Άρθρα :: Συνεντεύξεις articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

28.09
2016

The Cave Children: «Όσο πιο έντονο το βίωμα τόσο πιο εύκολα μπορεί να μεταφραστεί σε μουσική»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Cave Children: «Όσο πιο έντονο το βίωμα τόσο πιο εύκολα μπορεί να μεταφραστεί σε μουσική»)

Με αφορμή λοιπόν την περιοδεία των The Cave Children, το Peninsula Tour όπως το αποκαλούν, είχαμε επιτέλους τη χαρά να ψιλοκουβεντιάσουμε μαζί τους. Τον δίσκο τους “Quasiland” τον είχα βρει τυχαία σ’ ένα δισκάδικο το 2015 και πρέπει να είχε μόλις κυκλοφορήσει από την Inner Ear records. Ήταν η φωτεινή ανακάλυψη της περσινής χρονιάς, καθώς έφεραν στην ελληνική μουσική σκηνή της ψυχεδέλειας και του garage έναν ήχο φρέσκο, με έντονη ταυτότητα και υποσχέσεις για μεγάλες μελλοντικές μουσικές στιγμές. Μιλήσαμε με τον Βασίλη Βλαχάκο, τη φωνή και την κιθάρα του συγκροτήματος και η συζήτηση πήγε κάπως έτσι…

Για τα πρακτικά… δώστε μας ένα μικρό bio. Πώς δημιουργήθηκε το συγκρότημα;
Kαταρχάς, ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη και το ενδιαφέρον σας! Αρχίσαμε να παίζουμε μαζί μουσική ως “The Cave Children” το 2013 με σκοπό να γραφτεί ο δίσκος “Quasiland”. Αρχίσαμε να προβάρουμε 2-3 κομμάτια, που ήταν αρκετά για να σιγουρευτούμε όλοι ότι θα παίζαμε μουσική μαζί για κάποια χρόνια.

Τι είναι αυτό που αγαπάτε περισσότερο στον δίσκο σας “Quasiland”;
Το γεγονός ότι τόσους μήνες μετά την κυκλοφορία του μας αρέσει να τον ακούμε και να παίζουμε τα κομμάτια με ενθουσιασμό.

Ποιο κομμάτι σας αρέσει να παίζετε περισσότερο live;
Ο καθένας από μας έχει ένα αγαπημένο. Προσωπικά, πλέον, μου αρέσει να παίζω το “Apart”, αλλά και το “Pelorian” είναι από τα πιο διασκεδαστικά κομμάτια μας.

Αν το “Quasiland” ήταν soundtrack, ποιος πιστεύετε ότι θα είχε σκηνοθετήσει την ταινία; Θα θέλατε να γράψετε έναν δίσκο για soundtrack ταινίας μιας και το αναφέραμε;
Κάποια κομμάτια όπως το “Pillowfingers”, το “Lazy God” ή το “Vixen Tapes” ίσως παραπέμπουν σε ταινίες του Tim Burton, αλλά πλέον γράφουμε μουσική που απομακρύνεται από αυτή την αισθητική. Θα θέλαμε πολύ να γράψουμε δίσκο για soundtrack κάποιας ταινίας, θα ήταν μια πρόκληση να προσεγγίσουμε την αισθητική ενός σκηνοθέτη και να μας πει πώς θέλει να ντύσει μουσικά κάποια καρέ. Μακάρι να μας δοθεί αυτή η ευκαιρία, το ψάχνουμε. 

Εκτός από τις μουσικές που σας επηρέασαν όλα αυτά τα χρόνια, υπήρξαν άλλου είδους επιρροές για να γίνετε οι μουσικοί που είστε σήμερα; Για παράδειγμα, βιβλία, κινηματογράφος, καλλιτέχνες κτλ.
Η έκθεση σε διάφορες μορφές τέχνης και οι κοινωνικές συναναστροφές αφήνουν σίγουρα ένα ίχνος στο μουσικό που θέλει να γράψει τραγούδια. Όσο πιο έντονο το βίωμα τόσο πιο εύκολα μπορεί να μεταφραστεί σε μουσική. Οι ταινίες που είδαμε, η μουσική που ακούσαμε και τα βιβλία που διαβάσαμε στα 90s-00s, όταν δηλαδή ήμασταν ακόμα «μικροί», είχαν μεγάλο αντίκτυπο στην αισθητική μας και τους στίχους.

Με ποιο συγκρότημα, είτε αυτό είναι ενεργό είτε όχι, θα θέλατε να μοιραστείτε τη σκηνή;
Υπάρχουν, σίγουρα, πολλά συγκροτήματα που μας έρχονται στο μυαλό, αλλά θα αναφέρω τους Blur, θα ήταν πολύ ωραίο live τουλάχιστον για τους τέσσερίς μας.

Αν υποθέσουμε ότι θα μπορούσατε να καθήσετε σε ένα τραπέζι με κάποιον διάσημο μουσικό, αλκοόλ και άπλετο χρόνο στη διάθεσή σας, ποιος θα θέλατε να κάθεται απέναντί σας για κουβέντα;
Ο Frank Zappa, σίγουρα θα ήταν πολύ αστείος και ενδιαφέρων στις συζητήσεις του.

εικόνα άρθρου (The Cave Children: «Όσο πιο έντονο το βίωμα τόσο πιο εύκολα μπορεί να μεταφραστεί σε μουσική»)

Πόσο δύσκολο είναι για ένα συγκρότημα σήμερα να κυκλοφορήσει έναν δίσκο; Χρειάζεται να «κάνει εκπτώσεις» ή να περιορίσει την ιδέα που έχει για τo album που έχει στο μυαλό του ή τα πράγματα είναι πιο άμεσα και εύκολα τελικά;
Εάν ο δίσκος γίνει με τη σωστή ομάδα, μπορεί μια νέα μπάντα να οικοδομήσει τον ήχο που θέλει χωρίς εκπτώσεις. Σπάνια, πλέον, μια μπάντα θα ξεκινήσει με αυστηρή καθοδήγηση από τον πρώτο δίσκο. Αυτό είναι φαινόμενο που συνήθως αφορά τον τρίτο ή τον τέταρτο δίσκο μιας πολύ διάσημης και καταξιωμένης μπάντας, που μπορεί να φέρει λεφτά στην εταιρεία που την προωθεί. Σημασία έχει ο πρώτος δίσκος να βγει με μεράκι, και πιστεύω ότι εμείς σε αυτόν τον τομέα είμαστε τυχεροί!

Απολαμβάνετε περισσότερο τη διαδικασία της δημιουργίας και της ηχογράφησης ή τις live εμφανίσεις;
Άλλες συγκινήσεις προσφέρει η δημιουργία της μουσικής και άλλες η απόδοσή της σε live. Εμείς τον τελευταίο χρόνο απολαμβάνουμε τη δουλειά που κάναμε κλεισμένοι στο στούντιο τόσους μήνες, παίζοντας live ολόκληρο το “Quasiland”. Τώρα, όμως, είναι ώρα για καινούργιο υλικό, οπότε τα κεφάλια μέσα.

Εσείς παρακολουθείτε συναυλίες άλλων συγκροτημάτων;
Προσπαθούμε να στηρίζουμε όπως μπορούμε την εγχώρια σκηνή. Υπάρχουν πολλές αξιόλογες μπάντες στην Ελλάδα που προσφέρουν πολύ ωραία live. Συνήθως ένα πολύ καλό live που θα δούμε μας δίνει έμπνευση να ασχοληθούμε με νέο υλικό.

Υπάρχουν μελλοντικά σχέδια για δεύτερο δίσκο;
 Αναμένουμε εναγωνίως την κυκλοφορία ενός νέου single από την Inner Ear Records, με τραγούδια που ηχογραφήσαμε πριν από κάποιους μήνες. Όσο για δεύτερο δίσκο, δεν θέλουμε να πιέσουμε καταστάσεις - όταν προκύψουν εμπνευσμένα κομμάτια που θα μας αρέσουν, θα κινήσουμε τις διαδικασίες για να ηχογραφήσουμε ξανά. 

Βασίλη σ’ ευχαριστώ πολύ για την κουβέντα! Πες μας και για το live της Αθήνας που έρχεται…
Ευχαριστούμε και πάλι για το ενδιαφέρον σας, ελπίζουμε να σας δούμε στο ΑΝ club, την Πέμπτη 29/9, όπου θα γίνει το τελευταίο live της βαλκανικής μας περιοδείας. Θα μοιραστούμε τη σκηνή με τους Circassian και τους Monochromatic Visions και το περιμένουμε πώς και πώς. 

εικόνα άρθρου (The Cave Children: «Όσο πιο έντονο το βίωμα τόσο πιο εύκολα μπορεί να μεταφραστεί σε μουσική»)

Πληροφορίες:

Συνέντευξη: Αλεξία Τζιώγα

εικόνα αρθρογράφου (Artcore)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Artcore

Επειδή ξέρουμε πόσο θα θέλατε να μιλήσετε σε γνωστούς αγαπημένους και νέους αλλά πολλά υποσχόμενους δημιουργούς, αλλά πού να τρέχετε τώρα, θα το κάνουμε εμείς στο Artcore, δηλαδή οι Αrtκόρες και Artκούροι που μαζί αποτελούμε μια πολυσχιδή και αρμονική (4 με 6 κάθε απόγευμα) προσωπικότητα υψηλού δημοσιογραφικού κύρους που ζεί για να ρωτάει και ρωτάει για να ζήσει (αυτό και εσείς) καλύτερα… Επίσης η ιδία περσόνα θα είναι υπεύθυνη για την προώθηση δημιουργών, ομάδων, συγκροτημάτων, χώρων, εκδηλώσεων, λιτανειών, γάμων και βαπτίσεων, με (ατυπικά) δελτία τύπου και λοιπά κουραφέξαλα τα οποία θα δημοσιεύονται ανά καιρούς σε άλλα μέσα, διαδικτυακά και μή (χειρότερα). Ευχαριστούμε.

Artcore magazine's footer