Άρθρα :: Συνεντεύξεις articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

22.04
2015

Οι ουρανοί μας ανήκουν

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Οι ουρανοί μας ανήκουν)

Το IN-EDIT THESSALONIKI ανοίγει τις πύλες του, αύριο Πέμπτη, στο «Ολύμπιον» και για μία εβδομάδα μας θα προσφέρει αφειδώς «μουσική για τα μάτια μας». Το ArtCore συνομίλησε με την Αθηνά Ριζοπούλου, μέλος της ομάδας “Parenthesis” που βρίσκεται πίσω από την οργάνωση αυτού του συναρπαστικού φεστιβάλ, αλλά και υπεύθυνη σχεδιασμού της pocket editon του IN-EDIT, η οποία θα διανέμεται δωρεάν στο «Ολύμπιον».

Αθηνά, θα ξεκινήσω από ένα εγχείρημα όμορφο και καθόλα επιτυχημένο, το οποίο ανέλαβες να διεκπεραιώσεις και στο οποίο είχα την τιμή να συμμετάσχω. Μίλησέ μας για το συνοδευτικό βιβλιαράκι του In-Edit Festival, από τις εκδόσεις «Μεταίχμιο». 

Η pocket edition του IN-EDIT είναι η μικρή έκπληξη της φετινής διοργάνωσης! Ήταν ένα από τα ζητούμενα της συνεργασίας μας με τις εκδόσεις Μεταίχμιο, με αφορμή την πρώτη Athens Edition του φεστιβάλ, να κάνουμε κάτι διαφορετικό, που θα συμπυκνώνει την ουσία του IN-EDIT. Κάναμε εκείνη την πρώτη συνάντηση στον πολυχώρο του Μεταιχμίου, στην Αθήνα, περιτριγυρισμένοι από βιβλία, οπότε είπαμε “Γιατί δεν κάνουμε ένα βιβλίο;”. Και έτσι έγινε! Το σχεδιάσαμε, συγκεντρώσαμε όλο το υλικό, δουλέψαμε πολύ με την Ελένη Παπαγεωργίου και την Ειρήνη Χριστοπούλου και το αποτέλεσμα ήταν αυτό το βιβλιαράκι, που μπορείτε να πάρετε στα χέρια σας δωρεάν κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ, από το Ολύμπιον. 

Ο pocket οδηγός του IN-EDIT είναι ουσιαστικά όλη η μουσική και όλες εικόνες της φετινής διοργάνωσης, σε μέγεθος pocket!! Έχει πληροφορίες για το φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο, όλα τα στοιχεία για τα περισσότερα από τα ντοκιμαντέρ που περιλαμβάνει το πρόγραμμα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης και στο τρίτο μέρος έχει κείμενα για μουσική ή για ταινίες με πολλή μουσική! Αυτό είναι το πιο όμορφο κομμάτι του οδηγού κατά την γνώμη μου. Όταν ζητήσαμε από φίλους και συνεργάτες μας να γράψουν ένα μικρό κείμενο με αφορμή το IN-EDIT δεν φανταζόμασταν ότι θα μας έστελναν κείμενα που αποτυπώνουν τόσο καλά την ατμόσφαιρα του φεστιβάλ. Ο Αντώνης Κανάκης, η Όλγα Ταμπουρή-Μπάμπαλη, ο Γιώργος Μουχταρίδης, η Κατερίνα Καφεντζή (Kafka), ο Άρης Δημοκίδης, ο Αναστάσιος Διολάντζης, η Αναστασία Καμβύση, ο Γιώργος Παπαγεωργίου, η Χίλντα Παπαδημητρίου, η Βάσια Τζανακάρη, ο Στέφανος Τσιτσόπουλος και εσύ (!) μας στείλατε κείμενα γεμάτα τον ενθουσιασμό και τη συγκίνηση, που μόνο η μουσική μπορεί να προκαλέσει.

To “In-Edit Festival pocket edition” είναι μονάχα μία από τις ευφάνταστες ιδέες της “Parenthesis” αναφορικά με την προώθηση των events που διοργανώνει (Πικ Νικ στη ρωμαϊκή αγορά, In-Edit). Θα θέλαμε δυο λόγια για την προσέγγισή σας σε αυτό το σκέλος. 

Μα αυτή είναι όλη η ουσία! Στόχος στην “Parenthesis” ήταν από την πολύ αρχή, να δημιουργεί γεγονότα με τα οποία το κοινό μπορεί να συνδεθεί, να δημιουργεί εμπειρίες! Ένας από τους βασικότερους κανόνες μας λοιπόν είναι να δίνουμε κάθε φορά ιδιαίτερη προσοχή στις λεπτομέρειες εκείνες που αύριο θα δημιουργήσουν αναμνήσεις. Στις λεπτομέρειες αυτές κρύβεται όλη η ουσία των γεγονότων που θέλουμε να διοργανώνουμε. Και επειδή ανέφερες το ΠΙΚ-ΝΙΚ, θα σου δώσω ένα παράδειγμα από εκεί! 

Το καλοκαίρι κάναμε το τρίτο ΠΙΚ-ΝΙΚ στη Ρωμαϊκή Αγορά και επειδή είχαμε ως θέμα το ταξίδι, σχεδιάσαμε στα πλαίσια της επικοινωνίας του φεστιβάλ τέσσερις καρτ-ποσταλ, που κυκλοφόρησαν όχι μόνο στη Θεσσαλονίκη αλλά και σε όλη την Ελλάδα. Σκεφτήκαμε όμως επιπλέον να ζητήσουμε από τους επισκέπτες του φεστιβάλ να ζωγραφίσουν και τις δικές τους κάρτες και να μας τις «ταχυδρομήσουν» ρίχνοντάς τες σε ένα κουτί που είχαμε στην είσοδο της Αγοράς. Οι κάρτες που λάβαμε ήταν πραγματικά υπέροχες, τις έχουμε βάλει σε κορνίζες και τις έχουμε στο τοίχο του γραφείου! Οι κάρτες αυτές, μέσα στην απλότητά τους, έχουν όλη αυτή την ενέργεια που μοιραζόμαστε τα τελευταία βράδια του Αυγούστου στον χώρο της Αγοράς και καμία λέξη ή καμία φωτογραφία δεν μπορούν να αποτυπώσουν.

Πώς κρίνεις την ως τώρα ανάπτυξη συνεργασιών και δράσεων της ομάδας σας με τα ΜΜΕ, τους επίσημους φορείς, τους χορηγούς, αλλά και τους μεμονωμένους ιδιώτες; Υπάρχει πρόσφορο έδαφος σε αυτό τον τομέα; 

Πρόσφορο έδαφος; Το εύκολο θα ήταν να σου πω για την κρίση, άλλαξαν οι καιροί, δεν υπάρχουν πια χρήματα στον πολιτισμό, παλιά τα μπουζούκια ήταν ανοιχτά κάθε βράδυ, τώρα ανοίγουν Παρασκευοσάββατα!!! Αστειεύομαι.. Αυτοί οι καιροί μας έτυχαν και θα τους κατακτήσουμε! Ο πήχης είναι ψηλά, αλλά όσο ψηλότερα είναι ο πήχης, τόσο μεγαλύτερη είναι η χαρά όταν τον φτάνεις και τον ξεπερνάς. Φυσικά, σε όλη μας τη διαδρομή μέχρι σήμερα, είχαμε τη τιμή να έχουμε συνεργάτες, τόσο φορείς όσο και ιδιώτες που είχαν τη διάθεση και την ενέργεια να μας βοηθήσουν σε κάθε βήμα. 

Πώς βλέπεις την ανταπόκριση του κόσμου; Ποιες είναι οι προσδοκίες σας για το In-Edit Thessaloniki 2015; 

Φέτος είναι η δεύτερη φορά που το IN-EDIT διοργανώνεται στη Θεσσαλονίκη αλλά συνολικά είναι η τρίτη του διοργάνωση στην Ελλάδα, καθώς το Φεβρουάριο διοργανώθηκε στην Αθήνα. Η ανταπόκριση του κόσμου από κάθε διοργάνωση στην επόμενη αυξάνεται γεωμετρικά! Ειδικά όμως τώρα, στη Θεσσαλονίκη, δεν έχουν τόση σημασία τα νούμερα, όση σημασία έχει η ενέργεια που παίρνουμε από την πόλη. Περάσαμε στην Αθήνα ένα εξάμηνο σχεδιάζοντας την διοργάνωση του IN-EDIT εκεί και επιστρέφοντας εδώ, αφενός εμείς είχαμε το αίσθημα της επιστροφής στο σπίτι και αφετέρου το σπίτι, μοιάζει να μας περίμενε πώς και πώς! Το κοινό της Θεσσαλονίκης αγαπά πολύ τον κινηματογράφο, τα φεστιβάλ κινηματογράφου και ντοκιμαντέρ δεν είναι ακόμη δύο διοργανώσεις ανάμεσα στα πολιτιστικά δρώμενα της πόλης, είναι γιορτές! Στη διάρκειά τους αλλάζει όλη η ατμόσφαιρα της πόλης! Αυτός είναι και ο στόχος μας για το IN-EDIT! Στην κουβέντα που κάνουμε πάντα για τους λόγους που φέραμε το φεστιβάλ στην Ελλάδα, λέμε πάντα ότι δεν μας ενδιέφερε να κάνουμε ακόμη-ένα-γεγονός, αλλά να φέρουμε στην πόλη μας τη μαγεία που κρύβει ο συνδυασμός της μουσικής με τον κινηματογράφο!

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας ως “Parenthesis”; 

Οι ουρανοί μας ανήκουν! Κυριολεκτικά! Με το που ανάψουν τα φώτα στη λήξη της τελευταίας προβολής του IN-EDIT, θα τρέξουμε να ετοιμάσουμε βαλίτσες και θα σκορπιστούμε στην Ελλάδα! Το Σεπτέμβριο που πέρασε, με τη λήξη του τρίτου ΠΙΚ-ΝΙΚ, είπαμε ότι ήρθε η στιγμή το ΠΙΚ-ΝΙΚ να αρχίσει να ταξιδεύει στην Ελλάδα! Ξεκινήσαμε λοιπόν το χειμώνα συζητήσεις με μία σειρά από πόλεις που έμαθαν και είδαν το γεγονός και θέλουν να το φιλοξενήσουν! Τώρα που καλοκαίριασε (σχεδόν!), από τις συζητήσεις θα περάσουμε στην πράξη. Οπότε, αν δείτε να διοργανώνονται ΠΙΚ-ΝΙΚ ανά την Ελλάδα, μην εκπλαγείτε, εμείς θα είμαστε! Φυσικά, στα τέλη Αυγούστου, θα βρεθούμε στο καθιερωμένο μας πια ραντεβού στη Ρωμαϊκή Αγορά, για να πούμε εντυπώσεις από τα ταξίδια μας. Επίσης το πρόγραμμα έχει κι άλλο IN-EDIT, καθώς και μία σειρά από μικρά ή μεγαλύτερα πρότζεκτ που θα αποκαλύψουμε εν καιρώ.

Από τις ταινίες που θα προβληθούν στο Ολύμπιον, αν έπρεπε να επιλέξεις μία, ποια θα ήταν αυτή και γιατί; 

Πριν τις δω όλες τις ταινίες, αν μου επέτρεπες να δω μία μόνο, θα διάλεγα νομίζω το ντοκιμαντέρ για τους Pulp. Αυτό το “I wanna live like common people”, το έχω τραγουδήσει εκατοντάδες φορές (τόσο που έπεισα τους υπόλοιπους της ομάδας να το τυπώσουμε και σε μπλουζάκι για να το φοράω κιόλας). Όμως αφού τις είδα όλες, αν μου ζητούσες εσύ να σου προτείνω μία μόνο ταινία, θα σου πρότεινα να δεις το ντοκιμαντέρ για τους Spandau Ballet. Είναι στ' αλήθεια ένα συναρπαστικό ντοκιμαντέρ γιατί αφηγείται την ιστορία ενός συγκροτήματος, παραβάλλοντάς τη διαρκώς με την κατάσταση στον κόσμο τη δεδομένη στιγμή. Είναι απίστευτα ενδιαφέρον! Και έτσι καταλήγεις να φοράς μεν το μπλουζάκι με τους στίχους των Pulp, αλλά μουρμουρίζεις το “Gold”, των Spandau Ballet!

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Aureliano Buendia

εικόνα αρθρογράφου (Aureliano Buendia)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Aureliano Buendia

Οργάνωσε τριανταδύο ένοπλες εξεγέρσεις και τις έχασε όλες. Απόκτησε δεκαεφτά αρσενικά παιδιά από δεκαεφτά διαφορετικές γυναίκες που εξοντώθηκαν όλα το ένα μετά το άλλο μέσα σε μια και μόνη νύχτα πριν το μεγαλύτερο φτάσει στην ηλικία των τριανταπέντε χρόνων. Ο ίδιος επέζησε μετά από δεκατέσσερις απόπειρες δολοφονίας, εβδομήντα τρεις ενέδρες κι ένα εκτελεστικό απόσπασμα. Έζησε, παρ' όλο που ήπιε με τον καφέ του μια δόση στρυχνίνης, που θα ήταν αρκετή για να σκοτώσει ένα άλογο.

Artcore magazine's footer