Short Story 2

Άρθρα :: Βιβλιοθήκη articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

Στην παγίδα του νερού, της Paula Hawkins

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Στην παγίδα του νερού, της Paula Hawkins)

Λένε ότι το νερό στο όνειρο σημαίνει ζωή. Μόνο που στο ποτάμι που πολλοί ονομάζουν Κολυμβήθρα των Πνιγμών, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Λένε ότι το νερό στο όνειρο σημαίνει ζωή. Μόνο που στο ποτάμι που πολλοί ονομάζουν Κολυμβήθρα των Πνιγμών, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. 

Η Κολυμβήθρα των Πνιγμών: ένα ποτάμι όπου οι θλιμμένες γυναίκες αυτοκτονούν; ένα ποτάμι όπου ξεφορτώνονται τις ενοχλητικές γυναίκες; και τα δύο; ή μήπως τίποτα από τα δύο;

Μια απεγνωσμένη έκκληση για βοήθεια. Μια κλήση που δεν απαντήθηκε ποτέ. Λίγο πριν πεθάνει, η Νελ Άμποτ τηλεφώνησε στην αδερφή της, δίχως να λάβει καμία απάντηση. Και τώρα η Νελ βρίσκεται πνιγμένη στο ποτάμι, και όλοι επιμένουν πως πήδηξε. Έτσι, η Τζουλς καλείται να επιστρέψει στο σπίτι όπου μεγάλωσε και να αναλάβει τη φροντίδα της έφηβης κόρης της αδερφής της. Καθώς επιστρέφει, όμως, επιστρέφουν μαζί και όλα όσα ήθελε να ξεχάσει, όλες οι αναμνήσεις και οι φόβοι που την κυνηγούσαν και στοίχειωναν τα παιδικά της χρόνια. Το νερό γίνεται ο εφιάλτης της, και η αδερφή της βρίσκεται συνεχώς μέσα στο μυαλό της, θυμίζοντάς της όλα όσα προσπαθεί να αρνηθεί· και επιμένει ότι η αδελφή της δεν πήδηξε.

εικόνα άρθρου (Στην παγίδα του νερού, της Paula Hawkins)

Η συγγραφέας

Η Paula Hawkins, μετά τη μεγάλη επιτυχία που γνώρισε με το «Κορίτσι του τρένου», μας χαρίζει ένα ακόμα ψυχολογικό θρίλερ με καταιγιστικές εξελίξεις που μας κρατάει σε αγωνία από την πρώτη κιόλας σελίδα. Ο πρωτότυπος τρόπος αφήγησης μας εισάγει στον ψυχισμό και τις σκέψεις του κάθε ήρωα, αφού κάθε κεφάλαιο αποτελεί μια εξιστόρηση από την πλευρά του κάθε πρωταγωνιστή: ένα μέντιουμ που συνομιλεί με τη νεκρή αδερφή της· ένα αγόρι που είδε τη μητέρα του να πέφτει στο κενό· ένας ψυχικά διαταραγμένος αστυνομικός· μια σύζυγος και καθηγήτρια που αρνείται να καταστρέψει το ήδη τελειωμένο παραμύθι της· μια μητέρα που θρηνεί ακόμα τον θάνατο της κόρης της επιρρίπτοντας ευθύνες στους λάθος ανθρώπους· ένας αδερφός που νομίζει πως γνωρίζει τα κρυμμένα μυστικά της μητέρας του· ένας καθηγητής με αμαρτωλό παρελθόν· μια αστυνομικός που προσπαθεί να ξεφύγει από τους δικούς της δαίμονες και γνωρίζει πως τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται, πως υπάρχει και κάτι άλλο που τους διαφεύγει· μια έφηβη κόρη που έχασε τη μητέρα της, και μαζί της, τη γη κάτω από τα πόδια της· και η Τζουλς, που έχει νιώσει τη δύναμη του νερού μέσα της, το έχει νιώσει να την τραβάει στη δίνη του και να τη στριφογυρίζει στην επικίνδυνα απόκοσμη, γοητευτική αγκαλιά του. Γιατί κάποιοι χαίρονται για τον θάνατο της Νελ; Τι προσπαθούσε να ανακαλύψει πριν πεθάνει;

Η γραφή της Hawkins είναι απαλλαγμένη από περιττές περιγραφές και η γλώσσα της είναι απλή, ανταποκρινόμενη στις ανάγκες του κάθε αναγνώστη που θέλει να ξεφύγει από την αγχώδη καθημερινότητα και να δραπετεύσει σε έναν άλλο κόσμο. Με μικρές αναφορές στο υπερφυσικό, κρατάει μια ισορροπία ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα και μας παρουσιάζει τις αντιλήψεις και τις απόψεις των κατοίκων μια μικρής κοινωνίας που έχουν αφήσει τις προκαταλήψεις να εισβάλουν στη ζωή τους. Στο ποτάμι έπνιγαν τις μάγισσες και οι άνθρωποι κρύβονται πίσω από αυτή τη γνώση αγνοώντας τους κινδύνους που καραδοκούν. Το βιβλίο θίγει κοινωνικά θέματα, μας παρουσιάζει το αντίκτυπο που μπορεί να έχει το bullying στην ψυχή ενός μικρού κοριτσιού, και τις επιπτώσεις που δεν θα πάψουν ποτέ να τη βασανίζουν. Το κορίτσι αυτό, δεν έπαψε ποτέ να κατηγορεί την αδερφή της, αλλά δεν έπαψε και ποτέ να την αγαπάει. Αναφορές γίνονται επίσης στο θέμα της απιστίας, της χαμένης εμπιστοσύνης που δεν ξανακερδίζεται εύκολα: «τότε ήταν που ανακάλυψε τις συνέπειες της βουβής οργής της». Τέλος, τη συγγραφέα απασχολεί η απρόβλεπτη φύση ενός ψυχικά διαταραγμένου μυαλού, ενός ατόμου υπεράνω πάσης υποψίας.

Το απρόβλεπτο τέλος της ιστορίας, δεν θα αποκαλυφθεί, παρά στην τελευταία σελίδα του βιβλίου. 

εικόνα άρθρου (Στην παγίδα του νερού, της Paula Hawkins)

Στην παγίδα του νερού, της Paula Hawkins
Μετάφραση: Αναστάσιος Αργυρίου
Εκδόσεις Ψυχογιός
σελ. 384

εικόνα αρθρογράφου (Ερωδίτη Παπαποστόλου)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Ερωδίτη Παπαποστόλου

Το όνομά μου είναι Ερωδίτη. Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη το 1988. Αν και είμαι απόφοιτος οικονομικών-μάρκετινγκ του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, με κέρδισε η αγάπη μου για τη συγγραφή και τη φωτογραφία. Από μικρή έγραφα ιστορίες και στίχους μουσικής, ψάχνοντας έτσι τρόπους για να δραπετεύω από την πραγματικότητα. Όσο περνούσαν τα χρόνια και μεγάλωνα, μεγάλωναν μαζί μου και οι ιστορίες μου, μέχρι που το 2015 κυκλοφόρησε το πρώτο μου μυθιστόρημα με τίτλο «Ομίχλη & Τριαντάφυλλα» 

Artcore magazine's footer