Άρθρα :: Συνεντεύξεις articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

Σελίδα 2 / 4

εμφάνιση ανά σελίδα :

20.02
2017

Κώστας Ακρίβος: «Ο Οδυσσέας είναι μια προσωπικότητα της λογοτεχνίας που δεν χωράει σε στερεότυπα, φυλές, πατρίδες. Είναι κτήμα όλου του κόσμου»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Κώστας Ακρίβος: «Ο Οδυσσέας είναι μια προσωπικότητα της λογοτεχνίας που δεν χωράει σε στερεότυπα, φυλές, πατρίδες. Είναι κτήμα όλου του κόσμου»)
Τα «Τελευταία νέα από την Ιθάκη» είναι το δέκατο τέταρτο βιβλίο και η πέμπτη συλλογή διηγημάτων του Κώστα Ακρίβου. 26 ιστορίες, 26 διηγήματα, που μας ταξιδεύουν σε διαφορετικές ιστορικές εποχές, από το Βυζάντιο μέχρι τις μέρες μας, 26 λογοτεχνικά πορτραίτα που φιλοτεχνήθηκαν με διαφορετικά υλικά –επιστολές, ιστορικά ντοκουμέντα, αποσπάσματα από ιντερνετικά blogs, ημερολόγια, στίχους-, που σκιαγραφούν ήρωες επώνυμους και ανώνυμους που τους συνδέει ένα κοινό στοιχείο: αποτελούν μετενσαρκώσεις των ομηρικών ηρώων. 
29.12
2016

Αργύρης Παλούκας: «Θέλησα να παρατηρήσω, έργο το έργο, τη σχέση του Χειμωνά με την αγάπη»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Αργύρης Παλούκας: «Θέλησα να παρατηρήσω, έργο το έργο, τη σχέση του Χειμωνά με την αγάπη»)
Ο ποιητής Αργύρης Παλούκας και οι εκδόσεις Κριτική ξανασυστήνουν το έργο του Γιώργου Χειμωνά, σημαντικού συγγραφέα, δοκιμιογράφου και μεταφραστή, στο κοινό με μία πανέμορφη, λιλιπούτεια έκδοση, μια ανθολόγηση αποσπασμάτων από το έργο του πεζογράφου που μιλούν για αγάπη, για την αγάπη όπως την αντιλαμβανόταν ο Χειμωνάς, για «την αγάπη ως ανάγκη του άλλου, ως ανάγκη για συντροφιά, ως ανάγκη για αναπάντεχες χειρονομίες. Για την αγάπη ως αναγκαία πράξη μέσα στη μοναξιά, την απελπισία, τα αδιέξοδα του νου».
18.11
2016

Nοέλ Μπάξερ: «Η μεγάλη Ιστορία επιζητεί για παρτενέρ τη μεγάλη Αλήθεια»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Nοέλ Μπάξερ: «Η μεγάλη Ιστορία επιζητεί για παρτενέρ τη μεγάλη Αλήθεια»)
Στο «Χνάρι που δεν έσβησε», στο πρόσφατο ιστορικό μυθιστόρημα της Νοέλ Μπάξερ, ιστορία και μυθιστορία διαπλέκονται, αυτήν τη φορά για να αναδείξουν τις προσωπικές ιστορίες της Υπατίας, του Σπάρτακου και του Άγη, ηρώων που τους ενώνουν οι αδιάλειπτοι δεσμοί της οικογένειας αλλά οι ισχυρές τους προσωπικότητες και οι αντίθετες πολιτικές ιδεολογίες που ενστερνίζονται τους οδηγούν σε βαθειές συγκρούσεις. 
18.10
2016

Κωνσταντίνος Τζαμιώτης: «Είναι η συλλογική θέαση αυτή που δημιουργεί ολοκληρωμένες εικόνες και παράγει νέα νοήματα»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Κωνσταντίνος Τζαμιώτης: «Είναι η συλλογική θέαση αυτή που δημιουργεί ολοκληρωμένες εικόνες και παράγει νέα νοήματα»)
Είναι στα μάτια μου, τουλάχιστον γενναίο, να γράφεις ένα μυθιστόρημα που πραγματεύεται σημεία των καιρών σου, που ανασυνθέτει εικόνες, τις οποίες βλέπεις καθημερινά στα μέσα ενημέρωσης και στα κοινωνικά δίκτυα, που αναφέρεται σε καταστάσεις που δυναστεύουν το κλίμα του σήμερα και χωρίζουν τους συμπολίτες σου σε αντίθετα στρατόπεδα. «Το Πέρασμα» έχει τη μορφή αφηγηματικού παζλ, με κάθε κεφάλαιο να σκιαγραφεί ένα μικρό στιγμιότυπο των καταστάσεων που εκτυλίσσονται σε ένα μικρό ελληνικό νησί, όταν ένα πλοίο που μεταφέρει πρόσφυγες εξοκοίλει στα βράχια και οι ντόπιοι αναγκάζονται για πολλοστή φορά να συμβιώσουν και να φροντίσουν εκατοντάδες επιζώντες για τέσσερις ημέρες. 
28.07
2016

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης: «Κάθε λέξη του David Foster Wallace είναι βαφτισμένη στον ωκεανό της ζωής του»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης: «Κάθε λέξη του David Foster Wallace είναι βαφτισμένη στον ωκεανό της ζωής του»)
Σε ηλικία μόλις 24 ετών, ο David Foster Wallace κυκλοφόρησε το «πυραυλοκίνητο ντεμπούτο» του, «Η σκούπα και το σύστημα» και συντάραξε για τα καλά τα νερά της λογοτεχνίας. Πρόκειται για ένα αξιοθαύμαστο έργο –σε κάθε σελίδα αναρωτιόμουνα πώς γίνεται να το έγραψε σε τόσο νεαρή ηλικία- που βρίθει φιλοσοφικών υπαινιγμών και ερωτημάτων που εγείρουν τη σκέψη σου, ένα έργο εξευγενισμένης σάτιρας με πρωταγωνιστές γκροτέσκους χαρακτήρες που προκαλούν το γέλιο σου με τους σουρεαλιστικούς διαλόγους τους. «Η σκούπα και το σύστημα» είναι ένα μυθιστόρημα σπάνιας πολυφωνικής δομής που σκιαγραφεί δεξιοτεχνικά τη νοσηρή κουλτούρα των Ηνωμένων Πολιτειών στη δεκαετία του 1990, ένα πολυποίκιλης σημασίας έργο, όπου ο συγγραφέας μεταστοιχειώνει δυσνόητες έννοιες που πραγματεύονται την ασυνάρτητη πραγματικότητα που ζούμε σε λογοτεχνικό λόγο επιστρατεύοντας την απλή, ανεπιτήδευτη γλώσσα της καθημερινότητας. 
11.06
2016

Jaume Cabré: «Είναι το βλέμμα του συγγραφέα που γίνεται το βλέμμα του θεού που δημιούργησε αυτόν τον αφηγηματικό κόσμο...»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Jaume Cabré: «Είναι το βλέμμα του συγγραφέα που γίνεται το βλέμμα του θεού που δημιούργησε αυτόν τον αφηγηματικό κόσμο...»)
Αν αγαπάς τα βιβλία, ξεχωρίζεις το “Confiteor” του Καταλανού συγγραφέα Jaume Cabré (Ζάουμε Καμπρέ) ήδη από το εξώφυλλο και την εικόνα ενός νεαρού, καλοντυμένου αγοριού, γόνου αριστοκρατικής οικογένειας αλλοτινής εποχής με ολόισια χωρίστρα και μπριγιαντίνη στα μαλλιά, να τεντώνεται μπροστά σε μια πελώρια βιβλιοθήκη για να φτάσει το βιβλίο που επιθυμεί. Κάπως έτσι φαντάζεσαι τον ήρωα του μυθιστορήματος Αντριά Αρντέβολ ι Μποσκ στην παιδική του ηλικία, στη Βαρκελώνη της δεκαετίας του ΄50. Το “Confiteor” ξετυλίγει την ερωτική εξομολόγηση, τις ανομολόγητες αλήθειες, το κολοσσιαίο γράμμα ενός «αφηρημένου σοφού» 60 ετών στη νεκρή αγαπημένη του, στην προσπάθειά του να της χαρίσει ένα δώρο αιώνιας ζωής για να συνεχίσει να ζει «κάθε φορά που κάποιος θα διαβάζει αυτές τις σελίδες», πριν το Αλτσχάιμερ νεκρώσει τον εγκέφαλό του και κατασπαράξει τις μνήμες του. 
11.05
2016

Στάμος Τσιτσώνης: «Η μικρή φόρμα, το διήγημα, με συνεπαίρνει και με ενθουσιάζει»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Στάμος Τσιτσώνης: «Η μικρή φόρμα, το διήγημα, με συνεπαίρνει και με ενθουσιάζει»)
Στη συλλογή διηγημάτων «Πετεινός νοτίων προαστίων», που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Κριτική, φιλοξενούνται 16 μικρές ιστορίες, σαν «σκηνές κάποιων ταινιών μικρού μήκους» με πρωταγωνιστές ανθρώπους της διπλανής πόρτας, και, με αφορμή την πρόσφατη έκδοσή τους, είχαμε την τιμή να συνομιλήσουμε με τον δημιουργό τους, Στάμο Τσιτσώνη.
23.03
2016

Ταξιδεύοντας στην Αμερική με τον Μάνο Ματσαγγάνη

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ταξιδεύοντας στην Αμερική με τον Μάνο Ματσαγγάνη)
Στο βιβλίο «Γράμματα από την Αμερική», ένα είδος ημερολογιακής γραφής, ο Μάνος Ματσαγγάνης, οικονομικός επιστήμονας, εξιστορεί τις εντυπώσεις του από το διάστημα που έζησε στην Αμερική, ως υπότροφος του ιδρύματος Fulbright, σε δύο από τα σημαντικότερα πανεπιστημιακά ιδρύματα του κόσμου (Harvard και Berkeley). Έτσι, ο αναγνώστης γίνεται κοινωνός της έντονης και πλούσιας πανεπιστημιακής δραστηριότητας –ημερίδες, σεμινάρια, επίσημα γεύματα με σημαίνοντα πρόσωπα της διεθνούς πολιτικής και ερευνητικής κοινότητας- στην άλλη άκρη του πλανήτη και των συζητήσεων που επικεντρώνονται αναπόφευκτα στο μέλλον της Ευρώπης και την οικονομική κρίση. Παράλληλα, όμως, μέσα από τις σελίδες διακρίνεται ένας απλός, προσιτός, με χιούμορ άνθρωπος, ένας ταξιδευτής, που, γοητευμένος από το καινούργιο, πολυπολιτισμικό περιβάλλον, μοιράζεται τα συναισθήματά του και σκιαγραφεί με γλαφυρότητα σκηνές της αμερικανικής σύγχρονης καθημερινότητας σε ανατολική και δυτική ακτή.
03.03
2016

Γιάννης Καλπούζος: «Άμα δε φέγγουν οι πολλοί, είναι καταδικασμένοι να ζουν στο σκοτάδι που τους ετοιμάζουν οι λίγοι»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Γιάννης Καλπούζος: «Άμα δε φέγγουν οι πολλοί, είναι καταδικασμένοι να ζουν στο σκοτάδι που τους ετοιμάζουν οι λίγοι»)
Ήρθα σε επαφή, για πρώτη φορά, με το έργο του Γιάννη Καλπούζου διαβάζοντας το «Ιμαρέτ», όταν πρωτοκυκλοφόρησε το 2008. Από τότε, το σύστηνα συνέχεια σε φίλους και γνωστούς και φέτος, αφού διάβασα το «Άγιοι και Δαίμονες», νεότερο έργο του κ. Καλπούζου, αποφάσισα να ξαναπιάσω το «Ιμαρέτ» στα χέρια μου για να θυμηθώ τους λόγους που το ξεχώρισα. Συνειδητοποίησα λοιπόν, ότι πέραν από την παραστατική χρήση της γλώσσας, ανεξάρτητα από το μυθιστορηματικό ταξίδι στην Ελλάδα του 19ου αι. και την ηδονοβλεπτική ματιά στην καθημερινότητα ενός Έλληνα και ενός Τούρκου που σε ένα γύρισμα της μοίρας γίνονται ομογάλακτοι και οι ζωές τους διαγράφονται παράλληλα, ο κυρίαρχος και μάλλον απλοϊκός λόγος που ξεχώρισα το βιβλίο είναι η μυθιστορηματική προσωπικότητα του παππού Ισμαήλ. 
01.03
2016

Δημήτρης Μίγγας: «Η σύλληψη, η κύηση και ο τοκετός ενός βιβλίου είναι μια πορεία που με συναρπάζει»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Δημήτρης Μίγγας: «Η σύλληψη, η κύηση και ο τοκετός ενός βιβλίου είναι μια πορεία που με συναρπάζει»)
Το «Έρως Ανίατος» είναι το όγδοο έργο του Δημήτρη Μίγγα, όπου με μία ιδιαίτερη αφηγηματική ροή ξετυλίγει το νήμα της ζωής του Νίκου Στεφανίδη, ενός διακεκριμένου ηθοποιού και της Όλγας, μιας γοητευτικής και μοναχικής καθηγήτριας, όταν αυτή ανατρέπεται με απρόσμενο και αμετάκλητο τρόπο. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο συγγραφέας μας μιλάει για τον έρωτά του με τη συγγραφή, για τη σχέση του με τους ήρωές του και φυσικά απαντάει στα ερωτήματα που αναδύθηκαν κατά την ανάγνωσή του βιβλίου του.
17.02
2016

Νεκταρία Ζαγοριανάκου Μακρυδήμα: «Η ιστορία επαναλαμβάνεται ρυθμικά όπως οι δείκτες του ρολογιού»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Νεκταρία Ζαγοριανάκου Μακρυδήμα: «Η ιστορία επαναλαμβάνεται ρυθμικά όπως οι δείκτες του ρολογιού»)
Με αφορμή την κυκλοφορία του πρόσφατου βιβλίου της, «Ο Μεγάλος Σοφός», μίας ιστορίας που μας ταξιδεύει στην αναγεννησιακή Φλωρεντία των Μεδίκων και στις απαρχές της τυπογραφίας, είχαμε την χαρά να συνομιλήσουμε με τη συγγραφέα Νεκταρία Ζαγοριανάκου Μακρυδήμα για τα συγγραφικά της σχέδια, τον ήρωά της, Θεόδωρο, για τη θρησκεία και την πίστη, και για το πώς παντρεύει στην καθημερινότητά της την Ιατρική και τη συγγραφή. 
17.02
2016

Γίναμε για λίγο φυγάδες με τον Πάνο Καρνέζη

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Γίναμε για λίγο φυγάδες με τον Πάνο Καρνέζη)
Ο Πάνος Καρνέζης σπούδασε μηχανικός στην Ελλάδα και συνέχισε τις σπουδές του στην Αγγλία. Παράλληλα, τον κέρδισε η συγγραφή και άρχισε να γράφει στα αγγλικά. Παρακολούθησε το περίφημο μεταπτυχιακό πρόγραμμα δημιουργικής γραφής του Πανεπιστημίου East Anglia (απ’ όπου αποφοίτησαν, μεταξύ άλλων, οι Ian McEwan και Kazuo Ishiguro) και το πρώτο του βιβλίο ήταν η συλλογή διηγημάτων "Little Infamies" («Μικρές ατιμίες»), το οποίο εκδόθηκε το 2002 από τον εκδοτικό οίκο Jonathan Cape. Ακολούθησε το μυθιστόρημα "The Maze" («Ο λαβύρινθος»), 2004, καθώς και το τρίτο του μυθιστόρημα, "The Birthday Party" («Πάρτι γενεθλίων»), το οποίο εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο Jonathan Cape το 2007. Τον Οκτώβριο του 2015 εκδόθηκε το τέταρτο μυθιστόρημά του «Οι Φυγάδες» από τις εκδόσεις Πατάκη και με αυτήν την αφορμή, αποφασίσαμε να μιλήσουμε μαζί του για τη Λατινική Αμερική, για τους ιαγουάρους και για τη διπλή ταυτότητα του συγγραφέα-μεταφραστή.
11.02
2016

Πάνω από τα σύννεφα με τον Ηλία Μαγκλίνη

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Πάνω από τα σύννεφα με τον Ηλία Μαγκλίνη)
Έχω την εντύπωση ότι όσο μεγαλώνω τόσο πιο δύσκολα μπορώ να χαθώ μέσα στις σελίδες κάποιου βιβλίου. Λίγο τα άγχη της καθημερινότητας, λίγο που η παιδικότητα χάνεται και επέρχεται μία, μάλλον, ανάλγητη ψευδοενηλικίωση, λίγο που η μπαταρία της υπομονής μου ξοδεύεται πλέον γρηγορότερα και γίνομαι περισσότερο απαιτητική από τα βιβλία μου... είναι λοιπόν δυσκολότερο για μένα να εισέλθω στο matrix του εκάστοτε βιβλίου. Ευτυχώς, συμβαίνει ακόμα, όπως στην περίπτωση του βιβλίου «Πρωινή Γαλήνη» του Ηλία Μαγκλίνη. Εξοικειωμένη ήδη με το έργο του, μέσα από την εβδομαδιαία στήλη του, «Ο κύριος Γκρι», στην εφημερίδα «Καθημερινή», και τα άλλα δύο μυθιστορήματά του «Σώμα με σώμα» και «Η Ανάκριση», ήξερα ότι στο καινούργιο του βιβλίο θα με περίμενε ένας φιλόξενος κόσμος πανέμορφης λογοτεχνικής γραφής με ατόφιο συναίσθημα. Παρακάτω, λοιπόν, είναι η συζήτησή μου με τον κ. Μαγκλίνη με δώρο το εξαιρετικό soundtrack που μας έφτιαξε για το βιβλίο του…
21.01
2016

Τάκης Θεοδωρόπουλος: «Ζούμε ως κοινωνία στον αστερισμό της αυτογελοιοποίησης»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Τάκης Θεοδωρόπουλος: «Ζούμε ως κοινωνία στον αστερισμό της αυτογελοιοποίησης»)
Ο Ιωάννης Συκουτρής, ένας από τους σημαντικότερους μελετητές της κλασικής αρχαιότητας, ξεχώρισε με το έργο του στους ευρωπαϊκούς ακαδημαϊκούς κύκλους, σε πολύ νεαρή ηλικία. Αντίθετα, το ιδιοφυές και επαναστατικό πνεύμα του ξεσήκωσε έριδες στον κλειστοφοβικό πανεπιστημιακό μικρόκοσμο της δικτατορίας του Μεταξά. Οι μελέτες του τάραξαν τα νερά της συντηρητικής «ηθικής» των Ελλήνων διανοουμένων, ο φθόνος κυριάρχησε και ο Συκουτρής δέχθηκε δριμύτατη επίθεση, ώσπου δεν άντεξε τη δημόσια κατακραυγή και έδωσε τέλος στη ζωή του. Στο «Βερονάλ», ο Τάκης Θεοδωρόπουλος προσεγγίζει την προσωπικότητα του Συκουτρή, υπογραμμίζοντας παράλληλα τα ερωτήματα που γεννώνται από την τραγική ιστορία της ζωής του. 

Artcore magazine's footer