Άρθρα :: Auditorium articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

03.03
2015

Atomic Ape: Ο πειραματισμός στα καλύτερά του

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Atomic Ape: Ο πειραματισμός στα καλύτερά του)

Μια εικόνα χίλιες λέξεις, όπως λέει το γνωστό απόφθεγμα, όταν όμως πρόκειται για μουσική –πόσω δε μάλλον για τη μουσική των Atomic Ape–, τις περισσότερες φορές ακόμα κι οι λέξεις είναι πολύ «λίγες» για να την περιγράψουν. Παρόλ’ αυτά θα προσπαθήσω να σας δώσω μια ιδέα. 

Ας ξεκινήσουμε από τα εύκολα. Οι Atomic Ape στην ουσία είναι οι Orange Tulip Conspiracy –avant-garde/contemporary συγκρότημα από το Σιάτλ των Η.Π.Α.– με άλλο όνομα, οι οποίοι εδρεύουν πλέον στο Λος Άντζελες. Τον Ιανουάριο του 2014 κυκλοφόρησε η πρώτη τους δουλειά με τον τίτλο "Swarm" υπό την στέγη της Mimicry Records, μιας ανεξάρτητης δισκογραφικής εταιρείας με έδρα το Σαν Φρανσίσκο. Ιθύνων νους και κινητήριος μοχλός των Atomic Ape είναι ο Jason Schimmel (Estradasphere, Secret Chiefs 3), ο οποίος, όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα τους, έκανε τέσσερα χρόνια μέχρι να ολοκληρώσει το εν λόγω μουσικό πόνημα, χρόνος που, αν μη τι άλλο, τον δικαιώνει και με το παραπάνω! Στο "Swarm", εκτός από τον βασικό πυρήνα του συγκροτήματος, συμμετέχουν 25 ακόμα μουσικοί της Mimicry Records, συνεισφέροντας ο καθένας με το λιθαράκι του στο πολύπλοκο και εξαιρετικό τελικό αποτέλεσμα. Επίσης, να σημειώσω πως το "Swarm" γράφτηκε σε μπομπίνα και αποκλειστικά με αναλογικά μέσα, πράγμα που σίγουρα παίζει τον ρόλο του στην τελική αίσθηση που αφήνει στον ακροατή. 

Και τώρα ας πάμε στα δύσκολα, στο δια ταύτα, που είναι το μουσικό μέρος των Atomic Ape. Χμ... Αυτό που μπορούμε να πούμε με σιγουριά είναι πως η μουσική των Atomic Ape ανήκει –σε γενικές γραμμές– στην avant-garde/fusion σκηνή, είναι καθαρά οργανική (instrumental) και ιδιαίτερα πειραματική. Από εκεί και πέρα το τοπίο θολώνει. Τα μουσικά είδη, που διαδέχονται το ένα το άλλο σε κάθε κομμάτι, είναι τόσα πολλά και διαφορετικά, αλλά το δέσιμο μεταξύ τους τόσο άψογο, ώστε είναι αδύνατον για κάποιον να τους κατηγοριοποιήσει σε συγκεκριμένο μουσικό ιδίωμα. Είναι σαν να φτιάχνεις ένα κοκτέιλ που αποτελείται από δεκάδες διαφορετικά υλικά: η επιτυχία της γεύσης του εξαρτάται από την ποιότητα των συστατικών, την δοσολογία τους καθώς και από το σωστό ανακάτεμα και οι Atomic Ape φαίνεται ότι είναι ειδικοί σε όλα τα παραπάνω. Swing, jazz, progressive, rock, noise περάσματα, ανατολίτικες μελωδίες και ρυθμοί, μπόλικο βαλκανικό χρώμα κι έντονα στοιχεία από την ελληνική μουσική –ένα κομμάτι ονομάζεται μάλιστα "Heraklion"–, surfάδικες κιθάρες, ακόμη και σημεία ψυχεδέλειας στα χνάρια των Ozric Tentacles είναι μόνο μερικά από τα συστατικά αυτού του εξωτικού μουσικού κοκτέιλ, κάνοντας τα 44 λεπτά του "Swarm" να κυλάνε νεράκι. Η πληθώρα των μουσικών οργάνων που χρησιμοποιούνται σ΄αυτό το μουσικό «σμάρι» (swarm) είναι επίσης μεγάλη: σαξόφωνα, τρομπέτα, ακορντεόν, βιολί, πλήκτρα, τύμπανα, μπάσο, κιθάρα, μεταλλόφωνο, έως και μπουζούκι.

Οι Atomic Ape απευθύνονται σε «απαιτητικούς» ανθρώπους που αγαπούν την καλή κι αυθεντική μουσική, έξω και πέρα από ταμπέλες και ομαδοποιήσεις. Όμως νομίζω πως είπα πάρα πολλά... Όποιος θέλει να τους καταλάβει καλύτερα μπορεί απλά να κλείσει τα μάτια του και να αφήσει τη μουσική τους να κυλήσει στα κύτταρά του.

για το Artcore γράφει:
Καλαϊτζής Διονύσιος

-
αντί βιογραφικού
εικόνα αρθρογράφου (Artcore)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Artcore

Επειδή ξέρουμε πόσο θα θέλατε να μιλήσετε σε γνωστούς αγαπημένους και νέους αλλά πολλά υποσχόμενους δημιουργούς, αλλά πού να τρέχετε τώρα, θα το κάνουμε εμείς στο Artcore, δηλαδή οι Αrtκόρες και Artκούροι που μαζί αποτελούμε μια πολυσχιδή και αρμονική (4 με 6 κάθε απόγευμα) προσωπικότητα υψηλού δημοσιογραφικού κύρους που ζεί για να ρωτάει και ρωτάει για να ζήσει (αυτό και εσείς) καλύτερα… Επίσης η ιδία περσόνα θα είναι υπεύθυνη για την προώθηση δημιουργών, ομάδων, συγκροτημάτων, χώρων, εκδηλώσεων, λιτανειών, γάμων και βαπτίσεων, με (ατυπικά) δελτία τύπου και λοιπά κουραφέξαλα τα οποία θα δημοσιεύονται ανά καιρούς σε άλλα μέσα, διαδικτυακά και μή (χειρότερα). Ευχαριστούμε.

Artcore magazine's footer