Άρθρα :: Auditorium articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

28.12
2016

1976-2016: 40 Χρόνια Αναρχίας (Μέρος Α)

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (1976-2016: 40 Χρόνια Αναρχίας (Μέρος Α))

Δεκέμβριος 1976. Στο νούμερο 38 των βρετανικών charts βρίσκεται το πρώτο single που κυκλοφορούν οι Sex Pistols, το “Anarchy In The UK”. Η παρουσία του στο top 40 έκλεινε μια σειρά σημαντικών γεγονότων, ηχογραφήσεων και κυκλοφοριών που συνέβησαν εκείνη τη χρονιά, που έμελλε να αλλάξουν τη Rock για πάντα, χαρακτηρίζοντάς τη ως μια από τις πλέον σημαντικές στην ιστορία της μουσικής. Το τι ακριβώς συνέβη τότε, θυμόμαστε στην ανασκόπηση - αφιέρωμα που ακολουθεί: 1976 λοιπόν, η χρονιά που καθόρισε τη μουσική – και όχι μόνο – πορεία πολλών από εμάς.

Το 1976 στη νεολαία της εποχής κυριαρχούσε η τάση προς την αδιαφορία και τον μηδενισμό. Τα ιδανικά της επαναστατικής ρήξης της δεκαετίας των 1960s και ο χίπικος ιδεαλισμός της υπερβατικής αδελφοσύνης είχαν ξεφτίσει. Στη μουσική μεσουρανούσε η Disco που εξέφραζε απόλυτα αυτόν τον μηδενισμό, προτρέποντας τους νέους σε μια ασταμάτητη χορευτική και σεξουαλική διασκέδαση υποβοηθούμενη από κοκαΐνη. Ομοίως, τα μεγάλα ονόματα της Rock απέβαλαν οποιαδήποτε σχέση με ιδέες αμφισβήτησης, υπέγραψαν δηλώσεις νομιμοφροσύνης στο mainstream και επικεντρώθηκαν στην αποθέωση του sex, της λάμψης και της χρυσόσκονης. Το λεγόμενο Glam Rock της εποχής εκείνης, αποτέλεσε το επιστέγασμα αυτής της στροφής. Tο Heavy Metal, αν και διέθετε την εκρηκτικότητα που πάντα αναζητά η νεολαία διαπνεόταν από πομπώδες ύφος και ένα θεματικό ρομαντισμό που άφηνε αδιάφορους πολλούς νέους. Τέλος, το Progressive Rock προσκαλούσε τους μουσικόφιλους σε μοναχικά αστρικά ταξίδια που μπορούσαν να πραγματοποιήσουν, εάν και εφόσον βρίσκονταν σε νεκροζώντανη κατάσταση…

Το πραγματικό Rock ‘n’ Roll, η στιγμιαία έκφραση εκρηκτικότητας και αποθέωσης της ελευθερίας κινδύνευε να χαθεί. Την απάντηση σε αυτόν τον κίνδυνο έδωσε η άνοδος του Punk Rock. Το Punk ως εξέλιξη του Garage και του βρετανικού Pub Rock ήρθε να συνταράξει και να αλλάξει το μουσικό κατεστημένο στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Αμφισβήτησε έντονα τη μετάβαση της Rock στα μεγάλα στάδια και προπαγάνδιζε την επιστροφή της μουσικής σε μικρά venues, όπου η επαφή του μουσικού με το κοινό ανακατεμένη με την υγρασία του ιδρώτα και τη μυρωδιά της μπύρας, συνιστούσε την ουσιαστική σημασία του Rock ‘n’ Roll! 

Η επιστροφή στο καθαρό, ωμό, στιγμιαία εκρηκτικό αλλά και συνάμα ανατρεπτικό Rock ‘n’ Roll θα συμβεί εκεί γύρω στο 1975, με τη δημιουργία των Sex Pistols. Το Punk θα επιχειρήσει να υιοθετήσει κινηματικό χαρακτήρα, με πολιτικά στοιχεία ανατροπής του κατεστημένου, αλλά δεν θα τα καταφέρει. Ως προϊόν του πολιτικού αποπροσανατολισμού και του μηδενισμού που διέπνεε τη νεολαία της εποχής, θα παραμείνει μάλλον ένα κίνημα επαναστατών χωρίς αιτία, με την αντίθεση για την αντίθεση να παραμένει το κύριο χαρακτηριστικό του. Οι ίδιοι οι Sex Pistols ποτέ δεν θα καταφέρουν να γίνουν όχημα ιδεών ανατροπής, παραμένοντας μια παρέα που απλά έβριζε τους πάντες και τα πάντα. Το Punk όμως έθεσε τις βάσεις για την καθιέρωση μιας εναλλακτικής κουλτούρας, που θα αμφισβητούσε τα καθιερωμένα πρότυπα μόδας, δίνοντας έμφαση στο δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού: την ελευθερία δηλαδή καθενός να ορίζει μόνος του τα γούστα του, τις ιδέες του, τον προσανατολισμό και τις επιδιώξεις του, χωρίς να άγεται και να φέρεται ως πρόβατο στα νύχια μιας κυρίαρχης μόδας που προπαγανδίζει μια ενιαία και ολοκληρωτική «χρηστή» συμπεριφορά. 

Πριν ακόμα φτάσουμε στον Δεκέμβριο του 1976 και το σκαρφάλωμα του “Anarchy In The UK” στα βρετανικά charts, είχε προηγηθεί τον Απρίλιο η κυκλοφορία στις ΗΠΑ του πρώτου δίσκου των Ramones από τη Νέα Υόρκη με τίτλο το όνομά τους. Οι Ramones, παρά τα μακριά μαλλιά τους και το «παλαιοροκάδικο» στυλ, εντάχθηκαν αμέσως στην οικογένεια του Punk. Σκοπός τους ήταν το Rock ‘n’ Roll, η διαφήμιση όμως που τους έκανε το αμερικανικό περιοδικό Punk και η επιτυχία που είχαν στη Βρετανία από κοινού με τους Sex Pistols, τους συνέδεσε άρρηκτα με τη σκηνή αυτή. Την επιστροφή στις ρίζες του Punk και συγκεκριμένα στο Garage θα σηματοδοτήσει ένα ακόμα συγκρότημα που ιδρύθηκε το 1976 στη Νέα Υόρκη, οι The Fleshtones που ανακάλυψαν το ενδιαφέρον τους για τη μουσική όταν ένας συγκάτοικός τους, φεύγοντας από το διαμέρισμα που νοικιάζανε, άφησε «προίκα» μια κιθάρα και ένα μπάσο. Οι The Fleshtones θα ενισχύσουν τον ήχο τους με φυσαρμόνικα, σαξόφωνο και πλήκτρα και θα επιμείνουν να εμφανίζονται ως Garage συγκρότημα, μέχρι τις μέρες μας. To Punk, όμως, απέκτησε το 1976 εκπρόσωπο και στη Δυτική Ακτή: στο Sacramento δημιουργούνται οι The Cramps, που θα συνδέσουν το Punk με το Rockabilly, δημιουργώντας ένα εντελώς νέο είδος… το Psychobilly και θα αποκτήσουν για χρόνια ένα φανατικό κοινό αφοσιωμένων ακόλουθων. Την ίδια χρονιά κυκλοφορεί στην Αμερική και ο πρώτος δίσκος των Blondie. Αν και δεν ήταν ακριβώς Punk με τη στενή έννοια, η Debbie Harry και η παρέα της, εμβολίασαν το Punk με Pop αισθητική και ηλεκτρονικούς ήχους καθιερώνοντάς το σε ευρύτερο κοινό. Δημιούργησαν έτσι τη μεγάλη οικογένεια του New Wave. Ένα άλλο αμερικανικό συγκρότημα που θα παντρέψει θαυμάσια την πίστη στο Rock ‘n’ Roll με την Punk διάθεση και την Pop κουλτούρα των 1960s, δίνοντας συμπαγές νόημα στο τι σημαίνει New Wave, σχηματίστηκε επίσης το 1976 και δεν είναι άλλοι από τους B-52’s

Αυτά συνέβησαν στην Αμερική το έτος που το Punk μπήκε για τα καλά στον μουσικό χάρτη της Rock. Πολύ σημαντικά γεγονότα συνέβησαν βέβαια στην από εδώ πλευρά του Ατλαντικού. Το κύμα είχε πλέον ξεκινήσει και θα γινόταν tsunami, με χιλιάδες νέους να ακολουθούν τη νέα μόδα. Εκατοντάδες συγκροτήματα δημιουργήθηκαν. Κάποια από αυτά ήταν ιδιαίτερα σημαντικά, αφήνοντας, όπως και οι Sex Pistols, το στίγμα τους στην ιστορία της μουσικής. Στο Β’ Μέρος θα δούμε ποια μεγάλα συγκροτήματα δημιουργήθηκαν το 1976 στη Βρετανία. 

εικόνα αρθρογράφου (Solus Ipse Gherkin)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Solus Ipse Gherkin

Ο Solus Ipsen Gherkin κατάγεται από έναν μακρινό πλανήτη και βρέθηκε στη Γη το 1968 εξ αιτίας ενός ατυχήματος κατά τη διάρκεια ενός διαγαλαξιακού ταξιδιού. Έκτοτε, πάσχιζε να αποκτήσει γήινη υπόσταση αλλά κατάφερε να γίνει άνθρωπος μόλις το 2015. Όλα τα προηγούμενα χρόνια, η εξωγήινη φύση του έβρισκε καταφύγιο σε συχνότητες, ακτίνες laser και οπτικές ίνες στις οποίες το μόνο που μπορούσε να αισθάνεται και να καταλαβαίνει ήταν η μουσική. Σήμερα, είναι μεν επιτέλους άνθρωπος αλλά δεν ξέρει να κάνει τίποτα άλλο από το να ζει, να μιλά και να γράφει για μουσική (και γι αυτόν τον λόγο το υπόλοιπο ανθρώπινο είδος του φέρεται με επιείκεια).

Artcore magazine's footer