Άρθρα :: Auditorium articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

30.12
2016

1976-2016: 40 Χρόνια Αναρχίας (Μέρος B)

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (1976-2016: 40 Χρόνια Αναρχίας (Μέρος B))

Δεκέμβριος 1976. Στο νούμερο 38 των βρετανικών charts βρίσκεται το πρώτο single που κυκλοφορούν οι Sex Pistols, το “Anarchy in the UK”. Η παρουσία του στο top 40 έκλεινε μια σειρά σημαντικών γεγονότων, ηχογραφήσεων και κυκλοφοριών που συνέβησαν εκείνη τη χρονιά, που έμελλε να αλλάξουν τη Rock για πάντα. Στο πρώτο μέρος του αφιερώματος για το 1976 είδαμε το πλαίσιο μέσα από το οποίο ξεπήδησε το Punk Rock, και πως εκφράσθηκε αρχικά στην Αμερική. Στο δεύτερο μέρος περνάμε στη Βρετανία και θυμόμαστε ποια μεγάλα συγκροτήματα δημιουργήθηκαν εκείνη τη χρονιά.

Το “Anarchy In The UK”, που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1976, δεν ήταν ο πρώτος δίσκος που θα προωθηθεί στην αγορά ως Punk Rock. Ούτε ο πρώτος δίσκος των Ramones, που κυκλοφόρησε την άνοιξη, βγήκε στην αγορά ως Punk, καθώς οι δισκογραφικές εταιρείες καθυστέρησαν να δουν το Punk ως προϊόν marketing. Εκτός από τη θρυλική Stiff Records, που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο και προώθησε ως Punk το “New Rose” των The Damned, που είχαν σχηματιστεί νωρίτερα την ίδια χρονιά. Οι The Damned ακολουθούσαν μουσικά τους Sex Pistols και άνοιγαν τις συναυλίες τους, αλλά ευτύχησαν να δουν τον δικό τους δίσκο να κυκλοφορεί νωρίτερα. Ακόλουθοι των Pistols ήταν και οι Buzzcoks που δημιουργήθηκαν τον Φεβρουάριο του 1976. Μάθανε για αυτούς στο Bolton όπου βρίσκονταν, κατέβηκαν στο Λονδίνο, τους είδαν ζωντανά και αμέσως κανόνισαν να παίξουν μαζί τους στο Lesser Free Trade Hall του Manchester τον Ιούνιο, με τους Buzzcoks να είναι η support μπάντα της βραδιάς. Στο κοινό εκείνης της συναυλίας βρίσκονταν ο Mark E. Smith και οι φίλοι του, οι οποίοι ως τότε διασκέδαζαν καταναλώνοντας ναρκωτικά με τα οποία συνόδευαν τους προσωπικούς λογοτεχνικούς πειραματισμούς τους. Βλέποντας τους Sex Pistols, αποφάσισαν να αφήσουν τη λογοτεχνία και να πιάσουν τη μουσική, σχηματίζοντας τους The Fall, εμπνεόμενοι από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Camus. H παρέα αυτή θα χαλάσει, ο Smith όμως θα κρατήσει τους The Fall ζωντανούς μέχρι σήμερα, συνδέοντας το Punk με όλα τα underground μουσικά στυλ του Alternative Rock που ακολούθησαν στην πορεία. Ένα μήνα αργότερα, τον Ιούλιο του 1976, δυο παιδικοί φίλοι, οι Bernard Sumner και Peter Hook, θα παρακολουθήσουν ένα άλλο live των Sex Pistols και θα αποφασίσουν να φτιάξουν το δικό τους συγκρότημα. Θα βάλουν αγγελία ζητώντας τραγουδιστή και θα εμφανιστεί ο Ian Curtis. Χάρις στην προσωπικότητά του και χωρίς να χρειαστεί καν να γίνει audition θα αναλάβει αμέσως τα φωνητικά. Οι Joy Division είχαν δημιουργηθεί και μαζί με αυτούς η τάση του Post-Punk, πριν καν καλά-καλά το ίδιο το Punk προλάβει να καθιερωθεί!

Οπαδός των Sex Pistols ήταν και η Siouxsie Sioux. Ανήκε μάλιστα σε ένα γκρουπ ακόλουθων του συγκροτήματος που ονομάζονταν Bromley Contingent, στο οποίο ανήκε και ο «κολλητός» της Steven Severin. Οι δυο τους θα ανέβουν για πρώτη φορά στη σκηνή εντελώς τυχαία τον Σεπτέμβριο του 1976, αντικαθιστώντας ένα γκρουπ που ματαίωσε την εμφάνισή του σε ένα Punk festival, χωρίς να έχουν κάνει ποτέ πριν ούτε μία πρόβα! Οι Siouxsie and The Banshees όμως είχαν γεννηθεί! Πολύ γρήγορα θα κινηθούν σε Goth στιλιστικές μορφές, δημιουργώντας μια ακόμα τάση στη γενικότερη οικογένεια του Punk-New Wave. Σε αυτήν την κατηγορία θα ενταχθεί ένα άλλο συγκρότημα που δημιουργήθηκε την ίδια χρονιά και έγινε παγκόσμια γνωστό ως… The Cure. Βέβαια, το 1976 το συγκρότημα του Robert Smith, ονομαζόταν Malice και έπαιζαν Punk. Θα μετονομαστούν την επόμενη χρονιά σε Easy Cure και ένα χρόνο μετά θα αρχίσουν να κατακτούν τον κόσμο με το όνομα που όλοι τους γνωρίζουμε. Στην παρέα των Bromley Contingent ανήκε και μια άλλη ιδιαίτερη φιγούρα που κανονικά ονομαζόταν William Michael Albert Broad… Ο ίδιος θα αλλάξει το όνομα του σε Billy Idol, θα ασπαστεί το Punk και τον Νοέμβριο του 1976 θα δημιουργήσει τους Generation X και εκμεταλλευόμενος το παρουσιαστικό του θα προσδώσει στο Punk το sex appeal που του έλειπε. 

Τη μεγάλη διαφορά όμως θα κάνει ένα συγκρότημα που πραγματικά θα συνδέσει το Punk αφενός με την επανάσταση, τα κινήματα και την ιδεολογία της ανατροπής και αφετέρου με τη μουσική γενικότερα, υιοθετώντας ένα σωρό διαφορετικά μουσικά στυλ μέσα στη γενικότερη μανιέρα του Punk, όπως Reggae, Dub, Funk, Ska και Rockabilly. Και αυτοί δεν είναι άλλοι από τους The Clash. Ο Joe Strummer, frontman των The Clash, επίσης εμπνεύστηκε από τους Sex Pistols που τους είδε να παίζουν τον Απρίλιο του 1976, όταν οι τελευταίοι άνοιξαν ένα live για το Pub Rock συγκρότημα που ο ίδιος είχε εκείνη την εποχή, τους 101ers. Αμέσως κατάλαβε ότι το Punk ήταν το μέλλον του Rock ‘n’ Roll και σε ένα μήνα σχημάτισε τους The Clash, που έμελε να γίνουν “The Only Band That Matters" και οι αδιαφιλονίκητοι πατριάρχες του Punk.

Το άνοιγμα στην πολιτική που επιχείρησαν οι The Clash, θα εμπνεύσει ένα ακόμα σημαντικό συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 1976 στο Λονδίνο. Οι The Tom Robinson Band θα συνδέσουν σε μεγάλο βαθμό τη μουσική τους με τις πολιτικές τους απόψεις, τοποθετώντας τους εαυτούς τους με δυναμισμό ενάντια στον ρατσισμό, προωθώντας ταυτόχρονα τα δικαιώματα της LGBT κοινότητας. Το άνοιγμα των The Clash σε άλλα είδη μουσικής των οποίων η τονικότητα, η προσήλωση στο ρυθμό και ο στόχος της εκρηκτικότητας μετουσίωναν την πραγματική έννοια του Rock ‘n’ Roll, βοήθησαν και άλλα συγκροτήματα να διεκδικήσουν και να καταλάβουν με επιτυχία τη δική τους θέση στο μουσικό στερέωμα της εποχής. Ένα από αυτά ήταν οι Madness, που επίσης σχηματίστηκαν το 1976. Έπαιζαν Ska, μια «μαύρη» μουσική με καταγωγή από τη Jamaica, που θα υπογραμμίζει πάντα τις πραγματικές πολιτικές απόψεις του συγκροτήματος, που κατηγορήθηκε άδικα για ρατσισμό μόνο και μόνο επειδή η μουσική του ήταν τελικά τόσο μα τόσο «αγγλική». Οι Madness θα αλλάξουν διάφορα ονόματα πριν καταλήξουν το 1978 στο όνομα με το οποίο έκαναν τεράστια επιτυχία την δεκαετία του 1980.

Οι Sex Pistols δεν θα μακροημερεύσουν. Σύντομα θα διαλυθούν κάτω από το βάρος της αυταρέσκειάς τους που τους έκανε να νομίζουν ότι μπορούν να αλλάξουν τα πάντα. Φυσικά σε αυτήν την εξέλιξη έπαιξαν ρόλο και οι κακοί δαίμονες του Rock ‘n’ Roll: ναρκωτικά και αλκοόλ. Παρόμοια εξέλιξη, θα έχουν και άλλα συγκροτήματα του 1976 - κάποια μάλιστα με δυσάρεστες προεκτάσεις όπως οι Joy Division. Το 1976 όμως, η ανάδειξη μιας εναλλακτικής κουλτούρας και στάσης ζωής για όσους εμπνεύστηκαν από αυτήν τα χρόνια που ακολούθησαν, άφησαν ένα ανεξίτηλο στίγμα στην ιστορία της μουσικής που είναι ορατό ακόμα και σήμερα. Κύριο όμως επίτευγμα εκείνης της εποχής είναι η διάσωση του Rock: Punk may be dead but Rock ‘n’ Roll will never die!

εικόνα αρθρογράφου (Solus Ipse Gherkin)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Solus Ipse Gherkin

Ο Solus Ipsen Gherkin κατάγεται από έναν μακρινό πλανήτη και βρέθηκε στη Γη το 1968 εξ αιτίας ενός ατυχήματος κατά τη διάρκεια ενός διαγαλαξιακού ταξιδιού. Έκτοτε, πάσχιζε να αποκτήσει γήινη υπόσταση αλλά κατάφερε να γίνει άνθρωπος μόλις το 2015. Όλα τα προηγούμενα χρόνια, η εξωγήινη φύση του έβρισκε καταφύγιο σε συχνότητες, ακτίνες laser και οπτικές ίνες στις οποίες το μόνο που μπορούσε να αισθάνεται και να καταλαβαίνει ήταν η μουσική. Σήμερα, είναι μεν επιτέλους άνθρωπος αλλά δεν ξέρει να κάνει τίποτα άλλο από το να ζει, να μιλά και να γράφει για μουσική (και γι αυτόν τον λόγο το υπόλοιπο ανθρώπινο είδος του φέρεται με επιείκεια).

Artcore magazine's footer