Άρθρα :: Auditorium articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

29.01
2014

Lifelike Portrait: Η μουσική επανέρχεται στην πόλη

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Lifelike Portrait: Η μουσική επανέρχεται στην πόλη)

Είναι γνωστό ότι η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη που πάντα έβγαζε καλά ροκ- και όχι μόνο- συγκροτήματα. Πρόσφατο παράδειγμα οι Lifelike Portrait που έρχονται να μας εκπλήξουν με ένα υπέροχο ντεμπούτο.

Οι Lifelike Portrait είναι δημιούργημα του συνθέτη και κιθαρίστα Γιώργου Βασίλα. O έμπειρος αυτός μουσικός, «ψημένος» επί σειρά ετών σε μπάντες τις πόλης, εδώ και 3 χρόνια είναι πλήρως αφοσιωμένος σε ένα project που φέρει απόλυτα τη μουσική του σφραγίδα. Το “Closure 1” είναι ένα κυρίως κιθαριστικό album που όμως ξεφεύγει από τα όρια της κλισέ ροκ τραγουδοποιΐας. Ακούγοντας τα τραγούδια του δίσκου είσαι σχεδόν σίγουρος ότι αποτελεί δημιουργία ανθρώπων που έχουν πλήρη συνείδηση του τι κάνουν και γνωρίζουν καλά τον παγκόσμιο μουσικό χάρτη.

Ο Γιώργος Βασίλας, πλαισιωμένος από τους Μάκη Γεωργακάκη και Γιάννη Μπέλλο στο μπάσο, τον Ηλία Πετρίδη στα πλήκτρα, τους Πασχάλη Ιγνατιάδη, Δημήτρη Ζήκα και Μπάμπη Πετσίνη στα τύμπανα και τη Λίνα Ζηνά στα φωνητικά, καταφέρνει να πλάσει ένα μουσικό τοπίο που όμοιό του μπορούμε να δούμε ίσως μόνο σε μπάντες του εξωτερικού. Δέκα συνθέσεις με δυναμισμό, ευαισθησία, καθαρές μελωδίες και την ιδιαίτερη χροιά μιας εξαιρετικής τραγουδίστριας. Τραγούδια που ισορροπούν ιδανικά ανάμεσα στο post rock και την alternative αισθητική ενός μοντέρνου rock ιδιώματος. Μετά το “Intro” που μας βάζει στο κλίμα του δίσκου ακούμε το “Go To Hell”, σαν το απόλυτα επιθετικό ξεκίνημα του album με το “No More Misery” να αποτελεί την ιδανική συνέχεια σε παρόμοιο μοτίβο. Το “Still Here” θα μπορούσε να είναι το soundtrack μιας ερωτικής ιστορίας με απρόβλεπτο τέλος, μια μπαλάντα που θυμίζει κάτι από Blackfield στις καλύτερές τους στιγμές. Ειδικά τα έγχορδα αλλά και το βάθος στο snare drum δίνουν αυτήν ακριβώς την αίσθηση. Η συνέχεια έρχεται με το πιο αναγνωρίσιμο ίσως τραγούδι του δίσκου, το “Fallin’ Again”, σε παρόμοια αισθητική με το προηγούμενο, αργό και επιβλητικό. Ακολουθούν τα “The Red” και “Aircrash”, ορχηστρικά κομμάτια με όμορφα τοποθετημένα ηχοτοπία και μακρόσυρτες κιθάρες. Κάτι που φαίνεται να ξεφεύγει πάλι από τα κλισέ των ελληνικών- αγγλόφωνων συγκροτημάτων είναι οι όμορφοι στίχοι της Φωτεινής Βελκοπούλου (και της Ιουλίας Χορευταρή στο “Minority”), ειδικά στο “Sunrise”.

Το “Closure 1” κυκλοφορεί σε ηλεκτρονική μορφή αλλά και σε cd που αξίζει να αποκτήσει κανείς, καθώς είναι φτιαγμένο με καλαίσθητο και προσεγμένο τρόπο εμπεριέχοντας τους στίχους αλλά και όλα τα credits αναλυτικά, ενώ στα θετικά είναι και οι φωτογραφίες του ένθετου που αποτελούν συνέχεια του minimal εξωφύλλου.

Οι Lifelike Portrait έχουν το πλεονέκτημα της καλής σκηνικής παρουσίας. Έχοντας πραγματοποιήσει λίγα αλλά πολύ σημαντικά live στη Θεσσαλονίκη, έδωσαν αμέσως το στίγμα μιας καλοπροβαρισμένης μπάντας με σαφή μουσικό προσανατολισμό και ξεκάθαρη ταυτότητα. Τα μέλη της μπάντας στις ζωντανές εμφανίσεις είναι οι: Γιώργος Βασίλας, Γιάννης Μπέλλος, Μπάμπης Πετσίνης, Ηλίας Πετρίδης ενώ στο μικρόφωνο η Λίνα Ζηνά δίνει τη θέση της σε μια άλλη καταπληκτική φωνή, τη Ραχήλ Τσελεπίδου.

Κείμενα (Πηγές)

  • Cd Index

Εικόνες (Πηγές)

  • Photo by Nekti
εικόνα αρθρογράφου (Γιάννης Κυρατσός)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Γιάννης Κυρατσός

Ο Γιάννης Κυρατσός γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Παραδόξως, σπούδασε φυσική αγωγή και όχι μουσική... Έχει εκδώσει δύο προσωπικούς δίσκους ("Ο κόσμος είναι μικρός" Πολύτροπον- 2009 και "Κλείνω τα μάτια να δω" Πολύτροπον- 2012). Το 2008 συμμετείχε στον τελικό του Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης και από τότε έχει πραγματοποιήσει δεκάδες εμφανίσεις με το συγκρότημα του, ενώ το Νοέμβριο του 2012 έλαβε μέρος στην παράσταση Alexander Rock Opera. Είναι υπάλληλος στο μουσικό τμήμα του βιβλιοπωλείου Ιανός στην πλατεία Αριστοτέλους. Βλέπει ταινίες, ακούει δίσκους, κάνει βόλτες, ερωτεύεται και ονειρεύεται...

Artcore magazine's footer