Mουσική music

Άρθρα :: Απρίλιος 2017 articles :: april 2017

επιλογή γλώσσας
choose language

Σελίδα 1 / 1

εμφάνιση ανά σελίδα :

  • 15
  • 30
  • 50
  • 100
30.04
2017

Live: Telion's Garden, στο Fuzz Live Music Club

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Live: Telion's Garden, στο Fuzz Live Music Club)
Οι Dirty Granny Tales παρουσιάζουν για δεύτερη χρονιά στην Ελλάδα το “Telion’s Garden” μετά τις επιτυχημένες και sold out παραστάσεις τους στο Θέατρο Χώρα, αυτή τη φορά για τέσσερεις διαδοχικές εμφανίσεις στο Fuzz Live Music Club.
28.04
2017

Skinny Milk: «Πρόκειται για έναν κύκλο. Πάντα επιστρέφουμε στην αρχή»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Skinny Milk: «Πρόκειται για έναν κύκλο. Πάντα επιστρέφουμε στην αρχή»)
Το Brighton κατά καιρούς μας έχει χαρίσει εξαιρετικά παραδείγματα της έντονης δραστηριότητας που παρουσιάζει στον τομέα της underground, indie, psych, garage μουσικής. Ένα ακόμα τέκνο αυτής της δραστηριότητας είναι και το powerduo των Skinny Milk. Οι Johnny Hart (μπάσο, κιθαριστικά εφέ, φωνή) και Tim Cox (τύμπανα) είναι δύο άτομα που γουστάρουν περισσότερο από οτιδήποτε να παίζουν τη μουσική που αγαπούν και αυτό το δείχνουν στα (συχνά) lives τους, φανερώνοντας μια ενέργεια και έναν όγκο στον ήχο τους που απλά σε κάνει να αναρωτιέσαι αν υπάρχουν κάπου κρυμμένα και άλλα μέλη.
27.04
2017

Η Chelsea Wolfe και η Άβυσσος

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Η Chelsea Wolfe και η Άβυσσος)
Όλα ξεκίνησαν το 2010, όταν κυκλοφόρησε ένας εκπληκτικός δίσκος με τον τίτλο “The Grime and the Glow”. Αυτό βέβαια είναι αναληθές, καθώς ξεκίνησαν όλα πολύ πιο πριν, το 2006, όταν μία νεαρή ακόμα Chelsea Wolfe έγραψε τον δίσκο “Mistake in Partying” σε μία περίοδο της ζωής της κατά την οποία ξεπερνούσε έναν χωρισμό. Τυχαίνει όμως η ίδια η Wolfe να αντιπαθεί φοβερά, όπως έχει αναφέρει σε συνεντεύξεις της, αυτόν τον δίσκο και να μην αναγνωρίζει καθόλου τον εαυτό της μέσα σ’ αυτόν και μάλλον αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν κυκλοφόρησε επίσημα ποτέ. Από σεβασμό στην αποστροφή της για τον δίσκο αυτό, επιλέγω κι εγώ να τον προσπεράσω. 
26.04
2017

Η ιέρεια της σύγχρονης Avant-Garde Diamanda Galas σε ένα live για πιάνο και φωνή, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Η ιέρεια της σύγχρονης Avant-Garde Diamanda Galas σε ένα live για πιάνο και φωνή, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών)
Ύστερα από 9 χρόνια απόστασης από τη δισκογραφική της πορεία, η Diamanda Galas επέστρεψε με δύο άλμπουμ για τη φετινή χρονιά, που θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε το Σάββατο 20 Μαΐου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Ο δίσκος με τίτλο ″All The Way″ περιέχει διασκευές και επανεκτελέσεις jazz και παραδοσιακών κομματιών, ενώ ο δεύτερος δίσκος με τίτλο ″At Saint Thomas The Apostle Harlem″ περιέχει κομμάτια σε διάφορες γλώσσες, ηχογραφημένα από τη συναυλία της στο Red Bull Music Academy Festival του 2016.
18.04
2017

The Repairer of Reputations, των Zemial

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Repairer of Reputations, των Zemial)
Οι Zemial είναι ένα άλμπατρος που πετάει σε σκοτεινές κατακόμβες, πάνω από κύματα προοδευτισμού, και είναι άγνωστο πού θα καταλήξει. Γεύεται την αύρα κύκνων της Αγγλίας, την ένωση του ήλιου με το φεγγάρι και μοιράζει φτερά γοητευτικών ήχων για τους λάτρεις του πειραματισμού.
11.04
2017

Νέες κυκλοφορίες: Morbid Funeral, του Emil Amos

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Νέες κυκλοφορίες: Morbid Funeral, του Emil Amos)
Ο Emil Amos δεν είναι απλά ο drummer των Om, των Grails και των Lilacs and Champagne ή ο τραγουδιτής και κιθαρίστας των Holy Sons, αλλά πολύ περισσότερο είναι ένας πραγματικός πολυοργανίστας. Το “Filmmusik” είναι ο πρώτος δίσκος που κυκλοφορεί υπό το όνομά του. Η ημερομηνία κυκλοφορίας είναι στις 2/6/2017.
10.04
2017

5+1 σύγχρονοι ήρωες που δίνουν στη jazz το φιλί της ζωής

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (5+1 σύγχρονοι ήρωες που δίνουν στη jazz το φιλί της ζωής)
Πάντα πίστευα ότι, στις κρίσιμες στιγμές, οι απαντήσεις βρίσκονται στην τέχνη. Είτε αυτή μιμείται τη ζωή είτε συμβαίνει το ανάποδο, σπάνια βρίσκει κανείς πιο ειλικρινή και ρεαλιστική αντανάκλαση του ενός στο άλλο. Τον τελευταίο χρόνο, οι Ηνωμένες Πολιτείες περνούν δύσκολα. Οι μακροχρόνιες πολιτικές διαχωρισμού και μισαλλοδοξίας έχουν κλιμακωθεί σε ένα status quo διχασμού, που μοιάζει με ωρολογιακή βόμβα. Οι λογικές φωνές δεν ακούγονται, οι ακρότητες σε λόγια και σε έργα είναι καθημερινό φαινόμενο, και το μόνο πεδίο που φαίνεται να προωθεί την αλληλεγγύη και την ενότητα είναι η μουσική. Τα δύσκολα αυτά χρόνια, οι 2 παραδοσιακές φόρμες αμερικάνικης μουσικής, η jazz και το hip hop έχουν έρθει τόσο κοντά που είναι πολλές φορές δύσκολο να βρεις πού τελειώνει το ένα και πού αρχίζει το άλλο.
10.04
2017

Your Week in Artcore Music vol.22

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Your Week in Artcore Music vol.22)
Όποιον και να ρωτήσεις, από τη μητέρα σου μέχρι τυχαίους περαστικούς στο δρόμο, η εικόνα που έχουν για τη jazz είναι πάνω κάτω η ίδια. Ένα σκοτεινό μπαρ με καπνό και αλκοόλ, μια μικρή ορχήστρα κουστουμαρισμένων μουσικών, φυσικός ήχος και χάλκινα πνευστά. Πριν από οτιδήποτε άλλο, να πούμε ότι δεν υπάρχει τίποτα κακό με αυτή την αντίληψη, όλα αυτά είναι εξεχόντως ευχάριστα πράγματα, ένα προς ένα. Αλλά δεν είναι μόνο αυτά. Η jazz σήμερα ζει, είναι το Intellectual όχημα της κοινωνικής χειραφέτησης, έχει ανοίξει τα πλαίσιά της για τους οξυδερκέστερους των rappers και αυτή η συνολική και συντονισμένη θεώρηση την έχει ανάγει σε πολιτιστικό όπλο. Ομολογουμένως η Αμερική πάντα θα προηγείται σε αυτά (εξάλλου η jazz είναι η μοναδική αμιγώς αμερικανική μουσική φόρμα), αυτό όμως δε σημαίνει ότι το μηνυμα δεν περνάει εξίσου ξεκάθαρα σε όλους εμάς. Και ο ήχος του, είναι κάπως έτσι...
05.04
2017

Ρεσιτάλ Πιάνου: Η μύηση στην απόλυτη τέχνη του J.S.Bach, από την Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ρεσιτάλ Πιάνου: Η μύηση στην απόλυτη τέχνη του J.S.Bach, από την Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου)
Η Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου εγκαινιάζει, με το πρώτο της ρεσιτάλ στη Γερμανική Εκκλησία Αθηνών, την παρουσίαση των τεσσάρων κύκλων Klavierübung 1-4 (Άσκηση για πληκτροφόρα) του J.S.Bach, υπό την αιγίδα του Ομίλου για την UNESCO Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος.
03.04
2017

Your Week in Artcore Music vol.21

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Your Week in Artcore Music vol.21)
“Two’s a crowd” που έλεγε και ο αείμνηστος Andy Warhol και δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με αυτό. Μπορούν μόνο δύο άτομα να παράξουν μουσική ισάξιας δυναμικής με αυτή μίας πλήρους μπάντας; Ασφαλώς και μπορούν και ιδού μερικές από τις πιο τρανές αποδείξεις:

Artcore magazine's footer