Short Story 2

Άρθρα :: Auditorium articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

04.05
2013

Radiohead before & after OK Computer

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Radiohead before & after OK Computer)

Και ξαφνικά οι Radiohead κυκλοφορούν το “Kid A” και λίγους μήνες μετά το “Amnesiac” και μας στέλνουν αδιάβαστους...

Οι Radiohead είναι ένα alternative/rock συγκρότημα από την Οξφόρδη της Αγγλίας. Η σχολική παρέα που δημιούργησε το γκρουπ το 1985 αποτελείται από τους Thom Yorke, Jonny Greenwood, Ed O’Brien, Colin Greenwood, Phil Selway. Η αρχική τους ονομασία ήταν On a Friday, αλλά με εντολή της ΕΜΙ, με την οποία υπέγραψαν συμβόλαιο για κυκλοφορία 6 άλμπουμ, μετονομάστηκαν σε Radiohead.

Μετά το πρώτο τους EP “Drill” που κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 1992, άρχισαν να δουλεύουν πάνω στο πρώτο τους άλμπουμ που βγήκε το 1993 με τίτλο “Pablo Honey”. Η επιτυχία του δίσκου άργησε να έρθει αλλά ήρθε τελικά με το τραγούδι “Creep” που έμεινε για καιρό ψηλά στα charts και αποτελεί έως σήμερα ένα από τα πιο επιτυχημένα τους τραγούδια. Είναι αξιοπρόσεκτο ότι το συγκεκριμένο τραγούδι στην πορεία της καριέρας τους αρνήθηκαν να το παίζουν στις ζωντανές τους εμφανίσεις.

Το 1995 κυκλοφορεί ο δίσκος “The Bends” που κάνει αίσθηση κυρίως με το τραγούδι “Street Spirit” αλλά και με το ομώνυμο “The Bends”. Αυτός ο δίσκος θα είναι και ο τελευταίος δίσκος των Radiohead με τον κλασικό alternative ήχο που μας έμαθαν.

Το 1996 αρχίζει η ηχογράφηση του δίσκου “Ok Computer” που σηματοδοτεί την εξέλιξη του γκρουπ. Παραγωγός του εγχειρήματος ο Nigel Godrich. Το “Ok Computer” κυκλοφορεί το καλοκαίρι του 1997 και αποσπά θετικότατα σχόλια, καθώς περιέχει πολλά πρωτότυπα ηχητικά στοιχεία και εξαιρετικά τραγούδια, όπως τα “Paranoid Android”, “Karma Police” και “No Surprises”.

Το 2000 και 2001 το συγκρότημα κυκλοφορεί δύο άλμπουμ που έμελε να διχάσουν το κοινό τους. Τον Οκτώβριο του 2000 το “Kid A”, ενώ τον Ιούνιο του 2001 το “Amnesiac”. Ο πρώτος καταφέρνει να αποσπάσει βραβείο Γκράμι.

Ακολουθεί παγκόσμια περιοδεία και οι Radiohead είναι πλέον ένα γκρουπ με τεράστια αποδοχή και στην Αμερική.

Οι Radiohead θα μπορούσαν να τοποθετηθούν στην κατηγορία εκείνων των συγκροτημάτων της λεγόμενης ‘90s εποχής. Μιας εποχής που έκαναν θραύση οι Blur, Pulp, Suede, Oasis και άλλα συγκροτήματα με παρόμοιο ήχο. Ποτέ δεν είχαν βέβαια ακριβώς τέτοιο στυλ, αλλά τα δύο πρώτα τους άλμπουμ είναι πολύ κοντά σε αυτό το ιδίωμα. Οπότε το κοινό που απέκτησαν μέχρι και το “Ok Computer” τους λάτρεψε για αυτόν ακριβώς το λόγο. Κιθαριστικά τραγούδια φτιαγμένα για ραδιόφωνο και δυνατά ρεφραίν με την εξαιρετική φωνή του Thom Yorke, που, εκτός των άλλων, ήταν και ένας πολύ καλός performer επάνω στη σκηνή.

Ερχόμενοι στο σήμερα, δεν είναι τυχαίο ότι από εκείνη τη γενιά των συγκροτημάτων οι Radiohead καταφέρνουν να είναι πολύ κοντά στην κορυφή ακόμα και τώρα. Παρόλο που διαφοροποιήθηκαν πολύ στην πορεία της καριέρας τους όσον αφορά το ηχητικό κομμάτι, αλλά και το κομμάτι όλης της παραγωγής και παρότι ήταν ρίσκο για αυτούς, σίγουρο είναι ότι θα έχουν να λένε ότι τους βγήκε. Και αυτό συνέβη γιατί εστίασαν στο μέλλον και όχι στο παρόν. Κάτι τέτοιο δεν έγινε και με τους Pink Floyd και το “Dark side of the moon”;

εικόνα άρθρου (Radiohead before & after OK Computer)

Πόσο μπροστά ήταν εκείνος ο ήχος! Ακούγοντας λοιπόν, το πρώτο τραγούδι του “Kid A” με τον τίτλο “Everything In Its Right Place” αναρωτιέσαι που εξαφανίστηκαν οι κιθάρες! Μα δεν είναι ροκ γκρουπ αυτό; Πού είναι η ένταση; Πού είναι η δύναμη; Κι όμως, η ένταση στη μουσική δεν έχει να κάνει απαραίτητα με το πόσο σκληρές κιθάρες ή δυνατά τύμπανα έχει ένα τραγούδι. Στο “How To Disappear Completely” εξαιρετικός ο στίχος “I’m not here, this isn’t happening”, αλλά και όλη η ατμόσφαιρα του τραγουδιού. Και για να μη νομίσει κανείς ότι μιλάμε για άλλο γκρουπ, έρχεται το “Optimistic” να επιβεβαιώσει ότι πρόκειται για τους Radiohead. Ναι, κιθάρες αλλά όχι συνηθισμένες, γιατί τελικά αυτό καταφέρνουν να κάνουν οι Radiohead, να μην είναι συνηθισμένοι. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό στη μουσική κάποιες φορές. Η πρωτοτυπία στο μέτρο του δυνατού είναι το κλειδί για να τραβήξει ένας ήχος την προσοχή των εκπαιδευμένων, και όχι μόνο, αυτιών. Στο “Kid A” βρίσκει κανείς πνευστά, έγχορδα και αναλογικά συνθεσάιζερ, εκτός φυσικά από τα επιλεγμένα drums και τις κιθάρες εκεί που χρειάζεται. Ειδικά η χρήση των ηλεκτρονικών ήχων γίνεται με πολύ ιδιαίτερο τρόπο. Ο David Sylvian, ο Brian Eno, αλλά και όλη η παρέα αυτών των avant garde καλλιτεχνών των τελευταίων 40 ετών θα αισθάνεται ότι βρίσκει εδώ τους άξιους συνεχιστές της μέσω ενός δίσκου που δε μπορεί με τίποτα να χαρακτηριστεί εύκολος στο άκουσμα. Το “Kid A” είναι ένας δίσκος για εσωτερική αναζήτηση και ψυχική ενδοσκόπηση.

εικόνα άρθρου (Radiohead before & after OK Computer)

Το 2001 το συγκρότημα κάνει μια περίεργη κίνηση και πριν περάσει καν χρόνος από τον προηγούμενο, κυκλοφορεί τον επόμενο δίσκο με τίτλο “Amnesiac”. Στο πρώτο άκουσμα έρχεται να επιβεβαιωθεί το γεγονός ότι ο δίσκος αυτός αποτελείται από υλικό που είχε ηχογραφηθεί την ίδια περίοδο με το “Kid A”. Ηλεκτρονικός ήχος από το πρώτο τραγούδι, ενώ το δεύτερο με τίτλο “Pyramid Song” έρχεται να μας μπερδέψει με το ρυθμό του. Εξαιρετικό πιάνο και φωνή σε πρώτο πλάνο, εμπνευσμένη σύνθεση. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και στο “You And Whose Army?” που ξεκινά σαν μια μπαλάντα παλαιάς κοπής με λυπητερά φωνητικά, μέχρι να γίνει το ξέσπασμα στην πορεία του κομματιού. Λίγο πιο κάτω το...χιτ του δίσκου να το πούμε; Το εξαιρετικό “Knives Out” πάλι με μελαγχολικά στοιχεία. Στο τέλος του δίσκου συναντάμε το “Life In A Glass House” με εξαιρετική ενορχήστρωση πνευστών! Να σημειωθεί ότι το “Amnesiac” κυκλοφόρησε σε μια εξαιρετική limited edition έκδοση με βιβλίο, η οποία και πήρε τις καλύτερες κριτικές μαζί με το δίσκο.

Οι Radiohead μετά από αυτούς του δύο δίσκους συνέχισαν σχεδόν στο ίδιο μοτίβο στις επόμενες τους δουλειές, ηχογραφώντας δίσκους και συνδυάζοντας στοιχεία του “Ok Computer” και των “Kid A” και “Amneciac”, αλλά βέβαια αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει υλικό για ένα επόμενο άρθρο. Το σημαντικό είναι ότι παρόλο το προσωπικό γούστο του καθενός, έχουμε να κάνουμε με μια περίπτωση συγκροτήματος, που τόλμησε να βγει από τα όρια που το ίδιο είχε θέσει και να φτιάξει κάτι τελείως νέο και φρέσκο.

Κείμενα (Πηγές)

  • “Kid A” Cd liner notes
  • “Amnesiac” Cd liner notes
  • http://radiohead.com/
  • Radiohead, Εκδόσεις Οξύ, 2010

Εικόνες (Πηγές)

  • “Amnesiac” photo: Γιάννης Κυρατσός
  • http://www.fanpop.com/clubs/radiohead/images/22916726/title/radiohead-photo
  • http://www.tumblr.com/tagged/radiohead%20kid%20a
εικόνα αρθρογράφου (Γιάννης Κυρατσός)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Γιάννης Κυρατσός

Ο Γιάννης Κυρατσός γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Παραδόξως, σπούδασε φυσική αγωγή και όχι μουσική... Έχει εκδώσει δύο προσωπικούς δίσκους ("Ο κόσμος είναι μικρός" Πολύτροπον- 2009 και "Κλείνω τα μάτια να δω" Πολύτροπον- 2012). Το 2008 συμμετείχε στον τελικό του Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης και από τότε έχει πραγματοποιήσει δεκάδες εμφανίσεις με το συγκρότημα του, ενώ το Νοέμβριο του 2012 έλαβε μέρος στην παράσταση Alexander Rock Opera. Είναι υπάλληλος στο μουσικό τμήμα του βιβλιοπωλείου Ιανός στην πλατεία Αριστοτέλους. Βλέπει ταινίες, ακούει δίσκους, κάνει βόλτες, ερωτεύεται και ονειρεύεται...

Artcore magazine's footer