Mουσική music

Άρθρα :: Σεπτέμβριος 2014 articles :: september 2014

επιλογή γλώσσας
choose language

Σελίδα 1 / 1

εμφάνιση ανά σελίδα :

  • 15
  • 30
  • 50
  • 100
30.09
2014

Like seriously, who is U2…?

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Like seriously, who is U2…?)
Ανήκω και εγώ σε εκείνη την κατηγορία ανθρώπων που λατρεύουν να «μισούν» την Apple για τα υπερτιμολογημένα μοντέλα της σε όλες τις κατηγορίες προϊόντων, αλλά παρ’ όλα αυτά παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή την παρουσίαση του νέου iPhone και του νέου ρολογιού της εταιρίας του Πάλο Άλτο, για να έχω επιχειρήματα στον πόλεμο που ξεκινάει παραδοσιακά στο αμέσως επόμενο δευτερόλεπτο σε όλα τα social media and forums.
19.09
2014

Domo arigato Norio-san, που φρόντισες αυτά που δεν είχαμε σκεφτεί ποτέ

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Domo arigato Norio-san, που φρόντισες αυτά που δεν είχαμε σκεφτεί ποτέ)
Λατρεύουμε τα cd μας. Μας βολεύουν τα mp3s, παθιαζόμαστε με τα βινύλια, αλλά τα cd είναι σαν εκείνο το παλιό πουλόβερ, ή εκείνα τα λιωμένα παπούτσια, που ίσως να μην είναι glamorous, αλλά σε βολεύουν περισσότερο και από το δέρμα σου. Δε χαλάνε (σχεδόν) με τίποτα, χωράνε 80 λεπτά μουσική, έχουν ήχο-κρύσταλλο και χωράνε στην τσέπη σου, με τα 12 εκατοστά διάμετρό τους. Αλήθεια όμως, γιατί να είναι 12 εκατοστά; Και γιατί 80 λεπτά; Κυρίες και κύριοι, αυτός είναι ο Norio Ohga.
16.09
2014

One Hit Wonders

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (One Hit Wonders)
Τεράστιες εμπορικές επιτυχίες από καλλιτέχνες που κατάφεραν να κάνουν πραγματικότητα τη ρήση του Άντυ Γουόρχολ για τα 15 λεπτά διασημότητας... ίσως και για λίγο παραπάνω.
03.09
2014

Παράξενα Μουσικά Όργανα: Ondes Martenot

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Παράξενα Μουσικά Όργανα: Ondes Martenot)
Γεια σου ανήσυχο μουσικό πνεύμα! Στο άρθρο αυτού του μήνα θα επιστρέψουμε στον κόσμο των παράξενων μουσικών οργάνων. Βέβαια, όπως θα δεις και παρακάτω, το Ondes Martenot δεν είναι παράξενο στην όψη αλλά στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί.
01.09
2014

Το αντίο του Wilko Johnson και το τέλος μιας εποχής

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Το αντίο του Wilko Johnson και το τέλος μιας εποχής)
Έχει υπάρξει μια εποχή όπου R’n’B δε σήμαινε αισθησιακές Αφροαμερικάνες να ψιθυρίζουν ερωτικά τραγούδια με λάγνο τρόπο στη σκιά ενός βαρύμαγκα rapper. Μια εποχή που σήμαινε ακόμα rhythm and blues υπό την έννοια της ειλικρινούς, εξωστρεφούς rockabilly κουλτούρας και που για να αφήσεις το σημάδι σου χρειαζόσουν μόνο ψυχή και μια ξεφτισμένη Fender Stratocaster. Μια εποχή που φαίνεται να κλείνει οριστικά με τον Wilko Johnson.

Artcore magazine's footer