Αρχείο Artcore artcore archive

Άρθρα :: 40 articles :: 40

επιλογή γλώσσας
choose language

Σελίδα 2 / 2

εμφάνιση ανά σελίδα :

Flying Microtonal Banana, των King Gizzard and the Lizard Wizard

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Flying Microtonal Banana, των King Gizzard and the Lizard Wizard)
Ιδού λοιπόν! Πολυαναμενόμενο 9o άλμπουμ από τους πολυαγαπημένους Αυστραλούς psych rockers (και το πρώτο από τα πέντε που σκοπεύουν να βγάλουν φέτος), οι οποίοι δραστηριοποιούνται ήδη από το 2010. Οι φίλοι του σχήματος σίγουρα θα έχουν πάρει μια γεύση από τις «διαρροές» του“Flying Microtonal Banana” ( πχ. “Nuclear Fusion”), αλλά η εικόνα του άλμπουμ είναι σίγουρα πιο ολοκληρωμένη, όταν έχεις ακούσει ολόκληρο τον δίσκο.

What Kind Of Dystopian Hellhole Is This?, των The Underground Youth

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (What Kind Of Dystopian Hellhole Is This?, των The Underground Youth)
Η Fuzz Club Records, ως γνωστόν, είναι από τα καλύτερα και πιο δραστήρια labels στον τομέα της neo-psych/post-punk/neo-kraut μουσικής σκηνής της Ευρώπης, ενώ ήδη έχει απλώσει τα «πλοκάμια» της και εκτός αυτής (Μεξικό, Παραγουάη). Εδώ, μας προσφέρει τον 8ο κατά σειρά δίσκο των Underground Youth, του σχήματος που δημιούργησαν το 2008 οι Craig και Olya Dyer με καταγωγή τη γενέτειρα της post-punk, το βιομηχανικό Manchester και νυν έδρα το Βερολίνο (δύο πόλεις που αναμφίβολα συμβάλλουν στη διαμόρφωση του μουσικού ύφους οποιασδήποτε μπάντας). 

Your Week in Artcore Music vol.17

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Your Week in Artcore Music vol.17)
Πόλη και μουσική, μουσική και πόλη..Δύο έννοιες αλληλένδετες που συμπληρώνουν και εκφράζουν η μία την άλλη. Η πόλη ως σκηνικό αλλά και η πόλη ως πρωταγωνιστής. 12 μουσικά βίντεο, 12 διαφορετικές ιστορίες αστικής περιπλάνησης, μέσα από τα οποία προβάλλεται το αστικό τοπίο με όλα τα συστατικά που το απαρτίζουν. Από νυχτερινές αναζητήσεις σε μια πόλη που κοιμάται και τα σαγηνευτικά στενάκια της Μέσης Ανατολής μέχρι την εξύμνιση αρχιτεκτονικών δειγμάτων περασμένων εποχών, η μουσική πάντα αντλεί έμπνευση αλλά και εμπνέει τους ρυθμούς μας εντός της πόλης.
23.02
2017

Ruined Families: «Το “Education” επιχειρεί να συμπυκνώσει διάφορες επιρροές και να σκιαγραφήσει σύγχρονες προβληματικές»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ruined Families: «Το “Education” επιχειρεί να συμπυκνώσει διάφορες επιρροές και να σκιαγραφήσει σύγχρονες προβληματικές»)
Τρία χρόνια μετά το εξαιρετικό δεύτερό τους LP “Blank Language” (Adagio 830, 2013), οι futurist hardcore – όπως οι ίδιοι αυτοαποκαλούνται – Ruined Families επιστρέφουν με το “Education”, το οποίο τους καθιστά επάξια ως μία από τις καλύτερες μπάντες της σύγχρονης ελληνικής και ευρωπαϊκής punk/hardcore underground σκηνής. 

Life Without Sound, των Cloud Nothings

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Life Without Sound, των Cloud Nothings)
Οι Cloud Nothings ξεκίνησαν σε ένα υπόγειο ως one-man project του κιθαρίστα και τραγουδιστή Dylan Baldi το 2008 και έκτοτε έχουν έναν ικανοποιητικό αριθμό κυκλοφοριών στο ενεργητικό τους. 

Alarm, των Deaf Radio

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Alarm, των Deaf Radio)
Ομολογώ ότι αγνοούσα (κακώς!) την ύπαρξη των Αθηναίων Deaf Radio μέχρι πρόσφατα. Ανήκουν στην κατηγορία συγκροτημάτων που σε τραβάει αυτόματα το εξώφυλλο της κυκλοφορίας τους, το οποίο, αν και χρησιμοποιεί την «ασφαλή» και πάντα ευπρόσδεκτη επιλογή της pop art αισθητικής, σίγουρα είναι κάτι που δε συναντάμε καθημερινά σε ελληνικές κυκλοφορίες. 

Your Week in Artcore Music vol.12

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Your Week in Artcore Music vol.12)
Ένα μεταμεσονύκτιο soundtrack και μία αλληλουχία διαφορετικών διαθέσεων, που αποτελεί ιδανική συντροφιά για νυκτόβιους περιπατητές ή ακόμα και για post – hungover καταστάσεις.

Twist Through The Fire, των Lola Colt

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Twist Through The Fire, των Lola Colt)
Αν η νέα βρετανική ροκ σκηνή είναι περήφανη για κάτι, τότε αυτό είναι σίγουρα η νέο-ψυχεδέλεια. Αναφέρομαι σε ένα μεγάλο ποσοστό συγκροτημάτων που ενσωματώνουν εύστοχα και έντεχνα στις συνθέσεις τους στοιχεία από την psych–rock παρακαταθήκη της δεκαετίας του ’60 (Temples, Hookworms, The Underground Youth και πολλοί ακόμα). Από το “Revolver” των Beatles μέχρι και μικρής φήμης συνοικιακές μπάντες (δοκιμάστε το “Dandelion Seeds” από τους Λονδρέζους July), η βρετανική ψυχεδέλεια έχει εδραιώσει τη φήμη και την αξία της ήδη από τα τέλη των 60s. Έκτοτε, έχει γίνει μέρος της (μουσικής) κουλτούρας και παιδείας των απανταχού Βρετανών ρόκερ. Αν και οι επίσης Λονδρέζοι Lola Colt επιβεβαιώνουν αυτόν τον ισχυρισμό, δεν περιορίζονται μόνο σε αυτό. Δημιουργούν τον δικό τους προσωπικό ήχο, ο οποίος συνδυάζει το post–punk με μπλουζ, οριένταλ και αμερικανική ψυχεδέλεια.

All Your Happy Life, των The Wytches

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (All Your Happy Life, των The Wytches)
Τους Άγγλους The Wytches (με τον εσκεμμένο αναγραμματισμό) τους ανακάλυψα τυχαία σε μία από τις τακτικές μου βόλτες στα ανεξάρτητα δισκάδικα του Brighton. Ήταν μέσα Σεπτέμβρη του 2014, και λίγες ημέρες πριν είχε κυκλοφορήσει το ντεμπούτο τους με τίτλο ″Annabel Dream Reader″, το οποίο έπαιζε στα ηχεία του Resident (το κομμάτι ″Gravedweller″ συγκεκριμένα). Ο επιμελώς βρώμικος ήχος της κιθάρας, σε συνδυασμό με μελωδίες που παραπέμπουν σε πιο ψυχεδελικές φόρμες, με κέρδισαν αμέσως. Λίγο αργότερα κατάλαβα ότι πρόκειται για μία από τις πιο δραστήριες μπάντες της neo-psych/garage βρετανικής σκηνής, και με την κυκλοφορία της δεύτερης δουλειάς τους (την οποία παρουσίασαν live στο ίδιο μαγαζί) βεβαιώθηκα ότι είναι και από τις πιο δεμένες. 

Artcore magazine's footer