Άρθρα :: Συνεντεύξεις articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

Η ενημέρωση είναι κάτι σαν μάχη. Η τέχνη πάλι, (ρωτήστε καλλιτέχνες και κριτικούς) είναι πόλεμος, ενίοτε εμφύλιος. Οι δαιμόνιοι συνεργάτες του Artcore σας υπόσχονται να βρίσκονται στις επάλξεις, να αγρυπνούν παραμονεύοντας τον εχθρό, και όταν τον προσεγγίζουν να τον...στήνουν στον τοίχο με τις ακαταμάχητες ερωτήσεις τους.

Σελίδα 1 / 2

εμφάνιση ανά σελίδα :

08.05
2019

Σπύρος Κιοσσές: «Ο θάνατος που πρέπει να αποφύγουμε πάση θυσία είναι ο “θάνατος του αναγνώστη”»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Σπύρος Κιοσσές: «Ο θάνατος που πρέπει να αποφύγουμε πάση θυσία είναι ο “θάνατος του αναγνώστη”»)
Πέραν της αγάπης μου για τη λογοτεχνία και της απόλαυσης που μου χαρίζει η ανάγνωση ενός λογοτεχνικού έργου, εδώ και λίγα χρόνια, και με αφορμή τη δημιουργία του Artcore, επιθυμώ να συμμετέχω πιο ενεργά στα λογοτεχνικά δρώμενα, γράφοντας παρουσιάσεις για τα βιβλία που ξεχωρίζω και συνομιλώντας με τους συγγραφείς τους σε μία μορφή συνέντευξης. Γράφω τη λέξη «παρουσιάσεις», γιατί γνωρίζω ότι δεν έχω κατορθώσει μέχρι σήμερα να κάνω κτήμα μου τις απαραίτητες εκείνες γνώσεις και τα κατάλληλα εργαλεία που θα με βοηθήσουν να προσεγγίσω τόσο ουσιαστικά το εκάστοτε βιβλίο, ώστε να γράψω μια ολοκληρωμένη κριτική γι’ αυτό. Ο τίτλος του βιβλίου του Σπύρου Κιοσσέ μου τράβηκε το ενδιαφέρον με την πρώτη ματιά λόγω της αναφοράς του στη «δημιουργική ανάγνωση», σε ό,τι δηλαδή θέλω να πετύχω ως αναγνώστρια και ως ερασιτέχνης λογοτεχνικός συντάκτης.
06.03
2019

Κώστας Κατσουλάρης: «Στο βιβλίο μου η Ιλιάδα δεν είναι αυτό που λέμε “διακειμενική αναφορά”, είναι σαρξ εκ της σαρκός του»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Κώστας Κατσουλάρης: «Στο βιβλίο μου η Ιλιάδα δεν είναι αυτό που λέμε “διακειμενική αναφορά”, είναι σαρξ εκ της σαρκός του»)
Η ιστορία του βιβλίου «Στο στήθος μέσα χάλκινη καρδιά» τοποθετείται στην Αθήνα του 2013 με ό,τι αυτό συνεπάγεται - έναν ορυμαγδό κοινωνικών και πολιτικών μεταβολών που συνοδεύονται από συγκρούσεις, βία και αναρχία. Ένας χαρισματικός μαθητής, ο 15χρονος Νάσος και ένας καθηγητής φιλολογίας, ο Αργύρης Σταυρινός, μοιράζονται ένα κοινό πάθος για τον Όμηρο και το Έπος της Ιλιάδας και αναπτύσσουν μια ιδιαίτερη σχέση αλληλογραφώντας μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, ανταλλάσοντας απόψεις για το Έπος. Όταν ο μαθητής παρατάει αναπάντεχα το σχολείο και εξαφανίζεται, ο πρώην καθηγητής του, που φαίνεται να έχει αναπτύξει μια ανεξήγητη εμμονή για τον μαθητή του, αποφασίζει να τον βρει με οποιοδήποτε κόστος.
13.12
2018

Γρηγόρης Αζαριάδης: «Ο συγγραφέας που έχει συγκεκριμένη ιδεολογικοπολιτική άποψη πρέπει να την καταθέτει δημόσια»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Γρηγόρης Αζαριάδης: «Ο συγγραφέας που έχει συγκεκριμένη ιδεολογικοπολιτική άποψη πρέπει να την καταθέτει δημόσια»)
O «Σκοτεινός λαβύρινθος» του Γρηγόρη Αζαριάδη είναι ένα σύγχρονο αστυνομικό μυθιστόρημα πουπροβάλλει μια σκοτεινή και υπόγεια πλευρά της σημερινής κοινωνίας με πυρήνα του το ιστορικό μιας δολοφονίας και το κυνήγι των ενόχων,. Η πλοκή διαδραματίζεται κατά βάση στη σημερινή Αθήνα και εφαλτήριο της ιστορίας αποτελεί ένα συμβόλαιο θανάτου και η στυγερή δολοφονία μίας πενταμελούς οικογένειας –ανάμεσά τους και ένα πεντάχρονο παιδί. Πρωταγωνιστές, η επαναπατρισθείσα κόρη της οικογένειας που αποφασίζει να πάρει το ζήτημα στα χέρια της και να εκδικηθεί τους δολοφόνους και η Αστυνόμος Τρύπη με την ομάδα ερευνών που προσπαθούν να βρουν και να συλλάβουν τους υπαίτιους.
10.05
2018

Κυριάκος Αθανασιάδης: «Για αυτό διαβάζουμε: είμαστε όλοι κομμάτια των “θεών” και των μυθιστορηματικών ηρώων».

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Κυριάκος Αθανασιάδης: «Για αυτό διαβάζουμε: είμαστε όλοι κομμάτια των “θεών” και των μυθιστορηματικών ηρώων».)
«Γιατί αυτό που κινεί τον άνθρωπο είναι η ιστορία, όχι το πάθος ή η ανάγκη. Είναι η ιστορία. Ο άνθρωπος θέλει να ξέρει το τέλος. Να το δει να γράφεται. Γι΄αυτό γατζώνεται από τη ζωή. Γι’ αυτό συνεχίζει και μαραίνεται όταν δεν μπορεί να το κάνει. Όταν δεν μπορεί να μάθει τη συνέχεια, όταν μένει με τη μεγάλη, στέρφα απορία στα μάτια. [...] Οι καλές ιστορίες παίρνουν την πέτσα σου και σ’ την ανασηκώνουν. Φουντώνουν τις τρίχες στο σβέρκο σου. Και όταν τις ακούς, ή τις διαβάζεις, κρατάς επίτηδες το φως ανοιχτό για συντροφιά, ακόμα κι όταν σε κάνουν να γελάς πού και πού, ή ακόμα και όταν είναι ιστορίες αγάπης».
20.03
2018

Πάνος Τσερόλας: Το μεγάλο ζητούμενο είναι μια αλλιώτικη εκδοχή για τη ζωή

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Πάνος Τσερόλας: Το μεγάλο ζητούμενο είναι μια αλλιώτικη εκδοχή για τη ζωή)
Το μυθιστόρημα του Πάνου Τσερόλα «Η συνωμοσία της Βανίλιας» αναμφίβολα σε ταξιδεύει σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη. Είναι μια λογοτεχνική σύνθεση που εναρμονίζει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που θα κεντρίσουν το ενδιαφέρον αναγνωστών με διαφορετικές, ίσως, προτιμήσεις. Πρόκειται για την ιδιαίτερη και ρομαντική ιστορία του Μαρκ και της Μάγιας, δύο πρωταγωνιστών με εκρηκτικές προσωπικότητες. Ξετυλίγεται σαν αστυνομικό μυθιστόρημα, με ζωντανούς διαλόγους και γλαφυρές περιγραφές ενώ, παράλληλα, αγγίζει οικουμενικά ερωτήματα για τον άνθρωπο και τη θέση του στον κόσμο.
17.01
2018

Adam Haslett: «Θεωρώ τη συγγραφή κάθε είδους ως μουσική συγγραφή»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Adam Haslett: «Θεωρώ τη συγγραφή κάθε είδους ως μουσική συγγραφή»)
Το «Κι αν εγώ χαθώ» του Adam Haslett, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, ψηφίστηκε από το περιοδικό Time ως ένα από τα 10 καλύτερα μυθιστορήματα του 2016. Πρόκειται για το χρονικό μιας οικογένειας που στιγματίζεται από τη μάστιγα της ψυχικής ασθένειας. Μία συγκινητική αφήγηση για τη ζωή τριών παιδιών, τριών αδελφών που εξιστορούν εναλλάξ την ιστορία τους, με κεντρικό πρόσωπο τον Μάικλ, τον μεγάλο αδελφό που πάσχει από ένα είδος αγχώδους διαταραχής. Είχαμε το προνόμιο να συνομιλήσουμε με τον Αμερικανό συγγραφέα και να του θέσουμε απορίες και ερωτήματα για το βιβλίο του. 
22.12
2017

Γιάννης Σκαραγκάς: «Οι άνθρωποι αφήνουν πίσω τους ίχνη για να μας λείπουν, όχι για να μας αποκαλυφθούν»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Γιάννης Σκαραγκάς: «Οι άνθρωποι αφήνουν πίσω τους ίχνη για να μας λείπουν, όχι για να μας αποκαλυφθούν»)
Η Δέσποινα Αχλαδιώτη που έμεινε γνωστή ως η κυρά της Ρω γεννήθηκε το 1890. Το 1927 άφησε το Καστελλόριζο όπου διέμενε και εγκαταστάθηκε στο έρημο νησάκι της Ρω με τον σύζυγό της και αργότερα, μετά τον θάνατό του, με την τυφλή μητέρα της. Έζησε εκεί, απομονωμένη από τον έξω κόσμο, ως το 1982 (τη χρονιά που πέθανε), επιτελώντας καθημερινά επί 40 χρόνια «το δικό [της] κατόρθωμα, τη δική [της] αποστολή»: υψώνοντας την ελληνική σημαία στην Ρω κάθε πρωί με «αγάπη», «πειθαρχία», «συγκέντρωση» και ενάντια σε όσους την «έβαζαν στο μάτι». Στην κυρά της Ρω είναι στραμμένο το ενδιαφέρον του Γιάννη Σκαραγκά, που στο νέο του βιβλίο –μια μυθοπλαστική, βιογραφική νουβέλα, ένας ποιητικός μονόλογος- δίνει ζωή και λόγο στη Δέσποινα Αχλαδιώτη που αφηγείται την προσωπική της ιστορία. Το έργο του κ. Σκαραγκά μπορείτε να απολαύσετε τις μέρες αυτές και στο θέατρο, σε μια παράσταση με πρωταγωνίστρια την εξίσου χειμαρρώδη Φωτεινή Μπαξεβάνη και σε σκηνοθεσία της Κατερίνα Μπερδέκα.
30.08
2017

Μαίρη Κόντζογλου: «Θεωρώ πως η Θεσσαλονίκη συνεχίζει να είναι μαγευτική για τους επισκέπτες και άφιλη για τους κατοίκους της»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Μαίρη Κόντζογλου: «Θεωρώ πως η Θεσσαλονίκη συνεχίζει να είναι μαγευτική για τους επισκέπτες και άφιλη για τους κατοίκους της»)
«Οι Μαγεμένες» τιτλοφορείται το πρόσφατο βιβλίο της Μαίρης Κόντζογλου όπου για άλλη μια φορά ιστορία και φαντασία διαπλέκονται χτίζοντας ένα μυθιστόρημα που αναδεικνύει την ιστορία και την καλλιτεχνική αξία των Μαγεμένων (Είδωλα, ή Las Incantadas στα ισπανοεβραϊκά), ενός μνημείου που χρονολογείται στο τέλος του 2ου ή στις αρχές του 3ου αι. μ.Χ. και τοποθετείται κοντά στη σημερινή οδό Αριστοτέλους της Θεσσαλονίκης. Και ενώ οι Μαγεμένες, ενσωματωμένες στην αυλή ενός Εβραίου εμπόρου, κοσμούσαν το κέντρο της πόλης για αιώνες και τραβούσαν το ενδιαφέρον κατοίκων και επισκεπτών, το 1864 ο Γάλλος παλαιογράφος Emmanuel Miller, με άδεια της οθωμανικής κυβέρνησης διαλύει το μνημείο σε κομμάτια και το μεταφέρει στη Γαλλία, όπου και εκτίθεται σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου. 
29.06
2017

Μεταξία Κράλλη: «Η ενσωμάτωση του ιστορικού και του μεγάλου μέσα στο καθημερινό και το μικρό είναι ένα στοίχημα»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Μεταξία Κράλλη: «Η ενσωμάτωση του ιστορικού και του μεγάλου μέσα στο καθημερινό και το μικρό είναι ένα στοίχημα»)
Το «Κάποτε στη Σαλονίκη» είναι το πρώτο ιστορικό μυθιστόρημα με την υπογραφή της Μεταξίας Κράλλη, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός, η πρώτη φορά που η συγγραφέας αποφασίζει να καταπιαστεί με ιστορικά γεγονότα που στο μυθιστόρημά της εξυφαίνουν το αφηγηματικό τοπίο στο οποίο διαδραματίζονται οι ζωές των ηρώων της. Η Χριστίνα, ο Αλμπέρτο, ο Μπενίκο και η Νινόν είναι οι τέσσερις πρωταγωνιστές της ιστορίας, τέσσερις νέοι άνθρωποι που τυχαίνει να μεγαλώσουν, να συναντηθούν, να ερωτευθούν στη Θεσσαλονίκη του Μεσοπολέμου, σε μία πόλη όπου προσπαθούν να συνυπάρξουν εβραίοι, πρόσφυγες και ντόπιοι χριστιανοί, και να βρεθούν στη δίνη του Β΄Π.Π., όπου ξεκληρίστηκε περίπου το 96% της εβραϊκής κοινότητας της πόλης, που πριν το 1940 αριθμούσε περίπου 50.000 άτομα. Μιλήσαμε με τη Μεταξία Κράλλη για το «Κάποτε στη Σαλονίκη», για «ένα βιβλίο για μία πόλη, δύο κοινότητες και τους ανθρώπους που βρίσκονται αντιμέτωποι με τον εαυτό τους και την Ιστορία».
15.06
2017

Santiago Gamboa: «Η τέχνη του μυθιστορήματος θα συνεχίσει να ζει για όσο θα υπάρχουν αναγνώστες»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Santiago Gamboa: «Η τέχνη του μυθιστορήματος θα συνεχίσει να ζει για όσο θα υπάρχουν αναγνώστες»)
Ο Κολομβιανός συγγραφέας Santiago Gamboa, δύο χρόνια μετά το τέλος της οκταετούς θητείας (2002-2010) του ακροδεξιού προέδρου Álvaro Uribe Vélez στη γενέθλια χώρα του, κυκλοφόρησε το 2012 τις «Νυχτερινές Ικεσίες». Το μυθιστόρημα, με κεντρικό αφηγηματικό του άξονα μία «ιστορία αγάπης» ανάμεσα σε δύο αδέλφια, ξετυλίγει ξανά το κουβάρι αυτής της περιόδου, χρωματίζοντάς την με τις πιο σκοτεινές αποχρώσεις. Το μυθιστόρημα μεταφράστηκε και κυκλοφόρησε φέτος στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πόλις, και εμείς είχαμε τη χαρά να συνομιλήσουμε με τον συγγραφέα για τις «Νυχτερινές ικεσίες» και τους ήρωές του, τη λατινοαμερικανική λογοτεχνική παράδοση και τον Márquez, την πολιτική και τη σημερινή εικόνα της Κολομβίας.
14.06
2017

Φάνης Παπαγεωργίου: «Γράφουμε για να καλύψουμε την απόσταση μεταξύ μας»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Φάνης Παπαγεωργίου: «Γράφουμε για να καλύψουμε την απόσταση μεταξύ μας»)
Επιστήμη, τέχνη, πολιτική, έρωτας. Ο Φάνης Παπαγεωργίου αναζητά μια συνεκτική ενότητα και η ποίηση γίνεται το έδαφος, ο χώρος στον οποίο καταθέτει τις σκέψεις, τις αγωνίες, τις βεβαιότητες και αβεβαιότητές του. Αφορμή για τη συζήτησή μας ήταν η «Θάλασσα με τα 150 επίπεδα», η δεύτερη ποιητική του συλλογή μετά το «Πλυντήριο Άστρων» (2013, εκδ. Λογότεχνον) που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κουκούτσι. Μια συλλογή πλούσια και γενναιόδωρη σε ιδέες και συναισθήματα, αναπόφευκτα θα δρομολογούσε μια αναλόγως πλούσια κουβέντα. Στην ποίησή του και στον λόγο του, ο Φάνης Παπαγεωργίου επιχειρεί να προσεγγίσει την πραγματικότητα αφού πρώτα καταδυθεί σε επαρκή βάθη για να βρει τα στερεώματά της. Ακόμα και αν αυτά τα βάθη έχουν 150 (ή και παραπάνω) επίπεδα, ο Φάνης τάσσεται αισιόδοξος για τη δυνατότητα της γενιάς μας να διασχίσει την (τρικυμισμένη) θάλασσα της εποχής…
31.05
2017

Έλενα Χουζούρη: «Η Θεσσαλονίκη μένει και στο Ισραήλ!»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Έλενα Χουζούρη: «Η Θεσσαλονίκη μένει και στο Ισραήλ!»)
«Είμαι πια πεπεισμένη ότι η γνώση της κοινής μνήμης, της κοινής ρίζας, μπορεί να μας οδηγήσει στην αυτογνωσία που, με τη σειρά της, μας βοηθά να απελευθερωθούμε από φόβους και ατελέσφορες μνησικακίες. Μ’ άλλα λόγια, να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι για τους εαυτούς μας, τους δικούς μας, τη χώρα μας». Αυτά είναι τα λόγια της Αλίζας, της ηρωίδας της Έλενας Χουζούρη στο μυθιστόρημά της «Ο θείος Αβραάμ μένει πάντα εδώ»· μίας κοπέλας που μένει στο Ισραήλ, σπουδάζει Ιστορία και ανήκει στην τρίτη γενιά των Εβραίων του Ολοκαυτώματος. Η Αλίζα, μετά τον θάνατο της πολυαγαπημένης Θεσσαλονικιάς γιαγιάς της Λούνας, θα ανακαλύψει τρεις φωτογραφίες και ένα χειρόγραφο με τις χρονολογίες 1931, 1939, 1941-1944, και θα αποφασίσει να επισκεφθεί τη Θεσσαλονίκη για να ανακαλύψει το κρυφό παρελθόν της οικογένειάς της, χρησιμοποιώντας ως αφορμή τη μεταπτυχιακή της εργασία με θέμα τη ζωή και το έργο του Αβραάμ Μπεναρόγια. 
20.02
2017

Κώστας Ακρίβος: «Ο Οδυσσέας είναι μια προσωπικότητα της λογοτεχνίας που δεν χωράει σε στερεότυπα, φυλές, πατρίδες. Είναι κτήμα όλου του κόσμου»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Κώστας Ακρίβος: «Ο Οδυσσέας είναι μια προσωπικότητα της λογοτεχνίας που δεν χωράει σε στερεότυπα, φυλές, πατρίδες. Είναι κτήμα όλου του κόσμου»)
Τα «Τελευταία νέα από την Ιθάκη» είναι το δέκατο τέταρτο βιβλίο και η πέμπτη συλλογή διηγημάτων του Κώστα Ακρίβου. 26 ιστορίες, 26 διηγήματα, που μας ταξιδεύουν σε διαφορετικές ιστορικές εποχές, από το Βυζάντιο μέχρι τις μέρες μας, 26 λογοτεχνικά πορτραίτα που φιλοτεχνήθηκαν με διαφορετικά υλικά –επιστολές, ιστορικά ντοκουμέντα, αποσπάσματα από ιντερνετικά blogs, ημερολόγια, στίχους-, που σκιαγραφούν ήρωες επώνυμους και ανώνυμους που τους συνδέει ένα κοινό στοιχείο: αποτελούν μετενσαρκώσεις των ομηρικών ηρώων. 
29.12
2016

Αργύρης Παλούκας: «Θέλησα να παρατηρήσω, έργο το έργο, τη σχέση του Χειμωνά με την αγάπη»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Αργύρης Παλούκας: «Θέλησα να παρατηρήσω, έργο το έργο, τη σχέση του Χειμωνά με την αγάπη»)
Ο ποιητής Αργύρης Παλούκας και οι εκδόσεις Κριτική ξανασυστήνουν το έργο του Γιώργου Χειμωνά, σημαντικού συγγραφέα, δοκιμιογράφου και μεταφραστή, στο κοινό με μία πανέμορφη, λιλιπούτεια έκδοση, μια ανθολόγηση αποσπασμάτων από το έργο του πεζογράφου που μιλούν για αγάπη, για την αγάπη όπως την αντιλαμβανόταν ο Χειμωνάς, για «την αγάπη ως ανάγκη του άλλου, ως ανάγκη για συντροφιά, ως ανάγκη για αναπάντεχες χειρονομίες. Για την αγάπη ως αναγκαία πράξη μέσα στη μοναξιά, την απελπισία, τα αδιέξοδα του νου».
18.11
2016

Nοέλ Μπάξερ: «Η μεγάλη Ιστορία επιζητεί για παρτενέρ τη μεγάλη Αλήθεια»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Nοέλ Μπάξερ: «Η μεγάλη Ιστορία επιζητεί για παρτενέρ τη μεγάλη Αλήθεια»)
Στο «Χνάρι που δεν έσβησε», στο πρόσφατο ιστορικό μυθιστόρημα της Νοέλ Μπάξερ, ιστορία και μυθιστορία διαπλέκονται, αυτήν τη φορά για να αναδείξουν τις προσωπικές ιστορίες της Υπατίας, του Σπάρτακου και του Άγη, ηρώων που τους ενώνουν οι αδιάλειπτοι δεσμοί της οικογένειας αλλά οι ισχυρές τους προσωπικότητες και οι αντίθετες πολιτικές ιδεολογίες που ενστερνίζονται τους οδηγούν σε βαθειές συγκρούσεις. 
18.10
2016

Κωνσταντίνος Τζαμιώτης: «Είναι η συλλογική θέαση αυτή που δημιουργεί ολοκληρωμένες εικόνες και παράγει νέα νοήματα»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Κωνσταντίνος Τζαμιώτης: «Είναι η συλλογική θέαση αυτή που δημιουργεί ολοκληρωμένες εικόνες και παράγει νέα νοήματα»)
Είναι στα μάτια μου, τουλάχιστον γενναίο, να γράφεις ένα μυθιστόρημα που πραγματεύεται σημεία των καιρών σου, που ανασυνθέτει εικόνες, τις οποίες βλέπεις καθημερινά στα μέσα ενημέρωσης και στα κοινωνικά δίκτυα, που αναφέρεται σε καταστάσεις που δυναστεύουν το κλίμα του σήμερα και χωρίζουν τους συμπολίτες σου σε αντίθετα στρατόπεδα. «Το Πέρασμα» έχει τη μορφή αφηγηματικού παζλ, με κάθε κεφάλαιο να σκιαγραφεί ένα μικρό στιγμιότυπο των καταστάσεων που εκτυλίσσονται σε ένα μικρό ελληνικό νησί, όταν ένα πλοίο που μεταφέρει πρόσφυγες εξοκοίλει στα βράχια και οι ντόπιοι αναγκάζονται για πολλοστή φορά να συμβιώσουν και να φροντίσουν εκατοντάδες επιζώντες για τέσσερις ημέρες. 
28.07
2016

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης: «Κάθε λέξη του David Foster Wallace είναι βαφτισμένη στον ωκεανό της ζωής του»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης: «Κάθε λέξη του David Foster Wallace είναι βαφτισμένη στον ωκεανό της ζωής του»)
Σε ηλικία μόλις 24 ετών, ο David Foster Wallace κυκλοφόρησε το «πυραυλοκίνητο ντεμπούτο» του, «Η σκούπα και το σύστημα» και συντάραξε για τα καλά τα νερά της λογοτεχνίας. Πρόκειται για ένα αξιοθαύμαστο έργο –σε κάθε σελίδα αναρωτιόμουνα πώς γίνεται να το έγραψε σε τόσο νεαρή ηλικία- που βρίθει φιλοσοφικών υπαινιγμών και ερωτημάτων που εγείρουν τη σκέψη σου, ένα έργο εξευγενισμένης σάτιρας με πρωταγωνιστές γκροτέσκους χαρακτήρες που προκαλούν το γέλιο σου με τους σουρεαλιστικούς διαλόγους τους. «Η σκούπα και το σύστημα» είναι ένα μυθιστόρημα σπάνιας πολυφωνικής δομής που σκιαγραφεί δεξιοτεχνικά τη νοσηρή κουλτούρα των Ηνωμένων Πολιτειών στη δεκαετία του 1990, ένα πολυποίκιλης σημασίας έργο, όπου ο συγγραφέας μεταστοιχειώνει δυσνόητες έννοιες που πραγματεύονται την ασυνάρτητη πραγματικότητα που ζούμε σε λογοτεχνικό λόγο επιστρατεύοντας την απλή, ανεπιτήδευτη γλώσσα της καθημερινότητας. 
11.06
2016

Jaume Cabré: «Είναι το βλέμμα του συγγραφέα που γίνεται το βλέμμα του θεού που δημιούργησε αυτόν τον αφηγηματικό κόσμο...»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Jaume Cabré: «Είναι το βλέμμα του συγγραφέα που γίνεται το βλέμμα του θεού που δημιούργησε αυτόν τον αφηγηματικό κόσμο...»)
Αν αγαπάς τα βιβλία, ξεχωρίζεις το “Confiteor” του Καταλανού συγγραφέα Jaume Cabré (Ζάουμε Καμπρέ) ήδη από το εξώφυλλο και την εικόνα ενός νεαρού, καλοντυμένου αγοριού, γόνου αριστοκρατικής οικογένειας αλλοτινής εποχής με ολόισια χωρίστρα και μπριγιαντίνη στα μαλλιά, να τεντώνεται μπροστά σε μια πελώρια βιβλιοθήκη για να φτάσει το βιβλίο που επιθυμεί. Κάπως έτσι φαντάζεσαι τον ήρωα του μυθιστορήματος Αντριά Αρντέβολ ι Μποσκ στην παιδική του ηλικία, στη Βαρκελώνη της δεκαετίας του ΄50. Το “Confiteor” ξετυλίγει την ερωτική εξομολόγηση, τις ανομολόγητες αλήθειες, το κολοσσιαίο γράμμα ενός «αφηρημένου σοφού» 60 ετών στη νεκρή αγαπημένη του, στην προσπάθειά του να της χαρίσει ένα δώρο αιώνιας ζωής για να συνεχίσει να ζει «κάθε φορά που κάποιος θα διαβάζει αυτές τις σελίδες», πριν το Αλτσχάιμερ νεκρώσει τον εγκέφαλό του και κατασπαράξει τις μνήμες του. 
11.05
2016

Στάμος Τσιτσώνης: «Η μικρή φόρμα, το διήγημα, με συνεπαίρνει και με ενθουσιάζει»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Στάμος Τσιτσώνης: «Η μικρή φόρμα, το διήγημα, με συνεπαίρνει και με ενθουσιάζει»)
Στη συλλογή διηγημάτων «Πετεινός νοτίων προαστίων», που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Κριτική, φιλοξενούνται 16 μικρές ιστορίες, σαν «σκηνές κάποιων ταινιών μικρού μήκους» με πρωταγωνιστές ανθρώπους της διπλανής πόρτας, και, με αφορμή την πρόσφατη έκδοσή τους, είχαμε την τιμή να συνομιλήσουμε με τον δημιουργό τους, Στάμο Τσιτσώνη.
23.03
2016

Ταξιδεύοντας στην Αμερική με τον Μάνο Ματσαγγάνη

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ταξιδεύοντας στην Αμερική με τον Μάνο Ματσαγγάνη)
Στο βιβλίο «Γράμματα από την Αμερική», ένα είδος ημερολογιακής γραφής, ο Μάνος Ματσαγγάνης, οικονομικός επιστήμονας, εξιστορεί τις εντυπώσεις του από το διάστημα που έζησε στην Αμερική, ως υπότροφος του ιδρύματος Fulbright, σε δύο από τα σημαντικότερα πανεπιστημιακά ιδρύματα του κόσμου (Harvard και Berkeley). Έτσι, ο αναγνώστης γίνεται κοινωνός της έντονης και πλούσιας πανεπιστημιακής δραστηριότητας –ημερίδες, σεμινάρια, επίσημα γεύματα με σημαίνοντα πρόσωπα της διεθνούς πολιτικής και ερευνητικής κοινότητας- στην άλλη άκρη του πλανήτη και των συζητήσεων που επικεντρώνονται αναπόφευκτα στο μέλλον της Ευρώπης και την οικονομική κρίση. Παράλληλα, όμως, μέσα από τις σελίδες διακρίνεται ένας απλός, προσιτός, με χιούμορ άνθρωπος, ένας ταξιδευτής, που, γοητευμένος από το καινούργιο, πολυπολιτισμικό περιβάλλον, μοιράζεται τα συναισθήματά του και σκιαγραφεί με γλαφυρότητα σκηνές της αμερικανικής σύγχρονης καθημερινότητας σε ανατολική και δυτική ακτή.
03.03
2016

Γιάννης Καλπούζος: «Άμα δε φέγγουν οι πολλοί, είναι καταδικασμένοι να ζουν στο σκοτάδι που τους ετοιμάζουν οι λίγοι»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Γιάννης Καλπούζος: «Άμα δε φέγγουν οι πολλοί, είναι καταδικασμένοι να ζουν στο σκοτάδι που τους ετοιμάζουν οι λίγοι»)
Ήρθα σε επαφή, για πρώτη φορά, με το έργο του Γιάννη Καλπούζου διαβάζοντας το «Ιμαρέτ», όταν πρωτοκυκλοφόρησε το 2008. Από τότε, το σύστηνα συνέχεια σε φίλους και γνωστούς και φέτος, αφού διάβασα το «Άγιοι και Δαίμονες», νεότερο έργο του κ. Καλπούζου, αποφάσισα να ξαναπιάσω το «Ιμαρέτ» στα χέρια μου για να θυμηθώ τους λόγους που το ξεχώρισα. Συνειδητοποίησα λοιπόν, ότι πέραν από την παραστατική χρήση της γλώσσας, ανεξάρτητα από το μυθιστορηματικό ταξίδι στην Ελλάδα του 19ου αι. και την ηδονοβλεπτική ματιά στην καθημερινότητα ενός Έλληνα και ενός Τούρκου που σε ένα γύρισμα της μοίρας γίνονται ομογάλακτοι και οι ζωές τους διαγράφονται παράλληλα, ο κυρίαρχος και μάλλον απλοϊκός λόγος που ξεχώρισα το βιβλίο είναι η μυθιστορηματική προσωπικότητα του παππού Ισμαήλ. 
01.03
2016

Δημήτρης Μίγγας: «Η σύλληψη, η κύηση και ο τοκετός ενός βιβλίου είναι μια πορεία που με συναρπάζει»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Δημήτρης Μίγγας: «Η σύλληψη, η κύηση και ο τοκετός ενός βιβλίου είναι μια πορεία που με συναρπάζει»)
Το «Έρως Ανίατος» είναι το όγδοο έργο του Δημήτρη Μίγγα, όπου με μία ιδιαίτερη αφηγηματική ροή ξετυλίγει το νήμα της ζωής του Νίκου Στεφανίδη, ενός διακεκριμένου ηθοποιού και της Όλγας, μιας γοητευτικής και μοναχικής καθηγήτριας, όταν αυτή ανατρέπεται με απρόσμενο και αμετάκλητο τρόπο. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο συγγραφέας μας μιλάει για τον έρωτά του με τη συγγραφή, για τη σχέση του με τους ήρωές του και φυσικά απαντάει στα ερωτήματα που αναδύθηκαν κατά την ανάγνωσή του βιβλίου του.
17.02
2016

Νεκταρία Ζαγοριανάκου Μακρυδήμα: «Η ιστορία επαναλαμβάνεται ρυθμικά όπως οι δείκτες του ρολογιού»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Νεκταρία Ζαγοριανάκου Μακρυδήμα: «Η ιστορία επαναλαμβάνεται ρυθμικά όπως οι δείκτες του ρολογιού»)
Με αφορμή την κυκλοφορία του πρόσφατου βιβλίου της, «Ο Μεγάλος Σοφός», μίας ιστορίας που μας ταξιδεύει στην αναγεννησιακή Φλωρεντία των Μεδίκων και στις απαρχές της τυπογραφίας, είχαμε την χαρά να συνομιλήσουμε με τη συγγραφέα Νεκταρία Ζαγοριανάκου Μακρυδήμα για τα συγγραφικά της σχέδια, τον ήρωά της, Θεόδωρο, για τη θρησκεία και την πίστη, και για το πώς παντρεύει στην καθημερινότητά της την Ιατρική και τη συγγραφή. 
17.02
2016

Γίναμε για λίγο φυγάδες με τον Πάνο Καρνέζη

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Γίναμε για λίγο φυγάδες με τον Πάνο Καρνέζη)
Ο Πάνος Καρνέζης σπούδασε μηχανικός στην Ελλάδα και συνέχισε τις σπουδές του στην Αγγλία. Παράλληλα, τον κέρδισε η συγγραφή και άρχισε να γράφει στα αγγλικά. Παρακολούθησε το περίφημο μεταπτυχιακό πρόγραμμα δημιουργικής γραφής του Πανεπιστημίου East Anglia (απ’ όπου αποφοίτησαν, μεταξύ άλλων, οι Ian McEwan και Kazuo Ishiguro) και το πρώτο του βιβλίο ήταν η συλλογή διηγημάτων "Little Infamies" («Μικρές ατιμίες»), το οποίο εκδόθηκε το 2002 από τον εκδοτικό οίκο Jonathan Cape. Ακολούθησε το μυθιστόρημα "The Maze" («Ο λαβύρινθος»), 2004, καθώς και το τρίτο του μυθιστόρημα, "The Birthday Party" («Πάρτι γενεθλίων»), το οποίο εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο Jonathan Cape το 2007. Τον Οκτώβριο του 2015 εκδόθηκε το τέταρτο μυθιστόρημά του «Οι Φυγάδες» από τις εκδόσεις Πατάκη και με αυτήν την αφορμή, αποφασίσαμε να μιλήσουμε μαζί του για τη Λατινική Αμερική, για τους ιαγουάρους και για τη διπλή ταυτότητα του συγγραφέα-μεταφραστή.
11.02
2016

Πάνω από τα σύννεφα με τον Ηλία Μαγκλίνη

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Πάνω από τα σύννεφα με τον Ηλία Μαγκλίνη)
Έχω την εντύπωση ότι όσο μεγαλώνω τόσο πιο δύσκολα μπορώ να χαθώ μέσα στις σελίδες κάποιου βιβλίου. Λίγο τα άγχη της καθημερινότητας, λίγο που η παιδικότητα χάνεται και επέρχεται μία, μάλλον, ανάλγητη ψευδοενηλικίωση, λίγο που η μπαταρία της υπομονής μου ξοδεύεται πλέον γρηγορότερα και γίνομαι περισσότερο απαιτητική από τα βιβλία μου... είναι λοιπόν δυσκολότερο για μένα να εισέλθω στο matrix του εκάστοτε βιβλίου. Ευτυχώς, συμβαίνει ακόμα, όπως στην περίπτωση του βιβλίου «Πρωινή Γαλήνη» του Ηλία Μαγκλίνη. Εξοικειωμένη ήδη με το έργο του, μέσα από την εβδομαδιαία στήλη του, «Ο κύριος Γκρι», στην εφημερίδα «Καθημερινή», και τα άλλα δύο μυθιστορήματά του «Σώμα με σώμα» και «Η Ανάκριση», ήξερα ότι στο καινούργιο του βιβλίο θα με περίμενε ένας φιλόξενος κόσμος πανέμορφης λογοτεχνικής γραφής με ατόφιο συναίσθημα. Παρακάτω, λοιπόν, είναι η συζήτησή μου με τον κ. Μαγκλίνη με δώρο το εξαιρετικό soundtrack που μας έφτιαξε για το βιβλίο του…
21.01
2016

Τάκης Θεοδωρόπουλος: «Ζούμε ως κοινωνία στον αστερισμό της αυτογελοιοποίησης»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Τάκης Θεοδωρόπουλος: «Ζούμε ως κοινωνία στον αστερισμό της αυτογελοιοποίησης»)
Ο Ιωάννης Συκουτρής, ένας από τους σημαντικότερους μελετητές της κλασικής αρχαιότητας, ξεχώρισε με το έργο του στους ευρωπαϊκούς ακαδημαϊκούς κύκλους, σε πολύ νεαρή ηλικία. Αντίθετα, το ιδιοφυές και επαναστατικό πνεύμα του ξεσήκωσε έριδες στον κλειστοφοβικό πανεπιστημιακό μικρόκοσμο της δικτατορίας του Μεταξά. Οι μελέτες του τάραξαν τα νερά της συντηρητικής «ηθικής» των Ελλήνων διανοουμένων, ο φθόνος κυριάρχησε και ο Συκουτρής δέχθηκε δριμύτατη επίθεση, ώσπου δεν άντεξε τη δημόσια κατακραυγή και έδωσε τέλος στη ζωή του. Στο «Βερονάλ», ο Τάκης Θεοδωρόπουλος προσεγγίζει την προσωπικότητα του Συκουτρή, υπογραμμίζοντας παράλληλα τα ερωτήματα που γεννώνται από την τραγική ιστορία της ζωής του. 
08.01
2016

Γιάννης Σκαραγκάς: «Είναι πολύ μοναχικό πράγμα να πασχίζεις να εξηγείς τις αντιφάσεις του κόσμου»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Γιάννης Σκαραγκάς: «Είναι πολύ μοναχικό πράγμα να πασχίζεις να εξηγείς τις αντιφάσεις του κόσμου»)
Με αφορμή την έκδοση του βιβλίου «Τρία θεατρικά» (εκδόσεις Κριτική), όπου περιλαμβάνονται τα τρία τελευταία θεατρικά έργα του -«Αυτοί που περπατούν στα σύννεφα», «Η εποχή του κυνηγιού» και «Στα πόδια»-, είχαμε τη χαρά να συνομιλήσουμε με τον πεζογράφο, θεατρικό συγγραφέα και σεναριογράφο, Γιάννη Σκαραγκά, έναν δημιουργό, που παρόλο το νεαρό της ηλικίας του, έχει ήδη κατακτήσει μία σημαντική θέση στα σύγχρονα ελληνικά γράμματα.
14.12
2015

Ευγενία Θεοδότου: «Η εξέλιξη της τεχνολογίας, του πολιτισμού και της επιστήμης επαφίεται πάντα στη δημιουργικότητα κάποιων ανθρώπων»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ευγενία Θεοδότου: «Η εξέλιξη της τεχνολογίας, του πολιτισμού και της επιστήμης επαφίεται πάντα στη δημιουργικότητα κάποιων ανθρώπων»)
Πόσο δημιουργικός είσαι; Τι σημαίνει η έννοια της δημιουργικότητας; Είναι όλοι οι άνθρωποι δημιουργικοί; Μπορείς να αναπτύξεις τη δημιουργικότητά σου; Πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε τις νέες τεχνολογίες ώστε να καλλιεργήσουμε τη δημιουργικότητά μας; Η Ευγενία Θεοδότου στο βιβλίο της «Η δημιουργικότητα στην εποχή των νέων τεχνολογιών: Δημιουργικές εφαρμογές στην καθημερινή πράξη» (Εκδόσεις Κριτική) αναλύει την έννοια και τον ρόλο της δημιουργικότητας στην εποχή μας και προσπαθεί να δώσει απαντήσεις στα ερωτήματα που προκύπτουν. Για το βιβλίο της και την «παρερμηνευμένη» έννοια της δημιουργικότητας μίλησε στο Artcore και σας παραθέτουμε τη συζήτησή μας ευθύς παρακάτω… 
11.12
2015

Μαίρη Κόντζογλου: «Σε μια τριλογία, ανταγωνιστής του έργου σου είναι το ίδιο σου το έργο»

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Μαίρη Κόντζογλου: «Σε μια τριλογία, ανταγωνιστής του έργου σου είναι το ίδιο σου το έργο»)
Με αφορμή την ολοκλήρωση της τριλογίας της «Τα Παλιά Ασήμια» (Εκδόσεις Μεταίχμιο), η κ. Κόντζογλου μας αφιέρωσε λίγο από τον χρόνο της και μας μίλησε για την τριλογία, την περιοδεία της, τη σχέση της με το κοινό καθώς και για τα μετέπειτα λογοτεχνικά της σχέδια. 

Artcore magazine's footer