Άρθρα :: Keep My Opinion To Yourself articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

Hostage Animal, των All Pigs Must Die

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Hostage Animal, των All Pigs Must Die)

Δεν ξέρω ποια είναι η εντύπωση που έχουν οι ακροατές εκεί έξω, αλλά φέτος το heavy metal περνάει δύσκολα. Δεν έχει συμβεί κάποιο καταστροφικό γεγονός, η παραγωγή δίσκων συνεχίζεται στους βιομηχανικά προκαθορισμένους ρυθμούς, οι περιοδείες συνεχίζουν να γεννούν χρήμα για τους εμπλεκομένους και σίγουρα θα έχει συγκεντρωθεί μια πληθώρα albums τον Δεκέμβρη, ώστε οι κριτικοί να έχουν πολλές επιλογές για να διαμορφώσουν τις καθιερωμένες λίστες τους. Απλά νιώθω ότι από όλες αυτές τις καταχωρήσεις για τα «καλύτερα της χρονιάς», ελάχιστα θα είναι εκείνα τα albums που θα συνεχίσουμε να ακούμε ευχάριστα χρόνια μετά. 

Στην πραγματικότητα δεν είναι τόσο άσχημο όσο ακούγεται. Προφανώς τα αριστουργηματικά έργα τέχνης δεν εμφανίζονται ανα πάσα στιγμή και το σημαντικό είναι να συνεχίζει να ρολάρει το πράγμα. Και όντως, η κίνηση είναι συνεχής, τα ιστορικά σχήματα διατηρουν τον μύθο τους και οι νεότεροι κάνουν τις ενθουσιώδεις πρώτες κινήσεις τους στη σκακιέρα που λέγεται “heavy metal” με αξιώσεις και δυναμισμό. Ενδεχομένως το πρόβλημα να το έχει κάποιος σαν κι εμένα που συνεχώς ονειρεύεται παρθενογένεση στην τέχνη και ανεπανάληπτες κυκλοφορίες με παγκόσμια και σαρωτική απήχηση. 

Σε αυτήν την περίπτωση, επιβάλλεται να μείνουμε συγκεντρωμένοι. Όσο η απελπισία μας χτυπάει την πόρτα επειδή δεν βλέπουμε να γεννιούνται δίπλα μας οι νέοι Iron Maiden, εμείς θα κρατάμε το focus μας στα σημεία που έχουν σημασία: σε εκείνους τους καλλιτέχνες, δηλαδή, που κρατούν την αγαπημένη μας μουσική ζωντανή με αξιοπρέπεια και συνέπεια. Ακόμα κι αν μερικές φορές είναι δύσκολο να τους εντοπίσουμε με την πρώτη. 

Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες θεωρίες για τη σκληρή μουσική του 2017 λέει ότι το καλύτερο heavy metal έχει δημιουργηθεί φέτος από πάνκηδες. Με αυτό αναφερόνται στα σχήματα που έχουν μια πιο street νοοτροπία από τους παραδοσιακούς φύλακες του ατσαλιού: Mutoid Man, Brutus, Mastodon, Propagandhi και αναμένουμε διακαώς την καινούργια κυκλοφορία των Converge – συγκροτήματα που μας δίνουν ουσιαστικά φιλιά ζωής που ακόμα κι αν δε μείνουν στην ιστορία (ο χρόνος θα δείξει), μας χαρίζουν στιγμές ευδαιμονίας. 

εικόνα άρθρου (Hostage Animal, των All Pigs Must Die)

Σε αυτή την παρέα είναι απόλυτα εύλογο να προσθέσουμε και τους All Pigs Must Die. Οι online καταχωρήσεις μιλούν για supergroup με μέλη των Hope Conspiracy, Bloodhorse και Converge αλλά προσωπικά αδιαφορώ για τέτοια sales points. Οι συνεχείς προσπάθειες για ανανέωση έχουν πολύ συχνά οδηγήσει μέλη από γνωστά σχήματα να φτιάχνουν “supergroups” και μας έχουν απογοητεύσει ουκ ολίγες φορές, με τις περιπτώσεις των Killer Be Killed, Gone Is Gone και Giraffe Tongue Orchestra να έρχονται πρώτες στο μυαλό μου. Η δύναμη των All Pigs Must Die πιστεύω πως βρίσκεται στην ειλικρίνεια που αποπνέουν. Ξεκάθαρη μουσική, αβίαστη ορμή και δεδομένη τεχνογνωσία, που στη μίξη ουσιαστικού metalcore και crust punk, δίνουν στο “Hostage Animal” album τον αέρα μιας δουλειάς που έλαβε την απαραίτητη φροντίδα. 

Τις περισσότερες φορές, κάτι τέτοιο είναι όλα όσα χρειάζεσαι: μία σωστή και ακέραιη συντροφιά για τις (ούτως ή αλλως hardcore) μετακινήσεις στην πόλη, ένα μάτσο ψυχωμένα riffs που αντιλαμβάνεσαι πλήρως τον σκοπό τους και η ζεστασιά που σου προσφέρει η υποσυνείδητη επιβεβαίωση ότι βρίσκεσαι ανάμεσα σε ομοίους σου. Και αυτό είναι υπεραρκετό, πίστεψέ με.

εικόνα αρθρογράφου (Γιάννης Καψάσκης)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Γιάννης Καψάσκης

Ο Γιάννης Καψάσκης είναι ένας τύπος που ψάχνει συνεχώς να βρει το δρόμο του.Το ότι είναι ο μοναδικός Αθηναίος που έχει μετακομίσει μόνιμα 3 φορές στη Θεσσαλονίκη, εκτός από σχετικό ρεκόρ, αποτελεί και ακλόνητη απόδειξη ότι δεν τον έχει βρει ακόμα. Η μεγαλύτερη απογοήτευσή του από τη ζωή είναι όταν έμαθε με το δυσκολο τρόπο ότι το coming of age δε συνάδει με τη βελτίωση του ανθρώπου και ως εκτούτου, το παλεύει καθημερινά. Σύμμαχος; Οι νότες, τα grooves, το ασήκωτο distortion, η οικογενειακή του καμπίνα αποσυμπίεσης και τα πληκτρολόγια. Εύχεται η μέρα να είχε τουλάχιστον 45 ώρες και επίσης μοιράζεται τις σκέψεις του στο mudtimes.gr και στο προσωπικό του online spa που έχει μεταμφιεστεί σε blog, το G.R.A.F.I.A.S.

Artcore magazine's footer