Άρθρα :: Auditorium articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

12.01
2016

Live Review: Οι Last Drive Unplugged στο Τριανόν

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Live Review: Οι Last Drive Unplugged στο Τριανόν)

Το πρώτο live της χρονιάς, παρά το γεγονός ότι δεν είχε ηλεκτρικό ήχο, έθεσε ιδιαίτερα ψηλά τον πήχη των απαιτήσεων για τη συνέχεια. Όχι τυχαία, καθώς στη σκηνή ήταν οι Last Drive, ούτε όμως και βέβαια, γιατί κανείς δεν ήξερε τι ακριβώς περίμενε να ακούσει. Ας δούμε πως οι Alex K, Γιώργος Καρανικόλας και τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος κατάφεραν να συνεπάρουν το κοινό που γέμισε το Τριανόν επί δύο συνεχόμενες βραδιές.

Λίγες μέρες πριν τελειώσει το 2015, ο Αλέξης Καλοφωλιάς, στη συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο Artcore έλυσε την απορία μας για το πώς το επικείμενο ακουστικό live set στο Τριανόν θα μεταμόρφωνε τον σκληρό Garage ήχο των Drive - και πως η μεταμόρφωση αυτή θα έδενε με την ιστορία του συγκροτήματος - με μια απάντηση που εμπεριείχε στο επίκεντρό της την απόλυτη σημασία της μουσικής και ειδικά του κάθε τραγουδιού ξεχωριστά. Μας είπε χαρακτηριστικά ότι: «πίσω από κάθε τραγούδι υπάρχει μια μικρή ιστορία που παραμένει ατόφια, άσχετα με τον τρόπο που θα τη διηγηθείς. Αν μπορείς να παίξεις το τραγούδι με μία ακουστική (κιθάρα) και συνεχίζει να σε εμπνέει, τότε κάντο. Η ακουστική ενορχήστρωση είναι μια διαφορετική ανάγνωση και τα στοιχεία που έρχονται στην επιφάνεια είναι άλλα, οι ιστορίες όμως παραμένουν οι ίδιες». 

Αν ισχύει το ρητό ότι υπάρχουν δυο πλευρές σε κάθε ιστορία, αν υπάρχουν δηλαδή δύο αναγνώσεις, τότε, οι Last Drive, με τον τρόπο που εκτέλεσαν τα τραγούδια τους στις unplugged συναυλίες τους, όχι μόνο μας έδωσαν να καταλάβουμε ότι κάτι τέτοιο όντως ισχύει, αλλά μας έκαναν να αναρωτιόμαστε μήπως τελικά μπορούν να υπάρχουν ακόμα περισσότεροι τρόποι ανάγνωσης! Φτάνοντας όμως πάντα στο ίδιο αποτέλεσμα. Γιατί το αποτέλεσμα ήταν και πάλι ένα: Rock ‘n’ Roll! 

Η αλήθεια είναι ότι το κοινό δεν ήταν υποψιασμένο για το τι επρόκειτο να ακούσει. Στα πηγαδάκια πριν την έναρξη της συναυλίας διαφαινόταν ένας σκεπτικισμός… Έτσι αισθανόμουνα κι εγώ. Ο Alex K στην ίδια συνέντευξη μου είχε πει ότι η όλη προσπάθεια ξαφνιάζει και τους ίδιους τους Drive καθώς το όλο θέμα διαμορφώνεται μπροστά τους, οπότε κι εγώ ομολογώ πως είχα μια περίεργη διάθεση... Ήταν οι πολύ θετικές ανταποκρίσεις της προηγούμενης βραδιάς και κάποια ενθουσιώδη σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που μετρίαζαν κάπως τον αρχικό δισταγμό. Πριν την έναρξη όμως, συναντήσαμε τον διαχρονικό συνεργάτη των Drive, Μιχάλη Τζάνογλο, ο οποίος μας διαβεβαίωσε ότι το live της Παρασκευής ήταν όντως εκπληκτικό και ότι του Σαββάτου, στο οποίο πήγαμε, θα ήταν ακόμα καλύτερο! 

Και πράγματι… Δεν μιλάμε για μια συναυλία αλλά για μια, τολμώ να πω, θρησκευτική τελετή. Οι Drive στο δελτίο τύπου μιλούσαν για μια «απογυμνωμένη» εκδοχή της δουλειάς τους, όμως τα πράγματα δεν ήταν καθόλου έτσι. Ναι… κάποια κομμάτια δεν ήταν εύκολα αναγνωρίσιμα όταν ξεκινούσαν, ναι… η έλλειψη ηλεκτρικών βοηθημάτων απαιτούσε ακόμα μεγαλύτερη δεξιοτεχνία και αφοσίωση στο παίξιμο, ναι… τόσο το γκρουπ όσο και το κοινό είχαν μια αρχική αμηχανία, αλλά… Το αφοσιωμένο επί δεκαετίες κοινό των Drive, όπως και οι νεότεροι φίλοι, πολύ γρήγορα ξεπέρασαν τους ενδοιασμούς τους, αναγνώρισαν τα τραγούδια, εκστασιάστηκαν, σιγοτραγουδούσαν (αργότερα τραγουδούσαν και μεγαλόφωνα) και στο τέλος χειροκρότησαν όρθιοι το συγκρότημα. Αν έπαιζαν άλλες δύο ώρες, το κοινό θα έμενε εκεί, ακόμα και όσοι αναγκάστηκαν λόγω έλλειψης καθισμάτων να μείνουν όρθιοι ή βολεύτηκαν όπως - όπως στους διαδρόμους. Είναι χαρακτηριστικό της έκστασης στην οποία βρεθήκαμε όλοι ότι οι περισσότεροι σεβάστηκαν τον χώρο και ξέχασαν να ανάψουν τα τσιγάρα τους εκτός ελαχίστων (και μάλιστα προς το τέλος της συναυλίας). 

Στο καθαρά μουσικό κομμάτι - ειδικά στο θέμα της «απογύμνωσης» οι Αλέξης Καλοφωλιάς, Γιώργος Καρανικόλας, Chris B.I., Στέφανος Φλώτσιος (υποβοηθούμενοι σε κάποια κομμάτια από το Νίκο Κετζέα), μπόρεσαν να μας δηλώσουν την καταγωγή τους και τις επιρροές τους. Όχι πως δεν το ξέραμε ήδη, αλλά ας πούμε ότι το έκαναν με μεγαλύτερη σαφήνεια, συμμετέχοντας και αυτοί στο σαγηνευτικό κλίμα που είχε δημιουργηθεί αποτίοντας τιμές στην Ψυχεδέλεια, την Americana, το Garage, σε ολόκληρο το Rock ‘n’ Roll εν τέλει. 

Στο τέλος μείναμε για αρκετή ώρα εκεί, κοιτάζοντας την άδεια σκηνή στην οποία δέσποζε το τεράστιο banner των Last Drive, αναλογιζόμενοι αν αξίζει να συνεχίσουμε τη βραδιά μας κάπου αλλού, έπειτα από αυτό που είχαμε ακούσει. Κάναμε το λάθος να συνεχίσουμε, αλλά μετά από μόλις ένα ποτό επιστρέψαμε σπίτια μας, για να μην χάσουμε εντελώς την αίσθηση της απόλυτης ικανοποίησης που μας έδωσαν για μια ακόμα φορά οι σύγχρονοι αρχιερείς του ελληνικού Rock. 

Οι Last Drive θα παρουσιάσουν το unplugged live set και στη Θεσσαλονίκη το Σάββατο 16 Ιανουαρίου στο Eightball Live Stage, Πίνδου 1, Λαδάδικα. Μην το χάσετε!

εικόνα άρθρου (Live Review: Οι Last Drive Unplugged στο Τριανόν)

Πληροφορίες

The Last Drive Unplugged Live στο Τριανόν, Κοδριγκτώνος 21, Αθήνα
Ημερομηνία: Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2016
Διοργανωτές: Chris Makridakis & Thomas Machairas
Set List: Whisper Her Name - Maureen - Straight Ahead - The Drop - Have Mercy - Dead End Street - Joe Espositoe’s Gun - Midnite Hop - Everybody Moves - Hole in the Wall - Headlong to the Edge - Sister Dawn - Always the Sun - Sidewalk Stroll - Get Out of My Life - Devil May Care - Valley of Death - Black Limo - I Love Cindy

Φωτογραφίες: Χριστίνα Λίβερη

εικόνα αρθρογράφου (Solus Ipse Gherkin)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Solus Ipse Gherkin

Ο Solus Ipsen Gherkin κατάγεται από έναν μακρινό πλανήτη και βρέθηκε στη Γη το 1968 εξ αιτίας ενός ατυχήματος κατά τη διάρκεια ενός διαγαλαξιακού ταξιδιού. Έκτοτε, πάσχιζε να αποκτήσει γήινη υπόσταση αλλά κατάφερε να γίνει άνθρωπος μόλις το 2015. Όλα τα προηγούμενα χρόνια, η εξωγήινη φύση του έβρισκε καταφύγιο σε συχνότητες, ακτίνες laser και οπτικές ίνες στις οποίες το μόνο που μπορούσε να αισθάνεται και να καταλαβαίνει ήταν η μουσική. Σήμερα, είναι μεν επιτέλους άνθρωπος αλλά δεν ξέρει να κάνει τίποτα άλλο από το να ζει, να μιλά και να γράφει για μουσική (και γι αυτόν τον λόγο το υπόλοιπο ανθρώπινο είδος του φέρεται με επιείκεια).

Artcore magazine's footer