Άρθρα :: Βιβλιοθήκη articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

Οι τέσσερις μάγισσες, της Μάγδας Ασημακοπούλου

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Οι τέσσερις μάγισσες, της Μάγδας Ασημακοπούλου)

Κλείστε τα μάτια κι απολαύστε ένα μαγικό ταξίδι στις εποχές που καθόμασταν γύρω από τη φωτιά κι ακούγαμε τις ιστορίες της γιαγιάς, για μάγισσες, δράκους, στοιχειωμένα κάστρα και καλούς και κακούς μάγους.

Φανταστείτε να ζούσατε σε ένα χωριό, παρέα με τέσσερις αδερφές που είναι μάγισσες, τέσσερις μάγισσες που δεν είναι αγαπημένες μεταξύ τους. Η Καλαμιά, η Ασχημιά, η Τροφαντή και η Ορέα, ανταγωνίζονται συνεχώς η μία την άλλη, και ζηλεύουν αυτό που δεν έχουν και το έχει κάποια από τις υπόλοιπες αδελφές. Διασκεδάζουν την ανία τους πειράζοντας και παίζοντας εις βάρος των συγχωριανών τους. Ο υπέρμετρος εγωισμός και η αλαζονεία τους, όμως, τις οδηγεί σε μια πράξη, η οποία έχει ως αποτέλεσμα να χάσουν τις δυνάμεις τους. Θα καταφέρουν να περάσουν όλες τις δοκιμασίες για να τις κερδίσουν πίσω;

εικόνα άρθρου (Οι τέσσερις μάγισσες, της Μάγδας Ασημακοπούλου)

Η συγγραφέας

Η ταλαντούχα συγγραφέας Μάγδα Ασημακοπούλου, που γράφει από μικρή ηλικία και διηγήματά της έχουν διακριθεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς κερδίζοντας μέχρι και το πρώτο βραβείο, μας χαρίζει ένα παραμύθι κατάλληλο τόσο για μικρούς, όσο και για μεγάλους αναγνώστες. Το εφηβικό αφήγημα «Οι τέσσερις μάγισσες» έχει κερδίσει το πρώτο βραβείο στο «Καφενείο των Ιδεών», και μας διδάσκει πως δεν έχει σημασία το πώς μας βλέπουν οι άλλοι αλλά το πώς βλέπουμε εμείς τον εαυτό μας. Πολλές φορές προσπαθούμε να αλλάξουμε γιατί θέλουμε να ταιριάξουμε στα πρότυπα που έχουν φτιάξει άλλοι για εμάς και κάνουμε τα πάντα για να το πετύχουμε. Μόνο που δεν καταλαβαίνουμε πως, έτσι, μπορεί να χάσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό, προσπαθώντας να μπούμε σε καλούπια που δεν είναι φτιαγμένα για εμάς. Κι αν τελικά τα καταφέρουμε, αν τελικά προσαρμοστούμε σε αυτό που επιθυμεί ο περίγυρος, πόσο ωραία θα νιώθουμε με τον εαυτό μας; Τι είναι αυτό που έχει σημασία τελικά; το φαίνεσθαι ή το είναι; Και πόσο πραγματικά νοιάζεται κάποιος για εμάς, όταν δεν μας αγαπάει γι αυτό που είμαστε, αλλά γι αυτό που δείχνουμε;
Η συγγραφέας με λόγο εύπεπτο, γλώσσα απλή και ζωντανές περιγραφές, δημιουργεί κινηματογραφικά σκηνικά και σκιαγραφεί τον χαρακτήρα των ηρώων της απαλλάσσοντάς τους από κάθε τελειότητα, λες και, είτε έχουν μαγικές δυνάμεις είτε όχι, τη θέση τους θα μπορούσε να πάρει ο καθένας από εμάς. Η εικονογράφηση του βιβλίου –που είναι επηρεασμένη από τα ιδιαίτερα σχέδια του Tim Burton- έχει γίνει από την ίδια τη Μάγδα Ασημακοπούλου, αποκαλύπτοντάς μας ένα ακόμα από τα ταλέντα της, αφού σχεδιάζει από μικρή ηλικία και έχει σπουδάσει animation και γραφιστική.
Εστιάζοντας στην αντιζηλία που δημιουργείται μεταξύ των αδελφών, η συγγραφέας μας διδάσκει πως το αίμα νερό δεν γίνεται και πως ο αδελφικός δεσμός είναι πολύ δύσκολο, έως ακατόρθωτο να σπάσει. Οι τέσσερις αδελφές μαθαίνουν να νοιάζονται η μία την άλλη, καθώς χάνονται στην έρημο και σε μυστικούς λαβύρινθους, περιπλανιούνται μέσα σε στοιχειωμένα κάστρα και σε μαγεμένα δάση, και κολυμπούν μέσα σε ωκεανούς προκειμένου να καταφέρουν να σώσουν το πολυτιμότερο αγαθό που έχουν: την αδελφική τους σχέση. Παράλληλα ανακαλύπτουν την αξία του αλτρουϊσμού, το πόσο σημαντικό είναι να βοηθάει κανείς τους άλλους και πόσο ωραία νιώθει μετά γι' αυτό, και, φυσικά, μαθαίνουν να λένε «ευχαριστώ».

Ξεφυλλίστε λοιπόν τις σελίδες του βιβλίου και ταξιδέψτε παρέα με σαύρες που μιλούν, μονόκερους που πετούν, φοίνικες που αναγεννιούνται από τις στάχτες τους, φαντάσματα που προσπαθούν να σπάσουν τα δεσμά τους και γοργόνες, βιώνοντας την πιο όμορφη περιπέτεια της ζωής σας.

εικόνα άρθρου (Οι τέσσερις μάγισσες, της Μάγδας Ασημακοπούλου)

Οι τέσσερις μάγισσες, της Μάγδας Ασημακοπούλου
Εκδόσεις Πηγή
σελ. 138

εικόνα αρθρογράφου (Ερωδίτη Παπαποστόλου)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Ερωδίτη Παπαποστόλου

Το όνομά μου είναι Ερωδίτη. Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη το 1988. Αν και είμαι απόφοιτος οικονομικών-μάρκετινγκ του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, με κέρδισε η αγάπη μου για τη συγγραφή και τη φωτογραφία. Από μικρή έγραφα ιστορίες και στίχους μουσικής, ψάχνοντας έτσι τρόπους για να δραπετεύω από την πραγματικότητα. Όσο περνούσαν τα χρόνια και μεγάλωνα, μεγάλωναν μαζί μου και οι ιστορίες μου, μέχρι που το 2015 κυκλοφόρησε το πρώτο μου μυθιστόρημα με τίτλο «Ομίχλη & Τριαντάφυλλα» 

Artcore magazine's footer