Άρθρα :: Word-Gazette articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

17.09
2020

Νέες Κυκλοφορίες: Λάννυ, του Max Porter

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Νέες Κυκλοφορίες: Λάννυ, του Max Porter)

Ο Λάννυ είναι ένα μικρό αγόρι που διαφέρει από τα άλλα. Αλλόκοτος και ονειροπόλος, τις περισσότερες μέρες σκαρφαλώνει στα δέντρα, βρίσκει καταφύγιο στις μυστικές κρυψώνες του και χάνεται στον λαβύρινθο της καλπάζουσας φαντασίας του.

Οι γονείς του νιώθουν λατρεία, ανάμεικτη με ανησυχία, γι’ αυτό το παιδί που δεν μπορούν να ελέγξουν και να καταλάβουν. Όσο για τους κατοίκους του χωριού όπου έχει εγκατασταθεί η οικογένεια, βλέπουν τον Λάννυ απλώς σαν ένα παιδί «πειραγμένο» και αντιμετωπίζουν καχύποπτα τη σχέση του με τον ηλικιωμένο Πιτ, άλλοτε διάσημο και διαβόητο ζωγράφο, που προκαλεί τα χειρότερα κουτσομπολιά. Μια μέρα, ο Λάννυ εξαφανίζεται. Οι υποψίες στρέφονται αμέσως στον Πιτ. Όσο οργανώνεται η έρευνα, οι φωνές του χωριού μπερδεύονται, για να δώσουν τη δική τους άποψη και εκδο­χή για τα γεγονότα. Μια άλλη φωνή όμως ξεπετάγεται ξαφνικά, αυτή του «Μακαρίτη γερο-Άκανθου», μιας παγανιστικής θεότητας ριζωμένης στο φολκλόρ του χωριού, πνεύματος του δάσους και μπαμπούλα μαζί, που μοιάζει να ενδιαφέρε­ται ιδιαιτέρως για τον Λάννυ.

Από το πρώτο του κιόλας μυθιστόρημα, ο Max Porter χαρακτηρίστηκε ως μια αποκάλυψη της νεότερης βρετανικής λογοτεχνικής σκηνής. Κείμενο εκτός πλαισίου από κάθε άποψη, το «Η θλίψη είναι ένα πράγμα με φτερά» κατάφερε να συγκινήσει βαθιά τους αναγνώστες.

Το «Λάννυ» είναι ένα βιβλίο εξίσου μοναδικό με το προηγούμενο, από το οποίο και διαφοροποιείται, συνεχίζοντας όμως να εμβαθύνει στις ίδιες εμμονές, τις ίδιες αγωνίες, την ίδια ποίηση. Μεγαλύτερης έκτασης, μεγαλύτερης πυκνότητας, με σαφέστερη αφηγηματική δομή, πιο φιλόδοξο επίσης, από την άποψη ότι ενορχηστρώνει μια πληθώρα φωνών και οπτικών, αποτελεί ένα σπουδαίο μυθιστόρημα για την παιδική ηλικία, τη φαντασία, την πίστη και τον φόβο, με δόσεις παρα­μυθιού, συναρπαστικού και τρομακτικού συνάμα. Ο Max Porter δημιούργησε, με τον χαρακτήρα του Λάννυ και των γονιών του, του ηλικιωμένου Πιτ, αλλά κυρίως, ίσως, του Μακαρίτη γερο-Άκανθου, χαρακτήρες πρωτότυπους και εξαιρε­τικά γοητευτικούς. Δημιούργησε επίσης μια πραγματική προσωπική μυθολογία, προσθέτοντας ένα λιθαράκι στο μυθιστορηματικό του οικοδόμημα που δεν μοιάζει με κανένα άλλο.

Το βιβλίο αποτελεί μια μοναδική αναγνωστική εμπειρία: μια καταβύθιση στην καρδιά των λέξεων, σε έναν λαβύρινθο γραμμάτων που χορεύουν πάνω στη σελίδα, που αναπαράγονται και μπερδεύονται συνθέτοντας ένα μεγάλο πεζογραφικό ποίημα το οποίο μοιάζει με καλλιγράφημα. Η λογοτεχνία, σύμφωνα με τον Max Porter, είναι ένα πλάσμα ζωντανό, οργανικό: ανακαλύπτει εκ νέου τη γλώσσα και τη μεταμορφώνει, για να την καταστήσει πιο άμεσα και πηγαία εκφραστική.

Σε απόσταση μίας ώρας από το Λονδίνο, υπάρχει ένα χωριό. Δεν διαφέρει από πολλά άλλα στις μέρες μας: μια παμπ, μια εκκλησία, αγροτόσπιτα με κόκκινα τούβλα, κάποιες εργατικές κατοικίες, και μερικά μεγα­λύτερα σπίτια εδώ κι εκεί. Φωνές αναδύονται, όπως θα μπορούσε να συμβεί οπουδήποτε, που μιλούν για την αγάπη και την ανάγκη και την εργασία και τον θάνατο και τις βόλτες των σκύλων. Αυτό το χωριό ανή­κει στους ανθρώπους που ζουν εκεί, στη γη και στο παρελθόν της γης.

Ανήκει επίσης στον Μακαρίτη γερο-Άκανθο, μια μυθική μορφή που τα μικρά παιδιά τον ζωγράφιζαν κάποτε πράσινο και φυλλώδη, πνιγμένο από βλαστάρια που ξεφυτρώνουν από το στόμα του. Ο Μακαρί­της γερο-Άκανθος ξυπνά έπειτα από έναν θεσπέσιο υπνάκο. Ακούει αυτό το χωριό του εικοστού πρώτου αιώνα, τη συμφωνία των ομιλιών: μεθυσμένες εξομολογήσεις, κουτσομπολιά στην άκρη του δρόμου, μουρ­μούρα και συζητήσεις σε καθιστικά. Ακούει προσεκτικά, αναζητώντας ένα άτακτο, αιθέριο αγόρι που με­τακόμισε πρόσφατα στο χωριό μαζί με τους γονείς του, τον Λάννυ.

Αυτό το χιμαιρικό, τολμηρό, παράξενο και εκπληκτικό μυθιστόρημα θα σαγηνεύσει τους αναγνώστες με την αναρχική του ενέργεια, με το μαγευτικό μπέρδεμα μύθου και οικογενειακού δράματος. Το «Λάννυ» είναι μια ωδή στη δημιουργικότητα, το πνεύμα και τις γενεσιουργές δυνάμεις που τόσο συχνά μοιάζουν να δέχονται επίθεση στον σύγχρονο κόσμο, και εδραιώνει τη φήμη του Porter ως ενός από τους πιο τολ­μηρούς και ευαίσθητους συγγραφείς της γενιάς του.

Λίγα λόγια για τον Max Porter

Ο Max Porter γεννήθηκε το 1981 στο High Wycombe. Σπούδασε ιστορία της τέχνης στο The Courtauld Institute of Art του Λονδίνου. Εργάστηκε αρχικά σε διάφορες δουλειές, για να επιλέξει τελικά το επάγγελμα του βιβλιοπώλη. Κέρδισε μάλιστα τη διάκριση του καλύτερου νέου βιβλιοπώλη της χρονιάς, για το 2009. Στη συνέχεια, εργάστηκε ως αναγνώστης χειρογράφων προς έκδοση και διετέλεσε μέλος του εκδοτικού επιτελεί­ου του οίκου Granta. Από τις εκδόσεις Πόλις, κυκλοφορεί επίσης το πρώτο του βιβλίο, «Η θλίψη είναι ένα πράγμα με φτερά», για το οποίο και τιμήθηκε με τo βραβείo Sunday Times/Peters Fraser and Dunlop Young Writer of the Year, το Europese Literatuurprijs, το BAMB Readers Award και το International Dylan Thomas Prize.

εικόνα άρθρου (Νέες Κυκλοφορίες: Λάννυ, του Max Porter)

Λάννυ, του Max Porter
Μετάφραση: Μυρσίνη Γκανά
Εκδόσεις Πόλις
σελ. 224

εικόνα αρθρογράφου (Artcore)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Artcore

Επειδή ξέρουμε πόσο θα θέλατε να μιλήσετε σε γνωστούς αγαπημένους και νέους αλλά πολλά υποσχόμενους δημιουργούς, αλλά πού να τρέχετε τώρα, θα το κάνουμε εμείς στο Artcore, δηλαδή οι Αrtκόρες και Artκούροι που μαζί αποτελούμε μια πολυσχιδή και αρμονική (4 με 6 κάθε απόγευμα) προσωπικότητα υψηλού δημοσιογραφικού κύρους που ζεί για να ρωτάει και ρωτάει για να ζήσει (αυτό και εσείς) καλύτερα… Επίσης η ιδία περσόνα θα είναι υπεύθυνη για την προώθηση δημιουργών, ομάδων, συγκροτημάτων, χώρων, εκδηλώσεων, λιτανειών, γάμων και βαπτίσεων, με (ατυπικά) δελτία τύπου και λοιπά κουραφέξαλα τα οποία θα δημοσιεύονται ανά καιρούς σε άλλα μέσα, διαδικτυακά και μή (χειρότερα). Ευχαριστούμε.

Artcore magazine's footer