Άρθρα :: Βιβλιοθήκη articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

Κβάντι, του Μίνωα Ευσταθιάδη

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Κβάντι, του Μίνωα Ευσταθιάδη)

Το «Κβάντι» του Μίνωα Ευσταθιάδη (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίκαρος) είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που παρακολουθεί μια μυστήρια υπόθεση, η οποία εκτυλίσσεται σε διάφορα κράτη -από τη Γαλλία στην Ελλάδα μεταφερόμαστε στην Αφρική, για να επιστρέψουμε στο τέλος πάλι στη Γαλλία-, και αναπτύσσεται γύρω από ζητήματα που αφορούν το χώρο της τέχνης, τα διεθνή κυκλώματα, αλλά και πολύ προσωπικές και οικογενειακές ιστορίες.

Η ιστορία ξεκινά από έναν μυστηριώδη φόνο στο Παρίσι, ο οποίος φέρεται να γίνεται υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες για τις γαλλικές αστυνομικές αρχές. Στη συνέχεια η ιστορία δεν αργεί να εμπλέξει και έναν ιδιωτικό ερευνητή από το Αίγιο, ο οποίος είναι και ο βασικός αφηγητής της ιστορίας. Ο Έλληνας ερευνητής καλείται αρχικά -και μυστηριωδώς-να διευθετήσει διαδικαστικά ζητήματα ώστε το θύμα από το Παρίσι να μεταφερθεί και να ταφεί στην Ελλάδα, όπως ήταν και η επιθυμία του. Ωστόσο, η εμπλοκή του Έλληνα δεν περιορίζεται εκεί: γρήγορα θα κληθεί να ασχοληθεί με την υπόθεση του φόνου, όταν ένας αλλοδαπός ιδιώτης πελάτης θα του το ζητήσει, ούτως ώστε να βρεθούν τα ίχνη ενός πολύτιμου πίνακα ζωγραφικής που χάθηκε, ενώ προηγουμένως βρισκόταν στα χέρια του δολοφονηθέντος. Η υπόθεση βέβαια θα περιπλεχθεί περαιτέρω, καθώς στον αρχικό φόνο προστίθενται μια αυτοκτονία (του γιου του αρχικού θύματος) και ένας επιπλέον φόνος, πάλι στο Παρίσι. Όπως η ιστορία ξετυλίγεται, ο αναγνώστης οδηγείται σταδιακά από τη Γαλλία στην Αφρική, καθώς αποκαλύπτεται σιγά-σιγά και η ζωή και οι δραστηριότητες του θύματος μαζί με τη σκοτεινή του πλευρά.
Στην ουσία, το «Κβάντι» είναι ένα μυθιστόρημα που αξιοποιεί το αστυνομικό είδος όχι μόνο για να αναπτύξει -όπως του είναι προσφιλές- φοβερές και σκληρές οικογενειακές ιστορίες, αλλά και για να θίξει, κλείνοντας το μάτι σε έναν πιο «πολιτικό» και κοινωνικά ευαίσθητο λόγο, και τραύματα που προκάλεσαν οι αποικιοκρατικές σχέσεις στην Αφρική. Όταν αποκαλύπτεται το παρελθόν και πέφτει σταδιακά φως στο μυστηριώδη χρονικό των φόνων, ο αναγνώστης έρχεται αντιμέτωπος με μία υπόθεση που έχει τις ρίζες της στην Αφρική και στα ειδεχθή εγκλήματα που διέπραττε εκεί ένα ολόκληρο κύκλωμα λευκών και απίστευτα πλουσίων και προνομιούχων αντρών. Κι αν είναι ξεκάθαρο ότι τα γεγονότα που εξιστορούνται στο κείμενο είναι πλάσματα της συγγραφικής φαντασίας, εύκολα κανείς αντιλαμβάνεται ότι η Αφρική υπήρξε και παραμένει ακόμη θέατρο των πιο σκληρών εγκλημάτων και της πιο στυγνής εκμετάλλευσης από τους ισχυρούς του αναπτυγμένου κόσμου. Μάλιστα, αυτή η εγκληματική δραστηριότητα που λαμβάνει χώρα στην πολύπαθη, αποδιοργανωμένη θεσμικά και εξαρτημένη από τις δυτικές χώρες Μαύρη Ήπειρο, έρχεται να συνδυαστεί από το συγγραφέα με τη θεματολογία των σκοτεινών και τραυματικών οικογενειακών σχέσεων, οδηγώντας σε ένα -εμπνευσμένο από την τραγωδία, θα έλεγε κανείς- αιματηρό τέλος.
Από άποψη δομής, το «Κβάντι» είναι ένα τυπικό, ίσως και αρκετά σχηματικό, αστυνομικό μυθιστόρημα, που ακολουθεί τους κανόνες του είδους πιστά. Ο ρυθμός είναι σίγουρα γρήγορος, το ύφος λιτό, η πλοκή αρκετά σφιχτή και η αφήγηση δίνει πιο περιορισμένο χώρο για μια λεπτομερή περιγραφή και πλαισίωση των γεγονότων και των χαρακτήρων. Εν μέρει αυτό δικαιολογείται από το ότι οι ίδιες οι πράξεις μιλούν από μόνες τους, αν και, κατά τη γνώμη μου, το κείμενο θα κέρδιζε πολύ από μικρές ανάσες στην αφήγηση και από περισσότερες λεπτομέρειες στην πραγμάτευση των χαρακτήρων και των γεγονότων, ούτως ώστε να επιτρέψει και μια βαθύτερη συναισθηματική εμπλοκή ή μια πιο ενεργή και «προσοδοφόρα» ταύτιση.
Ωστόσο, οφείλω να σημειώσω και ένα χαρακτηριστικό που μου άρεσε ιδιαίτερα. Η επιλογή να δομηθεί το κείμενο σε δύο χρονικά επίπεδα (ένα που αφορά την αφήγηση της έρευνας των φόνων, και ένα για την προϊστορία των φόνων) λειτούργησε πολύ θετικά. Θα έλεγα ότι η αποσύνδεση της επίλυσης της υπόθεσης από το χρονικό της δράσης των ερευνητών και η αποκάλυψή του μέσω της αυτόνομης εξιστόρησης των δραματικών και σκοτεινών γεγονότων του παρελθόντος, κατόρθωσαν να δώσουν μια ξεχωριστή υπόσταση στον πυρήνα της υπόθεσης, πέτυχαν να εμπλέξουν πιο ενεργά τον αναγνώστη, και απέδωσαν με περισσότερη βαρύτητα και αποτελεσματικότητα την πεμπτουσία της ιστορίας -όπως άλλωστε της άρμοζε.
Το «Κβάντι» είναι ένα μικρό μυθιστόρημα που διαβάζεται γρήγορα και προσφέρεται για όλους τους φίλους του αστυνομικού μυθιστορήματος. Παρ’ όλα αυτά κρύβει μέσα του και σπόρους μιας αφήγησης που θα μπορούσε να αγγίξει και αυτούς που θεωρούν ευπρόσδεκτες τις τροπές εκείνες του αστυνομικού είδους που το φέρουν πιο κοντά σε κοινωνικά ευαίσθητες ιστορίες.

εικόνα άρθρου (Κβάντι, του Μίνωα Ευσταθιάδη)

Κβάντι, του Μίνωα Ευσταθιάδη
Εκδόσεις Ίκαρος
σελ. 256

εικόνα αρθρογράφου (Δαμιανός Τζούπης)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Δαμιανός Τζούπης

Γεννήθηκα στο Αγρίνιο το 1993. Σπούδασα Φιλολογία στην Αθήνα, και στη συνέχεια έκανα μεταπτυχιακό στην Κλασική Φιλολογία στο UCL στο Λονδίνο. Έκτοτε, εργάζομαι ως φιλόλογος στην Αθήνα, κάνοντας μαθήματα. Ταυτόχρονα, ασχολούμαι με τη συγγραφή. Το 2016 κυκλοφόρησε το πρώτο μου βιβλίο, η ποιητική συλλογή «Τα λόγια της φωτιάς» από τις εκδόσεις Ιωλκός.

Artcore magazine's footer