Άρθρα :: Δισκοθήκη articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

The Free Life, των Turbowolf

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Free Life, των Turbowolf)

Οι Turbowolf είναι από τις περιπτώσεις συγκροτημάτων που ένα τυχαίο άκουσμα αρκεί για να μαγνητίσει το ενδιαφέρον σου (όπως η περίπτωση των The Wytches, λίγα χρόνια πριν). Τους ακούς ευχάριστα καθώς αναζητάς νέα μουσικά «ευρήματα» στα ράφια του δισκάδικου, με τον ήχο του κουαρτέτου από το Bristol να αποτυπώνεται με περισσή ευκολία στο υποσυνείδητό σου.

Το “The Free Life” είναι ο 3ος δίσκος των Turbowolf και με αυτόν επιχειρούν να δώσουν μία νέα πνοή στον μοντέρνο, «εναλλακτικό» σκληρό ήχο, επενδύοντας εύστοχα στην ποπ αισθητική αλλά και στην άρτια προώθηση της μουσικής τους μέσα από καλογυαλισμένες παραγωγές και οπτικό υλικό υψηλού budget.

Στο δια ταύτα τώρα. Το “The Free Life” τα έχει όλα: Από τρίλεπτα ποπ διαμαντάκια (όπως το “Domino” με το εθιστικό opening riff και την –σχεδόν αναμενόμενη- συμμετοχή των έτερων «γιγάντων» της μοντέρνας αγγλικής σκηνής, Royal Blood στα φωνητικά του Mike Kerr) μέχρι «θορυβώδεις» rock ‘n’ roll συνθέσεις που θα μπορούσαν άνετα να ταρακουνήσουν και τον πιο απαιτητικό ακροατή. Κομμάτια όπως το ομώνυμο, το “Very Bad“ ή και το εισαγωγικό “No No No“ καταφέρνουν να επαναπροσδιορίσουν την αντίληψή μας περί μοντέρνου «σκληρού» ήχου, χτίζοντας διαρκώς την ένταση με δυναμικές συνθέσεις, γρήγορους –αν και αυξομειούμενους- ρυθμούς και μελωδίες που μένουν να βουίζουν στα αυτιά μας για ώρες. Παράλληλα, διανθίζουν τις συνθέσεις τους με διάφορα στοιχεία (όπως το soulful πέρασμα στο “Very Bad“ αλλά και τα καθαρά, μελωδικά φωνητικά) που κάνουν ακόμα πιο ενδιαφέρουσα την ακρόαση του δίσκου, αλλά και προσιτή σε ευρύτερο κοινό. Ο δίσκος κλείνει με το κομμάτι-κάθαρση “Concluder“ το οποίο, όπως υποδηλώνει και ο τίτλος, αφήνει τον ακροατή να αναλογιστεί τον ηχητικό «κατακλυσμό» που μόλις βίωσε.

Χωρίς ιδιαίτερες διαφορές από τους προκατόχους του, το “The Free Life” αποτελεί σίγουρα κάτι ξεχωριστό χωρίς βέβαια να διαθέτει κάποια μαγική συνταγή επιτυχίας. Ίσως τα λόγια του ίδιου του κιθαρίστα Andy Ghosh να δίνουν μια σαφέστερη άποψη για το όλο concept των Turbowolf:

Η κιθαριστική μουσική έχει μετατραπεί σε ένα από τα πιο ασφαλή και προβλέψιμα είδη που υπάρχουν. Αυτό ισχύει εδώ και πολύ καιρό, ειδικά από τότε που ο κόσμος ξέχασε ότι το όλο νόημα της rock ‘n’ roll είναι μια τρομακτική, επικίνδυνη και απρόβλεπτη μουσική. Τα πράγματα είναι βαρετά και βαλτώνουν. Προσπαθούμε να ταρακουνήσουμε την κατάσταση και να ξανακάνουμε ενδιαφέρουσα αυτή τη μουσική.

I’m Music Magazine, 28/2/2018

Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι το “The Free Life” αξίζει μία ακρόαση... ίσως και δύο, ίσως και τρεις.

Απαραίτητο για τους φίλους των Royal Blood, Queens of the Stone Age αλλά και γενικά της νεότερης alt-rock/metal σκηνής (Marmozets, Zeal and Ardor κ.α.).

εικόνα άρθρου (The Free Life, των Turbowolf)

The Free Life, των Turbowolf
Μουσικό είδος: Rock
Δισκογραφική: So Recordings

 

εικόνα αρθρογράφου (Αλέξανδρος Δανιηλίδης)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Αλέξανδρος Δανιηλίδης

Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη, 3 χρόνια πριν την πτώση του τείχους του Βερολίνου. Εκεί έκανα και τα πρώτα μου βήματα μέχρι να μετακομίσω στο Ναύπλιο, όπου ξεκίνησε και η έντονη ενασχόλησή μου με τη μουσική. Έπειτα Λάρισα, μετά Ξάνθη για σπουδές στην Αρχιτεκτονική και τώρα στο Brighton του Ηνωμένου Βασιλείου. Φιλοδοξία μου είναι να ασχοληθώ με την έρευνα στην αστική κοινωνιολογία και την υπαρξιακή αντίληψη του σύγχρονου αστικού περιβάλλοντος. Το ψώνιο μου με τη μουσική ξεκίνησε σε πολύ μικρή ηλικία, κάπου στα τέλη των 90s, τότε που βασική πηγή ενημέρωσης ήταν οι ραδιοφωνικές εκπομπές (τις οποίες και ηχογραφούσαμε σε κασέτες) αλλά και ο εγχώριος, έντυπος και μη, τύπος. Έκτοτε, η μουσική είναι κάτι σαν οξυγόνο για μένα. Πέραν της μουσικής, μου αρέσει ο κινηματογράφος, το διάβασμα, τα ταξίδια, συγκεκριμένου είδους κόμικς αλλά πάνω απ’ όλα η εμπειρική καταγραφή της αστικής ζωής και όλων όσων τη διαμορφώνουν. "To understand is to transform [yourself]" - Jiddu Krishnamurti

Artcore magazine's footer