Αρχείο Artcore artcore archive

Άρθρα :: 73 articles :: 73

επιλογή γλώσσας
choose language

Σελίδα 1 / 3

εμφάνιση ανά σελίδα :

23.02
2018

ZRSHA; Fundus Uterus, της Melentini

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (ZRSHA; Fundus Uterus, της Melentini)
Για πρωινά που θέλουν χρώματα, για νύχτες που θέλουν άστρα, για πρόσωπα που φέρουν ανησυχίες και θέλουν διεξόδους, η Melentini βάζει ήχο στη ζωή και ελκύει τη ζωή μέσα από τον ήχο.
12.02
2018

Unique, των Poem

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Unique, των Poem)
Όταν μία μπάντα εύχεται για το νέο της δημιούργημα: «ελπίζουμε να το αγαπήσεις», αρχικά διαπιστώνεις ότι διατηρούν μία αίσθηση που ξεπερνάει την καθιερωμένη ελπίδα να σου αρέσει απλά η μουσική τους· και όταν η ευχή τους αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά, τότε νιώθεις ότι μάλλον δύσκολα θα το αποχωριστείς. Ένας ωραίος δεσμός γεννιέται.
25.01
2018

Major Denial: «Η μουσική είναι μια μεταφυσική γλώσσα»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Major Denial: «Η μουσική είναι μια μεταφυσική γλώσσα»)
Μέσα στα 90s έγινε κάτι θεμελιώδες: αναπτύχθηκε ακόμη περισσότερο ο λυρισμός του συναισθήματος και το συναίσθημα του λυρισμού. Πάντα όσον αφορά τη μουσική και συγκεκριμένα το prog metal. Ευτυχώς, παρότι τα χρόνια πέρασαν και ο χώρος χρειαζόταν νέα φρεσκάδα, τίποτα δεν ώθησε τους σημερινούς μουσικούς να προσθέτουν και αυτοί με τη σειρά τους ένα προσωπικό λιθαράκι στον ήχο. Οι Major Denial χειρίστηκαν τα πάντα με ακρίβεια στο ντεμπούτο τους. Ο Νεκτάριος Ντάγκας είναι εδώ για να μας δώσει κάποιες απαντήσεις, και τον ευχαριστούμε γι’ αυτό.

Your Week in Artcore Music vol.49

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Your Week in Artcore Music vol.49)
Ένα από τα πιο γεμάτα, δυνατά και εκφραστικά ραντεβού θα ξαναλάβει χώρα στα μέρη μας. Είναι από εκείνα τα ραντεβού που δε σε νοιάζει τι θα φορέσεις, δε σκέφτεσαι τι θα πεις – μην κάνεις λάθος και φανείς ανούσιος ή παρεξηγηθείς –, δε σκέφτεσαι πως θα σταθείς, ώστε να υπάρχει η πιθανότητα να ξανασυναντηθείτε. Ξέρεις μόνο ότι η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί και πως θα είσαι εκεί, για πρώτη ή για ακόμη μια φορά. Ξέρεις, πάνω απ’ όλα, ότι είναι ένα ραντεβού eye to eye και τίποτα δε θα το αλλάξει αυτό. Είναι η απλότητα που περικλύει την όλη ατμόσφαιρα. Όσοι έχουν απορίες ας βρουν κατάλυμα παρακάτω.
16.01
2018

Afformance: «Ο τρόπος που καταλήγει να εκφράζεται καλλιτεχνικά ο καθένας από μας είναι ένα αμάγαλμα προσωπικών εμπειριών»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Afformance: «Ο τρόπος που καταλήγει να εκφράζεται καλλιτεχνικά ο καθένας από μας είναι ένα αμάγαλμα προσωπικών εμπειριών»)
Σκέφτομαι ότι, αν αναφερθώ στους Afformance ως ένα καθαρό post rock σχήμα, τότε τους αφαιρώ κάτι από την αίγλη της πειραματικής τους διάθεσης. Οπότε, νομίζω ότι είναι καλύτερα να τους βλέπουμε ως αλχημιστές που, μέσα σε μια σιωπή μηνών, μπορούν να παράγουν όμορφη μουσική, που σε συντροφεύει, σε ηρεμεί, σε θέλει. Λίγες μέρες πριν από την κοινή εμφάνισή τους με τους Universe217, ο Κώστας Βερίγκας δίνει απαντήσεις και μένει μ’ ένα παράπονο: ότι τους μεγάλωσα.
08.01
2018

Duchess of Sufferings, των Major Denial

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Duchess of Sufferings, των Major Denial)
Μένοντας ξανά και ξανά στη μουσική αυτού του ντεμπούτου, σκέφτομαι ότι αν είχε στόμα και μιλούσε θα ξεστόμιζε μόνο μια στροφή: “Can't you see it in my eyes, my education is no disguise, the reason why I'm talking over your head, I'm a grad” (“Sophisticated”- Sieges Even)

Your Week in Artcore Music vol.47

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Your Week in Artcore Music vol.47)
Είτε μπορεί να γίνει πιστευτό είτε όχι, μία μπασογραμμή μπορεί να είναι ενίοτε καλύτερη και από τρία στρώματα κιθάρας. Μα το θέμα δεν είναι ο ανταγωνισμός, αλλά το ότι ο ζητούμενος ήχος μπάσου μπορεί να στηρίξει όλα τα υπόλοιπα όργανα, να δημιουργήσει τις καλύτερες γέφυρες και να εξυψώσει συνθέσεις. Μπορεί να αποδωθεί σαν ένας καλπασμός, αλλά και ως ένα μελωδικό μουρμουρητό σαν αυτό του Mikael Akeferldt στο “The Moor” των Opeth. Παρακάτω υπάρχουν μερικές, μόνο, από τις άπειρες συνθέσεις με αξιολάτρευτο ήχο μπάσου.

Your Week in Artcore Music vol.44

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Your Week in Artcore Music vol.44)
Καθώς το 2017 βρίσκεται περίπου ενάμιση μήνα πριν το φινάλε του, κάνει τους απολογισμούς του. Μια γεμάτη μουσική χρονιά. Σε ένα προσωπικό top 5 δε γίνεται να συμπεριληφθούν όλοι οι ωραίοι δίσκοι παρά μόνο οι ιδιαίτερα αγαπητοί σε μένα. Ωστόσο, υπάρχει μια ντουζίνα από τρομερά τραγούδια που αποτελούν κομμάτι δίσκων που δεν θα δούμε μέσα στην πεντάδα είτε γιατί οι δίσκοι ως σύνολο δεν έχουν προοπτικές είτε γιατί δεν γίνεται να εκτοπίσουμε τους 5 πολυαγαπημένους. Τα τραγούδια που θα ακούσετε στη συνέχεια μπορείτε να τα ακούτε συνέχεια και να σας ικανοποιήσουν περισσότερο και από το αν ακούγατε έναν άψογο δίσκο. 
17.11
2017

Junea, της May Roosevelt

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Junea, της May Roosevelt)
Πριν χρόνια, όχι και τόσο πολλά, η May θα ήταν το κοριτσάκι που προσπαθεί να τραγουδήσει έναν τυχαίο στίχο, όπως «Μέσα στη νύχτα, αααα, αααα», σε μια παιδική δυσαρμονία. Τα χρόνια πέρασαν, η διάθεση παρέμεινε ίδια και μεγαλύτερη, και η May κυκλοφορεί μια ιστορία φόβου και αγάπης, στοιχειωμένα ηλεκτρόνια, μελοποιεί Ντίνο Χριστιανόπουλο και αγγίζει νέα ψηφιακά επίπεδα έμπνευσης.
06.11
2017

Makena, των No Clear Mind

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Makena, των No Clear Mind)
Makena. Αυτό θα μπορούσε να είναι το όνομα ενός Σουηδού οδηγού στο ράλι Ντακάρ, που διαθέτει έναν τρόπο οδήγησης διαφορετικό από κάθε άλλον, αφού το αμάξι του μοιάζει περισσότερο να πετάει παρά να πατάει στη γη. Θα μπορούσε να είναι το όνομα ενός Ιάπωνα συγγραφέα και ζωγράφου, ο οποίος μέσα από τις λέξεις και τις πινελιές του μοιάζει με ουράνιο καλλιτέχνη που δεν έχει επαφή με τα γήινα. Όμως, κανένα από τα δύο δεν ισχύει. Το όνομα Makena είναι ο ηχητικός έρωτας που συστήθηκε στο κατώφλι ενός δισκάδικου.

Your Week in Artcore Music vol.39

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Your Week in Artcore Music vol.39)
Στους μουσικούς βωμούς της αρεσκείας μας έχουμε συνηθίσει να εναποθέτουμε λέξεις – κλειδιά που αναδεικνύουν τον υπερβολικό μας ενθουσιασμό για τους ήχους που εμπλουτίζουν την καθημερινότητά μας. Και μπορεί αυτή η υπερβολή να μην αντικατοπτρίζει κάποια αντικειμενική ακρίβεια και αλήθεια, αλλά ενέχει μια αίγλη υγιή και καθόλα επιτρεπτή. Έτσι, αυτή τη φορά, οι βόρειοι ήρωες και γίγαντες δυνατών ήχων δημιουργούν αρμονίες, ανεμικές διαθέσεις και ηλεκτρόνια που ανεβάζουν την καρδιά στο σημείο, όπου η κορυφή ενός βουνού αγγίζει τον ουρανό.
04.10
2017

Eye for an Eye, του Kimi Kärki

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Eye for an Eye, του Kimi Kärki)
Αν περιμένεις τον λευκό πρίγκιπα, βγαλμένο μέσα από κάποιο παραμύθι, που θα έρθει με το άσπρο άλογο και θα σε σώσει από τα βάσανα της καθημερινότητας, τότε ο Kimi Kärki είναι ο ξανθός Φινλανδός που όχι με άλογο αλλά με μια ακουστική κιθάρα θα έρθει να σε απομονώσει από τον θόρυβο και να σου δείξει την ουσία του φολκλορικού κάλλους.
20.09
2017

You Are We, των While She Sleeps

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (You Are We, των While She Sleeps)
Είναι δυνατόν να κοντραριστείς με πέντε νέους Άγγλους, γεμάτους αυτοπεποίθηση και ενέργεια, έτοιμους να κατακτήσουν τον κόσμο; Η απάντηση είναι όχι∙ σε καμία περίπτωση δεν το επιδιώκεις, ιδιαίτερα όταν έχεις να κάνεις με τέκνα του Sheffield. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να ευθυγραμμιστείς μαζί τους και να ταυτιστείς με το μήνυμά τους: η ισχύς εν τη ενώσει.
06.09
2017

Shadow People, των Ant on Troubled Pine

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Shadow People, των Ant on Troubled Pine)
Πίσω από αυτό το υπέροχο εξώφυλλο κρύβεται η αξιέπαινη προσπάθεια μερικών νέων μουσικών που έχουν σκοπό να δώσουν συνέχεια στη μουσική τους μέχρι να τελειοποιήσουν την κάθε τους νότα.
04.09
2017

Lust for Life, της Lana Del Rey

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Lust for Life, της Lana Del Rey)
Αν το “Ultraviolence” είναι η πρώτη ματιά και το “Honeymoon” για να ξέρεις ότι θα υπάρξει σύνδεση μεταξύ δύο προσώπων, τότε το “Lust for Life” θα πρέπει να είναι ο αναγεννησιακός τους έρωτας, που δεν θα εξελιχθεί σε μια συμβατική συνήθεια. Μία φράση, όμως, δείχνει πώς είναι η πραγματικότητα: Too good to be true.

Your Week in Artcore Music vol.34

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Your Week in Artcore Music vol.34)
Οι μουσικοί που μεγάλωσαν μέσα σε μια ομιχλώδη ατμόσφαιρα, εκεί που το ψύχος δεν αφήνει τις ηλιαχτίδες να τους ζεστάνει, φτάνουν στο βάθος της προσωπικής τους αβύσσου – παλεύουν, παίρνουν βαθιές ανάσες μετά από κάθε εσωτερικό αγώνα και παράγουν «φωτεινά» δημιουργήματα. Ο ακραίος ήχος ποτέ δεν ακούστηκε πιο παραγωγικός, πιο τολμηρός και πιο απελευθερωμένος από στερεότυπα.
26.06
2017

A Birth of Loss, των Whatever End

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (A Birth of Loss, των Whatever End)
Αν η γνωστή ρήση «η αρχή είναι το ήμισυ του παντός» έχει κάποια ισχύ και βάση, τότε οι Whatever End έχουν χτίσει στέρεα θεμέλια και θα πρέπει να εύχονται να είναι μακρύς ο δρόμος τους.

Your Week in Artcore Music vol.30

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Your Week in Artcore Music vol.30)
Μέσα στο καλοκαίρι κυριαρχεί μια σιωπηλή ομορφιά που την κατακτάς μέσα από τη χρήση ενός ποδηλάτου. Καθώς ο ήλιος πέφτει, ανεβαίνεις επάνω του και τριγυρνάς στους δρόμους, στα στενά, δίπλα σε πράσινα τοπία. Και αυτό το κάνεις μόνος σου, χωρίς συνοδοιπόρο. Χρειάζεσαι απλά την κατάλληλη μουσική, και σ’ ένα παράλληλο σύμπαν, την ίδια χρονική στιγμή δεν οδηγάς εσύ το ποδήλατο, αλλά εκείνο εσένα κι εσύ απολαμβάνεις απλά τη στιγμή... μόνο βλέπεις και ακούς, χωρίς να μιλάς. Αρκεί να έχεις δεκατέσσερα μάτια.
19.05
2017

Locust Leaves: «Η τέχνη πέραν της κοινωνικής καταξίωσης∙ μπορεί να βοηθήσει στην αυτοανάλυση και στο χτίσιμο αξιών και σθένους»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Locust Leaves: «Η τέχνη πέραν της κοινωνικής καταξίωσης∙ μπορεί να βοηθήσει στην αυτοανάλυση και στο χτίσιμο αξιών και σθένους»)
Το “A Subtler Kind of Light” είναι ο καλύτερος metal δίσκος που κυκλοφορεί αυτή τη στιγμή. Συνδυάζει μέσα του πράγματα που πιθανόν λίγες μπάντες να τολμούσαν να εντάξουν ως σύνολο στη μουσική τους. Θα μπορούσε να είναι βγαλμένο από το βάθος μιας άλλης εποχής, αλλά γεννήθηκε στο τώρα, και ο Helm ξεκαθαρίζει το τοπίο γύρω από πολλά πράγματα που είναι οι Locust Leaves, όπως και το ντεμπούτο τους.
10.05
2017

IV, των Baby Guru

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (IV, των Baby Guru)
To “IV” είναι από τους δίσκους για τους οποίους δεν πρέπει να σε απασχολεί αν είναι ό,τι καλύτερο κυκλοφορεί τώρα ή αν θα μπει στη λίστα με τα κορυφαία της χρονιάς. Διότι είναι από εκείνους τους δίσκους που σε ανταμείβει με ένα και μόνο χάρισμά του: τα τραγούδια του.

Your Week in Artcore Music vol.24

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Your Week in Artcore Music vol.24)
Πόση ώρα χρειάζεται για ν’ αγγίξεις την αιωνιότητα; ή τουλάχιστον, για να στην προσφέρει κάποιος; Μερικά δεύτερα είναι αρκετά. Είτε κρύβεται στη μπασογραμμή που θα εμφανιστεί από το πουθενά, σπάζοντας τον προηγηθέντα ήχο, είτε στη φωνή, είτε απλά σ’ εκείνο το σημείο που απογειώνει το τραγούδι και που δεν ξαναεπαναλαμβάνεται. Δε βρίσκω να γράψω κάτι άλλο, δεν είναι αρκετές οι λέξεις μου για να περιγράψω αυτό που συμβαίνει και μπορεί κανείς να μην καταλάβει.
18.04
2017

The Repairer of Reputations, των Zemial

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Repairer of Reputations, των Zemial)
Οι Zemial είναι ένα άλμπατρος που πετάει σε σκοτεινές κατακόμβες, πάνω από κύματα προοδευτισμού, και είναι άγνωστο πού θα καταλήξει. Γεύεται την αύρα κύκνων της Αγγλίας, την ένωση του ήλιου με το φεγγάρι και μοιράζει φτερά γοητευτικών ήχων για τους λάτρεις του πειραματισμού.

Your Week in Artcore Music vol.19

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Your Week in Artcore Music vol.19)
Η ώρα είναι κάπου γύρω στα μεσάνυχτα, το σώμα ζητά λίγη ξεκούραση και τα βλέφαρα ικετεύουν να απομακρυνθούμε από οποιαδήποτε στάλα φωτός για να βυθιστούν στο σκοτάδι. Η ψυχή μας επιθυμεί κάτι τελευταίο από τη μέρα που μόλις τελείωσε, κάτι που θα την αναπαύσει, χωρίς να την προετοιμάζει απαραίτητα για την επόμενη που ακολουθεί. Ένα τραγούδι που κλείνει ένα δίσκο έχει πολλά να προσφέρει και δίχως να έχω καταλάβει ακόμη τον λόγο, εκείνα τα βράδια μου άρεσε να ακούω μόνο τα φινάλε ορισμένων δίσκων: συγκεκριμένες μπάντες, συγκεκριμένοι ήχοι και μία αδυναμία να εξηγήσω τον λόγο που τα επέλεξα, αν και θα τα παρομοίαζα με «ένα γλυκό φιλί για καληνύχτα».

Artcore magazine's footer