Άρθρα :: Δισκοθήκη articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

Σελίδα 3 / 7

εμφάνιση ανά σελίδα :

30.01
2017

Sorceress, των Opeth

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Sorceress, των Opeth)
Μεταξύ κατεργαρέων ειλικρίνεια. Σε μια χρονιά γεμάτη από πολύ καλούς δίσκους, ήταν αναπόφευκτο να υπάρξουν και αδύναμες παρουσίες. Όταν μάλιστα εκτιμάς ένα καλλιτεχνικό σχήμα, όπως οι Opeth στην περίπτωσή μας, πρέπει να είσαι ειλικρινής. Ένας δίσκος «λίγος» για την ποιότητα στην οποία μας έχουν συνηθίσει οι Σουηδοί μπορεί να μην πονάει, γεννά όμως σκέψεις του τύπου «θα μπορούσε να…», «ίσως αν…», «μα γιατί ακούγεται…». Ό,τι έγινε έγινε, και συνεχίζουμε να προχωράμε χωρίς αυτό.
23.01
2017

Alarm, των Deaf Radio

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Alarm, των Deaf Radio)
Ομολογώ ότι αγνοούσα (κακώς!) την ύπαρξη των Αθηναίων Deaf Radio μέχρι πρόσφατα. Ανήκουν στην κατηγορία συγκροτημάτων που σε τραβάει αυτόματα το εξώφυλλο της κυκλοφορίας τους, το οποίο, αν και χρησιμοποιεί την «ασφαλή» και πάντα ευπρόσδεκτη επιλογή της pop art αισθητικής, σίγουρα είναι κάτι που δε συναντάμε καθημερινά σε ελληνικές κυκλοφορίες. 
08.12
2016

Twist Through The Fire, των Lola Colt

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Twist Through The Fire, των Lola Colt)
Αν η νέα βρετανική ροκ σκηνή είναι περήφανη για κάτι, τότε αυτό είναι σίγουρα η νέο-ψυχεδέλεια. Αναφέρομαι σε ένα μεγάλο ποσοστό συγκροτημάτων που ενσωματώνουν εύστοχα και έντεχνα στις συνθέσεις τους στοιχεία από την psych–rock παρακαταθήκη της δεκαετίας του ’60 (Temples, Hookworms, The Underground Youth και πολλοί ακόμα). Από το “Revolver” των Beatles μέχρι και μικρής φήμης συνοικιακές μπάντες (δοκιμάστε το “Dandelion Seeds” από τους Λονδρέζους July), η βρετανική ψυχεδέλεια έχει εδραιώσει τη φήμη και την αξία της ήδη από τα τέλη των 60s. Έκτοτε, έχει γίνει μέρος της (μουσικής) κουλτούρας και παιδείας των απανταχού Βρετανών ρόκερ. Αν και οι επίσης Λονδρέζοι Lola Colt επιβεβαιώνουν αυτόν τον ισχυρισμό, δεν περιορίζονται μόνο σε αυτό. Δημιουργούν τον δικό τους προσωπικό ήχο, ο οποίος συνδυάζει το post–punk με μπλουζ, οριένταλ και αμερικανική ψυχεδέλεια.
02.12
2016

All Your Happy Life, των The Wytches

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (All Your Happy Life, των The Wytches)
Τους Άγγλους The Wytches (με τον εσκεμμένο αναγραμματισμό) τους ανακάλυψα τυχαία σε μία από τις τακτικές μου βόλτες στα ανεξάρτητα δισκάδικα του Brighton. Ήταν μέσα Σεπτέμβρη του 2014, και λίγες ημέρες πριν είχε κυκλοφορήσει το ντεμπούτο τους με τίτλο ″Annabel Dream Reader″, το οποίο έπαιζε στα ηχεία του Resident (το κομμάτι ″Gravedweller″ συγκεκριμένα). Ο επιμελώς βρώμικος ήχος της κιθάρας, σε συνδυασμό με μελωδίες που παραπέμπουν σε πιο ψυχεδελικές φόρμες, με κέρδισαν αμέσως. Λίγο αργότερα κατάλαβα ότι πρόκειται για μία από τις πιο δραστήριες μπάντες της neo-psych/garage βρετανικής σκηνής, και με την κυκλοφορία της δεύτερης δουλειάς τους (την οποία παρουσίασαν live στο ίδιο μαγαζί) βεβαιώθηκα ότι είναι και από τις πιο δεμένες. 
24.11
2016

Hypnosophy, των Aenaon

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Hypnosophy, των Aenaon)
Όταν τα μάτια κλείνουν, τα όνειρα, οι κρυφές σκέψεις και οι κρυφοί πόθοι ξυπνούν. Όλα όσα δεν εκτυλίσσονται στην πραγματικότητα, παίρνουν σάρκα και οστά μέσα σ’ αυτό το σκοτάδι. Οι Aenaon συνεπαρμένοι από τον κόσμο των ονείρων, τον μετατρέπουν σε νότες και στίχους, φτιάχνοντας ένα δίσκο που δεν μπορεί να συγκριθεί με άλλους. Οι κύκλοι του avant-garde και του ακραίου ήχου οφείλουν να στρέψουν το βλέμμα τους σ’ αυτόν.
21.11
2016

Decadent Life, των The Vagina Lips

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Decadent Life, των The Vagina Lips)
Πριν από λίγες μέρες κυκλοφόρησε το καινούριο EP “Decadent Life” του μουσικού σχήματος The Vagina Lips του Δημήτρη Πολιούδη, γνωστού και ως Jimmy Lips, και αδιαμφισβήτητα αποτελεί τη μουσική όαση των τελευταίων ημερών.
01.11
2016

Mayhem in Blue, των Hail Spirit Noir

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Mayhem in Blue, των Hail Spirit Noir)
Αν οι Θεσσαλονικείς βλέπουν τα νερά ν’ αγγίζουν τον ουρανό, τότε κι εγώ βλέπω μία μπάντα ν’ αγγίζει κορυφές με την έμπνευση και την προοδευτικότητα που φανερώνουν οι συνθέσεις της. Δεν αλλάζουν πλεύση, δεν χάνουν την ηχηρή προσωπικότητά τους και στον τρίτο τους δίσκο ακούγονται πιο σίγουροι από ποτέ.
30.09
2016

Οι νέες περιπέτειες των Mother Turtle

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Οι νέες περιπέτειες των Mother Turtle)
Υπήρξαν πολλές φορές που άκουσα ανθρώπους να λένε ότι το ν’ ακούς μια νοσταλγική μουσική δεν προσφέρει κάτι στο σήμερα ή στο αύριο. Εν μέρει, ίσως να έχουν δίκιο. Από την άλλη, ποιος είπε ότι κάτι που σε ταξιδεύει στο παρελθόν δεν μπορεί να είναι απολαυστικότερο από κάτι καινούργιο; Ποιος είπε ότι αν ξανακούσουμε τη μουσική των Rush και των Genesis, τις μελωδίες των Socrates και την κιθαριστική ταχύτητα του Al Di Meola από νέους μουσικούς, κάτι σπουδαίο θα χαθεί; Οι Mother Turtle αδιαφορούν περί αυτών, παραδίδοντας εαυτούς στην έμπνευση της στιγμής, και μας χαρίζουν ακόμη ένα συλλεκτικό κέλυφος.
20.09
2016

Ένα σύνολο θεωριών από τους Fates Warning για μια αξέχαστη πτήση

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ένα σύνολο θεωριών από τους Fates Warning για μια αξέχαστη πτήση)
Πολλές φορές, βιαζόμαστε να χαρακτηρίσουμε έναν δίσκο τέλειο, δίχως να του έχουμε δώσει πρώτα αρκετό χρόνο να μιλήσει, με αποτέλεσμα να καταλάβουμε αργότερα ότι πέσαμε έξω. Από την άλλη, η αξία μιας νέας κυκλοφορίας ίσως να έγκειται στη σταθερότητα που εκφράζει η μπάντα με την ταπεινότητά της. Μπορεί όλο αυτό ν’ ακούγεται ανόητο, αλλά ξέρω ότι κάποιοι εκεί έξω θα συμφωνήσουν μαζί μου: το “Theories of Flight” αγγίζει την τελειότητα χάρη στον Jim Matheos, που τολμά ν’ αποδράσει από τη σκέψη του τι θέλουν ν’ ακούσουν οι άλλοι και επικεντρώνεται στο τι θέλει να βγάλουν οι Fates προς τα έξω. Τα άλλα φανερώνονται και από το πολύ όμορφο εξώφυλλο της Graceann Warn.
07.09
2016

Η ευφράδεια ενός indie λόγου από τους Twin River

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Η ευφράδεια ενός indie λόγου από τους Twin River)
Η νοσταλγία και η ομορφιά του να πηγαίνεις σ’ ένα δισκάδικο και ν’ αναζητείς στα τυφλά κάτι που δεν είχες ιδέα ότι υπάρχει είναι κάτι μοναδικό. Προσωπικά, επειδή δεν έχω τη δυνατότητα να το κάνω, το αντικαθιστώ με το ψάξιμο μέσα στο band camp. Όσα θετικά ή αρνητικά κι αν του προσάψουμε, έχει κι αυτό την αίγλη του, καθότι ανακαλύπτεις νέες ή παλαιές μπάντες και δίσκους που μπορεί να σε απομονώσουν από άλλα κολλήματα. Κάπως έτσι ανακάλυψα και τους Twin River, τοποθετώντας τον indie ήχο ξανά στο προσκήνιο των μουσικών μου αναζητήσεων· ελπίζω και των δικών σας.

Artcore magazine's footer