Άρθρα :: Δισκοθήκη articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

The Big Mall, των Horda 130

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Big Mall, των Horda 130)

Κάθε φορά που ανακαλύπτω κάποια άγνωστη, αλλά ενδιαφέρουσα μουσική στο διαδίκτυο, δεν μπορώ να μην αναρωτηθώ πόσο φτωχό θα ήταν το εύρος των μουσικών ακουσμάτων μου χωρίς αυτό...

Παρά τις διάφορες υπερβολές στην χρήση του internet και της έντονης –πολλές φορές αρνητικής– επίδρασης των σελίδων κοινωνικής δικτύωσης στην κοινωνική μας συμπεριφορά, είναι αναμφισβήτητο πως η συμβολή τους στην διάδοση της μουσικής σε παγκόσμιο επίπεδο είναι, όχι απλώς και μόνο σημαντική, αλλά τεράστια. Με τα μέσα που υπάρχουν σήμερα, οποιοσδήποτε μουσικός ή συγκρότημα μπορεί να μοιραστεί τη δουλειά του με χιλιάδες κόσμο ανά την υφήλιο, μόνο με μερικά κλικ. Κάπως έτσι λοιπόν έγινε και οι Horda 130 μας έστειλαν την δουλειά τους, πράγμα για το οποίο χαίρομαι ιδιαίτερα.

Οι Horda 130 είναι από την Πορτογαλία κι απαρτίζονται από τους Marisa Ramos, Hugo Silva και Pedro Vieira. Όπως αναφέρουν και στο βιογραφικό τους, οι δυο από τους τρεις γνωρίζονται εδώ κι αρκετά χρόνια παίζοντας μαζί μουσική, αλλά το συγκρότημα δημιουργήθηκε μόλις τη φετινή χρονιά, έχοντας ήδη στο ενεργητικό του ένα EP τεσσάρων τραγουδιών με τίτλο“The Big Mall.

Ακούγοντας το ντεμπούτο των Horda 130, πρόσεξα αμέσως τέσσερα πράγματα που μου άρεσαν. Το πρώτο ήταν η ονειρική –μάλιστα σε αρκετά σημεία, σκοτεινή– ατμόσφαιρα που αποπνέει η μουσική τους. Το άλλο ήταν η απλότητα της μουσικής τους προσέγγισης, η οποία βασίζεται σε λιτές, αλλά συμπαγείς μπασσογραμμές, εμπλουτισμένες πολύ εύστοχα με όμορφες πινελιές κιθάρας και πλήκτρων, κάτι που τους δίνει έναν παλιομοδίτικο, νοσταλγικό 80s αέρα. Το επόμενο πράγμα που ξεχώρισα με την πρώτη... «αυτιά», ήταν τα απαλά, αλλά σαγηνευτικά φωνητικά της Marisa Ramos τα οποία δεν θα μπορούσαν να ταιριάζουν περισσότερο στο ατμοσφαιρικό, ονειροπαρμένο κλίμα των Horda 130. Τέλος, παρατήρησα με ικανοποίηση πως η μουσική τους δύσκολα μπορεί να κατηγοριοποιηθεί με σαφήνεια. Αυτό βέβαια κάποιες φορές μπορεί να στοιχίσει εμπορικά, αλλά είναι κάτι που δείχνει πολυσυλλεκτικότητα και οξυμένη μουσική αντίληψη˙ κάτι που προσωπικά μου αρέσει και εκτιμώ πολύ.

Αν κι οι ίδιοι περιγράφουν την μουσική τους σαν alternative rock –και από μια γενική σκοπιά αυτό είναι αρκετά σωστό, αφού σαν "alternative" συνήθως χαρακτηρίζονται τα συγκροτήματα που έχουν έναν πιο εναλλακτικό και πειραματικό προσανατολισμό– νομίζω πως η συγκεκριμένη ταμπέλα ίσως και να τους αδικεί λιγάκι. Σίγουρα το εναλλακτικό στοιχείο υπάρχει κι είναι αρκετά έντονο στην μουσική των Horda 130, όμως οι επιρροές τους, που κυμαίνονται από post punk, pop μέχρι trip hop και gothic, είναι ο λόγος για τον οποίο ο όρος "alternative" μοιάζει κάπως αόριστος.

Η πιο στρωτή κι εμπορική πλευρά του“The Big Mall” –και μία από τις καλύτερες στιγμές του–, είναι το εναρκτήριο“Trees" που θυμίζει έντονα post punk μπάντες όπως οι Cure, Joy Division και New Order. Το“Monkey” που ακολουθεί, βαδίζει σε πιο trip hop μονοπάτια, φέρνoντας αρκετά σε Massive Attack˙ και τα δυο βίντεο των παραπάνω κομματιών είναι καλοφτιαγμένα. Το “Pink” έχει περισσότερο gothic rock αέρα, ενώ το“Incomplete”που κλείνει το EP είναι και η σκοτεινότερη στιγμή του, με τα ηλεκτρονικά στοιχεία να δίνουν μια νοσηρή, industrial ατμόσφαιρα.

Το εξώφυλλο του “The Big Mall” –που είναι αντιγραφή ενός graffiti του Daniel Padure στη Βαρκελώνη–, είναι απόλυτα ταιριαστό με τον τίτλο και το ύφος του άλμπουμ, θέτοντας ταυτόχρονα μία καυστική άποψη για την αδηφάγα καταναλωτική μανία της εποχής μας.

Η πρώτη δισκογραφική προσπάθεια των Horda 130 αποτελεί μια καλή βάση για το μέλλον, φανερώνοντας πως έχουν όρεξη και ιδέες για καλή μουσική. Το“The Big Mall”μου άφησε πολύ θετικές εντυπώσεις και μου κέντρισε το ενδιαφέρον για το επόμενο βήμα τους. Η ορδή των Horda 130 έχει ξεχυθεί...

ΑΚΟΥΣΕ: https://www.youtube.com/watch?v=VIqrNBn1QLU 

εικόνα άρθρου (The Big Mall, των Horda 130)

The Big Mall, των Horda 130 

Μουσικό είδος: Alternative/Post punk/Pop

Δισκογραφική: Ανεξάρτητη παραγωγή

εικόνα αρθρογράφου (Διονύσιος Καλαιτζής)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Διονύσιος Καλαιτζής

Γεια σας! Με λένε Διονύση και είμαι... καλα(;)! Μιας και η φύση με προίκισε με υπερμεγέθη ώτα, άδραξα την ευκαιρία κι έτσι από μικρός άρχισα να ακούω μανιωδώς και ασταμάτητα μουσική, κυρίως ροκ, αλλά και οτιδήποτε άλλο είχε φασαριόζικα κλαπατσίμπαλα και μου φαινόταν αυθεντικό. Αργότερα άρχισα να γρατζουνάω ολημερίς κιθάρα, πέρνοντας τα αφτιά πρώτα των γονιών κι αργότερα των φίλων μου, καθώς και να μουντζουρώνω με κάρβουνο και μολύβι όποιο χαρτί έβλεπα μπροστά μου. Προσπάθησα (κι ακόμη προσπαθώ) να γράψω τη δική μου μουσική και παίζω κιθάρα σε τοπικό συγκρότημα. Γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζω στην Θεσσαλονίκη κι έχω σπουδάσει Μουσική με Τεχνολογία. Αυτά τα ολίγα. 

Artcore magazine's footer