Άρθρα :: Ταινιοθήκη articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

Σελίδα 3 / 5

εμφάνιση ανά σελίδα :

28.12
2016

Rogue One: A Star Wars Story, του Gareth Edwards

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Rogue One: A Star Wars Story, του Gareth Edwards)
Όταν ξεσπάσουν φήμες ότι η γαλαξιακή αυτοκρατορία του Palpatine βρίσκεται στα πρόθυρα ολοκλήρωσης ενός πανίσχυρου όπλου, του Death Star, που μπορεί να κρίνει οριστικά την έκβαση του πολέμου, οι επαναστάτες στρέφονται στην Jyn Erso, αιχμάλωτη της αυτοκρατορίας και κόρη του αρχι-μηχανικού του Death Star, προκειμένου να ηγηθεί μιας ετερόκλητης ομάδας, με αποστολή να αποκτήσουν τα σχέδια του Death Star με κάθε κόστος. Μια αποστολή που θα τους φέρει στην καρδιά της αυτοκρατορίας, ενώ γύρω τους ο πόλεμος μαίνεται αιματηρός και βάρβαρος.
24.12
2016

Die Hard, του John McTiernan

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Die Hard, του John McTiernan)
Το καλοκαίρι του 1988, όταν βγήκε δηλαδή το “Die Hard” («Πολύ σκληρός για να πεθάνει») στις αμερικάνικες αίθουσες, έθεσε έναν άγραφο κανόνα. Όταν διοργανώνεις χριστουγεννιάτικο πάρτι και διαβλέπεις τον κίνδυνο οποιουδήποτε προβλήματος κι οποιασδήποτε αναταραχής, η λύση είναι μία και προφανής. Προσκαλείς τον Τζον ΜακΛέιν. Ο οποίος θα έρθει φυσικά και απρόσκλητος, εφόσον διαθέτει ισχυρό κίνητρο. Όπως το να τα βρει με τη σύζυγό του, με την οποία έχουν απομακρυνθεί και η οποία έχει μετακομίσει στο Λος Άντζελες με τα δυο παιδιά τους. Ένας to the bone νεοϋορκέζος μπάτσος, λοιπόν, ένας θεματοφύλακας της παράδοσης στον ναό των γυάλινων επιφανειών και των νέον πινακίδων, της corporate απληστίας, της μετά-μοντέρνας αποξένωσης. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι το κτίριο όπου εκτυλίσσεται όλος ο κακός χαμός στέκει ως μία απειλητική ενσάρκωση μίας ζοφερής νεωτερικότητας που προσπαθεί να εδραιωθεί με κάθε τρόπο. 
24.12
2016

The Shop Around the Corner, του Ernst Lubitsch

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Shop Around the Corner, του Ernst Lubitsch)
Αν ψάχνετε να δείτε μια ανάλαφρη ταινία με άρωμα γιορτινό, κάπως έξω από τις συνηθισμένες επιλογές, τότε το “The Shop Around the Corner” («Το μαγαζί της γωνίας») του σκηνοθέτη Ernst Lubitsch θα ήταν μια καλή επιλογή. Μπορεί η ταινία να κυκλοφόρησε το μακρινό 1940, αλλά αυτό δεν πρέπει διόλου να σας φοβίσει, αφού καταφέρνει να παραμένει διαχρονικά επίκαιρη και ευχάριστη.
23.12
2016

Krampus, του Michael Dougherty

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Krampus, του Michael Dougherty)
Αυτά τα Χριστούγεννα αναμένεται να είναι κάθε άλλο παρά χαρούμενα για την οικογένεια του Μαξ, που μαζεύεται κάτω από την ίδια στέγη περισσότερο από υποχρέωση, παρά από ειλικρινή θέληση. Όταν ο Μαξ αγανακτήσει από τους συνεχόμενους καβγάδες των γονιών και των θείων του, και από το bullying που δέχεται από τα ξαδέρφια του, θα ευχηθεί, μέσα σε ένα ξέσπασμα θυμού, να ήταν όλοι τους νεκροί. Δυστυχώς, η ευχή του αυτή ενδέχεται να βγει αληθινή τη μέρα των Χριστουγέννων, αφού κάτι πολύ πιο σκοτεινό και τρομακτικό από τον Άγιο Βασίλη θα κατέβει από την καμινάδα…
22.12
2016

In Bruges, του Martin McDonagh

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (In Bruges, του Martin McDonagh)
Η βίαιη διατάραξη μιας ήσυχης ονειρεμένης πόλης, ο προσωπικός Γολγοθάς δύο εγκληματιών και οι κωμικές του προεκτάσεις, συνθέτουν τον ιστό του, υποψήφιου για Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου, φιλμ του Martin McDonagh.
20.12
2016

Citizenfour, της Laura Poitras

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Citizenfour, της Laura Poitras)
Βραβεύτηκε με το Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ για το 2015 και προκάλεσε διεθνή σάλο με την κυκλοφορία του. Το ''Citizenfour'' καταγράφει το ιστορικό της υπόθεσης Snowden και εκφράζει ένα δριμύ κατηγορώ απέναντι στις αντισυνταγματικές παρακολουθήσεις Αμερικανών πολιτών από την κυβέρνησή τους.
19.12
2016

Arrival, του Dennis Villeneuve

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Arrival, του Dennis Villeneuve)
Μετά την εμφάνιση δώδεκα εξωγήινων σκαφών σε ισάριθμα και φαινομενικά τυχαία σημεία του πλανήτη, η αμερικανική κυβέρνηση προσλαμβάνει την κορυφαία γλωσσολόγο Louise Banks, για να βοηθήσει στην κατανόηση της εξωγήινης γλώσσας και την επικοινωνία με τους απρόσκλητους επισκέπτες, πριν η ανεξήγητη παρουσία τους στον πλανήτη μας πυροδοτήσει έναν καταστροφικό πόλεμο.
05.12
2016

A Bout de Souffle, του Jean-Luc Godard

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (A Bout de Souffle, του Jean-Luc Godard)
Τι ακριβώς μπορεί να ειπωθεί και να γραφτεί για μία ταινία – μέλος της πιο εκλεκτής ελίτ; Εκείνης της χούφτας δηλαδή ταινιών που άλλαξε τον τρόπο που φτιάχνεται, βλέπεται και γίνεται αντιληπτό το σινεμά. Το 1959, ο ομφάλιος λώρος με το παραδοσιακό και την πεπατημένο κόβεται οριστικά και αμετάκλητα. Μία νέα γλώσσα αρθρώνει τις πρώτες τις λέξεις με στόμφο και αγριάδα. Ληξιαρχική πράξη γέννησης του ρεύματος της γαλλικής nouvelle vague (νέο κύμα) και εμβατήριο εφόδου του μοντερνισμού στην έβδομη τέχνη. Ο Jean-Luc Godard άφησε τους απανταχού σινεφίλ "A Bout de Souffle" (Με κομμένη την ανάσα).
05.12
2016

Adieu au Langage, του Jean-Luc Godard

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Adieu au Langage, του Jean-Luc Godard)
Ένας άντρας και μια γυναίκα συζητούν, κάνουν έρωτα, βλέπουν τηλεόραση, ταξιδεύουν, τσακώνονται, αναρωτιούνται για όλα και για τίποτα. Οι εποχές αλλάζουν, οι άνθρωποι εναλλάσσονται γύρω τους κι ένας σκύλος, διαρκώς ανάμεσά τους, γίνεται φυσικός καθρέφτης της υπαρξιακής τους περιπέτειας. Δεν πρόκειται, ακριβώς, για χαρακτήρες («Μισώ τους χαρακτήρες. Από τη γέννηση, μας περνάνε για κάποιον άλλο, μας ωθούν, μας τραβάνε, μας αναγκάζουν να μπούμε στο χαρακτήρα…» θα πει η γυναίκα, λίγο πριν το φινάλε), όσο για ομιλούντα φαντάσματα, εφήμερες ενσαρκώσεις διατυπώσεων και στοχασμών που βοηθούν τον Godard να εξομολογηθεί, να βγάλει τα εσώψυχά του και να αναμετρηθεί με μια σειρά από ζητήματα που τον απασχολούν από την αρχή της καριέρας του. 
24.11
2016

La pazza gioia, του Paolo Virzi

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (La pazza gioia, του Paolo Virzi)
Ο δημιουργός της ταινίας «Το ανθρώπινο κεφάλαιο» μας συστήνει ένα δίδυμο γυναικών που, στην προσπάθεια τους να απελευθερωθούν, θα χρειαστεί να έρθουν σε επαφή με τους δαίμονες του παρελθόντος. Ο δρόμος προς τη λύτρωση είναι μακρύς και η καθεμιά αναζητά τη δική της δικαίωση.
21.11
2016

Christine, του Antonio Campos

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Christine, του Antonio Campos)
Η αληθινή τραγική ιστορία της Christine Chubbuck, μίας δημοσιογράφου τοπικού αμερικανικού σταθμού που αυτοκτόνησε σε ζωντανή τηλεοπτική σύνδεση, το καλοκαίρι του 1970, μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη για πρώτη φορά ως ταινία μυθοπλασίας. Και δίνει την ευκαιρία στον σκηνοθέτη Antonio Campos να αναμετρηθεί με ένα θέμα εξαιρετικά απαιτητικό, το οποίο όμως δίνει δημιουργική λαβή για κάτι αληθινά σπουδαίο, τουλάχιστον δυνητικά.
15.11
2016

57o Φεστιβάλ Θεσσαλόνικης: Άφτερλωβ, του Στέργιου Πάσχου

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (57o Φεστιβάλ Θεσσαλόνικης: Άφτερλωβ, του Στέργιου Πάσχου)
Το Άφτερλωβ ήταν ό,τι πιο φρέσκο, μοντέρνο, δυνατό, υπέροχο, λατρεμένο είδαμε στο φετινό φεστιβάλ! Μακριά από τις μιζέριες και τη σοβαροφάνεια που πλήττει σχεδόν εν ολοκλήρω το σύγχρονο ελληνικό σινεμά! 
15.11
2016

57ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: Kills on Wheels, του Attila Till

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (57ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: Kills on Wheels, του Attila Till)
Μία εναρκτήρια σκηνή αγριάδας σε γκρίζες – μεταλλικές αποχρώσεις. Με ζόρικους άντρες που δεν σηκώνουν πολλά πολλά και λύνουν ενίοτε τις διαφορές τους με βία. Μία ατμόσφαιρα που ισορροπεί ανάμεσα στο γούεστερν και την ταινία φυλακής. Μόνο που αντί για σελωμένα άλογα, οι ζόρικοι αυτοί τύποι έχουν λαδωμένα αμαξίδια. Και προσπαθούν κάθε μέρα να ξεφύγουν από τη δια βίου φυλακή της αναπηρίας. Ο Ρουπάζοφ, ο Ζόλικα και ο Μπάρμπα σχηματίζουν ένα από τα πλέον ασυνήθιστα και δυσλειτουργικά τρίο –αποφασισμένων για όλα- ηρώων που έχετε ποτέ αντικρίσει.
14.11
2016

I, Daniel Blake, του Ken Loach

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (I, Daniel Blake, του Ken Loach)
Μία κατάμαυρη οθόνη. Μία σειρά από κουραστικά αναλυτικές ερωτήσεις, που ηχούν παντελώς εκτός θέματος. Μία σειρά από εκνευρισμένες και περιπαικτικές απαντήσεις, που παρακαλούν τις ερωτήσεις να μπουν επιτέλους στο ψητό. Μία αίσθηση σπασμένου τηλεφώνου και πλήρους ασυνεννοησίας. Μία απόσταση. Μία διακεκομμένη επικοινωνία, ξύλινη και τηλεγραφική. Αποξενωμένη από τους ίδιους τους συνδιαλεγόμενους, εξαιτίας της μεσολάβησης ενός πρωτοκόλλου, ενός καταστατικού.
12.11
2016

57ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: Love, Love, Love, του Κώστα Ζάππα

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (57ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: Love, Love, Love, του Κώστα Ζάππα)
Μετά απο ορισμένες αντισυμβατικές, αλλόκοτες και απαγορευμένες (μη προσβάσιμες) ταινίες, όπως η «Ανταρσία της Κόκκινης Μαρίας» και το "The Last Porn Movie", ο Κώστας Ζάππας επιστρέφει, παρουσιάζοντας στο 57ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το νεό του πόνημα "Love, Love, Love", ένα project εξίσου πειραματικό, αλλά καθόλου πετυχημένο.
12.11
2016

57ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: Park, της Σοφίας Εξάρχου

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (57ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: Park, της Σοφίας Εξάρχου)
Αθήνα, Ολυμπιακά ακίνητα. Δώδεκα χρόνια μετά το τέλος των Oλυμπιακών Αγώνων του 2004, οι κάποτε εντυπωσιακές κατασκευές κοίτωνται παρατημένες, παραδωμένες στη σκουριά και τη φθορά του χρόνου. Πολλά απο τα σπίτια στα οποία διέμεναν οι αθλητές κατά τη διάρκεια των αγώνων, δόθηκαν με κλήρωση σε φτωχές οικογένειες. Παρέες παιδιών παίζουν, μαλώνουν, χτυπιούνται, ερωτεύονται, μεγαλώνουν μέσα στα ερείπια ενός ένδοξου παρελθόντος που μοιάζει πια ψεύτικο. Ο Δημήτρης, παιδί μονογονεϊκής οικογένειας, ερωτεύεται την Άννα, πρώην αθλήτρια της ενόργανης που έβαλε τέλος στην καριέρα της μετά απο έναν επίπονο τραυματισμό. Οι δυο τους θα ερωτευτούν και θα προσπαθήσουν να αποδράσουν με φόντο ένα καυτό ελληνικό καλοκαίρι. Θα πιουν, θα χορέψουν, θα κάνουν έρωτα, αλλά θα συνειδητοποιήσουν ότι το καλοκαίρι δεν κρατάει για πάντα...
11.11
2016

Romeo & Juliet, του Baz Luhrmann

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Romeo & Juliet, του Baz Luhrmann)
Την 1η Νοεμβρίου του 2016 συμπληρώθηκαν 20 (!) χρόνια από τότε που κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες το σαιξπηρικό δράμα του Baz Luhrmann "Romeo and Juliet" (τουλάχιστον στην Αμερική, γιατί στην Ελλάδα ήρθε το 1997…) με πρωταγωνιστές τον -εικοσάχρονο τότε-οσκαρούχο σήμερα- Leonardo DiCaprio και την Claire Danes. 
08.11
2016

57ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: Αυτή η νύχτα μένει, του Νίκου Παναγιωτόπουλου

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (57ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: Αυτή η νύχτα μένει, του Νίκου Παναγιωτόπουλου)
Στον Ανδρέα αρέσει να απλώνει τα πόδια μέχρι εκεί που φτάνει το πάπλωμα. Προτιμά να αγναντεύει από απόσταση ασφαλείας τα όνειρα, καθώς πετούν ψηλά πάνω από το κεφάλι του, παρά να τα γραπώσει. Οι φιλοδοξίες του εξαντλούνται σε μία μηχανή αντί για μηχανάκι. Σε εφημερίδες και τσιγάρα που θα πλαισιώσουν τα γάλατα και τα γιαούρτια, στο ψιλικατζίδικο που κληρονόμησε. Η Στέλλα θέλει να αγγίξει τα αστέρια, παρόλο που βαθιά μέσα της καταλαβαίνει πως δεν διαθέτει την απαραίτητη σκάλα. Λυσσά να ζήσει το όνειρο, ακόμη κι αν χρειαστεί να προβεί σε ορισμένες εκπτώσεις. Έχει μόνο μία φιλοδοξία, που πρέπει πάση θυσία να εκπληρώσει: να γίνει τραγουδίστρια.
07.11
2016

57ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: Swiss Army Man

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (57ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: Swiss Army Man)
Φανταστείτε μία ταινία στην οποία “Cast Away” (2000) περνά ένα “Weekend at Bernie's” (1989) κι έχετε μία πρώτη ιδέα για το τι σας περιμένει στο “Swiss Army Man”. Ένα πτώμα που ξεβράζεται σε μία ακτή, όπου ένα ζωντανό πτώμα ετοιμάζεται να αυτοκτονήσει. Ακόμη κι η αυτοκτονία, όμως, χρειάζεται συγκέντρωση κι έλλειψη αντιπερισπασμών. Η κωμωδία (των δύο Daniel, όπως βλέπουμε στους τίτλους έναρξης) των Daniel Kwan και Daniel Scheinert, οι οποίοι έγιναν διάσημοι μέσα από βίντεο κλιπ και viral βίντεο, διαθέτει σε βαθμό πλεονασμού όλα κάθε πιθανό και απίθανο στοιχείο από τον -πλέον τρομερά προβλέψιμο και μανιερίστικο- καταστατικό χάρτη του αμερικάνικου indie.
07.11
2016

Snowden, του Oliver Stone

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Snowden, του Oliver Stone)
Βασισμένο σε πραγματική ιστορία, το τελευταίο φιλμ του Oliver Stone μιλάει για τα χρόνια της «μαθητείας» του Edward Snowden, στη CIA και την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών της Αμερικής, κατά τη διάρκεια των οποίων ένα ιδιοφυές, αλλά και εντελώς συντηρητικό, άτομο, με ανεπιφύλακτη αγάπη για την πατρίδα του και τα μεγάλα ιδανικά της, είδε τα πράγματα από μέσα και «φρίκαρε» για μια ζωή.
07.11
2016

Belgica, του Felix Van Groeningen

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Belgica, του Felix Van Groeningen)
Ο Felix Van Groeningen, γνωστός στο ευρύ κοινό για το μοναδικό ''The Broken Circle Breakdown'', έρχεται ξανά στο προσκήνιο μ' ένα βελγικό δράμα, όπως φανερώνει και ο τίτλος του “Belgica”, το οποίο έκανε πρεμιέρα στο φεστιβάλ του Sundance.
05.11
2016

57ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: The Sower, του Yosuke Takeuchi

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (57ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: The Sower, του Yosuke Takeuchi)
Κάπως έτσι, λοιπόν, ξεκίνησε το φετινό φεστιβάλ για μένα: κρύο, πρωινό ημίφως, κίνηση στους δρόμους και παραλίγο να χάσω και την προβολή. Όμως από την πρώτη κιόλας ταινία, το 57o Φεστιβάλ Κινηματογράφου μου χάρισε μία αξέχαστη εμπειρία.
01.11
2016

The Accountant, του Gavin O'Connor

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Accountant, του Gavin O'Connor)
Δεν είμαι σίγουρος αν ο Ben Affleck άρεσε γενικά ως Batman (προσωπική άποψη: φοβερός!), αλλά σίγουρα είναι θαυμάσιος ως Christian Wolf στο ″The Accountant″. Οι επιλογές ρόλων του Affleck ήταν πάντα δυνατές, αλλά ο ίδιος κουβαλάει έναν αέρα φυσιολογικότητας που σε κάνει να τον νιώθεις πιο πολύ σαν φιλαράκι σου παρά σαν έναν χαρακτήρα στην οθόνη. Τα τελευταία χρόνια, το στυλ του ηθοποιού, ενώ δεν έχει αλλάξει ουσιαστικά, έχει ωριμάσει και λειτουργεί πλέον υπέρ του. Στο ″The Accountant″, ο Affleck παίζει το πνευματικό παιδί των διασημότερων ρόλων του κολλητού του (Matt Damon): μία αυτιστική μαθηματική ιδιοφυία, που χειρίζεται αριθμούς όσο εύκολα σπάει κόκκαλα, πραγματικά ένα κράμα του Good Will Hunting με τον Jason Bourne (με μία σταγόνα Rain Man).
31.10
2016

Toni Erdmann, του Maren Ade

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Toni Erdmann, του Maren Ade)
Ο Winfried, ένας ανώριμος πενηντάρης που τρελαίνεται να κάνει πλάκες σ” όλο τον κόσμο, αποφασίζει να επανασυνδεθεί ετεροχρονισμένα με την κόρη του, μια τριαντάρα, ψυχρή καριερίστρια που δουλεύει ως σύμβουλος στρατηγικής μιας μεγάλης εταιρίας στο Βουκουρέστι. Μετά τον θάνατο του σκύλου του, ο Winfried θα ακολουθήσει το σπλάχνο του στη Ρουμανία, όπου η υπερβολικά σοβαρή και φιλόδοξη, Ίνες, ξοδεύει τις ώρες της ημέρας της σε συνεχόμενα επαγγελματικά ραντεβού και meeting στελεχών.
31.10
2016

Southside With You, του Richard Tanne

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Southside With You, του Richard Tanne)
Ο Μπαράκ Ομπάμα είναι σαν κάθε διανοούμενο ψιλοαριστερίζοντα φίλο σου: χαλαρός και συνάμα δυναμικός, από φτωχή οικογένεια αλλά με μεγάλα όνειρα, πολιτικά προβληματισμένος αλλά και η καλύτερη παρέα για μία χίπστερ βόλτα στην πόλη. Η Μισέλ Ομπάμα αποτελεί την πεμπτουσία της ιδανικής γυναίκας στη Δύση: δυναμική, έξυπνη, μορφωμένη, όμορφη και ταλαιπωρημένη από τις δυσκολίες ενός ανδροκρατούμενου κόσμου. Και οι δύο είναι καθημερινοί άνθρωποι, μεγάλωσαν σαν εμάς, είχαν παρόμοια προβλήματα με τα δικά μας. Η γνωριμία των Ομπάμα θυμίζει τη δική σου γνωριμία με το έτερόν σου ήμισυ. Δεν είχαν το τέλειο ειδύλλιο, δεν είχαν το ιδανικό πρώτο ραντεβού και χρειάστηκε να προσπαθήσουν για τη σχέση τους και τη μεταξύ τους επικοινωνία, θυμίζοντας δηλαδή το χρονικό των δικών σου σχέσεων. 
26.10
2016

Julieta, του Pedro Almodóvar

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Julieta, του Pedro Almodóvar)
Ο Pedro Almodóvar καταπιάνεται για ακόμα μια φορά με το αγαπημένο του θέμα: τη γυναίκα και τον ψυχισμό της. Η “Julieta” -άκρως αλμοδοβαρική και πολύπλευρη- αποτελεί την επίσημη πρόταση της Ισπανίας για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.
24.10
2016

The Handmaiden, του Chan-wook Park

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Handmaiden, του Chan-wook Park)
Ο Chan-wook Park μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το "Fingersmith", το μυθιστόρημα της Sarah Waters, υπογράφοντας τη δεύτερη μεγαλύτερη στιγμή της φιλμογραφίας του και μια απο τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς. 
13.10
2016

The Girl Οn Τhe Train, του Tate Taylor

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Girl Οn Τhe Train, του Tate Taylor)
Το να γράψεις την άποψή σου για μια ταινία μυστηρίου είναι ιδιαίτερα δύσκολο, γιατί πρέπει να ισορροπήσεις ανάμεσα σε αυτά που θέλεις να πεις και σε αυτά που δεν πρέπει να πεις για να μην υποψιάσεις όσους δεν έχουν δει ακόμα την ταινία. Ακριβώς αυτό το πρόβλημα καλούμαι να αντιμετωπίσω παρουσιάζοντας το “The Girl Οn Τhe Train” («Το κορίτσι του τρένου») του Αμερικανού σκηνοθέτη Tate Taylor, αλλά θα βάλω τα δυνατά μου να σταθώ στο ύψος των περιστάσεων. Όσοι έχουν βέβαια διαβάσει το ομώνυμο best seller της Paula Hawkins γνωρίζουν πολύ καλά τα μυστικά που κρύβει η ταινία. 
11.10
2016

Elle, του Paul Verhoeven

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Elle, του Paul Verhoeven)
Αθέατες κραυγές που μοιάζουν με κράμα πόνου και ηδονής, σε ένα ολόμαυρο φόντο. Η αυτόκλητα προσκεκλημένη κάμερα τρυπώνει λαίμαργα από το παράθυρο. Το σινεμά ήταν ανέκαθεν μία ηδονοβλεπτική διαδικασία για τον Ολλανδό σκηνοθέτη Paul Verhoeven. Και σε αυτή τη γειτονιά με τα όμορφα σπίτια, τα ακριβά αμάξια και τις ψηλές καγκελόπορτες, ουδέν μπορεί να μείνει κρυπτόν υπό τον κινηματογραφικό φακό. Η αλήθεια (;) αποκαλύπτεται. Δεν πρόκειται για μία σεξουαλική πράξη, αλλά για ένα βιασμό. Για μία κατεξοχήν δηλαδή πράξη επιβολής, εξουσίας και ελέγχου.
10.10
2016

The Neon Demon, του Nicolas Winding Refn

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Neon Demon, του Nicolas Winding Refn)
Η Τζέσι, μια πανέμορφη δεκαεξάχρονη με όνειρο να γίνει μοντέλο, φτάνει στο Λος Άντζελες με ελάχιστα χρήματα και μερικές καλλιτεχνικές φωτογραφίες στην τσέπη. Σύντομα, θα γνωρίσει την επιτυχία, αφού η αθώα εφηβική ομορφιά της θα κάνει τεράστια εντύπωση στους ανθρώπους της βιομηχανίας που θα τη φέρουν πολύ γρήγορα στην πρώτη γραμμή των πιο εξεζητημένων και σπουδαίων επιδείξεων. Ωστόσο, άμεσα θα συνειδητοποιήσει ότι πίσω απο τα φανταχτερά φλας των φωτογράφων και την επίπλαστη ομορφιά των μοντέλων, κρύβεται ένας σκοτεινός και επικίνδυνος κόσμος απο τον οποίο δεν μπορεί (ή μήπως δεν θέλει;) να ξεφύγει.
10.10
2016

Citizen Kane, του Orson Welles

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Citizen Kane, του Orson Welles)
Αν μπορούσε κάποιος να δει μόνο μία ταινία στη ζωή του, πολλοί ισχυρίζονται ότι αυτή θα έπρεπε να είναι το “Citizen Kane” («Ο Πολίτης Κέιν») του Orson Welles. Όσο υπερβολική κι αν ακούγεται αυτή η δήλωση, γεγονός παραμένει ότι 75 χρόνια μετά από την πρώτη της εμφάνιση στις κινηματογραφικές αίθουσες, η ταινία εξακολουθεί να διδάσκεται στις σχολές κινηματογράφου, να εντυπωσιάζει κριτικούς και σινεφίλ και να εμπνέει νέους δημιουργούς. Με αφορμή την επέτειο του θανάτου του Welles, στις 10 Οκτωβρίου του 1985, ξαναθυμόμαστε την πιο εμβληματική του ταινία.
08.10
2016

Indignation, του James Schamus

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Indignation, του James Schamus)
Το εναρκτήριο λάκτισμα δόθηκε με “ Portnoy's Complaint ” (1969), που μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη το 1972, σε σκηνοθεσία Ernest Lehman. Επόμενος σταθμός μας “ The Human Stain ” (2000), σε σκηνοθεσία Robert Benton, το 2003, με πρωταγωνιστές τους Anthony Hopkins και Nicole Kidman. Η συνέχεια δόθηκε με “ The Dying Animal ” (2001), το οποίο γυρίστηκε σε ταινία από την Isabel Coixet, το 2008, με κινηματογραφικό τίτλο Η ελεγεία ενός έρωτα και πρωταγωνιστές την Penélope Cruz και τον Ben Kingsley. Το πιο πρόσφατο δείγμα γραφής ήταν “The Humbling” (2009), σε σκηνοθεσία Barry Levinson, το 2014, με πρωταγωνιστές τους Al Pacino και Greta Gerwig.
08.10
2016

Miss Peregrine's Home for Peculiar Children, του Tim Burton

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Miss Peregrine's Home for Peculiar Children, του Tim Burton)
Εάν ξεκινούσα από τα βασικά στοιχεία που επηρέασαν την κινηματογραφική εμπειρία μου, θα τόνιζα αρχικά πως αγαπώ τον Tim Burton. Σίγουρα, δεν είναι ένας σταθερός καλλιτέχνης και συχνά μοιάζει να λυγίζει κάτω από το αισθητικό βάρος του οράματός του, αλλά είναι ένας από τους εμβληματικότερους σκηνοθέτες της γενιάς του και αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. 
04.10
2016

War Dogs, του Todd Phillips

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (War Dogs, του Todd Phillips)
Δύο εικοσάχρονοι που ζουν στο Miami, αποφασίζουν να κάνουν το «μεγάλο» βήμα, ξεκινώντας μια δουλειά ως έμποροι όπλων. Αφορμή στέκεται ένα πρόγραμμα του αμερικανικού στρατού, που δίνει την ευκαιρία σε μικρές επιχειρήσεις να υπογράψουν συμβόλαια για εξοπλισμό όπλων με την κυβέρνηση των Η.Π.Α. Στην πορεία θα γνωρίσουν μια ανέλπιστη επιτυχία, αλλά επίσης θα συνειδητοποιήσουν πως μάλλον έχουν πέσει στα πολύ βαθιά, όταν καλούνται να διεκπαιρεώσουν μια συμφωνία 300 εκατομμυρίων δολλαρίων, και βρίσκονται αντιμέτωποι με επικίνδυνους λαθρεμπόρους όπλων, αλλά και τη διεφθαρμένη αμερικανική δικαιοσύνη.
30.09
2016

The Magnificent Seven, του Antoine Fuqua

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Magnificent Seven, του Antoine Fuqua)
Οι προσδοκίες που έχει ο καθένας μας για μία ιστορία παίζουν καταλυτικό ρόλο στο πόσο θα μπορέσει να την απολαύσει. Καλώς ή κακώς, όταν ο Antoine Fuqua στριμώχνει στην ίδια οθόνη τους Denzel Washington, Ethan Hawke, Chris Pratt, Vincent D' Onofrio, Peter Sarsgaard και Luke Grimes, για να μεταφέρουν ένα remake των θρυλικών «Επτά Σαμουράι» (Shichinin no Samurai) του Kurosawa και του αξέχαστου “The Magnificent Seven” (1960) του Sturges, οι προσδοκίες τείνουν να είναι εξαιρετικά υψηλές. Δυστυχώς όμως, όπως συνηθίζουν να λένε στην Αμερική, “the bigger they are, the harder they fall”. Προς αποφυγήν αφορισμών, βέβαια, η ταινία είχε τις καλές στιγμές της και δεν θα τις παραλείψουμε.
29.09
2016

Free State of Jones, του Gary Ross

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Free State of Jones, του Gary Ross)
Απελπισία, παραλογισμός και ανούσια σφαγή. Αυτά είναι τα συστατικά στοιχεία ενός πεδίου μάχης, και είναι αρκετά για να οδηγήσουν τον οποιονδήποτε στην τρέλα ή τη φυγή. Τον Newton Knight τον οδηγούν στην απόφαση πως η αυτοθυσία, για χάρη της περιουσίας των πλουσίων, δεν τον εκφράζει πλέον. Επιστρέφει λοιπόν στην οικογένειά του, απλά και μόνο για να ανακαλύψει πως ο πόλεμος δεν έχει αφήσει ανέγγιχτους ούτε τους φτωχούς αγρότες του χωριού του, οι οποίοι λιμοκτονούν και σφαγιάζονται, ώστε οι πλούσιοι γαιοκτήμονες να διατηρούν τόσο τον πλούτο τους όσο και τον άνετο τρόπο ζωής τους. Κάπως έτσι, ένας απλός άνθρωπος, πρακτικός και έξυπνος, με την «ατυχία» να μην είναι ούτε ρατσιστής ούτε εθνικιστής σε τόπο και χρόνο που βρίθουν κι από τα δύο, ωθείται σε επαναστατικές, «ουτοπικές», ακόμη και για τα σημερινά δεδομένα, επιδιώξεις, για λόγους, όμως, πέρα για πέρα πρακτικούς και «προσγειωμένους».
27.09
2016

Nostalgia for the Light (Nostalgia de la Luz), του Patricio Guzmán

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Nostalgia for the Light (Nostalgia de la Luz), του Patricio Guzmán)
Έρημος Ατακάμα, στα βόρεια της Χιλής, σε υψόμετρο 3.000 μέτρων. Τόπος συνάθροισης αστρονόμων από ολόκληρο τον πλανήτη. Με τη βοήθεια ενός γιγαντιαίου τηλεσκόπιου, οι επιστήμονες ατενίζουν τα βάθη του ουρανού. Στην Ατακάμα, η ατμόσφαιρα είναι τόσο κρυστάλλινα διαυγής που κάνει τον κόσμο μας να μοιάζει σχεδόν αμόλυντος. Παρατηρώντας κανείς τα αστέρια, σε αυτή την αιθέρια εσχατιά της Γης, νιώθει πως μπορεί να εντοπίσει την αφετηρία και το φινάλε του σύμπαντος.
20.09
2016

Demolition, του Jean-Marc Vallée

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Demolition, του Jean-Marc Vallée)
Από ταινία σε ταινία, ο Jake Gyllenhaal (Τζέικ Γιλενχούλε) γίνεται ολοένα καλύτερος. Ας τονίσουμε, λοιπόν, καταρχήν, ότι έτσι ακριβώς προφέρεται κανονικά το (σουηδικής προέλευσης) επώνυμο του Jake Gyllenhaal, όπως ο ίδιος ξεκαθάρισε σε αρκετές συνεντεύξεις του!
16.09
2016

My Golden Days, του Arnaud Desplechin

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (My Golden Days, του Arnaud Desplechin)
Οι «Χρυσές μέρες» του Desplechin, που έκαναν πρεμιέρα στο φεστιβάλ των Καννών, αναφέρονται στις αλλαγές που διαδραματίζονται στη διάρκεια της ζωής και κάνουν στάσεις στους κυριότερους σταθμούς της.
14.09
2016

One More Time With Feeling, του Andrew Dominik

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (One More Time With Feeling, του Andrew Dominik)
«Όταν βρίσκεσαι αντιμέτωπος με το τραύμα, ο χρόνος μοιάζει ελαστικός. Νιώθεις σιγά-σιγά οτι απομακρύνεσαι απο το περιστατικό που σε σημάδεψε, αλλά λίγο καιρό αργότερα νιώθεις το λάστιχο που βρίσκεται δεμένο γύρω σου να σε τραβάει και πάλι πίσω» μονολογεί ο Nick Cave, ένας απο τους σπουδαιότερους ίσως εν ζωή μουσικούς, σε μια σκηνή προς το τέλος της ταινίας. Ένα ντοκιμαντέρ, που αρχικά δημιουργήθηκε για να προμοτάρει τη νέα, στοιχειωτικά πανέμορφη δισκογραφική του δουλειά "Skeletron Tree", αλλά στην πορεία εξελίχθηκε, μετά τον θάνατο του γιου του, σε κάτι πολύ πιο σκοτεινό, αιθέριο και προσωπικό.
12.09
2016

Sully, του Clint Eastwood

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Sully, του Clint Eastwood)
Ο πιλότος Chesley 'Sully' Sullenberger είναι ένας τυπικός ήρωας της φιλμογραφίας του Clint Eastwood. Είναι ένας πυλώνας ηθικής ακεραιότητας και αποκατάστασης της ορθής τάξης πραγμάτων. Είναι ο άνθρωπος που θα γίνει ήρωας επειδή επέλεξε τον δύσβατο και μοναχικό δρόμο, χωρίς εγγυημένες πιθανότητες επιτυχίας. Είναι ο λιγομίλητος και εσωστρεφής χαρακτήρας, που θα βγει δικαιωμένος μετά από μία αχρείαστη επίθεση χαρτογιακάδων και γραφειοκρατών εναντίον του. Είναι ο άνθρωπος που κλήθηκε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να πάρει μία απόφαση που θα έκρινε τις ζωές 155 ανθρώπων.
06.09
2016

Jason Bourne, του Paul Greengrass

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Jason Bourne, του Paul Greengrass)
Θυμάστε τον Jason Bourne; Εκείνη την baby-face, ψυχρή, υπολογιστική, άρτια εκπαιδευμένη μηχανή θανάτου που απέκτησε συνείδηση μετά από την αμνησία και έφερνε τα πάνω-κάτω στις πρώτες ταινίες; Ε, απουσιάζει από την καινούργια προσθήκη του Franchise η οποία μυστηριωδώς ονομάζεται “Jason Bourne”.
01.09
2016

Suicide Squad, του David Ayer

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Suicide Squad, του David Ayer)
Φοβούμενη ότι μετά τον Superman ο επόμενος υπερ-άνθρωπος που θα εμφανιστεί μπορεί να μην έχει τόσο αγαθές προθέσεις, η Amanda Waller, αρχηγός της παραστρατιωτικής οργάνωσης Argus, αναλαμβάνει να μαζέψει μερικούς από τους πιο επικίνδυνους χαρακτήρες του υπερ-ηρωικού σύμπαντος της DC, για να αντιμετωπίσουν μια απόκοσμη απειλή (το promotion της ταινίας επέλεξε σοφά να μην την αποκαλύψει), που στοχεύει ─φυσικά─ στην καταστροφή του κόσμου.
30.08
2016

Café Society, του Woody Allen

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Café Society, του Woody Allen)
Τζαζ μελωδίες στο φόντο, η γνωστή λευκή γραμματοσειρά σε μαύρο καμβά, στους εναρκτήριους τίτλους. Προτού φτάσουμε στο όνομα του σκηνοθέτη, γνωρίζουμε ήδη πως βρισκόμαστε σε μία ακόμη ταινία του Woody Allen. Τα υπόλοιπα γουντιαλενικά τερτίπια και χούγια θα δηλώσουν κι αυτά σύντομα την παρουσία τους. 
03.08
2016

Bone Tomahawk, του S. Craig Zahler

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Bone Tomahawk, του S. Craig Zahler)
Στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο, ο S. Craig Zahler αφηγείται την ιστορία μιας συντροφιάς ανδρών που προσπαθούν να επαναφέρουν την ισορροπία σ' ένα χαοτικό περιβάλλον. Ενώ η δουλειά του φαίνεται να δέχεται επιρροές από την κλασική φιλμογραφία του John Ford, ταυτόχρονα ξεφεύγει δημιουργώντας ένα υβριδικό είδος ταινίας.
02.08
2016

Star Trek Beyond, του Justin Lin

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Star Trek Beyond, του Justin Lin)
Τρία χρόνια μετά την αρχή του πενταετούς ερευνητικού ταξιδιού του διαστημοπλοίου Enterprise, ο καπετάνιος James T. Kirk πλήττει. Δυσκολεύεται να βρεί νόημα στη ρουτίνα του πλοίου, και την καθημερινότητα μιας μάλλον βαρετής και χωρίς πολλές εκπλήξεις ερευνητικής αποστολής. Ωστόσο, λίγο πρίν αναλάβει καθήκοντα διοικητή σε μια βάση του αστρο-στόλου, καλείται να φέρει εις πέρας μια τελευταία αποστολή, διερευνώντας τα πραγματικά γεγονότα πίσω απο το τραγικό δυστύχημα ενός αγνώστου πλοίου που καταστράφηκε σε ένα αχαρτογράφητο αστρικό νεφέλωμα. Δεν γνωρίζει, φυσικά, ότι πρόκειται για παγίδα, η οποία θα οδηγήσει στην καταστροφή του Enterprise, και θα καθηλώσει τα μέλη του πληρώματος σε έναν μυστηριώδη πλανήτη, με ελάχιστες ελπίδες επιβίωσης...
26.07
2016

Eyes Wide Shut, του Stanley Kubrick

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Eyes Wide Shut, του Stanley Kubrick)
Το κύκνειο άσμα αυτού του κολοσσού είναι φτιαγμένο από τα υλικά που συγκροτούν τους μύθους. Ο θάνατος του Stanley Kubrick πριν από τη διαδικασία του μοντάζ, ο οποίος άφησε μία ανεξίτηλη χροιά ημιτελούς στην ταινία.
25.07
2016

Our Kind of Traitor, της Susanna White

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Our Kind of Traitor, της Susanna White)
Το “Our Kind of Traitor” («Ένας προδότης ανάμεσά μας») είναι ένα κατασκοπευτικό θρίλερ, βασισμένο σε μυθιστόρημα του μετρ του είδους, John Le Carré. Δυστυχώς, πέφτει θύμα των προθέσεών του, δημιουργώντας ένα έργο που βρίθει από κινηματογραφικά και σεναριακά κλισέ.
19.07
2016

Correspondence (La Corrispondenza), του Giuseppe Tornatore

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Correspondence (La Corrispondenza), του Giuseppe Tornatore)
Μετά από κάθε θάνατο, ακούγονται μπόλικες στερεότυπες κουβέντες, σε μία μίξη γνήσιου εξορκισμού της θλίψης και τυποποιημένης κοινωνικής υποχρέωσης. Μία από αυτές υποστηρίζει ότι ο εκλιπών «θα συνεχίσει να ζει μέσα από την μνήμη μας». 
18.07
2016

Ice Age: Collision Course των Galen T. Chu & Mike Thurmeier

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ice Age: Collision Course των Galen T. Chu & Mike Thurmeier)
Ένα από τα πιο επιτυχημένα animation franchise των τελευταίων ετών επιστρέφει για πέμπτη φορά στη μεγάλη οθόνη με ένα νέο story: μια βροχή μετεωριτών απειλεί να καταστρέψει τη γη. 
18.07
2016

The Legend of Tarzan, του David Yates

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Legend of Tarzan, του David Yates)
H ταινία “The Legend of Tarzan” («Ο θρύλος του Ταρζάν») αποτελεί μια ακόμα προσπάθεια του Χόλιγουντ να ανανεώσει ένα χιλιοειπωμένο franchise, ευελπιστώντας να προσελκύσει νέο κοινό στις αίθουσες. Ο σκηνοθέτης David Yates κατάφερε να δημιουργήσει ένα reboot που, αν και συμπαθητικό, είναι καταδικασμένο να ξεχαστεί πολύ σύντομα. 
13.07
2016

A Hologram for the King, του Tom Tykwer

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (A Hologram for the King, του Tom Tykwer)
Η ταινία “A Hologram for the King”/«Ένα Ολόγραμμα για τον Βασιλιά» φαίνεται να μην έχει ιδιαίτερο λόγο ύπαρξης. Σκηνοθέτης είναι ο Γερμανός Tom Tykwer, που η επιτυχία του "Run Lola Run” μοιάζει να στοιχειώνει τη μετέπειτα καριέρα του.
13.07
2016

Zootopia, του Byron Howard

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Zootopia, του Byron Howard)
Ένα μικρό λαγουδάκι, μια πονηρή αλεπού, ένα πρόβατο, ένας αρουραίος και ένα λιοντάρι. Μια ακόμη παιδική ταινία της Disney, θα πείτε. Κι όμως, το “Zootopia” είναι κάτι παραπάνω από μια απλή «παιδική» ταινία.
07.07
2016

Jeux d' Enfants, του Yann Samuell

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Jeux d' Enfants, του Yann Samuell)
Το ρομαντικό γαλλικό φιλμ που μας συγκίνησε το 2003 με τη φρεσκάδα του και τα απίστευτα παιχνίδια των πρωταγωνιστών του, προβάλλεται ξανά στους κινηματογράφους και μας καλεί να το δούμε στα θερινά σινεμά κάτω από τα άστρα. 
30.06
2016

El Clan, του Pablo Trapero

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (El Clan, του Pablo Trapero)
Η ταινία “Εl Clan'' («Η Φαμίλια») ήταν η επίσημη πρόταση της Αργεντινής για τη συμμετοχή της στις υποψηφιότητες για το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, που αν και απορρίφθηκε, απέφερε, τελικά, στο σκηνοθέτη του έργου, Pablo Trapero, τον «Ασημένιο Λέοντα» στο φεστιβάλ της Βενετίας. Περιγράφει την αληθινή ιστορία μιας οικογένειας που διαλύθηκε από τη ματαιοδοξία και τον τυχοδιωκτισμό των μελών της. 
29.06
2016

Independence Day: Resurgence, του Roland Emmerich

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Independence Day: Resurgence, του Roland Emmerich)
Μεγάλωσα στα 90s και όταν κυκλοφόρησε η πρώτη ταινία “Independence Day” ήμουν 7 χρονών. Αυτό σημαίνει, πρακτικά, πως μέχρι σήμερα την έχω δει σχεδόν δέκα φορές. Μία ταινία σταθμός για εκείνη την δεκαετία, προσδιόρισε στο μυαλό μου και άλλων θεατών που ήταν τότε παιδιά, το είδος του sci-fi και, ακόμη περισσότερο, τα επικά μεγέθη που μπορεί να αγγίξει μία αφήγηση με τη βοήθεια των οπτικών εφέ. Ξεπερνώντας την άκρατη αμερικανιά που έρεε άφθονη καθόλη τη διάρκεια του φιλμ, επρόκειτο για μία στιβαρή και εντυπωσιακή ταινία με καθηλωτική δράση, πρωτοποριακή τεχνοτροπία, διαλόγους που συγκινούσαν (ή προκαλούσαν απέχθεια) και με χαρακτήρες που εξελίσσονταν.
27.06
2016

Genius, του Michael Grandage

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Genius, του Michael Grandage)
Πίσω από κάθε ντελιριακή κι ανεξέλεγκτη ιδιοφυΐα, (ίσως και να) κρύβεται ένα μετρημένο και συνετό μυαλό. Αυτή η παράφραση του γνωστού γνωμικού περί των σπουδαίων ανδρών θα μπορούσε να είναι το μότο του Genius, στο κινηματογραφικό ντεμπούτο του καταξιωμένου θεατρικού σκηνοθέτη Michael Grandage. Με πρώτη ύλη το βιβλίο Max Perkins: “Editor of Genius”, ο Michael Grandage θέτει στο επίκεντρο της ταινίας του έναν -εκ πεποιθήσεως και δια βίου- αφανή ήρωα.
23.06
2016

Truman, του Cesc Gay

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Truman, του Cesc Gay)
Με πέντε βραβεία Goya και τον καταπληκτικό Ricardo Darín στον πρωταγωνιστικό ρόλο, το “Truman” επαναφέρει στο προσκήνιο τον ισπανικό και λατινοαμερικανικό κινηματογράφο που δεν παύει να εκπλήσσει θετικά.
22.06
2016

Now You See Me 2, του Jon M.Chu

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Now You See Me 2, του Jon M.Chu)
Ένα δυνατό budget κι ένα ακόμη δυνατότερο cast έχει αποδειχθεί πως δεν αποτελούν το μυστικό της επιτυχίας. Κανένας δεν μπορεί να αρνηθεί, όμως, πως μπορούν να αποτελέσουν μία καλή βάση για να χτιστεί ένα στιβαρό εποικοδόμημα, παρόλο που αυτό δεν συνέβη στο “Now You See Me 2”. 
14.06
2016

Warcraft, του Duncan Jones

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Warcraft, του Duncan Jones)
Μετά από δύο επιτυχημένα και αξιοσέβαστα στους κύκλους των κριτικών sci-fi διαμαντάκια ( “Moon”, “Last 8 minutes”) ο Duncan Jones, γιος του πρόσφατα αποθανόντος θρύλου David Bowie, αναλαμβάνει το άκρως απαιτητικό και ριψοκίνδυνο έργο να μεταφέρει στο celluloid ένα franchise με μια μεγάλη, εξαιρετικά περίπλοκη και φορτωμένη ιστορία δεκαετιών. Ένα project που πέρασε από σαράντα κύματα μέχρι να βρει σκηνοθέτη πρόθυμο να αναλάβει ένα τόσο δύσκολο έργο: να ικανοποιήσει εκατομμύρια φανατικών των τριών πρώτων παιχνιδιών της σειράς (Warcraft 1-3) και ακόμα περισσότερο του πιο επιτυχημένου (τώρα και πάντα, αν θέλετε την άποψη μου) MMORPG που γνώρισε ο μάταιος τούτος κόσμος.
10.06
2016

Un peu, beaucoup, aveuglément!, του Clovis Cornillac

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Un peu, beaucoup, aveuglément!, του Clovis Cornillac)
Τους χωρίζει μια μεσοτοιχία, η οποία είναι τελικά αρκετή για να τους αλλάξει τη ζωή. Τη δύναμη της αληθινής επικοινωνίας πραγματεύεται η ευχάριστη κι ανάλαφρη ταινία (“Un peu, beaucoup, aveuglément!”/ «Έρωτας στα Τυφλά») του Clovis Cornillac.
09.06
2016

The Dressmaker, της Jocelyn Moorhouse

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Dressmaker, της Jocelyn Moorhouse)
Δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια μετά την τελευταία της σκηνοθετική απόπειρα («Τα χίλια εκτάρια», 1997), η Jocelyn Moorhouse επέστρεψε στη γενέτειρά της, Αυστραλία, έχοντας στο σεναριακό της πλευρό τον σύζυγό της P. J. Hogan. Αμφότεροι υπήρξαν, αν όχι επιφανείς, τουλάχιστον αξιοσημείωτοι συνεχιστές της κληρονομιάς του Αυστραλιανού Νέου Κύματος των δεκαετιών του ’70 και του ’80, στο οποίο κυριάρχησαν τα ονόματα των Peter Weir και George Miller.
07.06
2016

The Grey, του Joe Carnahan

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Grey, του Joe Carnahan)
Αυτοκτονικός άνδρας ηγείται ομάδας αναλώσιμων εργατών πετρελαιοπηγής που προσπαθούν να επιβιώσουν, μετά από πτώση του αεροπλάνου τους, στην Αλάσκα. Ανάμεσα σε πεινασμένους λύκους και αχανείς εκτάσεις παγωμένης, αφιλόξενης στέπας, οι άτυχοι εργάτες βιώνουν την αγωνία της ύπαρξης μακριά απ’ τις ανέσεις και την ασφάλεια του αστικού κόσμου. Η φύση, άλλοτε με τη μορφή των σαρκοφάγων θηρίων κι άλλοτε με αυτήν του θανατηφόρου κρύου, τούς ξεκαθαρίζει τις απάνθρωπες, ανηλεείς προθέσεις της. Έξω απ’ τα όρια του πολιτισμού ο άνθρωπος δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένας ακόμα κρίκος της τροφικής αλυσίδας. Και το δυνατότερο ζώο, σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους, θα επιβληθεί στο αδύναμο, νομοτελειακά και πέρα από την μεγάλη συναισθηματική κατασκευή του ανθρώπου που χρησιμεύει, εντός κοινωνίας, ως ασπίδα προστασίας: το έλεος.
06.06
2016

Colonia, του Florian Gallenberger

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Colonia, του Florian Gallenberger)
Η «αποικία» μιας διεστραμμένης θρησκευτικής σέχτας στη Χιλή και οι πρακτικές της υπό την προστασία του δικτατορικού καθεστώτος του στρατηγού Pinochet αποτελούν το έναυσμα της εξιστόρησης μιας σκοτεινής σελίδας της σύγχρονης ιστορίας, που ξεπερνάει τα όρια του χιλιανού κράτους.
02.06
2016

Hiroshima mon Amour, του Alain Resnais

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Hiroshima mon Amour, του Alain Resnais)
Μία Γαλλίδα ηθοποιός καταφτάνει στη μαρτυρική Χιροσίμα για τα γυρίσματα ενός ντοκιμαντέρ με κεντρικό θέμα την ειρήνη. Κάποιες εικόνες και κάποιες λέξεις που θα προσπαθήσουν να απωθήσουν την ανείπωτη φρίκη που έχει προηγηθεί, για την οποία είναι αδύνατο να βρει κανείς λόγια. Εκεί, θα γνωρίσει ένα Ιάπωνα αρχιτέκτονα. Ένα άνθρωπο που εργάζεται για να χτίσει από την αρχή, να οικοδομήσει. Να ορθώσει ξανά όλα όσα συνέτριψε ο όλεθρος. Μία ισχυρή έλξη θα αναπτυχθεί ανάμεσά τους και θα μοιραστούν μία και μοναδική θυελλώδη ερωτική νύχτα. 
30.05
2016

The Nice Guys, του Shane Black

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Nice Guys, του Shane Black)
Στην καρέκλα του σκηνοθέτη, το παλμαρέ του είναι αραιό και όχι ιδιαίτερα άξιο αναφοράς. Ντεμπούτο με το, εξαιρετικά τίμιων προθέσεων, αλλά κάπως ελαττωματικό και αλλοπρόσαλλο στην εκτέλεση, "Kiss Kiss Bang Bang" (2005) και επανεμφάνιση με το τρίτο sequel του Iron Man, το οποίο (αναμενόμενα) έσπασε τα ταμεία. Ο Shane Black (Σέιν Μπλακ) έχει υπάρξει κατά κύριο λόγο σεναριογράφος και όχι σκηνοθέτης, φιγουράροντας μάλιστα στη λίστα των πιο ακριβοπληρωμένων σεναριογράφων του Χόλιγουντ στα late ‘80s – early ‘90s.
19.05
2016

Ο ήχος της σιωπής, του Joachim Trier

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ο ήχος της σιωπής, του Joachim Trier)
Μια οικογένεια θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει τους δαίμονές της, όταν μια απώλεια του παρελθόντος θα επανέλθει στο προσκήνιο. Η ταινία του Trier («O ήχος της σιωπής»/"Louder Than Bombs"), που διαγωνίστηκε πέρυσι στο φεστιβάλ των Καννών, καταφέρνει να συγκινήσει και να ανοίξει τη συζήτηση σχετικά με τον θάνατο και την απώλεια.
16.05
2016

Remember, του Atom Egoyan

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Remember, του Atom Egoyan)
To "Remember" (μτφ. «Γράμμα από το παρελθόν») είναι μια ταινία με twist, οπότε μπορείς να είσαι βέβαιος πως δεν θα υπάρξει το παραμικρό σ’ αυτό το κείμενο να προϊδεάσει και να στη χαλάσει. Αλλά και πάλι τράβα δες τη πρώτα και κόπιασε έπειτα να διαβάσεις κι ένα κείμενο, όπως άλλωστε είναι και το προτιμότερο.
16.05
2016

Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος, των Anthony και Joe Russo

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος, των Anthony και Joe Russo)
Στην πρόσφατη και αναμενόμενη προσθήκη στο κινηματογραφικό σύμπαν της Marvel, ο Bucky Barnes −γνωστός ως Winter Soldier και παλιός φίλος του Steven Rogers− οδηγεί σε ανοιχτή διένεξη δύο από τους πιο σημαντικούς και δημοφιλείς πρωταγωνιστές του franchise: τον Iron Man και τον Captain America. Όταν δε η αμερικανική κυβέρνηση εξαναγκάζει τους Avengers να εκτελούν μονάχα τις εντολές των Ηνωμένων Εθνών, τότε τα στρατόπεδα σχηματίζονται, και οι ήρωες καλούνται να διαλέξουν πλευρά. 
13.05
2016

Λευκοί Ιππότες, του Joachim Lafosse

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Λευκοί Ιππότες, του Joachim Lafosse)
Ο νεαρός Βέλγος σκηνοθέτης του “À Perdre La Raison”/«Πέρα από τη λογική» επιστρέφει με τη νέα του ταινία “Les Chevaliers Blancs”/«Λευκοί Ιππότες», μια ντοκιμαντερίστικη ματιά στην πολιτική της δικαιοσύνης στην καρδιά της Αφρικής.
14.04
2016

Vergine Giurata, της Laura Bispuri

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Vergine Giurata, της Laura Bispuri)
Μία παράδοση σκληρή και βίαιη. Μία άρνηση ολική και αδιαπραγμάτευτη. Μία παρά φύσιν μεταμόρφωση. Η Χάνα, μεγαλωμένη στο άγριο τοπίο της αλβανικής ενδοχώρας, υπόκειται σε όλα τα παραπάνω. Καλείται να υπακούσει σε νόμους άγραφους, αλλά πανίσχυρους. Δεσμεύεται να απολέσει τον ίδιο της τον εαυτό. Αναλαμβάνει να σηκώσει ένα φορτίο που μοιάζει ασήκωτο, να βιώσει μία αλήθεια που στα δικά μας μάτια φαντάζει εξωπραγματική.
04.04
2016

Suntan, του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Suntan, του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου)
Ο Κωστής πασαλείβεται νευρικά με αντιηλιακό. Μία μάταιη απόπειρα να νιώσει ασφαλής και προστατευμένος. Το μπογιατισμένο λευκό του πρόσωπο τον κάνει να μοιάζει με φάντασμα. Σαν να έχει μόλις χάσει επαφή με τον κόσμο και τη λογική.
28.03
2016

Batman v Superman: Η Αυγή της Δικαιοσύνης, του Zack Snyder

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Batman v Superman: Η Αυγή της Δικαιοσύνης, του Zack Snyder)
Ο Σκοτεινός Ιππότης του Γκόθαμ, φοβούμενος τη δύναμη του Superman που λατρεύεται ως σωτήρας αλλά έχει προκαλέσει ήδη τεράστιες καταστροφές, ξεκινά μια σταυροφορία εναντίον του με απώτερο στόχο να τον εξοντώσει. Την ίδια στιγμή, όμως, στα παρασκήνια, ο Lex Luthor εξυφαίνει ένα σχέδιο, το οποίο μπορεί να αποβεί μοιραίο τόσο για τους μελλοντικούς μαχητές της Justice Leage όσο και για ολόκληρη την ανθρωπότητα...
25.03
2016

Σιωπηλός μάρτυρας, του Δημήτρη Κουτσιαμπασάκο

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Σιωπηλός μάρτυρας, του Δημήτρη Κουτσιαμπασάκο)
Η καγκελόπορτα ανοίγει. Ένα ερημικό προαύλιο. Σιωπηλό, αλλά τόσο εύγλωττο την ίδια στιγμή. Ένα κτίριο που στέκει θλιμμένο και θλιβερό. Ερείπια από μνήμες που θέλουν να ξεχαστούν μα δεν μπορούν. Απομεινάρια από μνήμες που θα σπρωχτούν στη λήθη με το ζόρι. Σκοροφαγωμένα κιτάπια, γυμνά από στρωσίδια κρεβάτια, σκόνες και σοβάδες να αιωρούνται και να κρέμονται. Ένα μαντήλι κρεμασμένο στα δύο άκρα μιας κουκέτας σαν αυτοσχέδια αιώρα για τα πόδια. Στους τοίχους, στίχοι από τραγούδια, αποκόμματα από εφημερίδες, σχέδια με μαρκαδόρους, φωτογραφίες γυμνών γυναικών. Παρατημένα αντικείμενα που δεν συνιστούν σε καμία περίπτωση σκουπίδια για πέταγμα.
22.03
2016

Taxi, του Jafar Panahi

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Taxi, του Jafar Panahi)
Η απλή ζωή ενός καθημερινού ανθρώπου μια μέρα στην Τεχεράνη και η αγωνία ενός δημιουργού που επιθυμεί να υπηρετεί την τέχνη του συνθέτουν το τοπίο του “Taxi”. Μια ταινία που φροντίζει να μας προβληματίσει σε κάθε σημείο της από την αρχή ως το τέλος.
29.02
2016

Spotlight, του Tom McCarthy

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Spotlight, του Tom McCarthy)
Μια ομάδα δημοσιογράφων, πιστή στη δεοντολογία του επαγγέλματος, τα βάζει με την καθολική εκκλησία και φέρνει στο φως ένα εγκληματικά θαμμένο μυστικό. Ως αποτέλεσμα, 249 ιερείς, στη Βοστώνη μόνο, κατηγορούνται για παιδεραστία. Σ' όλη τη χώρα ο αριθμός των κατηγορουμένων φθάνει τους 6.427 ιερείς.
22.02
2016

Deadpool, του Tim Miller

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Deadpool, του Tim Miller)
O Wade Wilson είναι ένας απο τους πιο επικίνδυνους ανθρώπους του πλανήτη. Πληρωμένος δολοφόνος, αρέσκεται, όπως δηλώνει, να ταξιδεύει σε ολόκληρο τον κόσμο, να αποκομίζει νέες εμπειρίες, να γνωρίζει νέους ανθρώπους. Και να τους σκοτώνει. Στην ευτυχέστερη, ίσως, στιγμή της ζωής του, ο Wade μαθαίνει ότι έχει καρκίνο και ότι οι μέρες του είναι μετρημένες. Δέχεται να υποβληθεί σε μια θεραπεία, που όχι μόνο θα εξαφανίσει τον καρκίνο, αλλά θα του χαρίσει υπερ-δυνάμεις, όπως του υπόσχεται ο μυστήριος άνθρωπος με το κουστούμι που τον προσεγγίζει. Ωστόσο, τα πράγματα -φυσικά- δεν είναι όπως δείχνουν, και η θεραπεία θα αφήσει τον Wade τρομακτικά παραμορφωμένο, να αναζητά εκδίκηση απέναντι στον άνθρωπο που τον βασάνισε.
19.02
2016

Berlinale 2016: Creepy

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Berlinale 2016: Creepy)
Ένας αστυνομικός που εξιχνιάζει εγκλήματα και αποσύρεται από το επάγγελμα. Έχει προηγηθεί μία τραυματική (στην κυριολεξία) εμπειρία, κατά την οποία φέρθηκε δεόντως αφελώς. Προσπαθώντας να γιατρέψει τις ανοιχτές πληγές, στρέφεται στην πανεπιστημιακή διδασκαλία στον τομέα της εγκληματολογίας και μετακομίζει με τη γυναίκα του σε μία ήσυχη κι απόμερη γειτονιά. Στρέφεται δηλαδή σε μία βαρετή ασφάλεια. Σε ένα υποτιθέμενο πλάνο ωριμότητας, που δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα καλλωπισμένο ψέμα.
17.02
2016

Berlinale 2016: The End

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Berlinale 2016: The End)
Ένα ξυπνητήρι που χτυπά δυνατά κι ένας σκύλος που γαβγίζει παρακλητικά και επίμονα. Ένας υπέρβαρος ημίγυμνος άνδρας που σηκώνεται με κόπο από το κρεβάτι και σέρνει δυσκίνητα το κορμί του στην κουζίνα. Είναι φανερά μοναχικός, είναι φανερά «βαρύς» και εσωτερικά, πέρα από τα εμφανή κυβικά του σώματός του. Θα οδηγήσει και θα παρκάρει στην είσοδο του δάσους, εκεί που ξεκινά το «μονοπάτι του λαγού», για να κυνηγήσει. Θα τοποθετήσει τις προειδοποιητικές πινακίδες, θα φορέσει τα απαραίτητα ρούχα, θα πάρει μαζί του λίγες προμήθειες. Μία διαδικασία που δείχνει να έχει επαναλάβει πολλές φορές. Τίποτα το απειλητικό, τίποτα το ανησυχητικό, τουλάχιστον στην πρώτη εντύπωση.
16.02
2016

Berlinale 2016: Midnight Special

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Berlinale 2016: Midnight Special)
Ένα 8χρονο αγόρι διαφορετικό, ξεχωριστό κι αλλιώτικο. Καταραμένο και προικισμένο ταυτοχρόνως. Καταραμένο να μην ζήσει όπως κανένα άλλο αγόρι της ηλικίας του. Προικισμένο, στα μάτια των άλλων, με δυνάμεις που ξεπερνούν κάθε είδους νόμο και δεσμό που έχουμε φανταστεί και επινοήσει. Τον θεϊκό, τον κοινωνικό, τον επιστημονικό, τον οικογενειακό. Ο 8χρονος ήρωας του "Midnight Special" καθρεφτίζει και αποκρυσταλλώνει ακριβώς αυτό το διαφορετικό. Το οποίο είτε πατάσσεται με συνοπτικές διαδικασίες είτε, στην πιο προσοδοφόρα περίπτωση, γίνεται αντικείμενο καπηλείας και υστεροβουλίας.
15.02
2016

Berlinale 2016: War on Everyone

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Berlinale 2016: War on Everyone)
Ο Τζον Μάικλ ΜακΝτόνα γεννήθηκε μεν στο Λονδίνο, αλλά οι ιρλανδικές του ρίζες υπήρξαν κάτι παραπάνω από καταφανείς στις δύο πρώτες ταινίες του. Στο τρίτο του πόνημα, που έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στην 66η Μπερλινάλε, πραγματοποίησε το μεγάλο άλμα. 
05.02
2016

Trumbo, του Jay Roach

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Trumbo, του Jay Roach)
Ριζοσπάστης, οραματιστής και επικίνδυνος για τη δεξιά πολιτική σκέψη των Η.Π.Α., ο Trumbo οδηγεί τον Bryan Cranston στην πρώτη του οσκαρική υποψηφιότητα μέσα από ένα βιογραφικό δράμα συγκρούσεων και συσχετισμού δυνάμεων στην χολιγουντιανή σκηνή των 50s.
02.02
2016

The Brand New Testament, του Jaco Van Dormael

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Brand New Testament, του Jaco Van Dormael)
Ο θεός υπάρχει. Ζει στις Βρυξέλλες, γράφει ενοχλητικούς νόμους και μισεί τους ανθρώπους. Υποψήφια για χρυσή σφαίρα καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, η «ολοκαίνουργια διαθήκη» του Van Dormael, αναδιατυπώνει την έννοια του θεού.
29.01
2016

The Hateful Eight, του Quentin Tarantino

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Hateful Eight, του Quentin Tarantino)
Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε γιατί ορισμένοι φίλοι του Quentin Tarantino διαμαρτυρήθηκαν για την τελευταία ταινία του, τους «Μισητούς οκτώ». Η ταινία είναι δική του, δεν υπάρχει αμφιβολία. Εντούτοις, διαρκεί τρεις ώρες, μοιάζει με μια αφήγηση εγκιβωτισμένη σε μιαν άλλη (επίσης παρένθετη) αφήγηση – bottle in a bottle, σαν κούκλα Матрёшка, λες και πήγε να δει κανείς τους «Αδερφούς Καραμάζοφ»· η δράση είναι σπάνια αν και εκρηκτική όταν ξεσπάει, οι ρυθμοί κατά κανόνα αργοί, και το πράγμα πάει πολύ «στο κουβεντιαστό», ακόμη και για τα δεδομένα του σκηνοθέτη, που ομολογουμένως εδώ έχει αναστείλει τη χρήση του χαλιναριού. 
29.01
2016

Steve Jobs, του Danny Boyle

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Steve Jobs, του Danny Boyle)
Υπάρχει μια παγίδα στην οποία πέφτουν όλες, σχεδόν, οι κινηματογραφικές βιογραφίες: ανάγουν μια ζωή, μια προσωπικότητα, σε μια σειρά –λιγότερο ή περισσότερο σημαντικών- περιστατικών, που υποτίθεται ότι την συνοψίζουν, ότι εκθέτουν την ουσία της. Στην πραγματικότητα υποβιβάζουν έναν αληθινό άνθρωπο σε θαμπό πορτραίτο, καθώς ανέρχονται την ανεκδοτολογική κλίμακα των γεγονότων στα οποία συμμετείχε (ή προκάλεσε), ξεχνώντας ότι αυτό που, ουσιαστικά, ορίζει μια υποκειμενικότητα, δεν είναι οι πράξεις ή οι επιλογές της, αλλά η –επί της ουσίας- αόρατη, μύχια διαμάχη που την έκανε να καταργήσει όλες τις υπόλοιπες. Κάθε άνθρωπος είναι οι ανεκμετάλλευτες δυνατότητές του. Αποφασίζεις να είσαι κάτι, σημαίνει ότι έχεις διαλέξει να μην είσαι όλα τα υπόλοιπα που μπορούσες.
25.01
2016

The Revenant, του Alejandro González Iñárritu

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Revenant, του Alejandro González Iñárritu)
Μετά από εκτεταμένο και πολύμηνο hype, το "The Revenant" («Επιστροφή»), το νέο υπέρ-φιλόδοξο εγχείρημα του Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιαρίτου, παίζεται πλέον και στις ελληνικές αίθουσες, μετά το εκρηκτικό άνοιγμά του στην αμερικανική αγορά που το έφερε πρώτο στο box office, εκθρονίζοντας, έστω και προσωρινά, το Star Wars.
22.01
2016

Νοτιάς, του Τάσου Μπουλμέτη

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Νοτιάς, του Τάσου Μπουλμέτη)
Στην κορυφή των ελληνικών box office γι' αυτή την εβδομάδα, ο «Νοτιάς» μας ταξιδεύει κάποιες δεκαετίες πριν, σε vintage γωνιές της μεταδικτατορικής Ελλάδας, αφήνοντας το γλυκόπικρο στίγμα του. 
15.01
2016

Rams, του Grímur Hákonarson

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Rams, του Grímur Hákonarson)
Τα πάλλευκα τοπία της Σκανδιναβίας φιλοξενούν τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερες σαγηνευτικές ταινίες, φεστιβαλικού ή μη χαρακτήρα. Έργα όπως το "Kraftidioten" ή το "Force Majeure", που διαθέτουν κοινά στοιχεία τόσα ώστε να μας επιτρέπουν να μιλήσουμε, έστω καθ’ υπέρβαση, για μια νέα εποχή Σκανδιναβικού Σινεμά, συναντούν την αγάπη του σινεφιλικού κοινού ανά τον κόσμο, με κυρίαρχα στοιχεία το μαύρο χιούμορ σε ποικίλες δόσεις, τη μαγευτική φωτογραφία και την άρτια παρουσίαση των συγκρούσεων ανάμεσα στους χαρακτήρες, που επιτρέπει και στην κοινωνική κριτική να κάνει την εμφάνισή της. Φέτος, ήταν η σειρά της Ισλανδίας να καταπλήξει τον κόσμο του σινεμά. 
13.01
2016

The Big Short, του Adam McKay

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Big Short, του Adam McKay)
Όταν ένα ολόκληρο οικονομικό σύστημα βυθίστηκε στις παθογένειές του και κατέστρεψε μαζί με τον εαυτό του και τους πάντες στο πέρασμα του, μια ομάδα ανθρώπων βρέθηκε στο σωστό σημείο, την κατάλληλη στιγμή για να εκδικηθεί. 
30.12
2015

Star Wars: The Force Awakens, του J.J Abrams

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Star Wars: The Force Awakens, του J.J Abrams)
Πέρασαν κιόλας 10 χρόνια από την τελευταία φορά που οι περίφημοι τίτλοι αρχής του Star Wars «έπεσαν» σε κινηματογραφική οθόνη, με το "Revenge of the Sith" να αποτελεί μακράν την καλύτερη (αλλά και πάλι μετριότατη) από τις τρεις prequel ταινίες που έγραψε και σκηνοθέτησε ο George Lucas, που κατά πολλούς αποτελούσαν βλασφημία στο ιερό όνομα του Star Wars, με τον συνδυασμό κακόγουστης καλλιτεχνικής διεύθυνσης, άθλιων ερμηνειών, απαράδεκτων ψηφιακών εφέ και ενοχλητικών χαρακτήρων, να ξενίζει ακόμα και τους πιο φανατικούς οπαδούς της πρωτότυπης τριλογίας.

Artcore magazine's footer