Λόγος + Τέχνη word + art

Άρθρα :: Οκτώβριος 2019 articles :: october 2019

επιλογή γλώσσας
choose language

Σελίδα 1 / 1

εμφάνιση ανά σελίδα :

  • 15
  • 30
  • 50
  • 100
07.10
2019

Νέες Κυκλοφορίες: Με λένε Κόκκινο, του Ορχάν Παμούκ

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Νέες Κυκλοφορίες: Με λένε Κόκκινο, του Ορχάν Παμούκ)
Το «Με λένε Κόκκινο» –ένα βιβλίο του βραβευμένου με Νόμπελ Λογοτεχνίας Ορχάν Παμούκ για την τέχνη και την καλλιτεχνική αφοσίωση, τον έρωτα και τον θάνατο, καθώς και τη σχέση της Ανατολής με τη Δύση– συνδυάζει με συναρπαστικό τρόπο το φιλοσοφικό με το αστυνομικό μυθιστόρημα.
07.10
2019

Νέες Κυκλοφορίες: Το αγρίμι, του Πάολο Κονιέττι

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Νέες Κυκλοφορίες: Το αγρίμι, του Πάολο Κονιέττι)
Ο βραβευµένος µε Strega για τα «Οχτώ βουνά» (Εκδ. Πατάκη, 2018) Πάολο Κονιέττι αφηγείται στο «Αγρίµι» την ιστορία ενός αγώνα µε χέρια γυµνά ενάντια στον πόνο, για να ξαναβρεί ο άνθρωπος τον εαυτό του. Το «Αγρίµι» είναι µια ωδή στη δύναµη του φυσικού κόσµου, στην αναγκαιότητα της διαρκούς πνευµατικής αναζήτησης, στην ικανότητα του πνεύµατος να προσαρµόζεται στη ρευστότητα της ζωής.
07.10
2019

Νέες Κυκλοφορίες: Κυνηγός Κουνελιών, του Λαρς Κέπλερ

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Νέες Κυκλοφορίες: Κυνηγός Κουνελιών, του Λαρς Κέπλερ)
Ο «Κυνηγός Κουνελιών» αναδείχτηκε το πρώτο σε πωλήσεις μυθιστόρημα στη Σουηδία το 2016, καθώς και το πρώτο σε πωλήσεις αστυνομικό μυθιστόρημα στη Νορβηγία την ίδια χρονιά.
07.10
2019

Νέες Κυκλοφορίες: Μηχανές σαν κι εμένα, του Ίαν ΜακΓιούαν

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Νέες Κυκλοφορίες: Μηχανές σαν κι εμένα, του Ίαν ΜακΓιούαν)
Το «Μηχανές σαν κι εµένα» είναι ένα ανατρεπτικό µυθιστόρηµα που θέτει το ερώτηµα αν µια µηχανή µπορεί να κατανοήσει την ανθρώπινη καρδιά ή αν, τελικά, εκείνοι από τους οποίους λείπει η κατανόηση και η ενσυναίσθηση είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι.
07.10
2019

Νέες Κυκλοφορίες: Ένα άλλο Μπρούκλιν, της Jacqueline Woodson

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Νέες Κυκλοφορίες: Ένα άλλο Μπρούκλιν, της Jacqueline Woodson)
Το μυθιστόρημα «Ένα άλλο Μπρούκλιν» φωτίζει με σπαρακτικό τρόπο τη μεταβατική περίοδο κατά την οποία το παιδί πορεύεται προς την εφηβεία και η πολύτιμη αθωότητα έρχεται αντιμέτωπη με τους απτούς κινδύνους της ενηλικίωσης. Με πρόζα κομψή και λυρική, ευαίσθητη και τρυφερή, η Jacqueline Woodson ζωντανεύει τις μνήμες της ηρωίδας της, σκιαγραφώντας την ιστορία μιας φιλίας που τα ίχνη της παρέμειναν ανεξίτηλα μέσα στον χρόνο. Πρόκειται για ένα συναρπαστικό βιβλίο, το οποίο φέρει την υπογραφή μίας από τις πιο προικισμένες Αμερικανίδες μυθιστοριογράφους.
07.10
2019

Νέες Κυκλοφορίες: Πάνω στα ποτάμια που κυλούν, του António Lobo Antunes

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Νέες Κυκλοφορίες: Πάνω στα ποτάμια που κυλούν, του António Lobo Antunes)
Η μνήμη, όπως η ζωή, είναι ένα ποτάμι που κυλάει. Ένας άντρας βρίσκεται σε νοσοκομείο της Λισαβόνας: στα σπλάχνα του, ένας αχινός δεν σταματάει να μεγαλώνει σιωπηλά, ο γιατρός τον ονομάζει καρκίνο. Στο νοσοκομείο, ζαλισμένος καθώς είναι απ’ τον πόνο και τα φάρμακα, ξαναζεί τα παιδικά του χρόνια: τον πατέρα του να παίζει τένις, τη μητέρα του να του κάνει χωρίστρα στα μαλλιά, τα βουνά, τη μυρωδιά της μαρμελάδας στο κελάρι, τις γλάστρες με τα λουλούδια στα σκαλοπάτια, τους έρωτες που δεν βρήκαν ανταπόκριση… Ένα ποτάμι από αναμνήσεις που αναδύονται με την εμφάνιση της αρρώστιας, αλλά η εγγύτητα του θανάτου κάνει το κάλεσμα της ζωής να ακουστεί με μεγαλύτερη δύναμη. Ο António Lobo Antunes ανακατεύει παρελθόν και παρόν, και μάλιστα τη στιγμή που ο αφηγητής μοιάζει να μην έχει πια μέλλον. 
04.10
2019

Το μουσείο της σύγχρονης αγάπης, της Heather Rose

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Το μουσείο της σύγχρονης αγάπης, της Heather Rose)
Είναι τα 16α γενέθλια της Μαρίνα και δεν έχουν τίποτε το ονειρεμένο. Δε φτάνει η εφηβεία και τα προβλήματά της, είναι κι αυτή η μύτη που χιλιάδες φορές ικέτευσε τους γονείς της να χειρουργήσει για να νιώσει πιο όμορφη, είναι κι η ανάμνηση της χτεσινής νύχτας που η μητέρα της πάλι την έσυρε έξω από το κρεβάτι την ώρα που κοιμόταν, ζητώντας της να τεντώσει τα σεντόνια της, γιατί ακόμη και στον ύπνο η πειθαρχία είναι ανεκτίμητη. Τα δώρα της, μέσα στα κακοτυλιγμένα κουτιά τους, είναι το ίδιο θλιβερά όσο και η ζωή της, η στερημένη από τρυφερότητα και χρώμα. Νιώθει ότι κανείς δεν την αγαπάει μέσα στον άσχημο αυτό κόσμο, οπότε ποιο το νόημα; Άλλωστε, μια μέρα όλοι πεθαίνουν.

Artcore magazine's footer