Άρθρα :: Δισκοθήκη articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

Mayhem in Blue, των Hail Spirit Noir

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Mayhem in Blue, των Hail Spirit Noir)

Αν οι Θεσσαλονικείς βλέπουν τα νερά ν’ αγγίζουν τον ουρανό, τότε κι εγώ βλέπω μία μπάντα ν’ αγγίζει κορυφές με την έμπνευση και την προοδευτικότητα που φανερώνουν οι συνθέσεις της. Δεν αλλάζουν πλεύση, δεν χάνουν την ηχηρή προσωπικότητά τους και στον τρίτο τους δίσκο ακούγονται πιο σίγουροι από ποτέ.

Η στείρα πνευματικότητα της σημερινής εποχής απομακρύνει τον άνθρωπο από μια δημιουργική ζωή. Η Τέχνη καλείται, ως από μηχανής θεός, να αφυπνίσει συνειδήσεις και να επαναφέρει τη ζωντάνια. Το “Mayhem in Blue” έρχεται με θάρρος και θράσος ως άλλος ένας εκπρόσωπός της. Στρέφει τον καθρέφτη στο πρόσωπο του ανθρώπου και τον αναγκάζει να έρθει αντιμέτωπος με μια τρομακτική αλήθεια, αλλά και με την ηλιαχτίδα της καλλιτεχνικής αξίας. 

Οι Hail Spirit Noir δημιουργούν ανεμοστρόβιλους. Εξωτερικά, όλοι ξέρουν πώς είναι και τι ζημιά προκαλούν. Το εσωτερικό, από την άλλη, είναι άγνωστο. Προσωπικά, ήθελα όσο τίποτα άλλο να βρεθώ στη δίνη του “Mayhem in Blue”. Σκοτεινό, νοσηρό, απόλυτα επιθετικό και όμορφο, διεγείρει τις αισθήσεις, οδηγώντας σε μια αποκάλυψη. Το black metal νυμφεύεται, κατά την ιδιαιτερότητα της συγκεκριμένης μπάντας, τον πόθο για τα προοδευτικά ‘70s, υπό τον μυστικό ερωτισμό του Μάνου Χατζιδάκι. 

Ως νέα μπάντα, δεν έχει τίποτα να χάσει με το να δοκιμάσει ήχους που, αν και αποτελούν κομμάτι μιας retro εποχής, γίνονται ακόμα πιο οικείοι σήμερα. Η τολμηρή χρήση της λατέρνας στο “Lost in Satan’s Charms” είναι από τα πιο εκλεπτυσμένα σημεία του δίσκου, σ’ ένα τραγούδι που συγκινεί με τις αλλαγές του, από τα φωνητικά του Θεοχάρη μέχρι και τις κιθάρες. Το δε φινάλε του θα μπορούσε να παραπέμπει σε σκηνή του Τζακ του Αντεροβγάλτη, καθώς χάνεται σ’ ένα σκοτεινό σοκάκι, αφήνοντας πίσω τους καλύτερους επιθεωρητές με άδεια χέρια πάνω απ’ τα θύματά του. Κι αν το προηγούμενο τραγούδι είναι αξιομνημόνευτο, τότε τι ακριβώς να γράψω για την κιθάρα στο “Riders to Utopia”, χάρη στην οποία δημιουργείται η ατμόσφαιρα ενός διαβολικού τανγκό… 

Τα παραπάνω και όλα όσα υπάρχουν και λάμπουν στον δίσκο –όπως η εκτεταμένη, πλουραλιστική και όχι ανούσια χρήση των πλήκτρων– φανερώνουν την ευφυΐα των μουσικών. Δείχνουν τα δόντια τους, ορμούν για να σπείρουν τον τρόμο, όμως την ίδια στιγμή διακατέχονται από έναν αθεράπευτο ρομαντισμό, όπως προδίδει μία σύνθεση σαν το “How to Fly in Blackness”. 

Το “Mayhem in Blue” δεν είναι απλώς μια psych/prog black ή avant-garde black δημιουργία. Είναι ένας επικίνδυνα όμορφος δίσκος που, αν του αφιερώσεις χρόνο, θα σου αποκαλύψει ένα ένα όλα του τα μυστικά. 

Mayhem in Blue, των Hail Spirit Noir (2016)
Μουσικό είδος: Psych/Prog Black Metal
Δισκογραφική: Dark Essence Records

 

εικόνα αρθρογράφου (Γιάννης Κουτσουσίμος)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Γιάννης Κουτσουσίμος

Γεια σας και χαρά μας.

Artcore magazine's footer