
06.03
2019

Κώστας Κατσουλάρης: «Στο βιβλίο μου η Ιλιάδα δεν είναι αυτό που λέμε “διακειμενική αναφορά”, είναι σαρξ εκ της σαρκός του»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Κώστας Κατσουλάρης: «Στο βιβλίο μου η Ιλιάδα δεν είναι αυτό που λέμε “διακειμενική αναφορά”, είναι σαρξ εκ της σαρκός του»)
Η ιστορία του βιβλίου «Στο στήθος μέσα χάλκινη καρδιά» τοποθετείται στην Αθήνα του 2013 με ό,τι αυτό συνεπάγεται - έναν ορυμαγδό κοινωνικών και πολιτικών μεταβολών που συνοδεύονται από συγκρούσεις, βία και αναρχία. Ένας χαρισματικός μαθητής, ο 15χρονος Νάσος και ένας καθηγητής φιλολογίας, ο Αργύρης Σταυρινός, μοιράζονται ένα κοινό πάθος για τον Όμηρο και το Έπος της Ιλιάδας και αναπτύσσουν μια ιδιαίτερη σχέση αλληλογραφώντας μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, ανταλλάσοντας απόψεις για το Έπος. Όταν ο μαθητής παρατάει αναπάντεχα το σχολείο και εξαφανίζεται, ο πρώην καθηγητής του, που φαίνεται να έχει αναπτύξει μια ανεξήγητη εμμονή για τον μαθητή του, αποφασίζει να τον βρει με οποιοδήποτε κόστος.
08.02
2019

Πολλαπλές αναγνώσεις της μητρότητας

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Πολλαπλές αναγνώσεις της μητρότητας)
Πολλαπλές αναγνώσεις της μητρότητας χαρίζει το «Μικρές φωτιές παντού», το δεύτερο μυθιστόρημα της Celeste Ng, και σίγουρα κεντρίζει το ενδιαφέρον των βιβλιόφιλων με τα σχόλια και τις κριτικές που έχει λάβει: «Αν το “μικρές φωτιές παντού” δε σας βοηθήσει να αλλάξετε τη θεώρησή σας για την ανθρωπότητα, τότε ξαναξεκινήστε να το διαβάζετε από την αρχή» γράφει η San Fransisco Chronicle για το βιβλίο που ψηφίστηκε ως το αγαπημένο του κοινού στη σελίδα Goodreads για το 2017 και παρέμεινε για περισσότερο από 40 εβδομάδες στη λίστα των Best sellers των New York Times.
30.12
2018

2018: Τα βιβλία που αγαπήσαμε

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (2018: Τα βιβλία που αγαπήσαμε)
Καθώς πέφτει η αυλαία του 2018, κάνουμε έναν απολογισμό των βιβλίων που μας κράτησαν συντροφιά ετούτη τη χρονιά και στεκόμαστε λίγο παραπάνω στα λογοτεχνικά έργα που ξεχωρίσαμε - βιβλία φετινής σοδειάς, τα οποία αξίζει να διαβάσεις ξανά και ξανά.
13.12
2018

Γρηγόρης Αζαριάδης: «Ο συγγραφέας που έχει συγκεκριμένη ιδεολογικοπολιτική άποψη πρέπει να την καταθέτει δημόσια»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Γρηγόρης Αζαριάδης: «Ο συγγραφέας που έχει συγκεκριμένη ιδεολογικοπολιτική άποψη πρέπει να την καταθέτει δημόσια»)
O «Σκοτεινός λαβύρινθος» του Γρηγόρη Αζαριάδη είναι ένα σύγχρονο αστυνομικό μυθιστόρημα πουπροβάλλει μια σκοτεινή και υπόγεια πλευρά της σημερινής κοινωνίας με πυρήνα του το ιστορικό μιας δολοφονίας και το κυνήγι των ενόχων,. Η πλοκή διαδραματίζεται κατά βάση στη σημερινή Αθήνα και εφαλτήριο της ιστορίας αποτελεί ένα συμβόλαιο θανάτου και η στυγερή δολοφονία μίας πενταμελούς οικογένειας –ανάμεσά τους και ένα πεντάχρονο παιδί. Πρωταγωνιστές, η επαναπατρισθείσα κόρη της οικογένειας που αποφασίζει να πάρει το ζήτημα στα χέρια της και να εκδικηθεί τους δολοφόνους και η Αστυνόμος Τρύπη με την ομάδα ερευνών που προσπαθούν να βρουν και να συλλάβουν τους υπαίτιους.
10.05
2018

Κυριάκος Αθανασιάδης: «Για αυτό διαβάζουμε: είμαστε όλοι κομμάτια των “θεών” και των μυθιστορηματικών ηρώων».

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Κυριάκος Αθανασιάδης: «Για αυτό διαβάζουμε: είμαστε όλοι κομμάτια των “θεών” και των μυθιστορηματικών ηρώων».)
«Γιατί αυτό που κινεί τον άνθρωπο είναι η ιστορία, όχι το πάθος ή η ανάγκη. Είναι η ιστορία. Ο άνθρωπος θέλει να ξέρει το τέλος. Να το δει να γράφεται. Γι΄αυτό γατζώνεται από τη ζωή. Γι’ αυτό συνεχίζει και μαραίνεται όταν δεν μπορεί να το κάνει. Όταν δεν μπορεί να μάθει τη συνέχεια, όταν μένει με τη μεγάλη, στέρφα απορία στα μάτια. [...] Οι καλές ιστορίες παίρνουν την πέτσα σου και σ’ την ανασηκώνουν. Φουντώνουν τις τρίχες στο σβέρκο σου. Και όταν τις ακούς, ή τις διαβάζεις, κρατάς επίτηδες το φως ανοιχτό για συντροφιά, ακόμα κι όταν σε κάνουν να γελάς πού και πού, ή ακόμα και όταν είναι ιστορίες αγάπης».
04.05
2018

Χρονικό μιας εγκαταλελειμμένης γυναίκας

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Χρονικό μιας εγκαταλελειμμένης γυναίκας)
Με μεγάλη χαρά αντίκρυσα στις προθήκες του βιβλιοπωλείου την επανέκδοση του μυθιστορήματος «Μέρες εγκατάλειψης» της Elena Ferrante (εκδόσεις Πατάκη- είχε πρωτοκυκλοφορήσει στα ελληνικά από τις εκδόσεις Άγρα), της μυστηριώδους συγγραφέα με την άγνωστη ταυτότητα (το Elena Ferrante είναι λογοτεχνικό ψευδώνυμο), η οποία πέρα από τα εγκωμιαστικά σχόλια που λαμβάνει καθημερινά από κριτικούς και αναγνώστες σε όλον τον κόσμο, αποκτάει μυθικές διαστάσεις λόγω της μυστικοπαθούς στάσης που έχει υιοθετήσει.
23.04
2018

Λογοτεχνικός φόρος τιμής στον μετρ του σασπένς

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Λογοτεχνικός φόρος τιμής στον μετρ του σασπένς)
Το συγγραφικό ντεμπούτο του A. J. Finn «Η γυναίκα στο παράθυρο» αποτελεί ένα από τα πιο πολυσυζητημένα βιβλία των τελευταίων ημερών. Έχει λάβει τις καλύτερες κριτικές σε Ελλάδα και εξωτερικό υποσχόμενο την αρχή μιας δυναμικής συγγραφικής καριέρας. Έχει μεταφραστεί και κυκλοφορεί σε 38 χώρες, έγινε best seller στους New York Times και έχει ήδη κλείσει η συμφωνία με τη Fox για να μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη. Έχει συγκεντρώσει τόσα επαινετικά σχόλια –έχει χαρακτηριστεί ως το απόλυτο page turner- που δεν γίνεται να μην αποκτήσει μία θέση στη βιβλιοθήκη σου.
20.03
2018

Πάνος Τσερόλας: Το μεγάλο ζητούμενο είναι μια αλλιώτικη εκδοχή για τη ζωή

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Πάνος Τσερόλας: Το μεγάλο ζητούμενο είναι μια αλλιώτικη εκδοχή για τη ζωή)
Το μυθιστόρημα του Πάνου Τσερόλα «Η συνωμοσία της Βανίλιας» αναμφίβολα σε ταξιδεύει σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη. Είναι μια λογοτεχνική σύνθεση που εναρμονίζει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που θα κεντρίσουν το ενδιαφέρον αναγνωστών με διαφορετικές, ίσως, προτιμήσεις. Πρόκειται για την ιδιαίτερη και ρομαντική ιστορία του Μαρκ και της Μάγιας, δύο πρωταγωνιστών με εκρηκτικές προσωπικότητες. Ξετυλίγεται σαν αστυνομικό μυθιστόρημα, με ζωντανούς διαλόγους και γλαφυρές περιγραφές ενώ, παράλληλα, αγγίζει οικουμενικά ερωτήματα για τον άνθρωπο και τη θέση του στον κόσμο.
17.01
2018

Adam Haslett: «Θεωρώ τη συγγραφή κάθε είδους ως μουσική συγγραφή»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Adam Haslett: «Θεωρώ τη συγγραφή κάθε είδους ως μουσική συγγραφή»)
Το «Κι αν εγώ χαθώ» του Adam Haslett, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, ψηφίστηκε από το περιοδικό Time ως ένα από τα 10 καλύτερα μυθιστορήματα του 2016. Πρόκειται για το χρονικό μιας οικογένειας που στιγματίζεται από τη μάστιγα της ψυχικής ασθένειας. Μία συγκινητική αφήγηση για τη ζωή τριών παιδιών, τριών αδελφών που εξιστορούν εναλλάξ την ιστορία τους, με κεντρικό πρόσωπο τον Μάικλ, τον μεγάλο αδελφό που πάσχει από ένα είδος αγχώδους διαταραχής. Είχαμε το προνόμιο να συνομιλήσουμε με τον Αμερικανό συγγραφέα και να του θέσουμε απορίες και ερωτήματα για το βιβλίο του. 
11.01
2018

Το τέλος μιας συλλογικής αυταπάτης

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Το τέλος μιας συλλογικής αυταπάτης)
O Stéphane Osmont (φιλολογικό ψευδώνυμο του του Stephane Dottelonde) είναι Γάλλος συγγραφέας, γνωστός στο ευρύ κοινό για το μυθιστόρημά του "Le Capital" που μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Κώστα Γαβρά. Γεννημένος το 1959, ενεργό μέλος στα κινήματα της Άκρας Αριστεράς ως μαθητής λυκείου και φοιτητής, εν συνεχεία σπούδασε στο Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών του Παρισιού, ενώ, μεταξύ άλλων, εργάστηκε και στο Υπουργείο Οικονομικών. Το πιο πρόσφατο βιβλίο του «Ανεξέλεγκτα στοιχεία» (“Éléments incontrôlés”, 2013) κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Πόλις: ένα μυθιστόρημα που διατρέχει την πορεία της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς στη Γαλλία και φωτίζει την κοινωνική και πολιτική κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα από τον Μάη του ’68 ως το 1981.
03.01
2018

Μόνο οι άνθρωποι που είναι διαφορετικοί αλλάζουν τον κόσμο

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Μόνο οι άνθρωποι που είναι διαφορετικοί αλλάζουν τον κόσμο)
Ο Fredrik Backman θεωρείται ένας από τους πιο δημοφιλείς σύγχρονους Σουηδούς συγγραφείς –γεννηθείς το 1981- που στην Ελλάδα έγινε γνωστός μόλις πρόσφατα με την κυκλοφορία του μυθιστορήματος «Η γιαγιά μου σας χαιρετά και σας ζητάει συγγνώμη» από τις εκδόσεις Κέδρος. 
27.12
2017

2017: Τα βιβλία που αγαπήσαμε

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (2017: Τα βιβλία που αγαπήσαμε)
Καθώς η χρονιά φτάνει στο τέλος της, γεμάτη αναγνώσεις φετινών αλλά και παλαιότερων κυκλοφοριών, σας προτείνουμε τα βιβλία που ξεχωρίσαμε για να τα δωρίσετε στον εαυτό σας και στους οικείους σας. Σίγουρα, θα τα αγαπήσετε. 
22.12
2017

Γιάννης Σκαραγκάς: «Οι άνθρωποι αφήνουν πίσω τους ίχνη για να μας λείπουν, όχι για να μας αποκαλυφθούν»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Γιάννης Σκαραγκάς: «Οι άνθρωποι αφήνουν πίσω τους ίχνη για να μας λείπουν, όχι για να μας αποκαλυφθούν»)
Η Δέσποινα Αχλαδιώτη που έμεινε γνωστή ως η κυρά της Ρω γεννήθηκε το 1890. Το 1927 άφησε το Καστελλόριζο όπου διέμενε και εγκαταστάθηκε στο έρημο νησάκι της Ρω με τον σύζυγό της και αργότερα, μετά τον θάνατό του, με την τυφλή μητέρα της. Έζησε εκεί, απομονωμένη από τον έξω κόσμο, ως το 1982 (τη χρονιά που πέθανε), επιτελώντας καθημερινά επί 40 χρόνια «το δικό [της] κατόρθωμα, τη δική [της] αποστολή»: υψώνοντας την ελληνική σημαία στην Ρω κάθε πρωί με «αγάπη», «πειθαρχία», «συγκέντρωση» και ενάντια σε όσους την «έβαζαν στο μάτι». Στην κυρά της Ρω είναι στραμμένο το ενδιαφέρον του Γιάννη Σκαραγκά, που στο νέο του βιβλίο –μια μυθοπλαστική, βιογραφική νουβέλα, ένας ποιητικός μονόλογος- δίνει ζωή και λόγο στη Δέσποινα Αχλαδιώτη που αφηγείται την προσωπική της ιστορία. Το έργο του κ. Σκαραγκά μπορείτε να απολαύσετε τις μέρες αυτές και στο θέατρο, σε μια παράσταση με πρωταγωνίστρια την εξίσου χειμαρρώδη Φωτεινή Μπαξεβάνη και σε σκηνοθεσία της Κατερίνα Μπερδέκα.
30.08
2017

Μαίρη Κόντζογλου: «Θεωρώ πως η Θεσσαλονίκη συνεχίζει να είναι μαγευτική για τους επισκέπτες και άφιλη για τους κατοίκους της»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Μαίρη Κόντζογλου: «Θεωρώ πως η Θεσσαλονίκη συνεχίζει να είναι μαγευτική για τους επισκέπτες και άφιλη για τους κατοίκους της»)
«Οι Μαγεμένες» τιτλοφορείται το πρόσφατο βιβλίο της Μαίρης Κόντζογλου όπου για άλλη μια φορά ιστορία και φαντασία διαπλέκονται χτίζοντας ένα μυθιστόρημα που αναδεικνύει την ιστορία και την καλλιτεχνική αξία των Μαγεμένων (Είδωλα, ή Las Incantadas στα ισπανοεβραϊκά), ενός μνημείου που χρονολογείται στο τέλος του 2ου ή στις αρχές του 3ου αι. μ.Χ. και τοποθετείται κοντά στη σημερινή οδό Αριστοτέλους της Θεσσαλονίκης. Και ενώ οι Μαγεμένες, ενσωματωμένες στην αυλή ενός Εβραίου εμπόρου, κοσμούσαν το κέντρο της πόλης για αιώνες και τραβούσαν το ενδιαφέρον κατοίκων και επισκεπτών, το 1864 ο Γάλλος παλαιογράφος Emmanuel Miller, με άδεια της οθωμανικής κυβέρνησης διαλύει το μνημείο σε κομμάτια και το μεταφέρει στη Γαλλία, όπου και εκτίθεται σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου. 
21.08
2017

Η δύναμη της αλληλεγγύης

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Η δύναμη της αλληλεγγύης)
Ο Can Dündar (Τζαν Ντουντάρ) θεωρείται, ίσως, ο πιο γνωστός δημοσιογράφος της Τουρκίας, αρχισυντάκτης στην αντιπολιτευόμενη εφημερίδα Cumhuriyet (Τζουμχουριέτ) ως τον Άυγουστο του ’16. Σήμερα ζει αυτοεξόριστος στη Γερμανία με ένα ένταλμα σύλληψης να εκρεμμεί εις βάρος του στην πατρίδα του, και είναι δημιουργός πολλών ντοκιμαντέρ και συγγραφέας πολλών βιβλίων μεταξύ των οποίων του «Μας συνέλαβαν! Μία μαρτυρία από τη φυλακή» που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Κριτική, όπου αφηγείται την ιστορία του τρίμηνου σχεδόν εγκλεισμού του στις φυλακές της Συληβρίας. Στο βιβλίο περιλαμβάνεται μία συνέντευξη που παραχώρησε στην Athens Voice και δημοσιεύτηκε φέτος τον Μάρτιο, όπως και ένας ξεχωριστός πρόλογος για τους Έλληνες αναγνώστες του βιβλίου. 
10.07
2017

Αναζητώντας τον Marcel Proust

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Αναζητώντας τον Marcel Proust)
Σαν σήμερα, γεννήθηκε ο Valentin Louis Georges Eugène Marcel Proust (10 Ιουλίου 1871 – 18 Νοεμβρίου 1922), όπως είναι ολόκληρο το όνομά του, μία από τις πιο σημαντικές λογοτεχνικές μορφές του 20ού αι.- συγγραφέας, κριτικός, δοκιμιογράφος, ο δημιουργός του εμβληματικού «Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο», για το οποίο έχουν γραφτεί εκατοντάδες μελέτες, κείμενα και αναλύσεις. Ο Graham Greene έγραψε για τον Proust ότι «ήταν ο σπουδαιότερος μυθιστοριογράφος του 20ού αι., όπως αντίστοιχα ο Tolstoy ήταν του 19ου», και η Virginia Woolf ήταν τόσο παθιασμένη μαζί του που έλεγε «Αχ και να μπορούσα να γράφω έτσι». Το αφιέρωμα που ακολουθεί χωρίζεται σε δύο μέρη: το πρώτο αφορά μία αναδρομή στη ζωή του κυρίως μέσα από τη συγκέντρωση και προβολή όλου του διαθέσιμου οπτικού υλικού (φωτογραφίες και βίντεο), και στο δεύτερο μέρος παρατίθεται το περίφημο «Ερωτηματολόγιο του Proust» με τις απαντήσεις που ο ίδιος έδωσε το 1890. 
29.06
2017

Μεταξία Κράλλη: «Η ενσωμάτωση του ιστορικού και του μεγάλου μέσα στο καθημερινό και το μικρό είναι ένα στοίχημα»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Μεταξία Κράλλη: «Η ενσωμάτωση του ιστορικού και του μεγάλου μέσα στο καθημερινό και το μικρό είναι ένα στοίχημα»)
Το «Κάποτε στη Σαλονίκη» είναι το πρώτο ιστορικό μυθιστόρημα με την υπογραφή της Μεταξίας Κράλλη, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός, η πρώτη φορά που η συγγραφέας αποφασίζει να καταπιαστεί με ιστορικά γεγονότα που στο μυθιστόρημά της εξυφαίνουν το αφηγηματικό τοπίο στο οποίο διαδραματίζονται οι ζωές των ηρώων της. Η Χριστίνα, ο Αλμπέρτο, ο Μπενίκο και η Νινόν είναι οι τέσσερις πρωταγωνιστές της ιστορίας, τέσσερις νέοι άνθρωποι που τυχαίνει να μεγαλώσουν, να συναντηθούν, να ερωτευθούν στη Θεσσαλονίκη του Μεσοπολέμου, σε μία πόλη όπου προσπαθούν να συνυπάρξουν εβραίοι, πρόσφυγες και ντόπιοι χριστιανοί, και να βρεθούν στη δίνη του Β΄Π.Π., όπου ξεκληρίστηκε περίπου το 96% της εβραϊκής κοινότητας της πόλης, που πριν το 1940 αριθμούσε περίπου 50.000 άτομα. Μιλήσαμε με τη Μεταξία Κράλλη για το «Κάποτε στη Σαλονίκη», για «ένα βιβλίο για μία πόλη, δύο κοινότητες και τους ανθρώπους που βρίσκονται αντιμέτωποι με τον εαυτό τους και την Ιστορία».
15.06
2017

Santiago Gamboa: «Η τέχνη του μυθιστορήματος θα συνεχίσει να ζει για όσο θα υπάρχουν αναγνώστες»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Santiago Gamboa: «Η τέχνη του μυθιστορήματος θα συνεχίσει να ζει για όσο θα υπάρχουν αναγνώστες»)
Ο Κολομβιανός συγγραφέας Santiago Gamboa, δύο χρόνια μετά το τέλος της οκταετούς θητείας (2002-2010) του ακροδεξιού προέδρου Álvaro Uribe Vélez στη γενέθλια χώρα του, κυκλοφόρησε το 2012 τις «Νυχτερινές Ικεσίες». Το μυθιστόρημα, με κεντρικό αφηγηματικό του άξονα μία «ιστορία αγάπης» ανάμεσα σε δύο αδέλφια, ξετυλίγει ξανά το κουβάρι αυτής της περιόδου, χρωματίζοντάς την με τις πιο σκοτεινές αποχρώσεις. Το μυθιστόρημα μεταφράστηκε και κυκλοφόρησε φέτος στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πόλις, και εμείς είχαμε τη χαρά να συνομιλήσουμε με τον συγγραφέα για τις «Νυχτερινές ικεσίες» και τους ήρωές του, τη λατινοαμερικανική λογοτεχνική παράδοση και τον Márquez, την πολιτική και τη σημερινή εικόνα της Κολομβίας.
31.05
2017

Έλενα Χουζούρη: «Η Θεσσαλονίκη μένει και στο Ισραήλ!»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Έλενα Χουζούρη: «Η Θεσσαλονίκη μένει και στο Ισραήλ!»)
«Είμαι πια πεπεισμένη ότι η γνώση της κοινής μνήμης, της κοινής ρίζας, μπορεί να μας οδηγήσει στην αυτογνωσία που, με τη σειρά της, μας βοηθά να απελευθερωθούμε από φόβους και ατελέσφορες μνησικακίες. Μ’ άλλα λόγια, να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι για τους εαυτούς μας, τους δικούς μας, τη χώρα μας». Αυτά είναι τα λόγια της Αλίζας, της ηρωίδας της Έλενας Χουζούρη στο μυθιστόρημά της «Ο θείος Αβραάμ μένει πάντα εδώ»· μίας κοπέλας που μένει στο Ισραήλ, σπουδάζει Ιστορία και ανήκει στην τρίτη γενιά των Εβραίων του Ολοκαυτώματος. Η Αλίζα, μετά τον θάνατο της πολυαγαπημένης Θεσσαλονικιάς γιαγιάς της Λούνας, θα ανακαλύψει τρεις φωτογραφίες και ένα χειρόγραφο με τις χρονολογίες 1931, 1939, 1941-1944, και θα αποφασίσει να επισκεφθεί τη Θεσσαλονίκη για να ανακαλύψει το κρυφό παρελθόν της οικογένειάς της, χρησιμοποιώντας ως αφορμή τη μεταπτυχιακή της εργασία με θέμα τη ζωή και το έργο του Αβραάμ Μπεναρόγια. 
10.04
2017

Η δίψα: Jo Nesbø and Harry Hole are back

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Η δίψα: Jo Nesbø and Harry Hole are back)
Πρόκειται για την ενδέκατη, νέα περιπέτεια του δαιμόνιου επιθεωρήτη Χάρι Χόλε (ή Χούλε), και είναι φυσικά πολλοί οι Nesbomaniacs που την ανέμεναν με προσμονή, καθώς η μυθιστορηματική του φιγούρα είναι από τους πιο αγαπητούς ήρωες της σύγχρονης λογοτεχνίας. 
29.03
2017

Βερολίνο, Γεια: Ο θαυμαστός κόσμος της εφηβείας

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Βερολίνο, Γεια: Ο θαυμαστός κόσμος της εφηβείας)
Δύο δεκατετράχρονοι έφηβοι, ο Μάικ και ο Τσικ, και ένα στραπατσαρισμένο κλεμμένο λάντα είναι οι ήρωες του απολαυστικού λογοτεχνικού road trip που έγραψε ο πρόωρα αδικοχαμένος Γερμανός συγγραφέας Wolfgang Herrndorf (1965-2013). Το «Βερολίνο, Γεια» είναι ένα μυθιστόρημα δρόμου που αναδεικνύει και μας θυμίζει τις χαρές της ζωής που μπορούμε να απολαύσουμε οποιαδήποτε στιγμή με μοναδικούς «συνοδοιπόρους» έναν φίλο μας, λίγες προμήθειες και ένα παλιό αυτοκίνητο που απλά να τσουλάει. Το μόνο που χρειάζεται είναι να αφήσουμε κατά μέρος τη μιζέρια και την κλάψα της καθημερινότητας και να τολμήσουμε να ξεκινήσουμε.
05.01
2017

Thirsday Trivia #41

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Thirsday Trivia #41)
Σαν σήμερα, στις 5 Ιανουαρίου του 1932, γεννήθηκε ο σημαντικός Ιταλός φιλόσοφος και συγγραφέας Umberto Eco. Διαβάστε διάσημα γνωμικά ενός πολυγραφότατου ανθρώπου, που αγαπήθηκε και διαβάστηκε όσο λίγοι σύγχρονοι διανοητές. 
29.12
2016

Αργύρης Παλούκας: «Θέλησα να παρατηρήσω, έργο το έργο, τη σχέση του Χειμωνά με την αγάπη»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Αργύρης Παλούκας: «Θέλησα να παρατηρήσω, έργο το έργο, τη σχέση του Χειμωνά με την αγάπη»)
Ο ποιητής Αργύρης Παλούκας και οι εκδόσεις Κριτική ξανασυστήνουν το έργο του Γιώργου Χειμωνά, σημαντικού συγγραφέα, δοκιμιογράφου και μεταφραστή, στο κοινό με μία πανέμορφη, λιλιπούτεια έκδοση, μια ανθολόγηση αποσπασμάτων από το έργο του πεζογράφου που μιλούν για αγάπη, για την αγάπη όπως την αντιλαμβανόταν ο Χειμωνάς, για «την αγάπη ως ανάγκη του άλλου, ως ανάγκη για συντροφιά, ως ανάγκη για αναπάντεχες χειρονομίες. Για την αγάπη ως αναγκαία πράξη μέσα στη μοναξιά, την απελπισία, τα αδιέξοδα του νου».
13.12
2016

Μωρό από ατόφιο χρυσάφι, μωρό ενός καλού Θεού

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Μωρό από ατόφιο χρυσάφι, μωρό ενός καλού Θεού)
«Η Άννα συνέχισε να χαμογελάει, χαρούμενη όπως πάντα, τσουλώντας βασιλικά μέσα στο στραπατσαρισμένο, αγορασμένο από δεύτερο χέρι, μικρό της καροτσάκι. Δεν είχε καμία σημασία για κείνη. Ποτέ δεν θα είχε σημασία. Όσο ζούσε η Άννα, και αφού θα της παρεχόταν σωστή φροντίδα, η κατάστασή της δεν θα είχε καμία σημασία, σκέφτηκε η Τζες, ορκίστηκε η Τζες. Πόσο καιρό θα ζούσε; Ποια θα επιζούσε της άλλης;»
18.11
2016

Nοέλ Μπάξερ: «Η μεγάλη Ιστορία επιζητεί για παρτενέρ τη μεγάλη Αλήθεια»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Nοέλ Μπάξερ: «Η μεγάλη Ιστορία επιζητεί για παρτενέρ τη μεγάλη Αλήθεια»)
Στο «Χνάρι που δεν έσβησε», στο πρόσφατο ιστορικό μυθιστόρημα της Νοέλ Μπάξερ, ιστορία και μυθιστορία διαπλέκονται, αυτήν τη φορά για να αναδείξουν τις προσωπικές ιστορίες της Υπατίας, του Σπάρτακου και του Άγη, ηρώων που τους ενώνουν οι αδιάλειπτοι δεσμοί της οικογένειας αλλά οι ισχυρές τους προσωπικότητες και οι αντίθετες πολιτικές ιδεολογίες που ενστερνίζονται τους οδηγούν σε βαθειές συγκρούσεις. 
18.10
2016

Κωνσταντίνος Τζαμιώτης: «Είναι η συλλογική θέαση αυτή που δημιουργεί ολοκληρωμένες εικόνες και παράγει νέα νοήματα»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Κωνσταντίνος Τζαμιώτης: «Είναι η συλλογική θέαση αυτή που δημιουργεί ολοκληρωμένες εικόνες και παράγει νέα νοήματα»)
Είναι στα μάτια μου, τουλάχιστον γενναίο, να γράφεις ένα μυθιστόρημα που πραγματεύεται σημεία των καιρών σου, που ανασυνθέτει εικόνες, τις οποίες βλέπεις καθημερινά στα μέσα ενημέρωσης και στα κοινωνικά δίκτυα, που αναφέρεται σε καταστάσεις που δυναστεύουν το κλίμα του σήμερα και χωρίζουν τους συμπολίτες σου σε αντίθετα στρατόπεδα. «Το Πέρασμα» έχει τη μορφή αφηγηματικού παζλ, με κάθε κεφάλαιο να σκιαγραφεί ένα μικρό στιγμιότυπο των καταστάσεων που εκτυλίσσονται σε ένα μικρό ελληνικό νησί, όταν ένα πλοίο που μεταφέρει πρόσφυγες εξοκοίλει στα βράχια και οι ντόπιοι αναγκάζονται για πολλοστή φορά να συμβιώσουν και να φροντίσουν εκατοντάδες επιζώντες για τέσσερις ημέρες. 
06.10
2016

Κ. Ι. Ζαχόπουλος: «Η εικόνα δεν υπηρετεί το σενάριο. Η εικόνα είναι το σενάριο»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Κ. Ι. Ζαχόπουλος: «Η εικόνα δεν υπηρετεί το σενάριο. Η εικόνα είναι το σενάριο»)
Ξεφυλλίζοντας το “The Cloud”, το νέο graphic novel των Κ. Ι. Ζαχόπουλου και Vincenzo Balzano, νιώθεις μια τρυφερή μελαγχολία ή, τουλάχιστον αυτό το συναίσθημα δημιουργήθηκε σε μένα τις αμέτρητες φορές που είτε το διάβασα είτε απλά ταξίδεψα, κοιτάζοντας εμμονικά τις ονειρικές εικόνες του. Μία πανέμορφη και αξιοζήλευτη έκδοση, σπάνια για τα ελληνικά δεδομένα, που φιλοξενεί μια πολύ συγκινητική ιστορία. Ένα παραμύθι που διαδραματίζεται στο μέλλον, χιλιάδες χρόνια μετά την Αποκάλυψη, όταν όλα έχουν πλέον ερημώσει και οι άνθρωποι ζουν πάνω από τα σύννεφα. Στον κόσμο αυτό, ένα αγόρι ταξιδεύει στους ουρανούς μαζί με τον πιστό φτερωτό λύκο του –που είναι και ο αφηγητής αυτής της ιστορίας- προσπαθώντας να βρει την «Ευχή» που θα φέρει ξανά τη ζωή στον πλανήτη. Αγαπημένος μου ήρωας, φυσικά, ο Λύκος!
23.09
2016

Γκάμπο: Η μαγική ζωή του Gabriel García Márquez

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Γκάμπο: Η μαγική ζωή του Gabriel García Márquez)
«Θέλησα να αφήσω μια ποιητική μαρτυρία του κόσμου της παιδικής μου ηλικίας, που πέρασα σε ένα μεγάλο σπίτι, πολύ θλιβερό, με μια αδελφή που έτρωγε χώμα και μία γιαγιά που μάντευε το μέλλον και πολυάριθμους συγγενείς με ίδια ονόματα που δεν αντιλαμβάνονταν τη διαφορά ανάμεσα στην ευτυχία και την τρέλα».
28.07
2016

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης: «Κάθε λέξη του David Foster Wallace είναι βαφτισμένη στον ωκεανό της ζωής του»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης: «Κάθε λέξη του David Foster Wallace είναι βαφτισμένη στον ωκεανό της ζωής του»)
Σε ηλικία μόλις 24 ετών, ο David Foster Wallace κυκλοφόρησε το «πυραυλοκίνητο ντεμπούτο» του, «Η σκούπα και το σύστημα» και συντάραξε για τα καλά τα νερά της λογοτεχνίας. Πρόκειται για ένα αξιοθαύμαστο έργο –σε κάθε σελίδα αναρωτιόμουνα πώς γίνεται να το έγραψε σε τόσο νεαρή ηλικία- που βρίθει φιλοσοφικών υπαινιγμών και ερωτημάτων που εγείρουν τη σκέψη σου, ένα έργο εξευγενισμένης σάτιρας με πρωταγωνιστές γκροτέσκους χαρακτήρες που προκαλούν το γέλιο σου με τους σουρεαλιστικούς διαλόγους τους. «Η σκούπα και το σύστημα» είναι ένα μυθιστόρημα σπάνιας πολυφωνικής δομής που σκιαγραφεί δεξιοτεχνικά τη νοσηρή κουλτούρα των Ηνωμένων Πολιτειών στη δεκαετία του 1990, ένα πολυποίκιλης σημασίας έργο, όπου ο συγγραφέας μεταστοιχειώνει δυσνόητες έννοιες που πραγματεύονται την ασυνάρτητη πραγματικότητα που ζούμε σε λογοτεχνικό λόγο επιστρατεύοντας την απλή, ανεπιτήδευτη γλώσσα της καθημερινότητας. 
05.07
2016

Καλοκαιρινές σελίδες

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Καλοκαιρινές σελίδες)
Οι σελίδες των αγαπημένων μας βιβλίων θα μας κρατήσουν συντροφιά και αυτό το καλοκαίρι. Εάν δεν έχετε επιλέξει ακόμα τα βιβλία των διακοπών σας, οι συντάκτες του Artcore προτείνουν από 5 βιβλία που θα σας χαρίσουν, εγγυημένα, αξέχαστες στιγμές ανάγνωσης οπουδήποτε βρεθείτε. Διαβάστε... είναι αναζωογονητικό! 
11.06
2016

Jaume Cabré: «Είναι το βλέμμα του συγγραφέα που γίνεται το βλέμμα του θεού που δημιούργησε αυτόν τον αφηγηματικό κόσμο...»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Jaume Cabré: «Είναι το βλέμμα του συγγραφέα που γίνεται το βλέμμα του θεού που δημιούργησε αυτόν τον αφηγηματικό κόσμο...»)
Αν αγαπάς τα βιβλία, ξεχωρίζεις το “Confiteor” του Καταλανού συγγραφέα Jaume Cabré (Ζάουμε Καμπρέ) ήδη από το εξώφυλλο και την εικόνα ενός νεαρού, καλοντυμένου αγοριού, γόνου αριστοκρατικής οικογένειας αλλοτινής εποχής με ολόισια χωρίστρα και μπριγιαντίνη στα μαλλιά, να τεντώνεται μπροστά σε μια πελώρια βιβλιοθήκη για να φτάσει το βιβλίο που επιθυμεί. Κάπως έτσι φαντάζεσαι τον ήρωα του μυθιστορήματος Αντριά Αρντέβολ ι Μποσκ στην παιδική του ηλικία, στη Βαρκελώνη της δεκαετίας του ΄50. Το “Confiteor” ξετυλίγει την ερωτική εξομολόγηση, τις ανομολόγητες αλήθειες, το κολοσσιαίο γράμμα ενός «αφηρημένου σοφού» 60 ετών στη νεκρή αγαπημένη του, στην προσπάθειά του να της χαρίσει ένα δώρο αιώνιας ζωής για να συνεχίσει να ζει «κάθε φορά που κάποιος θα διαβάζει αυτές τις σελίδες», πριν το Αλτσχάιμερ νεκρώσει τον εγκέφαλό του και κατασπαράξει τις μνήμες του. 
11.05
2016

Στάμος Τσιτσώνης: «Η μικρή φόρμα, το διήγημα, με συνεπαίρνει και με ενθουσιάζει»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Στάμος Τσιτσώνης: «Η μικρή φόρμα, το διήγημα, με συνεπαίρνει και με ενθουσιάζει»)
Στη συλλογή διηγημάτων «Πετεινός νοτίων προαστίων», που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Κριτική, φιλοξενούνται 16 μικρές ιστορίες, σαν «σκηνές κάποιων ταινιών μικρού μήκους» με πρωταγωνιστές ανθρώπους της διπλανής πόρτας, και, με αφορμή την πρόσφατη έκδοσή τους, είχαμε την τιμή να συνομιλήσουμε με τον δημιουργό τους, Στάμο Τσιτσώνη.
01.04
2016

Ο Milan Kundera, το όνειρο, ο συγνωμάκιας και άλλες ιστορίες...

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ο Milan Kundera, το όνειρο, ο συγνωμάκιας και άλλες ιστορίες...)
«Περπατάς στον δρόμο, βυθισμένος στις σκέψεις σου. Προς το μέρος σου έρχεται μία κοπέλα, σαν να ‘ναι μόνο αυτή στον κόσμο και βαδίζει ολόισια μπροστά της, χωρίς να κοιτάζει ούτε αριστερά, ούτε δεξιά. Πέφτετε ο ένας πάνω στον άλλον. Και ιδού η στιγμή της αλήθειας. Ποιος θα βρίσει τον άλλον και ποιος θα ζητήσει συγνώμη».
23.03
2016

Ταξιδεύοντας στην Αμερική με τον Μάνο Ματσαγγάνη

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ταξιδεύοντας στην Αμερική με τον Μάνο Ματσαγγάνη)
Στο βιβλίο «Γράμματα από την Αμερική», ένα είδος ημερολογιακής γραφής, ο Μάνος Ματσαγγάνης, οικονομικός επιστήμονας, εξιστορεί τις εντυπώσεις του από το διάστημα που έζησε στην Αμερική, ως υπότροφος του ιδρύματος Fulbright, σε δύο από τα σημαντικότερα πανεπιστημιακά ιδρύματα του κόσμου (Harvard και Berkeley). Έτσι, ο αναγνώστης γίνεται κοινωνός της έντονης και πλούσιας πανεπιστημιακής δραστηριότητας –ημερίδες, σεμινάρια, επίσημα γεύματα με σημαίνοντα πρόσωπα της διεθνούς πολιτικής και ερευνητικής κοινότητας- στην άλλη άκρη του πλανήτη και των συζητήσεων που επικεντρώνονται αναπόφευκτα στο μέλλον της Ευρώπης και την οικονομική κρίση. Παράλληλα, όμως, μέσα από τις σελίδες διακρίνεται ένας απλός, προσιτός, με χιούμορ άνθρωπος, ένας ταξιδευτής, που, γοητευμένος από το καινούργιο, πολυπολιτισμικό περιβάλλον, μοιράζεται τα συναισθήματά του και σκιαγραφεί με γλαφυρότητα σκηνές της αμερικανικής σύγχρονης καθημερινότητας σε ανατολική και δυτική ακτή.
03.03
2016

Γιάννης Καλπούζος: «Άμα δε φέγγουν οι πολλοί, είναι καταδικασμένοι να ζουν στο σκοτάδι που τους ετοιμάζουν οι λίγοι»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Γιάννης Καλπούζος: «Άμα δε φέγγουν οι πολλοί, είναι καταδικασμένοι να ζουν στο σκοτάδι που τους ετοιμάζουν οι λίγοι»)
Ήρθα σε επαφή, για πρώτη φορά, με το έργο του Γιάννη Καλπούζου διαβάζοντας το «Ιμαρέτ», όταν πρωτοκυκλοφόρησε το 2008. Από τότε, το σύστηνα συνέχεια σε φίλους και γνωστούς και φέτος, αφού διάβασα το «Άγιοι και Δαίμονες», νεότερο έργο του κ. Καλπούζου, αποφάσισα να ξαναπιάσω το «Ιμαρέτ» στα χέρια μου για να θυμηθώ τους λόγους που το ξεχώρισα. Συνειδητοποίησα λοιπόν, ότι πέραν από την παραστατική χρήση της γλώσσας, ανεξάρτητα από το μυθιστορηματικό ταξίδι στην Ελλάδα του 19ου αι. και την ηδονοβλεπτική ματιά στην καθημερινότητα ενός Έλληνα και ενός Τούρκου που σε ένα γύρισμα της μοίρας γίνονται ομογάλακτοι και οι ζωές τους διαγράφονται παράλληλα, ο κυρίαρχος και μάλλον απλοϊκός λόγος που ξεχώρισα το βιβλίο είναι η μυθιστορηματική προσωπικότητα του παππού Ισμαήλ. 

Artcore magazine's footer