Άρθρα :: Ταινιοθήκη articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

Αφιερώματα και ρετροσπεκτίβες σε ανθρώπους του σινεμά και μεγάλες στιγμές της έβδομης τέχνης. Μιλώντας σινεμά στο ArtCore Magazine.

Σελίδα 1 / 1

εμφάνιση ανά σελίδα :

  • 15
  • 30
  • 50
  • 100
28.12
2016

La La Land, του Damien Chazelle

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (La La Land, του Damien Chazelle)
Τα μιούζικαλ ήταν ανέκαθεν και εξακολουθούν να είναι μία τρομερά ιδιάζουσα περίπτωση στο πεδίο των κινηματογραφικών ειδών. Τα μιούζικαλ είναι τα αιθέρια τέκνα της υπενθύμισης ότι το σινεμά είναι η πιο όμορφη συλλογική ψευδαίσθηση που κατασκεύασε ποτέ ο άνθρωπος. Κατοικούν και αναπνέουν στον δικό τους κόσμο, αυτόν της υπέρβασης και της ονειροπόλησης. Υλοποιούν απατηλές ελπίδες, καλλωπίζουν βαριές απογοητεύσεις, μελοποιούν (και απενοχοποιούν κατά κάποιο τρόπο) τις πιο απλές και πρωτόλειες σκέψεις και επιθυμίες.
28.12
2016

Rogue One: A Star Wars Story, του Gareth Edwards

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Rogue One: A Star Wars Story, του Gareth Edwards)
Όταν ξεσπάσουν φήμες ότι η γαλαξιακή αυτοκρατορία του Palpatine βρίσκεται στα πρόθυρα ολοκλήρωσης ενός πανίσχυρου όπλου, του Death Star, που μπορεί να κρίνει οριστικά την έκβαση του πολέμου, οι επαναστάτες στρέφονται στην Jyn Erso, αιχμάλωτη της αυτοκρατορίας και κόρη του αρχι-μηχανικού του Death Star, προκειμένου να ηγηθεί μιας ετερόκλητης ομάδας, με αποστολή να αποκτήσουν τα σχέδια του Death Star με κάθε κόστος. Μια αποστολή που θα τους φέρει στην καρδιά της αυτοκρατορίας, ενώ γύρω τους ο πόλεμος μαίνεται αιματηρός και βάρβαρος.
24.12
2016

Die Hard, του John McTiernan

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Die Hard, του John McTiernan)
Το καλοκαίρι του 1988, όταν βγήκε δηλαδή το “Die Hard” («Πολύ σκληρός για να πεθάνει») στις αμερικάνικες αίθουσες, έθεσε έναν άγραφο κανόνα. Όταν διοργανώνεις χριστουγεννιάτικο πάρτι και διαβλέπεις τον κίνδυνο οποιουδήποτε προβλήματος κι οποιασδήποτε αναταραχής, η λύση είναι μία και προφανής. Προσκαλείς τον Τζον ΜακΛέιν. Ο οποίος θα έρθει φυσικά και απρόσκλητος, εφόσον διαθέτει ισχυρό κίνητρο. Όπως το να τα βρει με τη σύζυγό του, με την οποία έχουν απομακρυνθεί και η οποία έχει μετακομίσει στο Λος Άντζελες με τα δυο παιδιά τους. Ένας to the bone νεοϋορκέζος μπάτσος, λοιπόν, ένας θεματοφύλακας της παράδοσης στον ναό των γυάλινων επιφανειών και των νέον πινακίδων, της corporate απληστίας, της μετά-μοντέρνας αποξένωσης. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι το κτίριο όπου εκτυλίσσεται όλος ο κακός χαμός στέκει ως μία απειλητική ενσάρκωση μίας ζοφερής νεωτερικότητας που προσπαθεί να εδραιωθεί με κάθε τρόπο. 
24.12
2016

The Shop Around the Corner, του Ernst Lubitsch

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Shop Around the Corner, του Ernst Lubitsch)
Αν ψάχνετε να δείτε μια ανάλαφρη ταινία με άρωμα γιορτινό, κάπως έξω από τις συνηθισμένες επιλογές, τότε το “The Shop Around the Corner” («Το μαγαζί της γωνίας») του σκηνοθέτη Ernst Lubitsch θα ήταν μια καλή επιλογή. Μπορεί η ταινία να κυκλοφόρησε το μακρινό 1940, αλλά αυτό δεν πρέπει διόλου να σας φοβίσει, αφού καταφέρνει να παραμένει διαχρονικά επίκαιρη και ευχάριστη.
23.12
2016

Krampus, του Michael Dougherty

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Krampus, του Michael Dougherty)
Αυτά τα Χριστούγεννα αναμένεται να είναι κάθε άλλο παρά χαρούμενα για την οικογένεια του Μαξ, που μαζεύεται κάτω από την ίδια στέγη περισσότερο από υποχρέωση, παρά από ειλικρινή θέληση. Όταν ο Μαξ αγανακτήσει από τους συνεχόμενους καβγάδες των γονιών και των θείων του, και από το bullying που δέχεται από τα ξαδέρφια του, θα ευχηθεί, μέσα σε ένα ξέσπασμα θυμού, να ήταν όλοι τους νεκροί. Δυστυχώς, η ευχή του αυτή ενδέχεται να βγει αληθινή τη μέρα των Χριστουγέννων, αφού κάτι πολύ πιο σκοτεινό και τρομακτικό από τον Άγιο Βασίλη θα κατέβει από την καμινάδα…
22.12
2016

In Bruges, του Martin McDonagh

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (In Bruges, του Martin McDonagh)
Η βίαιη διατάραξη μιας ήσυχης ονειρεμένης πόλης, ο προσωπικός Γολγοθάς δύο εγκληματιών και οι κωμικές του προεκτάσεις, συνθέτουν τον ιστό του, υποψήφιου για Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου, φιλμ του Martin McDonagh.
20.12
2016

Citizenfour, της Laura Poitras

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Citizenfour, της Laura Poitras)
Βραβεύτηκε με το Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ για το 2015 και προκάλεσε διεθνή σάλο με την κυκλοφορία του. Το ''Citizenfour'' καταγράφει το ιστορικό της υπόθεσης Snowden και εκφράζει ένα δριμύ κατηγορώ απέναντι στις αντισυνταγματικές παρακολουθήσεις Αμερικανών πολιτών από την κυβέρνησή τους.
19.12
2016

Arrival, του Dennis Villeneuve

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Arrival, του Dennis Villeneuve)
Μετά την εμφάνιση δώδεκα εξωγήινων σκαφών σε ισάριθμα και φαινομενικά τυχαία σημεία του πλανήτη, η αμερικανική κυβέρνηση προσλαμβάνει την κορυφαία γλωσσολόγο Louise Banks, για να βοηθήσει στην κατανόηση της εξωγήινης γλώσσας και την επικοινωνία με τους απρόσκλητους επισκέπτες, πριν η ανεξήγητη παρουσία τους στον πλανήτη μας πυροδοτήσει έναν καταστροφικό πόλεμο.
05.12
2016

A Bout de Souffle, του Jean-Luc Godard

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (A Bout de Souffle, του Jean-Luc Godard)
Τι ακριβώς μπορεί να ειπωθεί και να γραφτεί για μία ταινία – μέλος της πιο εκλεκτής ελίτ; Εκείνης της χούφτας δηλαδή ταινιών που άλλαξε τον τρόπο που φτιάχνεται, βλέπεται και γίνεται αντιληπτό το σινεμά. Το 1959, ο ομφάλιος λώρος με το παραδοσιακό και την πεπατημένο κόβεται οριστικά και αμετάκλητα. Μία νέα γλώσσα αρθρώνει τις πρώτες τις λέξεις με στόμφο και αγριάδα. Ληξιαρχική πράξη γέννησης του ρεύματος της γαλλικής nouvelle vague (νέο κύμα) και εμβατήριο εφόδου του μοντερνισμού στην έβδομη τέχνη. Ο Jean-Luc Godard άφησε τους απανταχού σινεφίλ "A Bout de Souffle" (Με κομμένη την ανάσα).
05.12
2016

Adieu au Langage, του Jean-Luc Godard

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Adieu au Langage, του Jean-Luc Godard)
Ένας άντρας και μια γυναίκα συζητούν, κάνουν έρωτα, βλέπουν τηλεόραση, ταξιδεύουν, τσακώνονται, αναρωτιούνται για όλα και για τίποτα. Οι εποχές αλλάζουν, οι άνθρωποι εναλλάσσονται γύρω τους κι ένας σκύλος, διαρκώς ανάμεσά τους, γίνεται φυσικός καθρέφτης της υπαρξιακής τους περιπέτειας. Δεν πρόκειται, ακριβώς, για χαρακτήρες («Μισώ τους χαρακτήρες. Από τη γέννηση, μας περνάνε για κάποιον άλλο, μας ωθούν, μας τραβάνε, μας αναγκάζουν να μπούμε στο χαρακτήρα…» θα πει η γυναίκα, λίγο πριν το φινάλε), όσο για ομιλούντα φαντάσματα, εφήμερες ενσαρκώσεις διατυπώσεων και στοχασμών που βοηθούν τον Godard να εξομολογηθεί, να βγάλει τα εσώψυχά του και να αναμετρηθεί με μια σειρά από ζητήματα που τον απασχολούν από την αρχή της καριέρας του. 

Artcore magazine's footer