Άρθρα :: Βιβλιοθήκη articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

Το τρένο των παιδιών, της Viola Ardone

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Το τρένο των παιδιών, της Viola Ardone)

Βρισκόμαστε σε ένα ακόμη βαρετό, καραντινιασμένο πρωινό. Ο ουρανός είναι συννεφιασμένος και οι ώρες και τα λεπτά κυλούν αργά μέσα στη ρουτίνα που έχει δημιουργηθεί με τις νέες συνθήκες. Ώσπου, ο ήχος του κουδουνιού του διαμερίσματός μου, σχίζει τον αέρα και διαταράσσει τη σιωπή. Λίγα λεπτά αργότερα στα χέρια μου κρατάω την νέα κυκλοφορία των εκδόσεων Πατάκη με τίτλο «Το τρένο των παιδιών». Πρόκειται για μία κυκλοφορία που έχει ταρακουνήσει έντονα το ελληνικό αναγνωστικό κοινό και έχει καταφέρει να συγκεντρώσει πλήθος διθυραμβικών κριτικών.

Το βιβλίο τοποθετείται στην Ιταλία λίγο μετά τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και βασίζεται σε αληθινά γεγονότα που έλαβαν χώρα εκείνη την περίοδο. Μέσα από τα μάτια του πρωταγωνιστή ακολουθούμε την πορεία μίας ομάδας φτωχών παιδιών από τον ιταλικό Νότο, που στάλθηκαν στα βόρεια της χώρας για να ζήσουν με ανάδοχες οικογένειες ώστε να καταφέρουν να επιβιώσουν από τη στέρηση.

Το 1946, ο Αμερίγκο εγκαταλείπει τη γειτονιά του στη Νάπολη. Μπαίνει σ’ ένα τρένο μαζί με χιλιάδες άλλα παιδιά του ιταλικού Νότου που –με πρωτοβουλία του κομμουνιστικού κόμματος– φεύγουν για τον Βορρά, ώστε να σωθούν από τη φτώχεια και τη δυστυχία που σκόρπισε ο πόλεμος. Ο Αμερίγκο διασχίζει τη χερσόνησο, φτάνει στην Μπολόνια και από εκεί πηγαίνει στη Μόντενα για να φιλοξενηθεί μερικούς μήνες από μια οικογένεια. Με το έκπληκτο βλέμμα ενός επτάχρονου παιδιού, που έχει, ωστόσο, μάθει να επιβιώνει στα στενά της πολύβουης Νάπολης, ο Αμερίγκο θα μας ξεναγήσει σε μια Ιταλία που προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της. Θα μας διηγηθεί τη συγκινητική ιστορία ενός σκληρού αποχωρισμού. Και θα μας μιλήσει για τον βαθύ πόνο από τον οποίο δεν μπορεί κανείς να γλιτώσει – γιατί μόνο έτσι μεγαλώνουμε.

Η Ardone μέσα από εικονοπλαστική και συναισθηματικά φορτισμένη πρόζα φιλοτεχνεί ένα μυθιστόρημα και μας καλεί σε ένα ταξίδι όπου κυριαρχεί η φτώχεια και κινητήριος δύναμη είναι η ασφάλεια και η αγάπη που επιθυμεί κάθε παιδί. Το ταξίδι του Αμερίγκο είναι μια συγκινητική ιστορία μνήμης, ανεξίτηλων δεσμών και αυτο-εξερεύνησης. Επιπλέον, πρόκειται για μία βαθειά και σχολαστική εξέταση του τι μπορεί πραγματικά να σημαίνει οικογένεια και ποιες είναι οι πολυποίκιλες μορφές που μπορεί αυτή να λάβει. Τελικά, ο Αμερίγκο καταλαβαίνει ότι μερικές φορές πρέπει να εγκαταλείψουμε τα πάντα, ακόμη και την αγάπη της ίδιας της μητέρας μας, για να βρούμε το πεπρωμένο μας.

Από αγάπη δεν αποφάσισαν οι μανάδες σας να σας στείλουν στην Μπολόνια, στο Ρίμινι, στη Μόντενα;»

«Γιατί; Όποιος σε στέλνει μακριά σε αγαπάει;»

«Μερικές φορές αυτός που σε αφήνει να φύγεις σε αγαπάει περισσότερο από αυτόν που σε κρατάει κοντά του.

«Το τρένο των παιδιών» είναι μία καλογραμμένη ιστορία, που αν και είναι σύντομη, μας προσφέρει μια πλούσια παλέτα συναισθημάτων. Πρόκειται για ένα βιβλίο που αγγίζει πολύ ευαίσθητα ζητήματα που δεν αφήνουν κανέναν αδιάφορο και με συγκίνησε βαθύτατα επιβεβαιώνοντας τη φήμη του. Μια εγγυημένη αναγνωστική επιλογή ακόμη και για τους πιό απαιτητικούς αναγνώστες.

εικόνα άρθρου (Το τρένο των παιδιών, της Viola Ardone)

Το τρένο των παιδιών, της Viola Ardone
Μετάφραση: Φωτεινή Ζέρβου
Εκδόσεις Πατάκη
σελ. 304

εικόνα αρθρογράφου (Ιωάννα Δημητσάνου)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Ιωάννα Δημητσάνου

Η Ιωάννα Δημητσάνου είναι χρόνια λάτρης του βιβλίου και γράφει παρουσιάσεις για μυθιστορήματα που την άγγιξαν, επιθυμώντας να κρατά ζωντανή τη φιλαναγνωσια και την αγάπη για νοητά ταξίδια μέσα από σελίδες και λέξεις. Τρέφει βαθιά αγάπη για την παιδική πλευρά των ανθρώπων και τη μοναδικότητα του καθενός, ενώ λατρεύει να δημιουργεί αναμνησεις με την οικογένεια και τους φίλους της, τους οποίους θεωρεί κινητήρια δύναμη στη ζωή της.

Artcore magazine's footer