Άρθρα :: Auditorium articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

Naxatras

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Naxatras)

Οι Naxatras είναι τρία ταλαντούχα νέα παιδιά από τη Θεσσαλονίκη με ωραίες ιδέες, μεγάλη όρεξη και πολύ μεράκι για μουσική. Τους άκουσα για πρώτη φορά τον Μάϊο στο Eightball, όταν άνοιξαν την συναυλία των The Atomic Bitchwax και χάρηκα ιδιαίτερα που η συνήθειά μου να πηγαίνω από νωρίς στα live για να στηρίζω και να ακούω συγκροτήματα της τοπικής σκηνής, τα οποία υπό άλλες συνθήκες πολύ πιθανόν να μην μάθαινα ποτέ, δικαιώθηκε στο έπακρο. 

Αν κι η μουσική των Naxatras κινείται σε ένα είδος (hard psychedelic/stoner rock) το οποίο είναι αρκετά κορεσμένο και σημαντικά περιορισμένο στις επιλογές της ηχητικής του προσέγγισης, παρόλ’ αυτά, κατάφεραν πανηγυρικά να κερδίσουν το στοίχημα του προσωπικού τους ήχου και ύφους και να διαφοροποιηθούν ξεχωρίζοντας ανάμεσα στην πληθώρα παρόμοιων συγκροτημάτων –τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό.

Το παρθενικό άλμπουμ τους, που φέρει το μυστηριώδες όνομά τους -παρεμπιπτόντως, naksatras στον Iνδουϊσμό λέγεται ο κύκλος της σελήνης–, ολοκληρώθηκε πριν μερικούς μήνες, είναι ανεξάρτητη παραγωγή και η live ηχογράφηση έγινε αποκλειστικά με αναλογικά μέσα, κάτι που παίζει πρωτεύοντα ρόλο στο ζεστό και παλιομοδίτικο τελικό αποτέλεσμα.

Όλος ο δίσκος διακατέχεται από 60s/70s ατμόσφαιρα και μια ζωηρή διάθεση για jamming και αυτοσχεδιασμό, κάτι το οποίο φαίνεται να κατέχουν πολύ καλά οι Naxatras. Οι επιρροές από το space rock των πρώιμων UFO, των Hawkwind και την ψυχεδέλεια των Colour Haze είναι αρκετά αισθητές, όμως είναι σωστά φιλτραρισμένες και δοσμένες πάντα με το δικό τους προσωπικό τρόπο. Οι ωραίες, «βρώμικες» κιθάρες με το έντονο blues και funk παίξιμο –ενίοτε με ανατολίτικο χρώμα–, και το γεμάτο, τζαζίστικο μπάσο που τις συμπληρώνει, πατάνε άψογα πάνω στα στιβαρά, αλλά παιχνιδιάρικα, groovy τύμπανα. Τα γεμάτα delay φωνητικά είναι αρκετά πίσω στη μίξη κι έρχονται σε δευτερεύοντα ρόλο, ολοκληρώνουν όμως τέλεια το ψυχεδελικό τοπίο των Naxatras.

Τα 60 λεπτά του άλμπουμ κυλάνε σα νερό και οι οκτώ συνθέσεις του είναι η μία καλύτερη απ' την άλλη, ξεχωρίζουν όμως το "I am beyonder" με τα βαριά riff και τις ανατολίτικες μελωδίες, το μπλουζίστικο "Downer" με τα καταπληκτικά σόλο κιθάρας –έχω αδυναμία στις βρομομπλουζιές, τι να κανουμε;–, το φανκάδικο "Space Tunnel" και το ταξιδιάρικο "Waves".

Αν και πιστεύω πως στο μέλλον ο προσωπικός τους ήχος μπορεί να εξελιχθεί ακόμη περισσότερο και να τελειοποιηθεί, με την ομώνυμη πρώτη τους δουλειά οι Naxatras πέτυχαν κάτι πολύ σημαντικό: κατάφεραν να μας δώσουν ένα εξαιρετικό πρώτο δείγμα γραφής και να μας αποδείξουν πως είναι μια από τις πιο ελπιδοφόρες και πολλά υποσχόμενες μπάντες της χώρας μας –κι όχι μόνο– στο ψυχεδελικό rock. Εύγε μάγκες! Συνεχίστε έτσι!

Info: www.facebook.com/naxatras

www.naxatras.bandcamp.com

εικόνα αρθρογράφου (Διονύσιος Καλαιτζής)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Διονύσιος Καλαιτζής

Γεια σας! Με λένε Διονύση και είμαι... καλα(;)! Μιας και η φύση με προίκισε με υπερμεγέθη ώτα, άδραξα την ευκαιρία κι έτσι από μικρός άρχισα να ακούω μανιωδώς και ασταμάτητα μουσική, κυρίως ροκ, αλλά και οτιδήποτε άλλο είχε φασαριόζικα κλαπατσίμπαλα και μου φαινόταν αυθεντικό. Αργότερα άρχισα να γρατζουνάω ολημερίς κιθάρα, πέρνοντας τα αφτιά πρώτα των γονιών κι αργότερα των φίλων μου, καθώς και να μουντζουρώνω με κάρβουνο και μολύβι όποιο χαρτί έβλεπα μπροστά μου. Προσπάθησα (κι ακόμη προσπαθώ) να γράψω τη δική μου μουσική και παίζω κιθάρα σε τοπικό συγκρότημα. Γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζω στην Θεσσαλονίκη κι έχω σπουδάσει Μουσική με Τεχνολογία. Αυτά τα ολίγα. 

Artcore magazine's footer