Άρθρα :: Συνεντεύξεις articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

30.12
2016

Aenaon: «Μας αρέσει να ανακαλύπτουμε νέους δρόμους και να δοκιμάζουμε τα όριά μας προς κάθε κατεύθυνση»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Aenaon: «Μας αρέσει να ανακαλύπτουμε νέους δρόμους και να δοκιμάζουμε τα όριά μας προς κάθε κατεύθυνση»)

Οι Aenaon είναι από εκείνες τις μπάντες που δεν φοβούνται να βγάλουν προς τα έξω τα εσώψυχά τους ούτε να φτάσουν τη μουσική τους στα άκρα. Ομοίως, δεν φοβούνται να πουν όλα όσα έχουν να κάνουν με εκείνους - είναι μετρημένοι και ξεκάθαροι. Οι «εγκέφαλοι» Astrous και Αχιλλέας λύνουν κάθε απορία μας.

Για τρίτη συνεχόμενη φορά πάτε ένα βήμα μπροστά τη μουσική σας, αλλά και την ύπαρξή σας γενικότερα. Νομίζω ότι δεν θα μπορούσε να συνδεθεί καλύτερα με το όνομά σας “Aenaon”. Σας βγήκε εύκολα το “Hypnosophy” ή σας δυσκόλεψε σε σχέση με τα δύο προηγούμενα; Θέσατε ψηλά τον πήχη, κυρίως για τον εαυτό σας.
Αχιλλέας: Πάντα θέτουμε τον πήχη πιο ψηλά ή, τουλάχιστον, θέτουμε διαφορετικούς στόχους. Μας αρέσει να ανακαλύπτουμε νέους δρόμους και να δοκιμάζουμε τα όριά μας προς κάθε κατεύθυνση. Όπως και στις προηγούμενες κυκλοφορίες μας, η έμπνευση είναι πάντα ο κινητήριος μοχλός για να αρχίσει η δημιουργική διαδικασία, και αυτή έρχεται πάντα αυθόρμητα και πηγαία. Απο εκεί και πέρα, όμως, για να υλοποιηθεί το όραμά μας χρειάζονται ατέλειωτες ώρες σκληρής δουλειάς.

Πάμε λίγο στο στιχουργικό κομμάτι. Συμφωνείτε και οι δύο ότι τα όνειρα μπορούν να προσδιορισθούν ως ένας μικρόκοσμος που μπορεί να επηρεάσει έντονα, είτε θετικά είτε αρνητικά, την πραγματικότητά μας; Πάνο, πώς αποφάσισες να κινηθείς προς αυτό το σκοτάδι;
Astrous: Η κατάσταση των ονείρων ή ακόμα και η ύπνωση ήταν θέματα που, κατά τη διάρκεια της σύνθεσης του δίσκου, με απασχόλησαν αρκετά. Πάντα η θεματολογία στους Aenaon ήταν ανθρωποκεντρική, ερευνώντας αδυναμίες, φόβους, διαταραχές και πολλά άλλα. Αυτή τη φορά ήθελα όλα αυτά να αναλυθούν υπό το πρίσμα των ονείρων, καθώς στα όνειρα τα πάντα γιγαντώνονται, η σουρεαλιστική ατμόσφαιρα μεταφράζεται σε συμβολισμούς και αρχέτυπα, που σαφώς (ανά περιπτώσεις) επηρεάζουν τις ζωές μας στον πραγματικό κόσμο. Αλλά τα όνειρα, ξέρεις, λειτουργούν και ως δεξαμενή αναμνήσεων, μπορούν να φωτίσουν το παρελθόν, ίσως ακόμα και να επαναφέρουν ξεχασμένες μνήμες στην επιφάνεια. Όπως καταλαβαίνεις, δεν είναι αφύσικο να αντιμετωπίζουμε τον Ύπνο ως μια πηγή σοφίας και καθοδήγησης για την ίδια μας τη ζωή / πραγματικότητα.

Πολλά απ’ όσα απωθούμε εμφανίζονται στον κόσμο των ονείρων λες και προσπαθούν να παραπονεθούν που δεν τους χαρίζουμε λίγη «δημοσιότητα». Σήμερα, όλοι μας κινούμαστε λίγο πολύ στο σκοτάδι. Υπάρχει πιθανότητα κάπου μέσα μας να υπάρχει εκείνο το Φως που θα εμφανιστεί στον ύπνο και θα προσπαθήσει να μας αφυπνίσει;
Astrous: Το Φως... Έπιασες τώρα τη θεματολογία του “Tunnel”. Ουσιαστικά, το συγκεκριμένο κομμάτι αναφέρεται στη NDE (Near Death Experience) και στο λευκό φως που βλέπουν οι άνθρωποι όταν ακροβατούν μεταξύ ζωής και θανάτου. Οπότε, ακόμα και αυτό λειτουργεί ως ένα είδος αφύπνισης, αφού οι περισσότεροι που βίωσαν μια τέτοια εμπειρία, στο τέλος, αλλάζουν ριζικά στάση απέναντι στη ζωή, τους ανθρώπους και κυρίως στον ίδιο τους τον εαυτό. Πιστεύω, λοιπόν, πως η NDE είναι και αυτή μια κατάσταση Ύπνου, ίσως στην ακραία της μορφή, που σίγουρα όμως λειτουργεί στο τέλος λυτρωτικά για αυτόν που τη βιώνει/επιζεί.

εικόνα άρθρου (Aenaon: «Μας αρέσει να ανακαλύπτουμε νέους δρόμους και να δοκιμάζουμε τα όριά μας προς κάθε κατεύθυνση»)

Τελικά, ο ύπνος είναι ένας μικρός θάνατος;
Astrous: Ο ύπνος είναι το είδωλο του εαυτού μας. Είναι το μέρος όπου ξεθάβουμε τις πιο βαθιές φοβίες, τα σκοτεινότερα μυστικά, και παραδινόμαστε στο έλεός του χωρίς κανέναν έλεγχο. Μου αρέσει η προσέγγισή σου. Το να έχουμε την ανάγκη να «πεθαίνουμε» κάθε μέρα για μερικές ώρες είναι από μόνη της αρκετά ιντριγκαδόρικη σκέψη.

Ας επιστρέψουμε στα του μουσικού περιεχομένου. Αποφασίζετε να εντάξετε για τα καλά το σαξόφωνο στη μουσική σας και δικαιώνεστε με το αποτέλεσμα. Πώς ήρθε η πρώτη σκέψη και, έπειτα, η τελική απόφαση; 
Αχιλλέας: Το σαξόφωνο ήταν το πρώτο πείραμα που επιχειρήσαμε στον πρώτο μας δίσκο. Στο “Extance” θελήσαμε να το εξελίξουμε και, παράλληλα, να συνεχίσουμε να πειραματιζόμαστε με άλλα στοιχεία και ήχους. Στο “Hypnosophy”, νιώσαμε ότι πρέπει να σταματήσουμε να αντιμετωπίζουμε το σαξόφωνο σαν ένα πειραματικό μας κομμάτι και να το εντάξουμε στον κορμό του έργου μας. Η συνεργασία με τον Ορέστη ήταν άψογη και, εφόσον κι ο ίδιος έδειξε ενδιαφέρον, το βρήκαμε απόλυτα φυσιολογικό να γίνει μόνιμο μέλος. 

Πέραν του σαξοφώνου, θα ήθελα να μας πείτε πώς προέκυψε η συνεργασία με τη νεαρή κυρία που ακούγεται στο “Void”. Η παρουσία της ήταν το μόνο σημείο του δίσκου που ακόμα με παραξενεύει και αδυνατώ να το συνδυάσω με το όλο κλίμα. 
Astrous: Η γυναικεία φωνή στο “Void” είναι της Σοφίας Σαρρή. Ήταν η τραγουδίστρια των Night On Earth (αν δεν τους έχεις τσεκάρει πρέπει να το κάνεις οπωσδήποτε) και τώρα ακολουθεί μια προσωπική πορεία στον χώρο της πειραματικής μουσικής. Αρκετά χρόνια πριν, είχα εντυπωσιαστεί από την ιδιαίτερη φωνή της. Έτσι, όταν προέκυψε η ανάγκη γυναικείων φωνητικών στο κομμάτι, η ιδέα για μία συνεργασία έσκασε αβίαστα και άμεσα. Στους Aenaon ακολουθούμε κάποια μοτίβα, κατά μία έννοια μας αρέσει να δημιουργούμε και να κρατάμε κάποιες, ας το πούμε, «παραδόσεις». Στο "Cendres Et Sang" είχαμε γυναικεία φωνητικά από τη Θωμαΐδα Χατζηγιάννη, η οποία ζει στην Ολλανδία πια και συμμετείχε στην Epic Rock Choir του Arjen Lucassen (Ayreon). Στο "Extance" είχαμε την Τάνια των Universe217, ενώ στο "Hypnosophy" τη Σοφία. Τρεις Ελληνίδες λοιπόν με εντελώς διαφορετικές φωνές, οι οποίες κινούνται σε διαφορετικά μονοπάτια από τους Aenaon. Κι όμως, αυτό το στοιχείο υπογραμμίζει και την ουσία της μουσική μας. Πειραματιζόμαστε δηλαδή με διαφορετικά υλικά/ήχους και τα αφομοιώνουμε στον ήχο μας. Είμαι πολύ ευχαριστημένος από την προσέγγιση της Σοφίας στη μουσική μας, αφού κατάφερε να ανοίξει ένα νέο παράθυρο, ώστε να ακούσουμε ένα ακόμα νέο και μη γνώριμο ηχοτοπίο. 

Στην εισαγωγή του “Earth Tomb” είναι ιδέα μου ή όντως δανειστήκατε λίγο από Σμύρνη; Πρόκειται, μάλιστα, για ένα τραγούδι που είναι η απόδειξη ότι δεν μένετε στάσιμοι ως προς την κατεύθυνση που θέλετε ν’ ακολουθήσετε.
Αχιλλέας: Κάτι που μας αντιπροσωπεύει είναι να αντιμετωπίζουμε κάθε κομμάτι σαν μία νέα περιπέτεια. Ένα καινούργιο ταξίδι με διαφορετικούς στόχους και άγνωστους προορισμούς, συναισθηματικά, μουσικολογικά και στιχουργικά. Παράλληλα, στην πορεία της ενορχήστωσης, με τα παραδοσιακά κρουστά και έγχορδα του Χρήστου και το σαξόφωνο του Ορέστη γίνεται ακόμα πιο απρόβλεπτο το ύφος του κάθε κομματιού. Όσον αφορά το «σμυρναίικο» ύφος του “Earth Tomb”, ειλικρινά δεν το κάναμε συνειδητά, αλλά ίσως και το σάζι του Χρήστου να δίνει αυτή την αίσθηση.

Η συνεργασία σας με τον Πολωνό Łukasz Wodyński συνεχίζεται και σ’ αυτόν τον δίσκο. Πώς ακριβώς γίνεται η δουλειά; Του δίνετε ν’ ακούσει κάτι ή του αναφέρετε το όλο concept, ώστε να σχηματίσει μια εικόνα και αμέσως προχωράει;
Astrous: Ο Łukasz είναι τρομερός τύπος και εξαίσιος φίλος. Στην πραγματικότητα, είναι το κρυφό μέλος μας, αφού από το 2011 συνεργαζόμαστε μαζί του. Μας εμπνέει και τον εμπνέουμε. Για το “Hypnosophy”, αφού άκουσε κάποιες demo εκδόσεις των κομματιών, μας παρέδωσε 5 διαφορετικά έργα/πίνακες τα οποία βασίζονται σε έναν κοινό άξονα γεμάτο συμβολισμούς. Ο καθένας μπορεί να δώσει τη δική του εξήγηση για το τι συμβολίζει το εξώφυλλο και, φυσικά, το πώς συνδέεται με τον τίτλο. 

εικόνα άρθρου (Aenaon: «Μας αρέσει να ανακαλύπτουμε νέους δρόμους και να δοκιμάζουμε τα όριά μας προς κάθε κατεύθυνση»)

Τι γίνεται με το φινάλε του κάθε δίσκου σας; Πρώτα ήταν το “Black Nerve”, μετά το “Palindrome” και, τώρα, το “Phronesis – Psychomagic”. Έχετε κάνει ένα 3/3 για ιδανικό fin. Αφήνετε για το τέλος την έμπνευση να γίνει τέχνη, και της δίνετε το ελεύθερο να απλωθεί όσο εκείνη το απαιτήσει;
Astrous: Μόλις εντόπισες μια ακόμη "Aenaon" παράδοση! Θεωρούμε όμορφο και ταιριαστό κάθε full album μας να κλείνει με το μεγαλύτερο και ταυτόχρονα πιο σύνθετο, από άποψη δομής, κομμάτι. Είναι ένα παιχνίδι με τον ακροατή, ας πούμε κάτι σαν το κύκνειο άσμα του εκάστοτε άλμπουμ, μία εξιλέωση γεμάτη απ' όλα τα στοιχεία που προσδιορίζουν τον ήχο μας. Θέλω να πιστεύω όμως πως η έμπνευση είναι ένα χαρακτηριστικό μας στοιχείο που δεν αφορά μόνο τα finale των δίσκων. Απλώς εκεί υπερτονίζουμε την ταυτότητά μας.

Κάθε φορά που σας δίνεται η ευκαιρία να εμφανιστείτε επί σκηνής, δίνετε το παρόν χωρίς δεύτερη σκέψη. Πότε, όμως, θα δώσετε τις δικές σας αποκλειστικές εμφανίσεις; Με τα απαραίτητα visual effects εννοείται και ό,τι άλλο χρειάζεται για την ενσάρκωση των ήχων σας.
Αχιλλέας: Οι λίγες συναυλίες που κάναμε στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του “Extance” ήταν ένα τεστ, που μας έδειξε ότι η μουσική μας απαιτεί ιδιαίτερη αντιμετώπιση, προκειμένου να αποδοθεί σωστά ζωντανά. Ας μη γελιόμαστε, δεν παίζουμε εμπορική μουσική ούτε απευθυνόμαστε σε καυλωμένους εφήβους. Για να ακριβολογώ, το target group μας δεν είναι ούτε οι δογματικοί μεταλάδες που αδυνατούν να καταλάβουν τι ακριβώς κάνουμε. Αυτή τη στιγμή είμαστε οικονομικά διαλυμένοι και οι αποστάσεις μεταξύ μας (Λάρισα, Γιάννενα, Αθήνα, Βόλος) κάνουν τις πρόβες να μοιάζουν βουνό. Αν ποτέ η ζήτηση για συναυλιακή επανεμφάνιση των Aenaon είναι επαρκής για να την στηρίξει και πρακτικά, τότε ίσως και να επιστρέψουμε. 

Κάποιοι ακροατές έχουν την εντύπωση ότι είστε ένα καθαρά black metal σχήμα. Από την άλλη, ο τρόπος που συνθέτετε και η εξέλιξή σας μέχρι τώρα διαψεύδουν κάτι τέτοιο. Είστε αρκετά έως πολύ ποικιλόμορφοι για ν’ ανήκετε κάπου συγκεκριμένα. Τελικά, έχει κάποια σημασία να κατατάσσουμε ένα σχήμα κάπου, όταν το ίδιο έχει μια απεριόριστη ελευθερία να πατάει όπου θέλει; Μέχρι και οι Νορβηγοί Shining έκαναν το λάθος στο παρελθόν ν’ αναφέρουν ότι η μουσική τους πλέει σε νερά, όπου η jazz γίνεται ένα με το black, χωρίς κάτι τέτοιο να ισχύει. Ήταν και είναι αρκετά groove και το απέδειξαν στον τελευταίο τους δίσκο.
Αχιλλέας: Στην περίπτωση των Shining μπορεί το “Black Jazz” να μην ήταν εύστοχο, αλλά σίγουρα βοήθησε εμπορικά να «καλέσουν» το δικό τους κοινό, που ενδιαφέρεται να ακούσει κάτι διαφορετικό. Στην περίπτωση των Aenaon το press kit μας χαρακτηρίζει “Progressive Black Metal” για δύο λόγους. Αφενός οι ΒΜ ρίζες μας είναι ακόμα αισθητές, αφετέρου διότι αυτό που κάνουμε είναι αρκετά προοδευτικό. Θα μπορούσαμε να βρούμε 30 άλλες πρωτότυπες ταμπέλες για να μας χαρακτηρίσουμε πιο εύστοχα, αλλά πραγματικά το βρίσκουμε ανούσιο. Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να καθησυχάσω τους σκληροπυρηνικούς μπετόβλακες που γράφουν μανιφέστα σχετικά με το τι είναι BM και τι όχι ότι μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι, αφού οι Aenaon δεν είναι εντέλει BM, και ζητούμε συγγνώμη που χρησιμοποιούμε τον όρο, που είναι σαφώς ιδιοκτησία τους. 

Φινάλε λοιπόν. Σας ευχαριστώ πολύ και τους δύο για τον χρόνο σας, και με το καλό να (ξανα)δούμε την τέχνη σας επί σκηνής.
Astrous: Να ‘σαι καλά, σ’ ευχαριστούμε.
Αχιλλέας: Εμείς ευχαριστούμε για τις μελετημένες ερωτήσεις και το ειλικρινές ενδιαφέρον! Καλή συνέχεια.

Πληροφορίες:
https://www.facebook.com/aenaonofficial/?fref=ts

http://www.aenaon-band.com/

https://aenaon666.bandcamp.com/

Συνέντευξη: Γιάννης Κουτσουσίμος

εικόνα αρθρογράφου (Artcore)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Artcore

Επειδή ξέρουμε πόσο θα θέλατε να μιλήσετε σε γνωστούς αγαπημένους και νέους αλλά πολλά υποσχόμενους δημιουργούς, αλλά πού να τρέχετε τώρα, θα το κάνουμε εμείς στο Artcore, δηλαδή οι Αrtκόρες και Artκούροι που μαζί αποτελούμε μια πολυσχιδή και αρμονική (4 με 6 κάθε απόγευμα) προσωπικότητα υψηλού δημοσιογραφικού κύρους που ζεί για να ρωτάει και ρωτάει για να ζήσει (αυτό και εσείς) καλύτερα… Επίσης η ιδία περσόνα θα είναι υπεύθυνη για την προώθηση δημιουργών, ομάδων, συγκροτημάτων, χώρων, εκδηλώσεων, λιτανειών, γάμων και βαπτίσεων, με (ατυπικά) δελτία τύπου και λοιπά κουραφέξαλα τα οποία θα δημοσιεύονται ανά καιρούς σε άλλα μέσα, διαδικτυακά και μή (χειρότερα). Ευχαριστούμε.

Artcore magazine's footer