Άρθρα :: Βιβλιοθήκη articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

Ξηρασία, της Jane Harper

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ξηρασία, της Jane Harper)

Η Jane Harper κάνει το ντεμπούτο της με ένα βιβλίο που έχει τίτλο ελαφρώς παραπλανητικό. Μια καλογραμμένη ιστορία, που δεν χαρακτηρίζεται, όμως, ως το κλασικό αστυνομικό μυθιστόρημα.

Η Αυστραλία βιώνει τη χειρότερη ξηρασία εδώ κι έναν αιώνα, και στη μικρή πόλη της Κιβάρα έχει να βρέξει δύο ολόκληρα χρόνια. Οι εντάσεις που υποβόσκουν στην κοινότητα γίνονται αφόρητες όταν τρία μέλη της οικογένειας Χάντλερ βρίσκονται νεκρά. Όλοι θεωρούν ότι ο αρχηγός της οικογένειας Χάντλερ, ο Λιουκ, αυτοκτόνησε αφού σκότωσε τη σύζυγο και τον εξάχρονο γιο του.

Ο αστυνομικός Άρον Φαλκ επιστρέφει στη γενέτειρά του για την κηδεία του καλύτερου φίλου των παιδικών του χρόνων και, παρά τη θέλησή του, αναγκάζεται να συμμετάσχει στην έρευνα. Καθώς τα ερωτήματα πολλαπλασιάζονται και η καχυποψία απλώνεται στην πόλη, ο Φαλκ υποχρεώνεται να έρθει αντιμέτωπος με μυστικά από το δικό του παρελθόν, που αναδύονται στην επιφάνεια όταν αμφισβητεί την αλήθεια για το έγκλημα και την αυτοκτονία του φίλου του.

Η «Ξηρασία» κινείται σε δύο άξονες: σε μια ιστορία που διαδραματίζεται στο παρόν και μια παρελθοντική ιστορία που στοιχειώνει τον πρωταγωνιστή για χρόνια και του προκαλεί μια έντονη αποστροφή για το μέρος στο οποίο μεγάλωσε.

Σε όλο το βιβλίο, όπως είναι άλλωστε εμφανές από τον τίτλο, κυριαρχεί η ξηρασία του τοπίου. Οι κάτοικοι της Κιβάρα φτάνουν στα όριά τους. Η έλλειψη νερού προκαλεί σοβαρά προβλήματα, τόσο οικονομικά όσο και διαβίωσης. Εντάσεις, τσακωμοί και τάσεις φυγής κυριαρχούν στην καθημερινότητα της πόλης.

Αρχικά, η Jane Harper καταφέρνει και ψυχογραφεί καλά, τόσο τον κεντρικό χαρακτήρα, τον αστυνομικό Άρον Φαλκ, όσο και τους δεύτερους χαρακτήρες που τον πλαισιώνουν. Φτάνοντας, όμως, στο τέλος της ιστορίας, και περνώντας μέσα από τον κυκεώνα της ξηρασίας που κυριαρχεί, αντιλαμβάνεσαι ότι δόθηκε αρκετή έμφαση στο φαινόμενο αυτό, και τελικά, το τέλος της ιστορίας και η λύση του μυστηρίου μοιάζουν να έρχονται «ξαφνικά».

Τα αστυνομικά μυθιστορήματα είναι από τα αγαπημένα μου, κυρίως για το μυστήριο και τα μικρά και υπόρρητα στοιχεία που «ξεφεύγουν» από τον συγγραφέα, και άλλες φορές τα προσέχεις άλλες πάλι όχι, και στο τέλος κουμπώνουν στο τελικό παζλ. Στην «Ξηρασία» αυτό είναι ένα στοιχείο που λείπει. Δεν ψάχνουμε να βρούμε τον ένοχο, καθώς μέσω της τριτοπρόσωπης αφήγησης, τα στοιχεία εμφανίζονται ένα-ένα και η ολοκληρωση της βασικής ιστορίας επέρχεται ομαλά, αλλά χωρίς να έχει δώσει στον αναγνώστη τη χαρά της «εξερεύνησης». Αντίθετα, η παρελθοντική ιστορία απλά ξεδιπλώνεται σιγά σιγά χωρίς να επιφέρεται κάποιου είδους λύση και κάθαρση για τους ήρωες.

Σε γενικές γραμμές, το βιβλίο είναι μια καλά δομημένη ιστορία, με έντονο το κινηματογραφικό στοιχείο. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που ήδη μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που κυλάει γρήγορα και έχει αρκετό ενδιαφέρον· μία ιστορία που αποπνέει την πνιγηρή ατμόσφαιρα μιας μικρής πόλης, η οποία έχει πληγεί από έντονη ξηρασία, ένα περιβάλλον όπου οι χαρακτήρες παλεύουν με τους δαίμονές του και προσπαθούν να επιβιώσουν σε μια σκληρή πραγματικότητα.

Το βιβλίο δεν θα το χαρακτήριζα καθαρά «αστυνομικό». Παρόλη την εξιστόρηση μιας έρευνας για τη διαλεύκανση μια τριπλής ανθρωποκτονίας –ο πατέρας ήταν ο δράστης; Τους σκότωσε και έπειτα αυτοκτόνησε, όπως δείχνουν τα στοιχεία;–, ο τρόπος με τον οποίο είναι δομημένη η αφήγηση ταιριάζει περισσότερο στην γενικότερη κατηγορία της ξένης λογοτεχνίας.

Η «Ξηρασία» είναι ένα βιβλίο που απόλαυσα και περιμένω να δω και τη μεταφορά του στην μεγάλη οθόνη. Ίσως, όμως, θα ήθελα να έχει άλλον τίτλο, λιγότερο «παραπλανητικό».

*Γεννημένη στο Μάντσεστερ, η Jane Harper μετακόμισε με την οικογένειά της στην Αυστραλία όταν ήταν οκτώ χρόνων και έζησε έξι χρόνια στη Βικτόρια, παίρνοντας και την αυστραλιανή υπηκοότητα. Επέστρεψε στη Μ. Βρετανία στην εφηβεία της, όπου σπούδασε Αγγλική Φιλολογία και Ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Κεντ, και στη συνέχεια δούλεψε ως δημοσιογράφος για αρκετά χρόνια. Το 2008 ξαναγύρισε στην Αυστραλία, όπου και πάλι εργάστηκε στα μίντια. Άρχισε να ασχολείται σοβαρά με τη συγγραφή όταν ένα διήγημά της επελέγη για το ετήσιο Fiction Edition του περιοδικού Big Issue το 2014, οπότε και έκανε αίτηση για να συμμετάσχει στο online πρόγραμμα δημιουργικής γραφής μυθιστορήματος του λογοτεχνικού πρακτορείου Curtis Brown. Έγινε δεκτή με το προσχέδιο του μυθιστορήματος που θα γινόταν η «Ξηρασία». Μετά το εξαιρετικά επιτυχημένο της ντεμπούτο, έγραψε το εξίσου επιτυχημένο μυθιστόρημα «Άγρια φύση», στο οποίο επίσης πρωταγωνιστεί ο αστυνομικός Άρον Φαλκ, ενώ η ανοδική της πορεία συνεχίστηκε με το εκτός σειράς Φαλκ μπεστ σέλερ “Lost man”. Το βιβλίο η «Ξηρασία» μεταφέρεται ήδη στη μεγάλη οθόνη με παραγωγό τη Ρις Γουίδερσπουν και τον Έρικ Μπάνα στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

εικόνα άρθρου (Ξηρασία, της Jane Harper)

Η ξηρασία, της Jane Harper
Μετάφραση: Χίλντα Παπαδημητρίου
Εκδόσεις Μεταίχμιο
σελ. 424

εικόνα αρθρογράφου (Συλβάνα Παπαϊωάννου)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Συλβάνα Παπαϊωάννου

Είμαι η Συλβάνα, διαβάζω και γράφω συνεχώς. Διαβάζω για να έχω έμπνευση να γράψω και γράφω γιατί τι άλλο να την κάνω όλη αυτή την έμπνευση. Τα τελευταία χρόνια ασχολούμαι με τη μετάφραση και τελειώνω το μεταπτυχιακό μου στη Δημιουργική Γραφή. Α, είμαι Υδροχόος, το ζώδιο πάντα είναι μια χρήσιμη πληροφορία.

Artcore magazine's footer