Άρθρα :: Auditorium articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

06.06
2016

Ο King Dude φέρνει ξανά στην Αθήνα το φως της κολάσεως

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ο King Dude φέρνει ξανά στην Αθήνα το φως της κολάσεως)

Για τρίτη συνεχομένη χρονιά ο King Dude έρχεται στην Ελλάδα, κουβαλώντας μαζί του τον απόκοσμο θίασό του και την αγάπη του για το ελληνικό κοινό. Κερδίζοντας σταδιακά φανατικούς φίλους στην Ελλάδα, η νέα του εμφάνιση αναμένεται να είναι το ίδιο συγκλονιστική όσο και οι προηγούμενες.

Ορμώμενος από το Seattle o King Dude (κατά κόσμο Thomas Jefferson Cowgill) είναι ένας γυρολόγος storyteller που τραγουδάει ιστορίες μοναξιάς τυλιγμένες στο ζοφερό σκοτάδι, τις οποίες επενδύει, συνδυάζοντας ένα μελωδικό αλλά και ορισμένες φορές έντονο Rock, στο στυλ του Nick Cave, διανθισμένο με Folk και Country.

Πρόκειται όμως για έναν εξώκοσμο και συχνά δαιμονικό συνδυασμό, που μεταφέρει σκηνές ανείπωτης φρίκης και τραγωδίας από εκείνες που παραμονεύουν στα σιωπηλά σκοτεινά δάση ή τους έρημους αυτοκινητόδρομους της Αμερικής: ιστορίες θανάτου, εγκατάλειψης, ψυχρής μοναξιάς, φόβου, τραγουδισμένες με έναν παραδοσιακό Folk-Blues τρόπο που μετατρέπεται σε Rock κόλαση για να δημιουργήσει τελικά την πιο έρημη εκδοχή Americana που έχουμε ποτέ ακούσει.

Κι όμως… Μέσα σε αυτό το θεοσκότεινο περιβάλλον, ο King Dude μας καλεί να ανακαλύψουμε μαζί του το υπέρτατο φως μέσω της πνευματιστικής διεργασίας που αποτελεί το άκουσμα της μουσικής του και ο θεατρικός Goth τρόπος που τραγουδάει. Οι άκαρδοι δολοφονικοί χαρακτήρες των τραγουδιών, τα νεκροζώντανα τέρατα, οι λάτρεις των δαιμονίων συνθέτουν απλά τον αρχαιοελληνικό χορό που κινείται οριακά μεταξύ του ερμηνευτή και των θεατών και παραπέμπει στις καταβολές του κάθε δράματος που μας εξιστορεί ο King Dude. Ο ίδιος γίνεται το μέσο (medium) εξαγνισμού και συμφιλίωσης με τους εσωτερικούς δαίμονες που μας κατακλύζουν προκειμένου η πνευματιστική αυτή συνύπαρξη να ολοκληρωθεί με την προσωπική μας κάθαρση.

Ο παραλληλισμός με την τραγωδία δεν είναι τυχαίος, καθώς ο King Dude εμπνέεται από τις μυθολογίες και αγαπημένος του ήρωας είναι ο Προμηθέας, ο κομιστής του φωτός στον άνθρωπο. Ως Λουσιφεριανιστής, επίσημος πρεσβευτής μάλιστα της, αναγνωρισμένης στην Αμερική, Greater Church of Lucifer, ο King Dude αναζητά συνεχώς τη λύτρωση που θα επιφέρει στην ψυχή του το φως της αλήθειας, είτε κομίζεται από τον Προμηθέα, είτε από τον Εωσφόρο. Όπως όμως μας είναι γνωστό, η αναζήτηση αυτής της αλήθειας δεν είναι μια εύκολη υπόθεση, καθώς οι ίδιοι οι κομιστές του φωτός καταδικάστηκαν είτε να εκπέσουν στα φλεγόμενα έγκατα της γης είτε να τους τρώνε τα σωθικά, όπως άλλωστε συμβαίνει σε πολλούς από εμάς που βρίσκουν τη ζωή δυσβάσταχτη.

Η αντίθεση του σκότους με το φως στο έργο του King Dude όμως δεν υφίσταται στην πραγματικότητα. Το ένα προϋπάρχει του άλλου και συνθέτουν από κοινού την ίδια πνευματική κατάσταση. Άλλωστε, όπως μας λέει και ο Kundera το «καλό» δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τη συνείδηση του τι είναι «κακό»: οι Πρωτόπλαστοι έπρεπε να καταναλώσουν τον απαγορευμένο καρπό, τον καρπό της αλήθειας, για να συνειδητοποιήσουν τι έχασαν. Οι Λουσιφεριανιστές δεν λατρεύουν τον Σατανά, όπως θα νομίσουν πολλοί, αλλά αντίθετα θεωρούν τον Lucifer ως ένα σύμβολο διαφωτισμού. Ως τέτοιο, ο Εωσφόρος καθοδηγεί τον άνθρωπο προς την ανεξαρτησία, την προσωπική αυτοβελτίωση και τη θέληση να επιδρά θετικά στο άμεσο περιβάλλον μέσω της ικανότητας να διακρίνει το κακό από το καλό, χωρίς τη μεσολάβηση μιας τιμωρητικής θεοκρατίας. Η τέχνη, η επιστήμη, ο φυσικός κόσμος, η ελευθερία της βούλησης και η εσωτερική αναζήτηση είναι τα μέσα για την επίτευξη της ύψιστης πνευματικότητας, που πρέπει να επιτευχθεί στην παρούσα ζωή, αλλά ακόμα και τότε, κανένας δεν πρέπει να παραμένει ήσυχος ότι έφτασε στον στόχο, καθώς τόσο η γνώση όσο και η αντίληψη παραμένουν ατελείς, ασταθείς και υπό αμφισβήτηση.

Αυτό είναι το ιδεολογικό πλαίσιο στο οποίο καλεί ο King Dude τους ακροατές του να συμμετέχουν. Και επιδιώκει τη συμμετοχή αυτή είτε τον ακούει κανείς σπίτι του (με τις οδηγίες για το πώς πρέπει να κρατάει τους στίχους μπροστά στον καθρέφτη για να τους διαβάσει) είτε στις ζωντανές εμφανίσεις και τον μυστικισμό που τις περιβάλει. Σε κάθε περίπτωση, καλούμαστε να τα βάλουμε με τους εσωτερικούς μας δαίμονες έως ότου καταλάβουμε ότι δεν αποτελούν τίποτα άλλο από τις συνθήκες προστασίας του ίδιου μας του εαυτού, που εμείς έχουμε δημιουργήσει: οι δαίμονές μας είναι οι φύλακες άγγελοί μας. Ακόμα και αν το τραγούδι που ακούμε, μας θυμίζει εκείνη τη μοιραία γυναίκα που σαν τη Lilith μας προετοίμαζε ερωτικά μόνο και μόνο για να μας πιεί το αίμα και να μας οδηγήσει με την θέλησή μας στο φέρετρο στο οποίο θα κλειστούμε.

Από όλα τα αγαπημένα και διάσημα ονόματα που ήδη έχουν ξεκινήσει και θα συνεχίσουν να εμφανίζονται στη χώρα μας αυτό το καλοκαίρι, η εμφάνιση του King Dude στις 10 Ιουνίου αποτελεί σίγουρα κάτι παραπάνω από μια συναυλία. Θα είναι μια υπερβατική εμπειρία και από αυτήν την άποψη για μένα θα είναι και η πιο ενδιαφέρουσα εμφάνιση από όλες όσες έχουν ανακοινωθεί. Μαζί του και ο εξίσου καλός και σκοτεινός Of The Wand & The Moon, από τη Δανία και οι δικοί μας The Road Miles, υπόσχονται μια ανεπανάληπτη Goth βραδιά, ιδανικό πρελούδιο για το ηλιοστάσιο που πλησιάζει.

Περισσότερες πληροφορίες για το live στην Αθήνα μπορείτε να δείτε εδώ.

Κείμενα (Πηγές)

  • The Guardian, All Music, rockinathens.gr, rcrdmagazine.com, vice.com, cvltnation.com, avopolis.gr
εικόνα αρθρογράφου (Solus Ipse Gherkin)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Solus Ipse Gherkin

Ο Solus Ipsen Gherkin κατάγεται από έναν μακρινό πλανήτη και βρέθηκε στη Γη το 1968 εξ αιτίας ενός ατυχήματος κατά τη διάρκεια ενός διαγαλαξιακού ταξιδιού. Έκτοτε, πάσχιζε να αποκτήσει γήινη υπόσταση αλλά κατάφερε να γίνει άνθρωπος μόλις το 2015. Όλα τα προηγούμενα χρόνια, η εξωγήινη φύση του έβρισκε καταφύγιο σε συχνότητες, ακτίνες laser και οπτικές ίνες στις οποίες το μόνο που μπορούσε να αισθάνεται και να καταλαβαίνει ήταν η μουσική. Σήμερα, είναι μεν επιτέλους άνθρωπος αλλά δεν ξέρει να κάνει τίποτα άλλο από το να ζει, να μιλά και να γράφει για μουσική (και γι αυτόν τον λόγο το υπόλοιπο ανθρώπινο είδος του φέρεται με επιείκεια).

Artcore magazine's footer